Οι ποιμένες σχεδιάζουν μεγάλη ληστεία στις Εκκλησίες τον Ιανουάριο

Οι ποιμένες σχεδιάζουν
μεγάλη ληστεία τον Ιανουάριο...

.

.

Ο ένοπλος ληστής παίρνει τα χρήματά σας με ένα όπλο στο χέρι˙ ο ποιμένας παίρνει τα χρήματα σας κραδαίνοντας την Βίβλο.

Ο Ιησούς επέπληξε τους μισθοδοτούμενους θρησκευτικούς ηγέτες των βιβλικών ημερών. Τους είπε: «Είναι γεγραμμένον, Ο οίκός μου οίκος προσευχής θέλει ονομάζεσθαι, σεις δε εκάμετε αυτόν σπήλαιον ληστών» (Ματθ. 21:13). 

Αυτός ο λόγος παραμένει επίκαιρος για τους ποιμένες των εκκλησιών σήμερα. Έρχονται με όλα τα είδη συστημάτων με στόχο να αποσπάσουν χρήματα από τα μέλη της εκκλησίας τους. Ψάχνουν τις γραφές, ψάχνουν για εδάφια που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να εκμεταλλευτούν τους ανθρώπους. Μερικά από τα αγαπημένα τους είναι εκείνα που ασχολούνται με την προσφορά των πρωτογεννημάτων στους ιερείς.

Το κούρεμα του κοπαδιού 

Οι μήνες που στα αγγλικά το όνομά τους τελειώνει σε «ember» μερικές φορές αναφέρονται ως μήνες «ember». Αυτοί είναι η Σεπτέμβριος, Οκτώβριος, Νοέμβριος και Δεκέμβριος. 

Σε αυτούς τους μήνες, υπάρχει μια σαφής μετατόπιση της έμφασης στα κηρύγματα που κηρύττονται από τους ποιμένες σε πολλές από τις εκκλησίες της σημερινής γενιάς. Εάν έχετε δώσει προσοχή, θα το έχετε παρατηρήσει αυτό ήδη. Στους μήνες «ember", οι ποιμένες αρχίζουν να μιλάνε επανειλημμένα για την ανάγκη να δοθούν τα «πρωτογεννήματα», βάζοντας έτσι τα θεμέλια για τη μεγάλη ληστεία που συνήθως προγραμματίζεται για τον Ιανουάριο. 

Στην Παλαιά Διαθήκη, τα πρωτογεννήματα  όφειλαν να δίνονται στους ιερείς. Ο Ιεζεκιήλ λέει: «Και αι απαρχαί πάντων των πρωτογεννημάτων και πάσα υψουμένη προσφορά πάντων εκ παντός είδους των υψουμένων προσφορών σας θέλουσιν είσθαι των ιερέων» (Ιεζ. 44:30). Αυτό το εδάφιο έχει χρησιμοποιηθεί καταχρηστικά από τους σημερινούς ποιμένες οι οποίοι επιμένουν ότι τώρα τα «πρωτογεννήματα» από όλα τα μέλη του ποιμνίου τους, πρέπει να παραδίδονται σε αυτούς. 

Αυτό δεν είναι αλήθεια, διότι, στην Καινή Διαθήκη, στην πραγματικότητα δεν υπάρχει πλέον αποκλειστικό ιερατείο. Αντ' αυτού, ο Ιησούς έχει κάνει όλους τους πιστούς: «βασιλείς και ιερείς στον Θεό μας» (Αποκ. 5:10). Αλλά αυτό το γεγονός σκοπίμως αγνοείται από τους σημερινούς συλλέκτες πρωτογεννημάτων. 

Τα πρωτογεννήματα δίδονταν στους ιερείς, επειδή εκείνοι δεν είχαν δυνατότητα να έχουν δική τους ακίνητη ιδιοκτησία στο Ισραήλ. Ο Θεός είπε: «Εγώ είμαι η κληρονομία αυτών· και ιδιοκτησίαν δεν θέλετε δίδει εις αυτούς εν τω Ισραήλ· εγώ είμαι η ιδιοκτησία αυτών» (Ιεζ. 44:28-29). 

