Αποστολικό πρότυπο...

Αποστολικό πρότυπο...

.

.

Αποστολικό πρότυπο Περιγράφει ο απόστολος Παύλος πολύ παραστατικά τη μαρτυρική ζωή των αγίων Αποστόλων: «Άχρι της άρτι ώρας και πεινώμεν και διψώμεν και γυμνητεύομεν και κολαφιζόμεθα και αστατούμεν και κοπιώμεν εργαζόμενοι ταις ιδίαις χερσί» (Α' Κορ. δ' 11-12). Η ζωή τους ήταν χριστομίμητη. Όπως έζησε ο Χριστός, έτσι και αυτοί. Όπως στερήθηκε εκούσια ο Χριστός και τα πλέον στοιχειώδη, έτσι και αυτοί. Όπως έπαθε ο Χριστός, έτσι και οι Απόστολοι. 

•    «Και πεινώμεν». Ακόμα και το ψωμί στερούνταν οι Απόστολοι. Δεν ήσαν όπως όσοι καπηλεύονται (Β' Κορ. β' 17) το λόγο του Θεού. Ζούσαν την εσχάτη πενία, ακολουθώντας Εκείνον, «όστις επτώχευσεν, ίνα ημείς τη εκείνου πτωχεία πλουτίσωμεν» (Β' Κορ. η' 9). Το αρχοντόπουλο της Ταρσού, ο Παύλος, πεινούσε, διότι δεν ήθελε να δώσει αφορμή να μεμφθούν το ευαγγέλιο. Πεινούσε αυτός, που χόρτασε τόσους με τον Άρτο της Ζωής, τον Ιησού Χριστό, τον Τροφέα της κτίσεως. 

•    «Και διψώμεν». Δρόσισαν τόσες ψυχές, που καίγονταν από τη φλόγα της αμαρτίας. Αλλ' οι ίδιοι έφταναν στο σημείο να διψάνε σωματικά, χωρίς ένα ποτήρι «ψυχρού ύδατος». 

•    «Και γυμνητεύομεν». Βάδιζαν σε αντίξοες συνθήκες. Οδοιπόροι της αγάπης, αλλά και των στερήσεων. Ας μετρηθούμε οι χριστιανοί της εποχής μας, που δεν ξέρουμε τι έχουμε. Μπορούμε να φανταστούμε τους Αποστόλους ντυμένους με χρυσοΰφαντες αρχιερατικές στολές; 

•  «Και κολαφιζόμεθα». Ο Διδάσκαλος δέχτηκε μάστιγες και κολαφισμούς (Ματθ. κστ' 27. Μάρκ. ιδ' 65). Πώς θα μπορούσαν οι γνήσιοι μαθητές Του να έχουν καλύτερη μεταχείριση; 

•     «Και αστατούμεν». Ακολουθώντας το παράδειγμα του ακτήμονος Ιησού, και οι Απόστολοι δεν είχαν «πού την κεφαλήν κλίνη» (Ματθ. η' 20). Το «αστατούμεν» δεν αναφέρεται μόνο στην ακτημοσύνη των αποστόλων, αλλά και στους αδιάκοπους διωγμούς. Οι άγιοι ζουν «τόπον εκ τύπου συνεχώς διαμείβοντες και πλανώμενοι εν σπηλαίοις και όρεσι» (απολυτίκιο οσίων). Οι Απόστολοι ήξεραν, ότι εδώ είναι «οδίται» και «σκηνίται»· εκεί, στη βασιλεία των ουρανών, θα είναι «πολίται». 

•     «Και κοπιώμεν εργαζόμενοι ταις ιδίαις χερσίν». Ο Παύλος εργαζόταν με τα χέρια του, ως σκηνοποιός. Είχε το δικαίωμα να τρέφεται από την εκκλησία, από την οικογένεια των πιστών (Α' Κορ. θ' 4,7). Δεν έκανε όμως χρήση του δικαιώματος του. Και αυτό, για να μην επιβαρύνει κανένα, για να μην εισπράξει από το έργο του ευαγγελίου ούτε οβολό, για να προσφέρει «αδάπανον το ευαγγέλιον» (Α' Κορ. θ' 18). Έδειχνε τα εργατικά του χέρια και έλεγε: «Ταις χρείαις μου και τοις ούσι μετ' εμού υπηρέτησαν αι χείρες αύται» (Πράξ. κ' 34). Απόστολοι! Αιώνιο υπόδειγμα ανιδιοτελείας, αλλά συγχρόνως και έλεγχος όλων εκείνων, που πλουτίζουν από τη «θρησκεία» του Χρίστου.

