Σε ποιον χρωστάμε τα δώρα του Θεού;

Σε ποιον χρωστάμε τα δώρα του Θεού;

.

.

Το πολυποίκιλο έργο του Θεού 

Ο Θεός δεν τσιγκουνεύτηκε σε χρόνο, υλικά, προσπάθειες, προσοχή στη λεπτομέρεια, για να ετοιμάσει τον χώρο όπου θα ζούσε ο άνθρωπος, και στη συνέχεια να του προσφέρει την ευκαιρία να λάβει τη μέγιστη δυνατή ευλογία. 

Αλλά η εκτίμηση των ανθρώπων για αυτές τις ευλογίες είναι απολύτως περιορισμένη. Οι περισσότεροι είναι σαν τα μικρά παιδιά, που κοιτάζουν τα "δώρα" το πρωί της Πρωτοχρονιάς. 

Ξυπνούν με τη μυρωδιά του υπέροχου φαγητού και των άλλων λιχουδιών, βλέπουν τα φώτα και τα στολίδια, και κάπου εκεί ένα ποδήλατο, ένα νέο σπίτι για την κούκλα κ.λπ. Αλλά δεν έχουν αντίληψη ή κατανόηση για το πώς προέκυψαν αυτά τα δώρα. 

Ο μπαμπάς εργάστηκε για να κερδίσει χρήματα. Η μαμά έκανε ψώνια, ετοίμασε και μαγείρεψε το φαγητό. Και οι δύο τους έμειναν ως αργά τη νύχτα για να φέρουν στο σαλόνι το ποδήλατο και το κουκλόσπιτο, και όλα αυτά για να έχουν τη χαρά να μπορούν το πρωί της Πρωτοχρονιάς βλέπουν χαρούμενα τα πρόσωπα των παιδιών τους. Και όμως, παρά όλο τα έξοδα και τους κόπους, στο τέλος τα παιδιά αποδίδουν τα δώρα που προέρχονται από τους γονείς τους …στον «Αϊ-Βασίλη"!

Το ίδιο συμβαίνει και με τα θαύματα της Γης. Θυμηθείτε την φωτογραφία που τράβηξαν οι αστροναύτες της αποστολής «Απόλλων» καθώς γύριζαν σε τροχιά γύρω από τη σελήνη, με την ανατολή της Γης. Ζούσαν στη σκληρή πραγματικότητα ενός νεκρού ηλιακού συστήματος, και ξαφνικά συγκλονίστηκαν βλέποντας το "στολίδι της ζωής», το σπίτι τους, την ωραία Γη, να υψώνεται πάνω από τον σεληνιακό ορίζοντα. 

Το Γήινο σπίτι μας είναι ένα θαύμα με κάθε έννοια της λέξης. Όπου κάθε παράμετρος απαραίτητη για τη ζωή, υπάρχει ακριβώς εκεί στη δική μας διάθεση. Αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι αποδίδουν αυτό το πλήθος των θαυμάτων σε έναν άλλο "Αϊ-Βασίλη", την ανύπαρκτη Μητέρα Φύση, – χωρίς να αναγνωρίζουν πως όλα οφείλονται στον Ένα, Μοναδικό Αληθινό Θεό, που τα σχεδίασε και τα έφερε στην ύπαρξη μέσα από την πολυποίκιλη σοφία της δημιουργίας Του, όλα για τον άνθρωπο.

=============

«Πόσον μεγάλα είναι τα έργα σου, Κύριε· τα πάντα εν σοφία εποίησας· η γη είναι πλήρης των ποιημάτων σου» (Ψαλμός 104:24).

=============

Μεγάλη η χάρη...

Μεγάλη η χάρη...

.

.

_Μεγάλη η χάρη του, μεγάλη η χάρη της…

_Και ο λόγος συμπληρώνεται είτε με το όνομα κάποιου «αγίου, αγίας», είτε με το όνομα κάποιου θρησκευτικού συμβόλου (λειψάνου, εικόνας, μοναστηρίου)…

_Και απομένει η απορία: Τι είναι αυτή η «μεγάλη χάρη», από πού πηγάζει, πώς εκδηλώνεται; Ακόμη περισσότερο, πώς είμαστε βέβαιοι ότι πρόκειται για «χάρη» και όχι για κάτι άλλο, από εκείνα που κανείς δεν θα ήθελε στη ζωή του, όπως π.χ. δαιμονικές επιρροές;

_Για να δώσει κάποιος ΧΑΡΗ πρέπει να είναι σε θέση εξουσίας και αρμόδιος για κάτι τέτοιο.