Ωστόσο, οι ποιμένες σήμερα είναι ιδιοκτήτες μέσων και ακινήτων. Σε καμία περίπτωση αυτά που κάνουν δεν ταιριάζουν με ανθρώπους ενός λαού χωρίς κληρονομιά που έχουν μόνο τον Θεό, ως περιουσία τους. Πράγματι, ορισμένοι από τους ποιμένες στις σημερινές μεγάλες εκκλησίες είναι πολυεκατομμυριούχοι που κυκλοφορούν με σωματοφύλακες σε πομπές με ακριβά τζιπ και πετούν με ιδιωτικά τζετ.

Καρποί χρημάτων 

Όπως το λέει η λέξη, τα πρωτογεννήματα  αναφέρονται αυστηρά σε γεωργικά προϊόντα. Ο Μωυσής λέει: «Τας απαρχάς των πρωτογεννημάτων της γης σου θέλεις φέρει εις τον οίκον Κυρίου του Θεού σου» (Έξοδ. 23:19). Αυτό δείχνει ότι τα πρωτογεννήματα  ήταν καλλιέργειες. Πράγματι, τα χρήματα δεν θεωρήθηκαν ποτέ ως πρωτογεννήματα στη Βίβλο. Ούτε ποτέ προσφέρθηκαν ως τέτοια. 

Ωστόσο, οι σημερινοί ποιμένες δεν δέχονταν να τους φέρετε τα πρωτογεννήματα σας όπως π.χ. μπανάνες ή ανανάδες. Τα πρωτογεννήματα είναι πλέον δεκτά μόνο ως μετρητά ή επιταγή. Αν ρωτήσετε γιατί, μην εκπλαγείτε αν σας πουν ότι: «Το αργύριον αποκρίνεται εις πάντα» (Εκκλ. 10:19). 

Σύμφωνα με την Αγία Γραφή, τα πρωτογεννήματα  αφορούσαν μόνο τους Εβραίους που ζούσαν στο Ισραήλ, επειδή ο Θεός τους έδωσε τη γη τους. Τα πρωτογεννήματα δεν εφαρμόζονταν σε Ισραηλίτες που ζουν σε ξένες χώρες. Αυτό σημαίνει επίσης ότι τα πρωτογεννήματα  δεν μπορούν να εφαρμοστούν στους σημερινούς Χριστιανούς, οι οποίοι, ως επί το πλείστο δεν είναι Εβραίοι ούτε ζουν στο Ισραήλ. Παρ' όλα αυτά, οι ποιμένες εξαπατούν τους χριστιανούς με τον ισχυρισμό πως ειδικές ευλογίες ακολουθούν εκείνους που δίνουν τα πρωτογεννήματά τους στους ποιμένες σε οποιαδήποτε χώρα. 

Στην βιβλική εποχή, δεν ζητούσαν πρωτογεννήματα  από όσους δεν έκαναν αγροτικά επαγγέλματα, όπως π.χ. ξυλουργοί ή ψαράδες, επειδή τα επαγγέλματα αυτά δεν ήταν συνδεμένα με τη γη. Ωστόσο, οι καιροσκόποι ποιμένες σήμερα συλλέγουν πρωτογεννήματα  από καθέναν και όλους. 

Θα πρέπει να είναι σαφές από τα παραπάνω, συνεπώς, ότι οι ποιμένες που ζητούν και δέχονται πρωτογεννήματα στις εκκλησίες σήμερα, δεν είναι τίποτα άλλο παρά κλέφτες και ληστές. Ο ένοπλος ληστής παίρνει τα χρήματά σας με ένα όπλο στο χέρι˙ ο ποιμένας παίρνει τα χρήματα σας κραδαίνοντας μία Βίβλο.

Μεγάλα κέρδη 

Αρχικά συνήθιζαν να ορίζουν τα πρωτογεννήματα  ως τον πρώτο μισθό ενός χριστιανού αμέσως μετά το τέλος της εκπαίδευσής του και την έναρξη επικερδούς απασχόλησης. Αλλά μερικοί ποιμένες γρήγορα συνειδητοποίησαν ότι αυτό τους δίνει δικαίωμα στο μισθό του χριστιανού μόνο μια φορά στη ζωή. Ως εκ τούτου, αυτό σύντομα θεωρήθηκε ανεπαρκές, οδηγώντας σε πιο ευφυείς και πιο οικονομικά προσοδοφόρες «αποκαλύψεις» σχετικά με τα πρωτογεννήματα. 