=================

Έχετε καλό όνομα;

Έχετε καλό όνομα;.

.

.

Το περασμένο καλοκαίρι συνάντησα μια κοπέλα που γνώριζα από μικρό παιδί αλλά είχα καιρό να την δω. –Τι κάνεις Λόλα; την ρώτησα. «Δεν με λένε Λόλα αλλά Ζωή!» απάντησε.

Στην απορία μου βοήθησε η αδελφή της που στεκόταν δίπλα, λέγοντας: –Άλλαξε το όνομά της, επειδή δεν της άρεσε.

Όμως η μητέρα της μου είπε αργότερα ότι πιστεύει πως έτσι θα έχει καλύτερη ζωή.

Καμία από αυτές τις εξηγήσεις δεν με ικανοποίησε και έμεινα με την απορία. Ώσπου σήμερα λύθηκε το μυστήριο.

Πρόκειται λοιπόν για μία ΝΕΑ ΑΙΡΕΣΗ και ΚΑΚΟΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ που κηρύττει τουλάχιστον ένας Πεντηκοστιανός πάστορας από τη Νιγηρία –ο Pastor Chris–, που ακολουθώντας τα βήματα άλλων απατεώνων του ίδιου φυράματος από την Αφρική, την Κορέα, τη Βραζιλία κ.λπ., ανακατεύουν το χριστιανισμό με τις μαγείες και τις δεισιδαιμονίες των προγόνων τους, δημιουργώντας ένα ΨΕΥΤΙΚΟ χριστιανισμό, που δεν δοξάζει τον ΑΛΗΘΙΝΟ ΧΡΙΣΤΟ αλλά τους ίδιους.

Αυτόν τον ψεύτικο χριστιανισμό και το πλανεμένο «ευαγγέλιο» το περνούν ύστερα στις ΗΠΑ, που είναι ένα χωνευτήρι λαών, και από εκεί σε πονηρούς κήρυκες και αφελείς ανθρώπους σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο. 

Τι έχει να πει εν προκειμένω ο Pastor Chris;  Να πώς διατυπώνονται οι σκέψεις του, όπως τις ανακαλύψαμε στο διαδίκτυο:

------------------------------------

Παρ. 22:1 Προτιμότερον όνομα καλόν παρά πλούτη μεγάλα, χάρις αγαθή παρά αργύριον και χρυσίον.

Είναι γεγονός ότι σε αρκετές περιπτώσεις ο Θεός άλλαξε τα ονόματα των ακολούθων Του. Άλλαξε τον Άβραμ σε Αβραάμ (πατέρας πολλών εθνών) και την Σάρα σε Σάρρα (μητέρα αρχόντων). Ο Ιησούς άλλαξε τον Σίμωνα σε Πέτρο (βράχος). Αυτό μας οδηγεί να συμπεράνουμε ότι ο Θεός δίνει μεγάλη σημασία στα ονόματα.

Αν λοιπόν το όνομά σας έχει αρνητική σημασία, ή δεν έχει καμία σημασία, μπορείτε να αποφασίσετε να το αλλάξετε. Το όνομά σας θα πρέπει να αντανακλά το είδος του προσώπου που θέλετε να είστε και το είδος της ζωής που θέλετε ζήσετε. Το όνομά σας αποκαλύπτει και λέει εκείνο που εκπροσωπείτε. Μπορείτε να ζήσετε ως εκεί που φτάνει το όνομά σας. Ποιο λοιπόν είναι το όνομά σας;

Αν τώρα έχετε αποφασίσει να αλλάξετε το όνομά σας, ενημερώστε μας για το νέο σας όνομα, την σημασία του και τι περιμένετε να δείτε στη ζωή σας από εδώ και πέρα ως αποτέλεσμα αυτής της αλλαγής.

------------------------------------

Ενώ ο άνθρωπος αυτός ξεκινάει από ένα βιβλικό εδάφιο, το Παρ. 22:1 που λέει: «Προτιμότερον όνομα καλόν παρά πλούτη μεγάλα, χάρις αγαθή παρά αργύριον και χρυσίον», στη συνέχεια διαστρέφει τη σημασία τού χωρίου για να στήσει την διαβολική του διδασκαλία. Και τούτη η διαβολική διδασκαλία συνίσταται στο ότι δίνει αξία στις λέξεις και τα ονόματα, και μετατρέπει τον Θεό της αλήθειας σε υπόδουλο εκείνου που εμείς θα του ορίσουμε.