_Από όσο γνωρίζουμε, λοιπόν, τέτοιος είναι ΜΟΝΟ Ο ΘΕΟΣ.

_Μόνο σε Εκείνον αμαρτήσαμε, μόνο από Εκείνον μπορούμε να ζητήσουμε ΧΑΡΗ. Ο άσωτος υιός είπε: «Πάτερ, ήμαρτον εις τον ουρανόν και ενώπιόν σου, και δεν είμαι πλέον άξιος να ονομασθώ υιός σου» [Λουκ. 15:21].

_Πιστεύετε πως θα μπορούσε να πει αυτή την ομολογία στον θυρωρό, στον μάγειρο, στον βοσκό, σε οποιονδήποτε άλλον που θα συναντούσε μέσα ή γύρω από το σπίτι του πατέρα του; Ασφαλώς και όχι. ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΑΜΑΡΤΗΣΕ, από τον πατέρα θα μπορούσε να ζητήσει και να λάβει ΧΑΡΗ.

_Και ο Δαβίδ στον Ψαλμό της μετανοίας εξομολογείται: «Εις σε, εις σε μόνον ήμαρτον και το πονηρόν ενώπιόν σου έπραξα» [Ψαλμ. 51:4].

Πόθεν λοιπόν όλες αυτές οι «χάρες» που αποδίδονται σε πρόσωπα ή αντικείμενα, αντί να αποδίδονται στον ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΘΕΟ;

_Μα τούτη ακριβώς είναι η αρχαιότερη και ισχυρότερη μεθοδεία του Σατανά (Εφεσ. 6:11).  Να αποπροσανατολίζει τον άνθρωπο ώστε αντί να στρέφεται στον Θεό, που είναι ο μόνος ΖΩΝΤΑΝΟΣ και ο μόνος ΙΚΑΝΟΣ να τον βοηθήσει, τον παραπέμπει με μύρια όσα άλλα ΨΕΥΔΗ…

_Και από αυτά τα ψεύδη πιο επικίνδυνα είναι τα διάφορα «χαριτωμένα» και τα «χαριτόβρυτα»…

_Κύριε φύλαξέ μας από τις ανοησίες του μυαλού μας…

=================

Ο μικρός... ο μέγας...

Ο μικρός... ο μέγας...

.

.

_Πώς καταλαβαίνουμε το μέγεθος και την αξία ενός ανθρώπου;

_Στον κόσμο αυτό "μεγάλοι" είναι άνθρωποι που έβαψαν τον κόσμο στο αίμα (με εθνικά, πολιτικά ή θρησκευτικά κίνητρα)... 

_Για αυτούς ο Χριστός δίδαξε: 

• «Εξεύρετε ότι οι άρχοντες των εθνών κατακυριεύουσιν αυτά και οι μεγάλοι κατεξουσιάζουσιν αυτά. 

• 26 Ούτως όμως δεν θέλει είσθαι εν υμίν, αλλ' όστις θέλει να γείνη μέγας εν υμίν, ας ήναι υπηρέτης υμών, 27 και όστις θέλη να ήναι πρώτος εν υμίν, ας ήναι δούλος υμών». [ Ματθ. 20:25-27 ] 

_Μήπως ζηλεύεις κάποιον άνθρωπο με κοσμικό "μεγαλείο", κάποιον που θαυμάζουν και τιμούν οι άνθρωποι; Να είσαι σίγουρος πως σύντομα το μεγαλείο του θα γίνει στάχτη. 

_Μόνο ένας είναι αληθινά μεγάλος σε όλο το σύμπαν και αυτός είναι ο Θεός!

«Δεν υπάρχει όμοιός σου, Κύριε· είσαι μέγας και μέγα το όνομά σου εν δυνάμει» 

[ Ιερ. 10:6 ] 

=================

Αγαπάς τον Θεό; Λες αλήθεια;

Αγαπάς τον Θεό; Λες αλήθεια;

.

.

_

=================

Θεός και γήινοι άρχοντες

Θεός και γήινοι άρχοντες

.

.

