''Η φράση «Verba volant, scripta manent» όπου στην ελληνική γλώσσα αποδίδεται ως "τα λόγια πετούν, τα γραπτά μένουν", είναι λατινική παροιμία που συμβουλεύει την αξία που έχει ένα γραπτό κείμενο που δεν μπορεί ν΄ αμφισβητηθεί έναντι του προφορικού λόγου που μπορεί αντίθετα ακόμα και να ανακληθεί ή να διαψευστεί ως μηδέποτε γενόμενος''.
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
=================
=Ας μας συγχωρήσει ο Ελλάδιος Γρεκός, να επισημάνουμε πως τα άμφια του Ιουδαίου Αρχιερέα ήταν μάλλον πιο απλά, λιτά και φθηνά από την πανοπλία του ελάχιστού Ορθόδοξου Αρχιερέα... |
Σ
Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :
Η
αναδημοσίευση ύλης από το "ΝΕΑΚΑΙΠΑΛΑΙΑ"
σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι
απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν
αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή
της.
Αυτό
όμως δεν σημαίνει ότι εμείς συμφωνούμε
ή εγκρίνουμε όλες τις δικές τους
απόψεις.
|
Πηγή εικόνας: http://paterikon.weebly.com/mu943taurhoepsilonsigmaf-mitres10521080109010881099.html.
_Η μίτρα είναι αυτή πού φορούσαν οι αυτοκράτορες τού Βυζαντίου. _Ο αρχιερατικός μανδύας είναι και αυτός αυτοκρατορικής προέλευσης. _Το αρχιερατικό εγκόλπιο δεν υπήρχε μέχρι το 1856. Καθιερώθηκε τότε με βασιλικό διάταγμα. _Εάν προσθέσουμε και την ποιμενική ράβδο, τότε... ...η αμφίεση τού αρχιερέα είναι μία καθαρά κοσμική αμφίεση, και μάλιστα παρωχημένων χρόνων, η οποία προκαλεί στους μεν απίστους θυμηδία στους δε πιστούς ντροπή και αγανάκτηση.
http://erripiskostas.wordpress.com/
|
«Διεμερίσαντο τα ιμάτιά μου εαυτοίς και επί τον ιματισμόν μου έβαλον κλήρον»
|
Σ
Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :
Η
αναδημοσίευση ύλης από το "ΝΕΑΚΑΙΠΑΛΑΙΑ"
σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι
απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν
αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή
της.
Αυτό
όμως δεν σημαίνει ότι εμείς συμφωνούμε
ή εγκρίνουμε όλες τις δικές τους
απόψεις.
|
Είναι δύσκολο να βρει κανείς συγκεντρωμένα σε ένα κείμενο μόλις 200 λέξεων, ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ ΨΕΜΑΤΑ και ΑΠΟΚΥΗΜΑΤΑ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ, όπως αυτά που βρίσκονται μαζεμένα στις 2 πρώτες παραγράφου του δημοσιεύματος του ιστολογίου www.pemptousia.gr αναφορικά με τον «Άγιο Ιάκωβο τον Αδελφόθεο» (23-10-2013). |
Θρησκεία που στηρίζεται σε τέτοια αίολα "θεμέλια" δεν είναι μόνο για κλάματα αλλά και για γέλια... πολλά γέλια... |
Σ
Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :
Η
αναδημοσίευση ύλης από το "ΝΕΑΚΑΙΠΑΛΑΙΑ"
σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι
απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν
αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή
της.
Αυτό
όμως δεν σημαίνει ότι εμείς συμφωνούμε
ή εγκρίνουμε όλες τις δικές τους
απόψεις.
|
Η Ιερά Παράδοση κάνει λόγο για 14.000 νήπια που σφαγιάστηκαν από τον Ηρώδη στην Βηθλεέμ μετά τη γέννηση του Χριστού.
Όπως εξηγεί παρακάτω ο Γ.Π. Πατρώνος, Ομότ. Καθ. Θεολογικής Σχολής Παν. Αθηνών, για μία ακόμη φορά η Ιερά Παράδοση αποδεικνύεται ότι ΜΕΓΑΛΟΠΟΙΕΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ (και μάλιστα χωρίς κανένα λόγο), αποδεικνύοντας εκ των πραγμάτων ότι δεν μπορεί να εκλαμβάνεται ως ΑΞΙΟΠΙΣΤΗ ΠΗΓΗ της πίστης των Χριστιανών.