Σύμφωνα με αυτή τη διδαχή, αν εγώ αποφασίσω να ονομαστώ ΠΛΟΥΤΟΣ, ο Θεός θα είναι υποχρεωμένος να μου χαρίζει ΠΛΟΥΤΗ... Αν εγώ αποφασίσω να ονομαστώ ΠΑΝΩΡΑΙΑ, ο Θεός είναι υποχρεωμένος να μου χαρίζει ΟΜΟΡΦΙΑ κ.ο.κ.

Αυτή δεν είναι πρωτοφανής συνήθεια. Υπήρχε πάντα μεταξύ των ειδωλολατρών και εξακολουθούσε να εφαρμόζεται στη χώρα μας και αλλού με δεισιδαιμονικό τρόπο. Σε περιοχές που πολλά παιδιά πέθαιναν μικρά –λόγω ελονοσίας κ.λπ.— συχνά τους έδιναν ονόματα όπως ΖΗΣΗ (για να ζήσει) ή ΡΙΖΟ (για να ριζώσει) κ.ο.κ.

Επίσης τα «αφιέρωναν» σε κάποιον «άγιο», επειδή δήθεν αυτός είχε μεσολαβήσει για να μείνει η μητέρα τους έγκυος. Την ανόητη αυτή πρακτική την βλέπουμε ακόμη σήμερα όπου εκατοντάδες παιδιά έχουν τον όνομα ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΩ ή ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΗΣ, επειδή η μάνα τους είχε φάει μήλο από το μοναστήρι της Χρυσοβαλάντισσα έξω από την Αθήνα.

Και οι μεν ειδωλολάτρες και δεισιδαίμονες, που δεν έχουν σχέση με το Πνεύμα του Θεού, μπορεί να δικαιολογούνται κάπως σ’ αυτή τους την πρακτική.

Εκείνοι όμως που, όπως λένε, έχουν ΦΩΤΙΣΤΕΙ από την αλήθεια του Ευαγγελίου, πώς δικαιολογούν την ανοησία τους;

Επί του προκειμένου θα είχαμε να σημειώσουμε τα εξής:

1. Αν και αρκετοί άνθρωποι ακόμη και στην Καινή Διαθήκη άλλαξαν το όνομά τους, τέτοιο πράγμα ούτε διδάσκεται ούτε απαιτείται από την Βίβλο.

Για παράδειγμα αναφέρονται πολλά ονόματα πιστών αγίων ανθρώπων της αποστολικής εκκλησίας, που ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ.

Από τα 35 ονόματα που καταγράφονται στο 16^ο κεφάλαιο της Επιστολής προς Ρωμαίους, ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ» επειδή όλοι αυτοί οι άνθρωποι –είτε Εβραίοι είτε Εθνικοί– δεν σκέφτηκαν ποτέ να αλλάξουν το όνομά τους.

Παρατηρείστε μόνοι σας:

Ακύλας, Αμπλίας, Ανδρόνικος, Απελλής, Αριστόβουλος, Ασύγκριτος, Γάϊος, Επαίνετος, Έραστος, Ερμάς, Ερμής, Ηρωδίων, Ιάσων, Ιουλία, Ιουνίας, Κούαρτος, Λούκιος, Μαριάμ, Ναρκίσσος, Νηρέας, Ολυμπάς, Ουρβανός, Πατρόβας, Περσίδα, Πρίσκιλλα, Ρούφος, Στάχυς, Σωσίπατρος, Τέρτιος, Τρύφαινα, Τρυφώσα, Φιλόλογος, Φλέγων, Φοίβη (=Φωτεινή από τον Φοίβο-Απόλλωνα.

Αν η μαγική και δεισιδαιμονική αυτή διδασκαλία είχε οποιαδήποτε βάση, όλοι αυτοί θα είχαν κάνει άμεσα την αλλαγή, χωρίς να περιμένουν τους σημερινούς τσαρλατάνους, που μολύνουν το Ευαγγέλιο με τις ανόητες διδαχές τους.

2. Ποιο χαρακτηριστικό από όλα –που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο–, είναι το παράδειγμα του ίδιου του Αποστόλου Παύλου, ο οποίος άλλαξε ο ίδιος το όνομά του από ΣΑΟΥΛ (=ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΖΗΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ) σε ΠΑΥΛΟΣ (=ΜΙΚΡΟΣΩΜΟΣ).