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ

VVVVVVVV

VVVVV

VVV

V

http://www.tyxikos.gr/11-7-31.html

=================

Αρχή σοφίας ΦΟΒΟΣ Κυρίου...

Αρχή σοφίας ΦΟΒΟΣ Κυρίου...

.

.

ΤΙ ΕΝΝΟΕΙ Ο ΣΟΛΟΜΩΝΤΑΣ όταν στο βιβλίο του Εκκλησιαστή χρησιμοποιεί τη λέξη «φόβος» σχετικά με την βαθιά ευλάβεια που οφείλουμε στον Κύριο;

Αξίζει να θαυμάζουμε και να στεκόμαστε ταπεινά στην παρουσία Του. Ο άγιος φόβος δίνει στον Θεό τη θέση, τη δόξα, την τιμή, τον σεβασμό, την δοξολογία, τον έπαινο και την υπεροχή που Του αξίζουν – εκτιμώντας την αγιότητά Του με το να μισούμε ό,τι Εκείνος μισεί και να αγαπάμε ό,τι Εκείνος αγαπάει, δίνοντας μεγάλη προσοχή και φόβο μήπως Τον δυσαρεστήσουμε.

Όποιος πραγματικά φοβάται τον Κύριο, αναγνωρίζει ότι:

·         Αυτός είναι ο Δημιουργός και εμείς είμαστε τα πλάσματα.

·         Αυτός είναι ο Κύριος και εμείς είμαστε υπηρέτες Του.

·         Αυτός είναι ο Πατέρας και εμείς είμαστε τα παιδιά Του.

Αυτή η αντίληψη εκδηλώνεται με σεβασμό προς τον Θεό και τον λόγο Του, και με την επιθυμία να κάνουμε ό,τι μας λέγεται στη Βίβλο.

Για να το πούμε πιο απλά, ο φόβος του Κυρίου είναι ένας βαθιά ριζωμένος σεβασμός προς τον Θεό, που κάνει τους ανθρώπους να θέλουν να Τον ευχαριστήσουν με κάθε κόστος.

—Timothy P. Hadley 

=================

Άνθρωπος του Θεού δεν δηλώνεις αλλά φαίνεσαι....

Άνθρωπος του Θεού δεν δηλώνεις
αλλά φαίνεσαι...

.

.

Άνθρωπος του Θεού δεν δηλώνεις αλλά φαίνεσαι. Έχουμε κουραστεί από τους δήθεν. Από αυτούς που αυτοπροβάλλονται έστω και «ταπεινώ τω τρόπω». Αυτούς που πίσω από το χαμόγελο κρύβουν ακονισμένα για κατάκριση και «ιερές» μάχες δόντια.

 Όλους αυτούς που χρησιμοποιούν την εκκλησία για να διαμορφώσουν ένα προφίλ πνευματικότητας ώστε να εξασφαλίσουν την αίσθηση δύναμης που δεν βρήκαν στο κόσμο. 

Στην εκκλησία δεν σώζεται ο ισχυρός, ο τέλειος, ο καπάτσος, ο καταφερτζής, εκείνος που τα κατάφερε, που νίκησε, που εξυψώθηκε, αλλά εκείνος που ταπεινώθηκε, που πόνεσε, που δυσκολεύτηκε, που ταλαιπωρήθηκε, λαβώθηκε και στην αγάπη αναστήθηκε. 

Η εκκλησία ανήκει στους ταπεινούς αυτού του κόσμου, σε αυτούς που ζουν στα αζήτητα της εξουσίας και της δύναμης. Των υπαρξιακά λαβωμένων, ψυχικά κουρελιασμένων, εκείνων που έγλειψαν τα πατώματα της προσωπικής τους μοναξιάς και οδύνης και αισθάνθηκαν την ολική απογύμνωση της υπάρξεως τους. 

Κουραστήκαμε και πολλές φορές λυγίσαμε, κλάψαμε και πενθήσαμε για μια παραχάραξη και παραμόρφωση του εκκλησιαστικού ήθους και της χριστιανικής κατανόησης, που κρατά το περικάλυμμα της παραδόσεως και χάνει με υπαρξιακά εκκωφαντικό ήχο την ουσία της χριστιανικής ζωής. 

