Πλάνες γύρω από την σταύρωση...

Πλάνες γύρω από την σταύρωση...

.

.

Υπάρχει ένα θρησκευτικό κίνημα, οι "Μάρτυρες της Σκοπιάς", που έχουν θέσει ως σκοπό τους να πολεμήσουν και να διαγράψουν τον σταυρό του Χριστού... 

_Κίνητρό τους κατά ένα μέρος τουλάχιστον, υπήρξε η αντιπαράθεση στην ειδωλοποίηση του σταυρικού συμβόλου από τον υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο... 

_Ως αποτέλεσμα έκαναν σύνθημά τους ότι ο σταυρός του Χριστού ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΣΧΗΜΑ [ + ] αλλά ήταν ένας απλός πάσσαλος [ | ]. 

_Αυτό είναι προφανές σε όσα έχουν δημοσιεύσει κατά καιρούς αλλά και στη δική τους "μετάφραση" (Μετάφραση Νέου Κόσμου) όπου αντί ΣΤΑΥΡΟΣ γράφουν ΠΑΣΣΑΛΟΣ ΤΗΣ ΒΑΣΑΝΟΥ...  

_Ως επιχείρημα χρησιμοποιούν ένα αρκετά παλαιό βιβλίο του Justi Lipsii (η πρώτη σελίδα του φαίνεται στην αρχή της εικόνας μας) στο οποίο ο συγγραφέας αναφέρεται σε διάφορες μορφές της σταύρωσης στους αρχαίους χρόνους...  

_Για όσους γνωρίζουν τις μεθόδους των Μαρτύρων της Σκοπιάς, ωστόσο, δεν αποτελεί έκπληξη ότι οι εν λόγω αποσιώπησαν τις μορφές A, C, D, E, F, G, H, I, J, από το παραπάνω βιβλίο, και παρουσιάζουν ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ Β που ταιριάζει στη δική τους θεωρία... 

_Είναι αυτός ένας τρόπος ΑΠΟΚΡΥΨΗΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, δυστυχώς όχι σπάνιος στους θρησκευτικούς χώρους και στην εκκλησιαστική ιστορία...

====================

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook

     

είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :

Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.

Πάθη Χριστού... όμως γιατί; (4)

Πάθη Χριστού... όμως γιατί;  (4)

.

.

Ο Σταυρός-4

«Όστις τας αμαρτίας ημών αυτός εβάστασεν εν τω σώματι αυτού επί του ξύλου, διά να ζήσωμεν εν τη δικαιοσύνη αποθανόντες κατά τας αμαρτίας; "με του οποίου την πληγήν ιατρεύθητε"».

Α' Πέτρου β'24

Ο Ιησούς Χριστός ήρθε σ' αυτή τη γη και απέδειξε με τον πλέον εύγλωττο τρόπο ότι «όπου επερίσσευσεν η αμαρτία, υπερεπερίσσευσεν η χάρις» (Ρωμαίους ε' 20).

Ο θάνατος του ενός πρόσφερε σωτηρία που αγκάλιασε ολόκληρο το γένος μας, με τον ίδιο τρόπο που η παράβαση του ενός έγινε ικανή να φέρει την απώλεια για όλους (βλέπε Ρωμαίους ε'). Ο σταυρός του Χριστού έγινε η αποκάλυψη της κρίσης του Θεού πάνω στο απεχθές θέμα της αμαρτίας. Έγινε ο ύψιστος θρίαμβος με τον οποίο ταράχτηκε συθέμελα το βασίλειο του εχθρού της ψυχής. Δεν υπάρχει τίποτα πιο βέβαιο και πιο ουσιώδες σε ολόκληρο το σύμπαν από το έργο που πραγματοποίησε ο Κύριος μας πάνω στο σταυρό: Έγινε η γέφυρα σφυρηλατημένη από τον πιο μεγάλο πόνο και την πιο δυνατή αγάπη.