Αλλά υπάρχει και ένα ακόμη σημείο που πρέπει να τονιστεί.

Στο βιβλίο του Εκκλησιαστή βρίσκουμε ένα ανάλογο χωρίο, που όμως βοηθάει να καταλάβουμε πώς είναι γραμμένα τα ποιητικά βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης. Εκεί διαβάζουμε: «Κάλλιον όνομα καλόν παρά πολύτιμον μύρον· και η ημέρα του θανάτου παρά την ημέραν της γεννήσεως» (Εκκλ. 7:1).

Άραγε όλοι αυτοί που νομίζουν ότι θα φτιάξουν τα πράγματα στη ζωή τους αν αλλάξουν το όνομά τους, θα συμφωνούσαν ότι η ημέρα του θανάτου τους είναι καλύτερη από την ημέρα της γέννησής τους;

Ας απαντήσουν λοιπόν, για να ξέρουμε και εμείς τι μυαλά κυκλοφορούν στον κόσμο μας.

__________________

Υ.Γ. 

Η σημασία των παροιμιών που προαναφέρθηκαν εδώ είναι απλή και ανάλογη με αυτό που εμείς λέμε σήμερα: «Καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα», με άλλα λόγια, όπως έγραψε κάποιος: «Το όνομα σου, τη φήμη σου, την εικόνα σου προς τα έξω, πρέπει να τα προστατεύεις, όχι ΄΄ως κόρη οφθαλμού΄΄, αλλά πολύ περισσότερο».

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook

     

είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :

Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.

Σταυρός! Ποιος σταυρός;

Σταυρός! Ποιος σταυρός;

.

.

Ωραία γράφει, ως συνήθως ο αρχιμ. Δανιήλ Αεράκης στο περιοδικό "Ιωάννης ο Βαπτιστής", όμως, όπως κι εμείς πολλές φορές, λάθος κάνει στην παρούσα εξύμνηση του "σταυρού"...  Από τα Ευαγγέλια γνωρίζουμε πως ΤΡΕΙΣ ήταν οι σταυροί που στήθηκαν στο Γολγοθά...  Ξύλινοι ήταν και οι τρεις...  Σταυροί μαρτυρίου ήταν και οι τρεις...  Και των τριών σταυρών οι κατάδικοι πέθαναν... Αλλά μόνο στον ένα σταυρό έγινε ΘΥΣΙΑ ΛΥΤΡΩΤΙΚΗ...

=

Εκείνο που έκανε αυτόν τον ΣΤΑΥΡΟ να διαφέρει  δεν ήταν το σχήμα τους... (όπως συνήθως με διαφορετικό σχήμα ζωγραφίζουν τους σταυρούς των ληστών κάποιοι αγιογράφοι)...   δεν ήταν το ξύλο τους...  δεν ήταν η αποτελεσματικότητά τους ως όργανα θανάτου...  δεν ήταν ότι ένας δήθεν διασώθηκε, επειδή και οι τρεις χάθηκαν και ας λένε παραμύθια οι παπάδες για να εμπορεύονται "τιμιόξυλα" με το αζημίωτο...

=

Εκείνο που έκανε τον ΑΛΗΘΙΝΟ ΣΤΑΥΡΟ να διαφέρει ήταν:  1. Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ, που θυσιάστηκε επάνω του.  2. Το ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, με το οποίο εξαγοράστηκαν και καθαρίστηκαν οι αμαρτίες μας.  3. Το ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ μέσω του οποίου αγιάζεται και η δική μας καθημερινή ζωή.  Ακόμη και αν είχε διασωθεί ως σήμερα ο ΙΔΙΟΣ Ο ΞΥΛΙΝΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ επάνω στον οποίο καρφώθηκε ο Κύριος [που ευτυχώς δεν έχει διασωθεί], καμία ουσιαστική αξία δεν θα είχε για τους Χριστιανούς, εκτός ίσως σαν ένα ιστορικό κειμήλιο και τίποτε παραπάνω...  Ο απόστολος Παύλος γνώριζε και δίδασκε αυτή την αλήθεια, που τόσο εύκολα και άστοχα καταπάτησαν οι "δήθεν αποστολικοί διάδοχοι"...   «Εμοί δε μη γένοιτο καυχάσθαι ει μη εν τω σταυρώ του κυρίου ημών Ιησού Χριστού, δι’ ου εμοί κόσμος εσταύρωται καγώ κόσμω»  (Γαλάτας 6:14)

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ

"ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ" 

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ

« Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

 Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

=

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η : Η αναδημοσίευση ύλης από το "ΝΕΑΚΑΙΠΑΛΑΙΑ" σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι εμείς συμφωνούμε ή εγκρίνουμε όλες τις δικές τους απόψεις.