Για όλους εκείνους που βαπτίζουν αρετές τα πάθη και τις κακίες τους. Αυτούς που ζουν την κατά Χριστώ ζωή με σκοπό και στόχο, δίχως αγάπη, έρωτα και ελευθερία. Που περιμένουν πάντα κάτι να πάρουν, που αισθάνονται ότι κάποιος πάντα τους χρωστά. 

Δεν είναι χριστιανικά στήθη αυτά που μετρούν τι δίνουν και τι παίρνουν, μα εκείνα που αγαπούν δίχως να περιμένουν. 

Δεν είναι χριστιανή ψυχή εκείνη που νιώθει αυτοδικαιωμένη και ναρκισσιστικά ολοκληρωμένη στην ζάλη της αρετής και της θρησκευτικής δικαίωσης της. Ο χριστιανός δεν είναι δικαιωμένος, αλλά αγαπητικά σωσμένος. Η σωτηρία του, είναι καρπός αγάπης, και όχι κατορθωμάτων. Αίσθηση και εμπειρία ότι κάποιος με αγαπάει πολύ κι ας έχω τα χάλια μου, κι ας είμαι αδύναμος και ας μην έχω τίποτε να καυχηθώ πέρα της αγάπης του Θεού. 

Ο παράδεισος δεν είναι κατάκτηση αλλά δωρεά. 

Είναι καρπός σχέσης και όχι κατάκτηση ισχυρών και υψηλών θρησκευτικών επιδόσεων. 

Δεν σώζομαι επειδή κάτι σπουδαίο έκανα, αλλά επειδή κάποιον αγάπησα και με αγάπησε. 

Όσο και αν το δηλώσεις άνθρωπος του Θεού, δεν θα γίνεις, εάν η χαρά και η ειρήνη δεν κατακλείσουν την ύπαρξη σου. Ας κάνουμε όσες νηστείες θέλουμε, αγρυπνίες και προσευχές, ας έχουμε Γέροντα τον πιο γνωστό πνευματικό της ορθοδοξίας, ας βγάλουμε όσες φωτογραφίες θέλουμε με στάρετς και οσίους, η χάρις δεν θα έρθει εάν δεν σταματήσουμε να την ζητούμε με την εσωτερική αδιάγνωστη πολλές φορές σκοπιμότητα, να κτίσουμε την εικόνα μας, το αυτοειδωλό μας, το εγωιστικό θρησκευτικό προφίλ μας. Για να αισθανθούμε ότι κάτι καταφέραμε και κάποιοι είμαστε. 

Η χάρις δεν εκβιάζεται, ούτε εξαγοράζεται, δωρίζεται και εκχέεται αγαπητικά στους ταπεινούς, αφανοίς, πληγωμένους και αγαπητικά στραμμένους προς τον Θεό. Εκείνους που απογυμνώθηκαν και ξαρματώθηκαν από όλες τις αυταπάτες του κόσμου, όλες τις δυνάμεις και εξουσίες, από όλα τα είδωλα ακόμη και το ίδιου τους του εαυτού. 

παπά-Λίβυος

http://e-theologia.blogspot.gr/2014/06/blog-post_22.html

=================

Ο Ιησούς Χριστός είναι ΚΥΡΙΟΣ

Ο Ιησούς Χριστός είναι ΚΥΡΙΟΣ...

.

.

«Ο Ιησούς Χριστός είναι ΚΥΡΙΟΣ»

Τι σημαίνει: ΚΥΡΙΟΣ;

Φαντάζομαι πως εντυπωσιάζει, που λέει ο Πάπας μια φράση η οποία σήμερα ΔΕΝ εντυπωσιάζει. Λέει πως πρέπει να διακηρύττουμε ότι «ο Ιησούς είναι ο Κύριος». Τι σημαίνει «Κύριος»;;; Τι το σπουδαίο εκφράζει αυτή λέξη, ώστε πρέπει αυτό κυρίως να διαλαλούμε ως χριστιανοί; Εμείς λέμε: «Ο Κύριος μας, ο Ιησούς Χριστός». Γιατί σήμερα δεν μας κάνει αίσθηση, ότι το «Κύριος» περιέχει κάτι ιδιαίτερο;

Από την αρχή οι χριστιανοί απέδωσαν στον Ιησού αυτό τον τίτλο: «Ο Ιησούς είναι Κύριος», όπως γράφει ο απ. Παύλος (Ρωμ. 10,9). Με αυτό εννοούσαν ότι αυτός ο άνθρωπος είναι επίσης ο Υιός του Θεού: Θεός και άνθρωπος. Η αντίστοιχη λέξη που χρησιμοποιούσαν στην Παλαιά Διαθήκη για τον Θεό ήταν «Αντονάι», τίτλος βασιλικός και θεϊκός. Η λέξη σημαίνει απόλυτος Κύριος του σύμπαντος. 

ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ

Στην εποχή τής Εξόδου από την Αίγυπτο (περί το έτος 1240) ο Θεός αποκαλύφθηκε στον Μωυσή ως ο «Γιαχβέ», που σημαίνει «Εγώ είμαι αυτός που είναι, που υπάρχει, που ζει και δίνει τη ζωή».

Από την περίοδο της Εξορίας στη Βαβυλωνία (6ος αιώνας) και μέχρι τον ερχομό του Ιησού, οι Ισραηλίτες, από σεβασμό, έπαψαν να χρησιμοποιούν στα λειτουργικά αναγνώσματα το όνομα του Θεού. Όταν έβλεπαν το όνομα Γιαχβέ, διάβαζαν Αντονάι.

Ώσπου, λίγο πριν τον ερχομό του Χριστού, οι Ισραηλίτες που ζούσαν στην Αίγυπτο και δε μιλούσαν πια τα αραμαϊκά, αλλά τα ελληνικά, μετάφρασαν την Παλαιά Διαθήκη στα ελληνικά. Τότε, όπου έβρισκαν το λέξη Γιαχβέ, έγραφαν ΚΥΡΙΟΣ. Το Κύριος λοιπόν είναι ισότιμο με το Γιαχβέ και προσδιορίζει τον Θεό.

ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ

Όλα τα βιβλία της Καινής Διαθήκης αποδίδουν στον Ιησού Χριστό τον τίτλο του Κυρίου.

Ο ίδιος ο Χριστός θέλησε να δώσει στους συγχρόνους του να καταλάβουν ότι, παρόλο που είναι «υιός του Δαβίδ», δηλαδή απόγονος του, είναι όμως ανώτερος από τον Δαβίδ και υπάρχει πριν από τον Δαβίδ. Γι'  αυτό χρησιμοποίησε τον Ψαλμό 109,1 όπως διαβάζομε στο κατά Ματθαίο ευαγγέλιο (22,41-46):

«Ενώ οι Φαρισαίοι ήταν συγκεντρωμένοι, τους ρώτησε ο Ιησούς: "Τι νομίζετε σχετικά με τοπ Χριστό; Τίνος είναι γιος;" Του λένε: "Του Δαβίδ". Κι ο Ιησούς τούς λέει: "Πώς, λοιπόν, ο Δαβίδ, εμπνευσμένος από το Πνεύμα, τον ονομάζει Κύριο του, όταν λέει: "Είπε ο Κύριος στον Κύριο μου: Κάθισε στα δεξιά μου, έως ότου θέσω τους εχθρούς σου κάτω από τα πόδια σου"; Αν, λοιπόν, ο Δαβίδ τον ονομάζει "Κύριο", πώς είναι γιος του;" Και κανείς δεν μπορούσε να του απαντήσει τίποτα, ούτε κανένας τόλμησε, από εκείνη τη μέρα, να του ξαναθέσει ερωτήματα".

Αυτή η κυριότητα του Ιησού έγινε πραγματικότητα μετά την ανάσταση του. Κηρύττει ο απ. Πέτρος: «Ας γνωρίζει, λοιπόν, με βεβαιότητα όλη η γενιά του Ισραήλ, ότι και Κύριο και Χριστό τον κατέστησε ο Θεός, αυτόν τον Ιησού που εσείς σταυρώσατε!» (Πραξ.2,36).

Η πρώτη Εκκλησία κρατάει για αρκετό καιρό στην προσευχή της την αραμαϊκή επίκληση: Μαράνα-θα, που σημαίνει: Έλα Κύριε Ιησού. Είναι ο Μεσσίας, ο Χρισμένος, ο Χριστός του Θεού, που ενθρονίστηκε στον ουρανό, και εγκαινιάζει τη Βασιλεία του δωρίζοντας το Άγιο Πνεύμα.