Ο Κύριος μας με απλοχεριά, ανιδιοτέλεια και απροσμέτρητη γενναιοδωρία πρόσφερε λύτρωση στον άνθρωπο από τα δεσμά της αμαρτίας και έκανε αυτήν τη λύτρωση να γίνει το θεμέλιο της ανθρώπινης ευτυχίας. Άνοιξε έναν δρόμο για τον καθένα από εμάς για να έρθουμε σε επαφή με τον Θεό και να προσλάβουμε με το πεπερασμένο μυαλό μας δείγματα, έστω, του μεγαλειώδους χαρακτήρα Του, αρκετά όμως για να αλλάξουμε για πάντα το σκοπό μας σ' αύτη τη ζωή.

Ο σταυρός του Γολγοθά, δε συνέβη στον Ιησού Χριστό ως ένα απλό ατύχημα. Του συνέβη με έναν απώτερο στόχο, τον πιο υψηλό που θα γνωρίσει ποτέ η ανθρωπότητα. Ο Υιός του Θεού είναι το «Αρνίον το εσφαγμένο προ καταβολής κόσμου». Αν θέλουμε να ανακαλύψουμε το όλο νόημα της ενσάρκωσης, θα πρέπει να κοιτάξουμε στο σταυρό και να δούμε την ανείπωτη έκφραση οδύνης στο πρόσωπο του Χριστού, να Τον ακούσουμε να λέει, «Πάτερ, συγχώρησον αυτούς, διότι δεν εξεύρουσι τι πράττουσι» (Λουκάν κγ'34). Είναι μια έκφραση που μέσα σε λίγες λέξεις συμπυκνώνει όλο το μεγαλείο της συγχώρεσης και της συμπόνιας για τον πεσμένο άνθρωπο. Ακόμη και η αγωνιώδης κραυγή, «θεέ μου, Θεέ μου, διά τι με εγκατέλειπες;» ... όχι μόνο δε λέγεται ως παράπονο, αλλά αποτυπώνει με τον πλέον συγκλονιστικό τρόπο τη Θεία αποστροφή προς την αμαρτία και τον απερίγραπτο πόνο του Θεανθρώπου Χριστού, λόγω του αποχωρισμού Του από τον Ουράνιο Πατέρα. Εκείνη τη σκοτεινή ώρα ο Χριστός έπρεπε να βιώσει την απόλυτη μοναξιά, γιατί μονάχα αυτός ο τρόπος υπήρχε για να ολοκληρωθεί το έργο της απολύτρωσης και ο Κύριος μας να αναφωνήσει «τετέλεσται», χωρίς πλέον κανένας ούτε στον ουρανό, αλλά ούτε και στη γη, να μπορούσε να βρει το παραμικρό ψεγάδι στο σχέδιο της σωτηρίας.

Η συνέχεια αύριο

«Διότι απεφάσισα να μη εξεύρω μεταξύ σας άλλο τι, ειμή Ιησούν Χριστόν, και τούτον εσταυρωμένον»

Α' Κορινθίουςβ'2

Από άρθρο της Μαρίας Π. Μεντή στο περιοδικό «Αγγελιαφόρος», τ. 135, 2014

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook

     

είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :

Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.

Πάθη Χριστού... όμως γιατί; (3)

Πάθη Χριστού... όμως γιατί;  (3)

.

.

Ο Σταυρός-3

«Όστις τας αμαρτίας ημών αυτός εβάστασεν εν τω σώματι αυτού επί του ξύλου, διά να ζήσωμεν εν τη δικαιοσύνη αποθανόντες κατά τας αμαρτίας; "με του οποίου την πληγήν ιατρεύθητε"».