Το μοναδικό μέσο...

Το μοναδικό μέσο...

.

.

Το μοναδικό μέσο που οδηγεί στην Σωτηρία μας είναι ο Χριστός. Σωτηρία δεν σημαίνει τίποτε άλλο από την επανένωσή μας με το Θεό. Η ένωση αυτή χάθηκε για ολόκληρο το ανθρώπινο γένος με την πτώση των πρωτόπλαστων. Και χάθηκε για όλους τους ανθρώπους. Και για τους δίκαιους και για τους αμαρτωλούς. Όλοι ανεξαιρέτως κατέβαιναν στον Άδη. Όχι μόνο οι αμαρτωλοί. Καμία αρετή δεν ήταν ικανή να τους απαλλάξει. Τα καλά έργα των ανθρώπων ήτα ανίσχυρα για να τους σώσουν.  Για να γίνει λοιπόν η επανένωση του πεσμένου ανθρώπου με τον Θεό για να σωθεί ο άνθρωπος, ήταν απαραίτητη η λύτρωσή του. Και η λύτρωση αυτή δεν μπορούσε να κατορθωθεί από κανέναν παρά μόνον από τον ίδιο τον άπειρο Θεό. Και έτσι με την Σταυρική θυσία του μονογενούς υιού Του, ήρθε αυτή η λύτρωση, και όλα τα έργα αντικαταστάθηκαν από ένα παντοδύναμο καλό έργο : την πίστη στον Κύριο μας Ιησού Χριστό. Έτσι όταν οι Ιουδαίοι ρώτησαν τον Κύριο: Τίνα κάνουμε για να εργαζόμαστε τα έργα του Θεού;  Εκείνος τους απάντησε “Τούτο εστί το έργον του Θεού, ίνα πιστεύσητε εις ον απέστειλεν εκείνος (Ιω στ’ 28-29). Άρα η πίστη είναι έργο και αυτό το έργο μας χρειάζεται για να σωθούμε. Με την πίστη, μόνο με την πίστη, μπορούμε να ενωθούμε με τον Θεό, με τα μυστήρια που μας παρέδωσε Εκείνος. Αυτή ήταν πάντα η διδασκαλία της Εκκλησίας και περιέχεται τόσο στην Παλαιά όσο και στην Καινή Διαθήκη. Η Εκκλησία πιστεύει από την αρχή πως ένα είναι το μέσο για την Σωτηρία μας: ο Λυτρωτής. Αν λοιπόν εμείς λέμε ότι η Σωτηρία είναι δυνατή και χωρίς Αυτόν, για χάρη κάποιων καλών έργων, στην ουσία δεν Τον γνωρίζουμε. Τον απορρίπτουμε και χωρίς να το συνειδητοποιούμε πέφτουμε στο θανάσιμο αμάρτημα της βλασφημίας.  Θα πει κάποιος: πως γίνεται να μας λέει ο Απόστολος Παύλος στο γ’ κεφ. στην προς  Ρωμαίους επιστολή ότι Πιστεύομεν λοιπόν ότι ο άνθρωπος δικαιώνεται με την πίστιν χωρίς τα έργα του νόμου και ότι Δεν  υπάρχει διάκρισις, διότι όλοι αμάρτησαν και στερούνται της θείας δόξης, και παίρνουν την δικαίωσιν δωρεάν με την χάριν του διά της λυτρώσεως, που έγινε διά του Χριστού Ιησού και από την άλλη μεριά ο Απόστολος Ιάκωβος μας λέει πως τα καλά έργα είναι απαραίτητα και διδάσκει πως η πίστη είναι νεκρή χωρίς έργα;  (κεφ β’  17). Αν προσέξουμε περισσότερο σε όσα λέει ο Απόστολος Ιάκωβος, όπως λένε και όλοι οι θεοφώτιστοι πατέρες, απαιτούν τα έργα της πίστεως, όχι τα καλά έργα της πεσμένης μας φύσης που είναι αντίθετα ή και αδιάφορα στην πίστη. Εκείνο δηλαδή που όλοι οι πατέρες ζητάνε είναι η τήρηση των εντολών του Θεού. Έτσι διαπιστώνουμε πως η τήρηση των εντολών του Θεού ονομάζεται  ”καλό έργο”  και με αυτήν την τήρηση των εντολών, ζωντανεύει η πίστη, ενεργοποιείται. Χωρίς την τήρηση των εντολών η πίστη είναι νεκρή, ανενέργητη.  Αν το προχωρήσουμε και λίγο παρακάτω μελετώντας προσεκτικά τις Γραφές, θα διαπιστώσουμε πως τα καλά έργα που προέρχονται από την πεσμένη φύση μας ή από τα πάθη μας και από καρδιά που είναι εμπαθής και ταραγμένη, είναι έργα που δεν γίνονται αποδεκτά. (τέτοια είναι τα έργα των ειδωλολατρών, των μουσουλμάνων και γενικά όσων απορρίπτουν τον Χριστό).  Το Ευαγγέλιο μας διδάσκει πως λόγω της πτώσεως του Αδάμ, η λογική μας αλλοιώθηκε, έγινε διεστραμμένη. Μόνο με την άδολη παράδοσή μας στην καθοδήγηση της πίστης καθώς και με συνεπή χριστιανικό αγώνα, σιγά-σιγά, ο Θεός θα χαρίσει στον πιστό δούλο Του, πραγματική, πνευματική λογική. Για αυτό και η λογική που προέρχεται από την πίστη είναι ανώτερη, όπως την περιγράφει ο Απόστολος Παύλος στην προς Εβραίους επιστολή του. http://orthodoxanswers.gr/%CE%A4%CE%BF-%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%BC%CE%AD%CF%83%CE%BF-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%BF%CE%B4%CE%B7%CE%B3%CE%B5%CE%AF-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%A3%CF%89%CF%84%CE%B7%CF%81/