Αυτή όμως η κυριαρχία του Χριστού είναι η κυριαρχία του ίδιου του Θεού, η οποία μεταβιβάζεται στον Ιησού, που έγινε «Κύριος πάντων». Αυτό που άρμοζε μόνο στον Γιαχβέ, τον Θεό, τώρα αποδίδεται στον Ιησού,

Ολόκληρο το σύμπαν διακηρύττει ότι ο Ιησούς είναι Κύριος: «Μπροστά στο όνομα του Ιησού, κάθε γόνατο θα προσκυνήσει, από τα επουράνια, τα επίγεια και τα καταχθόνια. Και κάθε γλώσσα θα ομολογήσει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος, για τη δόξα του Θεού Πατέρα» (Φιλ. 2,10-11). Αυτό το κείμενο δείχνει τη θεϊκή σημασία του τίτλου Κύριος.

Ο απόστολος Θωμάς, εκφράζοντας όλη την Εκκλησία, αναγνωρίζει πλήρως τη θεότητα του αναστημένου Ιησού στην κυριότητα του πάνω στους πιστούς: και ομολογεί: «Ο Κύριος μου και ο Θεός μου» (Ιωάν. 20,28). 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Τι εννοεί λοιπόν ο Πάπας Φραγκίσκος όταν μας λέει ότι «Δεν μπορεί να υπάρξει αληθινός ευαγγελισμός χωρίς τη ρητή διακήρυξη ότι ο Ιησούς είναι ο Κύριος»; Σημαίνει ότι πάνω απ'  όλα πρέπει να τονίζομε τη ΘΕΟΤΗΤΑ του Ιησού και την ΑΝΑΣΤΑΣΗ του από τους νεκρούς. Δίχως αυτές τις αλήθειες το κήρυγμα δεν είναι χριστιανικό!

Προς ποιους αυτό το κήρυγμα; Μα πριν απ' όλα στους ίδιους του βαφτισμένους, πολλοί από τους οποίους σήμερα απέχουν πολύ από το να πιστεύουν τον Ιησού ως ΘΕΟ τους και ως ΝΙΚΗΤΗ του ΘΑΝΑΤΟΥ.

___________

Σ.Ρ. – Με αφορμή ένα κείμενο του Πάπα Φραγκίσκου. 

Εφημερίδα «Ενοριακές Καμπάνες» 30-5-2014

=================

Ευλογία και ΦΟΒΟΣ...

Ευλογία και ΦΟΒΟΣ...

.

.

_Το ψεύτικο "ευαγγέλιο" της Ευημερίας, από το οποίο μαστίζεται ο κόσμος των Διαμαρτυρομένων, παρουσιάζει έναν Θεό "ΔΩΡΗΤΗ" χωρίς προϋποθέσεις... 

_Και είναι τόσο αρεστό αυτό το ΣΑΤΑΝΙΚΟ ναρκωτικό...

=================

_Όμως ο λόγος του Θεού θέτει ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ:

_Δεν μπορείς να περιμένεις δώρα και αγαθά από τον Κύριο, αν Αυτός δεν είναι ΚΥΡΙΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ... 

Αν δεν ανήκεις στους "αγίους" Αυτού... 

Αν δεν τον ΦΟΒΑΣΑΙ (σέβεσαι και υπολογίζεις το θέλημά Του).

=================

Η Αγάπη του Θεού...

Η Αγάπη του Θεού...

.

.

_Τα ψεύτικα "ευαγγέλια" της εποχής μας, μιλούν για μια αγάπη "χωρίς όρια και όρους" (without conditions), μια αγάπη που προσφέρεται "χωρίς προϋποθέσεις"... 

Όμως τίποτε δεν είναι ψευδέστερο από αυτό... 

 ---------------------------------- 

_Η αγάπη του Θεού προσφέρεται στους ανθρώπους με 2 όρους-προϋποθέσεις: 

1. Την πληρωμή της ποινής της αμαρτίας. 

Αυτό το έκανε για εμάς ο Χριστός.  

2. Την αναγνώριση και εγκατάλειψη της αμαρτίας μας. 

Αυτό μπορούμε να το κάνουμε μόνον εμείς.   

_Κανένας άλλος δεν μπορεί να μεσολαβήσει για λογαριασμό μας. 

 ---------------------------------- 

Το πρώτο δείγμα ότι λάβαμε την αγάπη του Θεού ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ... 

Όλα τα άλλα είναι "ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ" που οδηγούν τον άνθρωπο στην ΑΙΩΝΙΑ ΑΠΩΛΕΙΑ.