Α' Πέτρου β'24

Επομένως το πρόβλημα ήταν υπαρκτό, όσο και καταλυτικό για το ανθρώπινο γένος. Κάποιος έπρεπε να πεθάνει, δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Αν ο Θεός είχε επιλέξει να εκφράσει το ξεχείλισμα της αγάπης Του για τον άνθρωπο, αυτό δε σήμαινε ότι η δικαιοσύνη Του έπρεπε να παραμεριστεί, σαν μια δύσκολη να αντιμετωπιστεί ή περιττή ιδιότητα. Ακόμα και αν η Θεία αγάπη εκφραζόταν σε όλο της το μεγαλείο, δεν έπαυε να υπάρχει ο παραβιασμένος νόμος του Θεού, που απαιτούσε το θάνατο του αμαρτωλού. Η απάντηση είχε βρεθεί. Την είχε συλλάβει ο Θεϊκός νους, προτού ακόμα υπάρξει αυτός ο κόσμος, συνθέτοντας ένα μεγαλειώδες σχέδιο και δίνοντας για πρώτη και τελευταία φορά στην ανθρώπινη ιστορία το πραγματικό νόημα στη λέξη: απολύτρωση.

Σε ολόκληρο το σύμπαν δεν υπήρχε παρά ένας μόνο που είχε τη δυνατότητα να ικανοποιήσει τις αξιώσεις του νόμου του Θεού και παράλληλα να γίνει η τέλεια έκφραση του Θείου χαρακτήρα, αποστομώνοντας για πάντα τον πειραστή για τη διαστρέβλωση της αλήθειας. Επειδή ο Θεϊκός νόμος είναι τόσο άγιος όσο ο ίδιος ο Θεός, μόνο ένας ισότιμος με τον Θεό μπορούσε να κάνει τον εξιλασμό για την παράβαση του. Κι αυτός ο ένας θα γινόταν κατά τη δήλωση του Ιωάννη του Βαπτιστή, ο Αμνός του Θεού, ο αίρων την αμαρτία του κόσμου. Πρόκειται για μια πραγματικά συγκλονιστική δήλωση, εφόσον ο άμωμος και αναμάρτητος Ιησούς Χριστός θα γινόταν το εξιλαστήριο θύμα για να σηκώσει πάνω Του την αμαρτία, όχι απλώς του ιουδαϊκού έθνους ή μιας συγκεκριμένης ιστορικής γενιάς, αλλά την αμαρτία όλου του κόσμου, από τον πρώτο άνθρωπο έως τον τελευταίο που θα ζήσει σ' αυτήν τη γη. Ο Ιησούς Χριστός θα γινόταν άνθρωπος για να ταυτιστεί με τον άνθρωπο σε όλα εκτός από την αμαρτία. Θα επιφορτιζόταν την ενοχή και το ασήκωτο βάρος της αμαρτίας ολόκληρου του ανθρώπινου γένους και θα έφθανε ως τα κατάβαθα της δυστυχίας, προκειμένου να γίνει ο Λυτρωτής του ανθρώπου.

Έτσι, σ' αυτήν την αμείλικτη σύγκρουση αγάπης και δικαιοσύνης, υπερίσχυσε η αγάπη του Θεού και πλήρωσε το βαθύτατο τίμημα για τον παραβιασμένο νόμο. Αν ο Θεός έδειχνε τη δικαιοσύνη Του σ' αυτή την περίπτωση, ο άνθρωπος θα έπρεπε να πεθάνει, όπως έλεγε ο νόμος. Όμως το έλεος καυχάται κατά της κρίσεως και όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου ο Ιησούς Χριστός έγινε άνθρωπος, περπάτησε στους δρόμους αυτής της γης, δάκρυσε, πόνεσε, δίψασε, μας άγγιξε και άφησε τη ψυχή Του να υπερχειλίσει από αγάπη για όλους μας, γιατί η ίδια η αγάπη ήταν η φύση Του. Ο άνθρωπος είδε στο πρόσωπο του Χριστού τη Θεία αγάπη να εκφράζεται με έναν υπέρτατο σε αξία τρόπο, καθώς ήταν μια αγάπη που ταυτόχρονα περιείχε τη θυσία του ίδιου του Θεού και το τίμημα της ανθρώπινης ανταρσίας...