Πολλοί ποιμένες σήμερα επιμένουν ότι εφόσον ο μισθός του Ιανουαρίου είναι ο πρώτος του έτους, σύμφωνα με το Νόμο θα πρέπει να ταυτιστεί με τα πρωτογεννήματα. Ως εκ τούτου, τώρα απαιτούν από όλους τους εκκλησιαζόμενους να τους δίνουν ολόκληρο το μισθό του Ιανουαρίου ως δήθεν πρωτογεννήματα. Αυτό καθιστά αυτή την προσφορά πολύ πιο επικερδή από τα απλά δέκατα, δηλαδή το ένα δέκατο του μισθού. Επιπλέον, τα δέκατα συνήθως δίνονται στην «εκκλησία», αλλά τα «πρωτογεννήματα» είναι πολύ πιο ενδιαφέρουσα απάτη, επειδή αυτά τα χρήματα τα παίρνει κατευθείαν ο ποιμένας. 

Εάν αυτή η «ευλαβής προσφορά» διδαχθεί αποτελεσματικά, ένας ποιμένας μπορεί να κάνει μια καλή σοδειά χρημάτων στην αρχή κάθε έτους. Εδώ είναι απλά μαθηματικά. Φανταστείτε έναν ποιμένα που παίρνει τον μισθό του Ιανουαρίου από κάθε μέλος της εκκλησίας του. Ανάλογα με το μέγεθος της εκκλησίας, μπορεί να συγκεντρώσει τρελά ποσά που ίσως του φτάνουν για ολόκληρη τη ζωή του. Είναι να απορεί κανείς, λοιπόν, πώς οι ποιμένες δείχνουν τόσο ζήλο στα κηρύγματά τους στους τελευταίους μήνες του χρόνου;

Πολλοί μάλιστα δεν περιορίζονται στα μέλη των εκκλησιών τους. Κοιτάξτε στις χριστιανικές τηλεοράσεις, όπως το διαβόητο τηλεοπτικό δίκτυο «ΤΒΝ», και θα δείτε την Paula White ή τοιν Steve Munsey να εκθειάζουν τις ευλογίες που φέρνουν τα πρωτογεννήματα. Φυσικά, τα πρωτογεννήματα  που πρέπει να προσφέρονται σε αυτούς και σε κανέναν άλλο...

Άξια τιμωρία 

Σε μία από τις μεγάλες εκκλησίες της Νιγηρίας με ένα μεγάλο δίκτυο παραρτημάτων, οι ποιμένες έκαναν μια αιματηρή συλλογή πρωτογεννημάτων. Όμως ένας από αυτούς χρησιμοποίησε τα χρήματα για να χτίσει ένα κτίριο εκκλησίας. Αυτό τον έκανε ιδιαίτερα προσφιλή στο ποίμνιό του. Άλλοι ποιμένες που δεν είχαν τίποτα αξιόλογο να δείξουν για τα πρωτογεννήματα που συνέλεξαν, άρχισαν να ανησυχούν ότι εκείνος ο ποιμένας θα τους φέρει σύντομα σε ανυποληψία. Έτσι αποφάσισαν να πάρουν «κατάλληλα» μέτρα. 

Τον κατάγγειλαν στον Γενικό Επίσκοπο της εκκλησίας. Η κατηγορία ήταν ότι έχτισε ολόκληρο κτίριο εκκλησίας μόνος του. Με αυτό τον τρόπο, ισχυρίστηκαν, εμπόδισε τους άλλους να συμμετέχουν στην ευλογία της είσπραξης εισφορών και από αυτούς. Ο Γενικός Επίσκοπος αναρωτήθηκε από που πήρε τα χρήματα για να χτίσει ολόκληρο το κτίριο από μόνος του. Έτσι του είπαν τα χρήματα προήλθαν από τα πρωτογεννήματα  που συγκέντρωσε από τα μέλη της εκκλησίας του. 

Ο Γενικός Επίσκοπος έγινε ακόμα πιο περίεργος. Πόσα πολλά πρωτογεννήματα μπορούσε να έχει εισπράξει αυτός ο ποιμένας, και έμεινε έκπληκτος ανακαλύπτοντας πόσο μεγάλο ήταν το ποσό. Ήταν απαράδεκτο μια τέτοια προσοδοφόρα επιχείρηση να γίνεται στις εκκλησίες του χωρίς να αναγνωρίζουν τη δική του θέση. Έτσι, έβγαλε μια απόφαση ώστε στο εξής, τα πρωτογεννήματα  από όλες τις εκκλησίες να παραδίδονται άθικτα στο δικό του γραφείο. 

