Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

11.11.11

11-11-11 - Μαγική ημερομηνία;
Ύστερα από διάφορους άλλους μαγικούς αριθμούς ημερομηνιών (7-7-07, 8-8-08, 9-9-09, 10-10-10) κατά τους οποίους κάποιοι νόμιζαν πως θα επιτύχουν το “γούρι” της ζωής τους, (παντρεύτηκαν, επιδίωξαν να γεννήσουν το παιδί τους, να κάνουν εγκαίνια στο μαγαζί τους κ.λπ.), εφέτος έχουμε την σημερινή 11-11-2011.
__Θα φέρει κάτι καλό μαζί της αυτή η ημερομηνία; Μάλλον όχι!
__Εμείς εργαζόμαστε για το καλό ή το κακό μας (συνήθως για το κακό μας, λόγω άγνοιας και ανοησίας).
__Ούτε οι αριθμοί, ούτε τα αστέρια, ούτε οι άλλοι –οι κάθε μορφής άλλοι— στους οποίους βιαζόμαστε να ρίξουμε τις ευθύνες για ό,τι κακό και ανάποδο (Τα καλά οφείλονται ΜΟΝΟ ΣΕ ΕΜΑΣ) δεν έχουν την οποιαδήποτε σημασία.
__Ας αναλάβουμε, λοιπόν, τις ευθύνες μας για ό,τι μας αναλογεί και ας φροντίζουμε να μην σπαταλούμε χρόνο και δυνάμεις σε μάταια πράγματα, αλλά ας ακολουθούμε την αποστολική προτροπή:
Περιπατείτε εν φρονήσει προς τους έξω, εξαγοραζόμενοι τον καιρόν” (Κολ. 4:5)
_____________________________________
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ "ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ" 

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια, λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε. 
Διεύθυνση: BBASOS@gmail.com   

2.4.11


ΞΑΝΑΣΦΡΑΓΙΖΟΥΜΕ TON ΤΑΦΟ TOY ΧΡΙΣΤΟΥ;


Στο περιοδικό "Ενοριακή Ευλογία" (4/2011) διαβάσαμε και τα εξής:

ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ΞΑΝΑΣΦΡΑΓΙΖΟΥΜΕ TON ΤΑΦΟ TOY ΧΡΙΣΤΟΥ!
Δεν έχουμε πια δύναμη να χαρούμε το Πάσχα που έρχεται γιατί η ψυχή μας έχει κυριευθεί –σχεδόν ολοκληρωτικά– από τη θλίψη. Μια θλίψη που πηγάζει από τις αμετανόητες ένοχές μας, αφού, όχι μόνο συνεχώς αμαρτάνουμε, αλλά και ενεργούμε πονηρά εναντίον του Χριστού μας ή «συνευδοκούμε τοις πράττουσι».
Γίναμε σιγά–σιγά, χωρίς να το "πάρουμε είδηση", σαν άθεοι «εν τω κόσμω», αφού εκλέγουμε εδώ και μισό αιώνα τους πιο αδιάφορους ή και εχθρούς της Πίστεώς μας ανθρώπους και τους αναθέσαμε και τη δική μας ανατροφή και διαπαιδαγώγηση αλλά και των παιδιών μας.
Έτσι μας φαίνεται απίστευτο, όταν –κάποιες στιγμές, δυστυχώς λίγες– συνειδητοποιούμε το πόσο εξοικειωθήκαμε με το να περιφρονείται και να περιθωριοποιείται ο Χριστός και η –διά της Εκκλησίας– Παρουσία Του στην Πατρίδα μας.
Και όμως! Όσο απίστευτο κι αν μας φαίνεται είναι πέρα για πέρα δικό μας αυτό το αποτέλεσμα. Δική μας η αφροσύνη, δική μας η παράνομη ανοχή του κακού, δική μας αποκλειστικά η ευθύνη που αγαπήσαμε τα «στοιχεία του κόσμου» και παραδοθήκαμε ολοκληρωτικά σ' αυτά. Δική μας η ευθύνη που παραμείναμε απλώς θρησκευόμενοι, με μια μίζερη και –κατ’ ουσίαν– βλάσφημη θρησκευτικότητα του «δούναι και λαβείν» και δεν σχετισθήκαμε απόλυτα, λατρευτικά, με τον Χριστό μας.
Τώρα πια, τα πράγματα έχουν τόσο πολύ περιπλακεί, ώστε για τη διόρθωση τους να είναι ανίσχυρη η όποια ανθρώπινη η και αγγελική βοήθεια και απαιτείται μια απ' ευθείας δραστική παρέμβαση του Θεού, σ' εμάς «τους υιούς της απειθείας».
Τώρα πια, οι άνθρωποι του τόπου μας, άλλοι έχουν γίνει ίδιοι με τους αλειτούργητους και αντιεκκλησιαστικούς Κυβερνήτες μας, εικόνα και ομοίωση τους, και άλλοι, οι παθολογικά θρησκευόμενοι, έχουν παραφρονήσει και κάνουν σπασμωδικές και αψυχολόγητες "επαναστατικές" ενέργειες, οσάκις συνειδητοποιούν ότι διαταράσσεται η ψευδαίσθηση της "πνευματικής" τους ισορροπίας και όταν νοιώθουν ψυχολογική ανασφάλεια από κάποιες ανώδυνες για την πνευματική ζωή Κυβερνητικές αποφάσεις, γιατί δεν είναι εις θέσιν να διακρίνουν το μείζον από το έλασσον, το καίριο και σημαντικό, από το αφελές και ανώφελο!
Έτσι, απέμειναν πολύ λίγοι πνευματικά υγιείς στον τόπο μας να αλγούν και να θρηνούν την οικτρή κατάσταση που έχουμε περιέλθει, κάτι σαν τη «φωνή βοώντος εν τη ερήμω», που, όμως δεν φθάνει στις ακοές των πολλών γιατί ή είναι γεμάτες από εκκωφαντικούς "μουσικούς" κρότους(!) ή ...οιστρογόνο φόβο!
 * * *

Το πνευματικό αδιέξοδο που δημιουργήσαμε με τις επιπόλαιες και άκριτες επιλογές μας ή με την ανοχή και υπόθαλψη των ανόσιων επιλογών των άλλων, φαίνεται πως διαμόρφωσε το ιδανικό περιβάλλον για να θριαμβεύουν οι «υιοί του σκότους».
Σε όλες τις πτυχές τής δημόσιας ζωής, απροκάλυπτα πια, επιχειρείται από τους «δοκούντας άρχειν» στην Πατρίδα μας η βιαία επιστροφή τού Χριστού στον Τάφο Του σαν κοινού θνητού, ώστε να πάψει πλέον να μας απασχολεί ως Θεός και να καθυστερεί την πρόοδό μας, την απόλυτη εξομοίωσή μας με τα έθνη, που από αιώνων έχουν καγχάσει στο Καπιτώλιο ότι θεός δεν υπάρχει!
Δεν πτοεί την κατά του Χριστού καταδιωκτική μανία των "αρχόντων" μας το Βατερλό, που ήλθε σαν απάντηση στον καγχασμό αυτόν, όπως δεν επτόησαν και τον Διάβολο όσα δεινά έχει "εισπράξει" από κτίσεως κόσμου ως επίχαιρα της κακίας του! Αυτός ο ίδιος Διάβολος τούς "εμπνέει" και τους δίνει "κουράγιο" να συνεχίζουν απτόητοι την υποτίμηση του Χριστού, να Τον θεωρούν ένα απλό μύθο, που αρκεί μια νομοθετική ρύθμιση για να πάψει να επηρεάζει τη ζωή των ανθρώπων!


Χρειάζεται να προσθέσουμε εμείς κάτι; Μάλλον όχι.




ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ "ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ"




Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια, λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε.

.