Η συνέχεια αύριο

«Διότι απεφάσισα να μη εξεύρω μεταξύ σας άλλο τι, ειμή Ιησούν Χριστόν, και τούτον εσταυρωμένον»

Α' Κορινθίουςβ'2

Από άρθρο της Μαρίας Π. Μεντή στο περιοδικό «Αγγελιαφόρος», τ. 135, 2014

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook

     

είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :

Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.

Προσευχές, προσευχές, προσευχές...

Προσευχές, προσευχές, προσευχές...

.

.

Η φωτογραφία είναι από το Τείχος των Δακρύων, τον πιο ιερό σήμερα τόπο των Εβραίων όλου του κόσμου, καθώς είναι το μόνο απομεινάρι από τον Ναό για τον οποίο ο Χριστός είχε πει πως ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΛΙΘΟΣ ΠΑΝΩ ΣΕ ΛΙΘΟ... 

Και όμως χιλιάδες Εβραίοι από όλο τον κόσμο στέλνουν τις "προσευχές" τους σε χαρτάκια, για να τις σφηνώσει κάποιος στις χαραμάδες ανάμεσα στους ογκόλιθους του τείχους, με την ελπίδα ότι ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΘΑ ΤΙΣ ΑΚΟΥΣΕΙ (αν προτιμάτε θα τις διαβάσει) ΚΑΛΥΤΕΡΑ Ο ΘΕΟΣ. 

Είναι περιττό βέβαια να εξηγήσουμε πως αυτές οι χαραμάδες χωρούν μόνο λίγα χαρτιά σφηνωμένα, γι' αυτό κάποιοι εργάτες χρειάζονται κάθε τόσο να έρχονται και να αφαιρούν αυτά τα ραβασάκια, ώστε να υπάρχει ξανά χώρος για καινούργια... 

Η εικόνα μοιάζει με την καντηλανάφτησα-νεωκόρο που περιέρχεται στα μανουάλια για να αφαιρέσει τα μησοκαμμένα κεριά, αφενός για να υπάρχει χώρος για καινούργια, και αφετέρου για να πουλήσουν τα άκαφτα σε ανακύκλωση... 

Όλα αυτά, βεβαίως, δεν έχουν την παραμικρή σχέση με την ΑΛΗΘΙΝΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ, που είναι "ΚΑΡΠΟΣ ΧΕΙΛΕΩΝ" και "ΚΡΑΥΓΗ ΚΑΡΔΙΑΣ" που ΥΠΟ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ γίνεται ακουστή από τον Θεό και απαντιέται... 

Όσον αφορά τα εκατομμύρια άλλες προσευχές, αυτές ποτέ δεν φτάνουν ούτε ως τα σύννεφα... μα ούτε και ως το ταβάνι των ναών...

Χαρακτηριστικό το παράδειγμα μιας κοπέλας που ζητούσε από τον Θεό να "ευλογήσει" τον γάμο της με άνθρωπο ΑΘΕΟ, αν και γνώριζε εξ αρχής ότι παραβιάζει την σαφή εντολή ΜΗ ΟΜΟΖΥΓΕΙΤΕ ΜΕ ΑΠΙΣΤΟΥΣ...  

Ο μόνος που δεν εμπαίζεται είναι ο Θεός, και όμως οι άνθρωποι συχνά προσπαθούν να Τον κοροϊδέψουν, υποβάλλοντας "αιτήματα" προσευχής που στην ουσία τείνουν να παραβιάσουν ΣΑΦΕΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ του θείου Νόμου...  

_______________ 

Όσο για εκείνους που χωρίς ντροπή προτείνουν και αναλαμβάνουν ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ για λογαριασμό σας, πάντα με το αντίστοιχο φιλοδώρημα, θα μιλήσουμε κάποια άλλη φορά...

===============

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook

     

είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :

Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.

Χριστιανισμός χωρίς σταυρό; (2)

Χριστιανισμός χωρίς σταυρό;  (2)

.

.

_Αλλά δεν είναι μόνο ο σταυρός του Χριστού, που έχει άμεσο ρόλο στη σωτηρία του αμαρτωλού... 