=================

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook

     

είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :

Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.

Όταν ο Θεός υπόσχεται...

Όταν ο Θεός υπόσχεται...

.

.

_Η ιστορία της λύτρωσης των ανθρώπων από την αμαρτία είναι πολύ παλιά, αλλά και πολύ σοβαρή.

_Ο Θεός υποσχέθηκε, και όταν ο Θεός υπόσχεται --προσοχή μόνο για εκείνο που ο Θεός υποσχέθηκε-- δεν υπάρχει τρόπος να ματαιωθεί το σχέδιό Του.

_Ας μελετούμε, λοιπόν, τις ΑΛΗΘΙΝΕΣ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ του Θεού, και δεν θα απογοητευτούμε.

_Αλλά μόνο τις υποσχέσεις του ΘΕΟΥ... όχι τις υποσχέσεις των ιεροκηρύκων...  

_Ο Θεός δεν ευθύνεται για τις τελευταίες...

=================

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook

     

είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :

Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.

Βάλε και λίγο Θεό… δεν πειράζει…

Βάλε και λίγο Θεό… δεν πειράζει…

.

.

 Οι πολίτες των ΗΠΑ έχουν καθήκον συχνά πυκνά να επαναλαμβάνουν μία ΥΠΟΣΧΕΣΗ, γνωστή ως “The Pledge of Allegiance” (=Υπόσχεση Υποταγής). Το κάνουν στα σχολεία τους αλλά και σε πολλές άλλες περιστάσεις.

Πρόκειται για μια έκφραση που δηλώνει αφοσίωση στην ομοσπονδιακή σημαία και τη Δημοκρατία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Αρχικά διατυπώθηκε το 1892 και επισημοποιήθηκε από το Κογκρέσο το 1942.

Οι συνεδρίες του Κογκρέσου ανοίγουν με την απαγγελία της, το ίδιο γίνεται σε πολλές συνεδριάσεις της κυβέρνησης και επίσης απαγγέλλεται από τους μαθητές στα Σχολείο στην αρχή κάθε σχολικής ημέρας.

Όμως η υπόσχεση αυτή δεν είχε την ίδια ακριβώς μορφή από το ξεκίνημά της μέχρι σήμερα. Αρχικά, το 1892 το κείμενό της είχε ως εξής: 

"Δηλώνω υποταγή στη σημαία μου και τη δημοκρατία που αντιπροσωπεύει, ένα έθνος αδιαίρετο, με ελευθερία και δικαιοσύνη για όλους".

Στη συνέχεια υπέστη κάποιες αλλαγές και από το 1954 προστέθηκαν οι λέξεις «υπό τον Θεό». 

"Δηλώνω υποταγή στη σημαία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, και την Δημοκρατία που αντιπροσωπεύει, ένα έθνος υπό τον Θεό, αδιαίρετο, με ελευθερία και δικαιοσύνη για όλους."

Επειδή όμως κατά καιρούς διάφοροι άθεοι έχουν αντισταθεί σ’ αυτή τη διατύπωση, ακόμη και νομικά, έγινε μια δημοσκόπηση που έδειξε τα εξής: 

Θέλουν να αφαιρεθεί:

*    8% των Αμερικανών

*    13% εκείνων με ανώτατη μόρφωση. 

Θέλουν να διατηρηθεί:

*    85% των Αμερικανών.

*    94% εκείνων που δηλώνουν αναγεννημένοι ή ευαγγελικοί.

Βέβαια όλοι γνωρίζουν ότι στις ΗΠΑ:

*    Κατασκευάζονται τα περισσότερα όπλα μαζικής καταστροφής.

*    Υπάρχει η μεγαλύτερη κατοχή όπλων από πολίτες.

*    Ανθεί η μεγαλύτερη βιομηχανία πορνογραφίας στα ΜΜΕ και το Διαδίκτυο.

*    Προετοιμάζονται οι περισσότεροι πόλεμοι σε παγκόσμια έκταση.

Πάνω από όλα αυτά, όμως, κυριαρχεί το σύνθημα: «Βάλε και λίγο Θεό… δεν πειράζει…»

Με άλλα λόγια, το άκρον άωτον της ασυνέπειας μεταξύ λόγων και έργων..

===============

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook

     

είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :

Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.