Υπό τους αυστηρούς όρους της επιστημονικής ιστορικής ακρίβειας, ωστόσο, ο αριθμός των 14 χιλιάδων θανατωθέντων νηπίων κατά την παράδοση δημιουργεί – ακόμη και για τα δεδομένα του Ηρώδη – ανυπέρβλητα προβλήματα.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που μας παρέχουν οι πηγές και ιδιαίτερα ο Ιουδαίος ιστορικός Φλάβιος Ιώσηπος – σύγχρονος των ευαγγελιστών Λουκά και Ιωάννη και άρα καλός γνώστης της εποχής των ευαγγελικών γεγονότων – η κωμόπολη της αρχαίας Βηθλεέμ και τα περίχωρά της θα πρέπει τότε να είχαν πληθυσμό ίσως λίγο μεγαλύτερο από χίλιους κατοίκους. Η σφαγή των αρρένων νηπίων «από διετούς και κατωτέρω» δεν θα ήταν, επομένως, στην πραγματικότητα δυνατό να αφορά περισσότερα από 30 ή το ανώτατο 40, με βάση τα στατιστικά δεδομένα που προκύπτουν από την πληθυσμιακή κατανομή της συγκεκριμένης περιοχής.
Ένας τέτοιος αριθμός θα καθιστούσε πολύ πιο πιθανό, κατά τους ιστορικούς, ο Ηρώδης να αποτόλμησε όντως ακόμη ένα τραγικό εγχείρημα προκειμένου να διασφαλίσει την εξουσία του από την έστω και υποθετική απειλή της εμφάνισης ενός διεκδικητή του θρόνου.
Η «αναίρεση» μερικών δεκάδων νηπίων, άσημων αγροτικών οικογενειών μιας απομακρυσμένης και αγνοημένης περιοχής, δεν θα αποτελούσε «παρά μόνο ένα μικρό και ασήμαντο επεισόδιο» στο βίο και την πολιτεία του, όπως εύστοχα παρατηρεί ένας σύγχρονος ερευνητής, ένα πταίσμα σε σύγκριση με τα άλλα του εγκλήματα, που δεν επιβάρυνε αισθητά τον ήδη μακρύ κατάλογο των θυμάτων της καχυποψίας του, και δεν διαφοροποιούσε ιδιαίτερα την ούτως ή άλλως έκρυθμη τοπική κατάσταση ώστε να προκαλέσει την παρέμβαση της Ρώμης στο συγκεκριμένο ζήτημα.
Εν προκειμένω, είναι γεγονός ότι πουθενά στα ιερά κείμενα των Ευαγγελίων δεν καταγράφεται συγκεκριμένος αριθμός «αναιρεθέντων νηπίων».
Η αναφορά στη σφαγή «χιλιάδων όντων δεκατεσσάρων» αρρένων τέκνων προέρχεται αντίθετα από την ιερή παράδοση της Εκκλησίας μας – από το εορτολογικό Συναξάρι της συγκεκριμένης ημέρας- και μάλιστα με την επισήμανση ότι τα νήπια αυτά εντάσσονται στο χώρο των Μαρτύρων της Εκκλησίας και θεωρούνται ως οι πρώτοι ανώνυμοι και «αναρίθμητοι» μάρτυρες της χριστιανικής πίστης.
Αυτό ακριβώς το στοιχείο προσδίδει, επομένως, στο όλο ζήτημα παράλληλα προς την ιστορική και μία ιδιαίτερη «συμβολική» παράμετρο, που καθιστά απαραίτητη τη θεολογική ερμηνευτική προσέγγιση._________Για λεπτομερέστερη ιστορική και θεολογική ερμηνευτική προσέγγιση του γεγονότος της σφαγής των νηπίων βλ. Γεωργίου Π. Πατρώνου, Η Ιστορική Πορεία του Ιησού (από τη φάτνη ως τον κενό τάφο), Εκδόσεις Δόμος, Αθήνα 1991, σ. 580.