_Είναι και η σταύρωση του ΔΙΚΟΥ ΜΑΣ ΕΓΩ, που δεν άξιζε να ζει και στη θέση του θυσιάστηκε ο Χριστός ώστε εμείς να συνεχίσουμε ΝΑ ΖΟΥΜΕ ελευθερωμένοι από τη δύναμη της αμαρτίας.

_Πολλοί δυστυχώς αυτές τις ημέρες, χωρίς να έχουν καταλάβει τη σημασία της ΘΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ θρηνούν για τον "άδικο" θάνατό Του και τα φοβερά πάθη Του... 

_Εκεί ακριβώς, ωστόσο, βρίσκεται η ουσία της δικής μας σωτηρίας... 

«14 Εάν εις απέθανεν υπέρ πάντων, άρα οι πάντες απέθανον· 15 και απέθανεν υπέρ πάντων, διά να μη ζώσι πλέον δι' εαυτούς οι ζώντες, αλλά διά τον αποθανόντα και αναστάντα υπέρ αυτών.» (2Κορ. 5:14-15)

=============

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook

     

είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :

Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.

Χριστιανισμός χωρίς σταυρό;

Χριστιανισμός χωρίς σταυρό;  (1)

.

.

_Δυστυχώς υπάρχουν πολλοί χριστιανοί ή "χριστιανοί" που έχουν δώσει όλη τους τη δύναμη για να ΕΞΑΛΕΙΨΟΥΝ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ από το Χριστιανισμό... 

_Δεν θέλουν, λένε, έναν Θεό αιμοσταγή, που χαίρεται όταν βλέπει αίμα... Που εξιλεώνεται όταν βλέπει ΑΙΜΑ...  

_Και πολλά άλλα λένε, χωρίς να ξέρουν πως με αυτό το "δόγμα" τους, που δεν είναι παρά σατανική προσπάθεια να ΜΑΤΑΙΩΣΟΥΝ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, το μόνο που κάνουν είναι ΝΑ ΧΑΝΟΥΝ ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΗΣ ΛΥΤΡΩΣΗΣ... 

_Ας θυμηθούν όλοι αυτοί, αν διαβάζουν τούτο το δημοσίευμα, πως οι Εβραίοι στην Αίγυπτο δεν ήταν καλύτεροι από τους Αιγύπτιους... 
_Το μόνο που τους έκανε κατάλληλους να γλυτώσουν από την δέκατη πληγή --το θάνατο των πρωτοτόκων-- ήταν το αίμα του αμνού με το οποίο είχαν βάψει στους παραστάτες στις πόρτες των σπιτιών τους.  

_Πρώτη προϋπόθεση για τη λύτρωσή μας, λοιπόν, είναι ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ που θυσιάστηκε για εμάς ΩΣ ΑΜΝΟΣ ΑΜΩΜΟΣ ΚΑΙ ΑΣΠΙΛΟΣ... 

«Δεν ελυτρώθητε από της ματαίας πατροπαραδότου διαγωγής υμών διά φθαρτών, αργυρίου ή χρυσίου, 19 αλλά διά του τιμίου αίματος του Χριστού, ως αμνού αμώμου και ασπίλου, 20 όστις ήτο μεν προωρισμένος προ καταβολής κόσμου, εφανερώθη δε εν τοις εσχάτοις καιροίς διά σας, 21 τους πιστεύοντας δι' αυτού εις τον Θεόν, τον αναστήσαντα αυτόν εκ νεκρών και δόντα εις αυτόν δόξαν, ώστε η πίστις σας και η ελπίς να ήναι εις τον Θεόν.» (1Πέτ. 1:18-21) 

=============

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook

     

είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :

Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.

Πάθη Χριστού... όμως γιατί; (2)

Πάθη Χριστού... όμως γιατί;  (2)

.

.

Ο Σταυρός-2

«Όστις τας αμαρτίας ημών αυτός εβάστασεν εν τω σώματι αυτού επί του ξύλου, διά να ζήσωμεν εν τη δικαιοσύνη αποθανόντες κατά τας αμαρτίας; "με του οποίου την πληγήν ιατρεύθητε"».