=

«Και δεν υπάρχει δι' ουδενός άλλου η σωτηρία· διότι ούτε όνομα άλλο είναι υπό τον ουρανόν δεδομένον μεταξύ των ανθρώπων, διά του οποίου πρέπει να σωθώμεν» (Πράξ. 4:12)

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ

"ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ" 

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ

« Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

 Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

=

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η : Η αναδημοσίευση ύλης από το "ΝΕΑΚΑΙΠΑΛΑΙΑ" σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι εμείς συμφωνούμε ή εγκρίνουμε όλες τις δικές τους απόψεις.

Ποιος είναι ο "ήρωάς" σου;

Ποιος είναι ο "ήρωάς" σου;

.

.

Τα παιδιά που δεν γνωρίζουν την Αγία Γραφή, θυμούνται τον ΑΧΙΛΛΕΑ, τον ΕΚΤΩΡΑ, τον ΟΔΥΣΣΕΑ, τον ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ... Τα παιδιά που γνωρίζουν την Αγία Γραφή, θυμούνται τον ΔΑΒΙΔ, τον ΔΑΝΙΗΛ, τον ΣΑΜΨΩΝ κ.λπ. Αλλά ποιος είναι ο δικός σου ο ήρωας; Αυτός στον οποίο θέλεις να μοιάσεις; Να μερικά παραδείγματα που μας δίνει ο απόστολος Παύλος:

=

Σας παρακαλώ, λοιπόν, γίνεσθε μιμηταί μου. 1Κορ. 4:16 Αδελφοί, συμμιμηταί μου γίνεσθε και παρατηρείτε τους όσοι περιπατούσιν ούτω, καθώς έχετε τύπον ημάς. Φιλ. 3:17 Διότι σεις εγείνετε, αδελφοί, μιμηταί των εκκλησιών του Θεού, αίτινες είναι εν τη Ιουδαία 1Θεσ. 2:14 Μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς και εγώ του Χριστού. Α΄ Κορ. 11:1 Και σεις εγείνετε μιμηταί ημών και του Κυρίου 1Θεσ. 1:6 Γίνεσθε λοιπόν μιμηταί του Θεού ως τέκνα αγαπητά, Εφεσ. 5:1 διά να μη γείνητε νωθροί, αλλά μιμηταί των διά πίστεως και μακροθυμίας κληρονομούντων τας επαγγελίας. Εβρ. 6:12 Και τις θέλει σας κακοποιήσει, εάν γείνητε μιμηταί του αγαθού;  1Πέτ. 3:13

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ

"ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ" 

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ

« Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

 Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

=

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η : Η αναδημοσίευση ύλης από το "ΝΕΑΚΑΙΠΑΛΑΙΑ" σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι εμείς συμφωνούμε ή εγκρίνουμε όλες τις δικές τους απόψεις.