Α' Πέτρου β'24

Έτσι, αναπόφευκτα μαζί με την πληγή στην καρδιά του Θεού έρχεται και το μεγάλο δίλημμα, ένα δίλημμα στο οποίο ο Θεός είχε ήδη βρει λύση προ καταβολής κόσμου. Τη στιγμή της πτώσης των πρωτοπλάστων βλέπουμε εμείς μόνο τη χρονική έκφραση του μέγιστου προβλήματος για τον άνθρωπο της αμαρτίας. Ο Παντογνώστης Θεός, αν και ο Ίδιος δεν είχε δημιουργήσει το πρόβλημα, πρόθυμα είχε βρει τη λύση του.

Το πρόβλημα έλεγε: Σε περίπτωση που οι πρωτόπλαστοι αμαρτήσουν, ο μισθός τους θα είναι θάνατος. Και η δοκιμασία να εκφράσουν την ελεύθερη επιλογή τους απέναντι στο πρόβλημα της αμαρτίας, θα είναι ένας απαγορευμένος καρπός εντός του παραδείσου. Τώρα, όμως, που οι πρωτόπλαστοι παράκουσαν, πώς μπορεί ο Θεός να επιτρέψει να αφανιστούν εξολοκλήρου τα δημιουργήματα Του, χωρίς να κάνει κάτι γι' αυτά; Η αγάπη Του δεν μπορεί να επιτρέψει τον οριστικό χαμό δημιουργημάτων που ο Ίδιος έδωσε πνοή ζωής. Από την άλλη όμως, ο Θεός υποκινούμενος από αγάπη διαφύλαξε τη ζωή των πρωτοπλάστων και πίσω απ' αυτούς ολόκληρου του ανθρώπινου γένους, αυτό δε θα σήμαινε ότι ακύρωνε την ιδιότητα της δικαιοσύνης Του και συναινούσε στο απεχθές θέμα της αμαρτίας; Ποια εντύπωση θα προξενούσε στους αναμάρτητους κόσμους και γενικά σε όλες τις ουράνιες υπάρξεις ένας Θεός που αναιρεί τον ίδιο τον εαυτό Του; Η εντολή Του διακήρυττε κατηγορηματικά: «Θέλεις εξάπαντος αποθάνει». Αυτή ήταν η έκφραση της δικαιοσύνης Του. Τα ίδια τα λόγια Του καταμαρτυρούσαν με περίτρανο τρόπο την ύπαρξη σημαντικών και αιώνιων νόμων που δεν επιδέχονται αλλοίωση ή τροποποίηση. Ωστόσο, η αγάπη του Θεού, που είναι μια ιδιότητα αναπόσπαστα δεμένη με το χαρακτήρα Του, όπως η δικαιοσύνη Του, ποθούσε την απολύτρωση του ανθρώπου.

Η πτώση του ανθρώπου βύθισε τον ουρανό στη θλίψη. Ο κόσμος που ο Θεός είχε δημιουργήσει έμοιαζε να χάνεται κάτω από την αδυσώπητη κατάρα της αμαρτίας, κατοικούμενος από υπάρξεις καταδικασμένες στη δυστυχία και το θάνατο. Η φιλεύσπλαχνη καρδιά του Θεού Πατέρα σχιζόταν από τον πόνο. Η σύγκρουση μέσα Του της αγάπης και της δικαιοσύνης ήταν ανελέητη και τρομακτική, πέρα από οτιδήποτε μπορεί να συλλάβει ο ανθρώπινος νους. Φαινόταν ότι δεν υπήρχε καμία διέξοδος... 

Η συνέχεια αύριο

«Διότι απεφάσισα να μη εξεύρω μεταξύ σας άλλο τι, ειμή Ιησούν Χριστόν, και τούτον εσταυρωμένον»

Α' Κορινθίουςβ'2

Από άρθρο της Μαρίας Π. Μεντή στο περιοδικό «Αγγελιαφόρος», τ. 135, 2014

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook

     

είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :

Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.