Ωστόσο, η επιστολή του απέτυχε, επειδή οι υφιστάμενοι ποιμένες δεν είχαν πλέον ενδιαφέρον για συλλογή πρωτογεννημάτων. «Ας φωνάξουμε όλοι αλληλούια». 

«Οι φύλακες αυτού είναι τυφλοί· πάντες χωρίς νοήσεως· πάντες κύνες άλαλοι, μη δυνάμενοι να υλακτήσωσι· κοιμώμενοι, κοιτόμενοι, αγαπώντες νυσταγμόν· ναι, κύνες αδηφάγοι, οίτινες δεν γνωρίζουσι χορτασμόν και ποιμένες, οίτινες δεν γνωρίζουσι σύνεσιν· πάντες είναι εστραμμένοι προς την οδόν αυτών, έκαστος εις το μέρος αυτού, διά το κέρδος αυτών» (Ησ. 56:11).

ΠΗΓΗ: http://www.vanguardngr.com/2014/12/pastors-planning-major-robbery-churches-january/

=================

Μπορώ τα ΠΑΝΤΑ εν Χριστώ;

Μπορώ τα ΠΑΝΤΑ εν Χριστώ;

.

.

Όταν η Βίβλος κακοποιείται

«Τα πάντα δύναμαι διά του ενδυναμούντός με Χριστού» (Φιλιπ. 4/δ/13)

Τι σημαίνει για εσάς αυτό το χωρίο; Μπορείτε ή δεν μπορείτε να κάνετε τα πάντα μέσω του Χριστού; Και γιατί τίθεται η ερώτηση, όταν ξέρουμε πως ο Χριστός είπε: «Πάντα είναι δυνατά εις τον πιστεύοντα» (Μάρκ. 9/θ/23);

Η ερώτηση αυτή που γίνεται κάθε τόσο από ανθρώπους που θέλουν να μάθουν το θέλημα του Θεού και να το δουν να εφαρμόζεται στη ζωή τους, ταυτόχρονα είναι μία από τις πιο επικίνδυνες ερωτήσεις, επειδή η απάντηση που συνήθως δίνεται, απέχει από τα συμφραζόμενα της περικοπής, δηλαδή δεν υπολογίζονται τα χωρία που υπάρχουν πριν και μετά. Αλλά κανένα χωρίο δεν είναι μόνο του^ υπάρχει μέσα σε ένα πλαίσιο που δεν μπορούμε και δεν πρέπει ποτέ να αγνοήσουμε.

Είναι ευθύνη του καλού μελετητή της Βίβλου, εκείνου που θέλει να την ερμηνεύει σωστά, να ορίζει πρώτα το πλαίσιο της κάθε περικοπής. Αυτό είναι κρίσιμο, αν θέλουμε να πιστεύουμε σε ό,τι ο Θεός ήθελε να πει, και όχι σε ό,τι ίσως αρέσει σε εμάς – και ατυχώς αυτά τα δύο σπάνια συμπίπτουν.

ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΓΡΑΦΩΝ

Το χωρίο της επικεφαλίδας μας λέει: «Τα πάντα δύναμαι διά του ενδυναμούντός με Χριστού» και, σύμφωνα με την απόδοση της ΝΔΜ, «Όλα τα μπορώ χάρη στο Χριστό που με δυναμώνει». Όταν όμως το διαβάζουμε ξεχωριστά από το συμφραζόμενό του, κινδυνεύουμε να κακοποιούμε το θείο λόγο – κάτι που συμβαίνει συχνά με χωρία που γράφονται σε κάδρα, σε μπρασελέ, ακόμη και σε γελοίες ακρότητες, όπως σε τατουάζ (βλ. φωτ. στη διπλανή σελίδα).

Εδώ για παράδειγμα κάποιος “χριστιανός” αθλητής –ευτυχώς αυτά συμβαίνουν για την ώρα μόνο στο εξωτερικό, όμως ό,τι στραβό εκεί, γρήγορα το αντιγράφουν οι μαϊμουδίζοντες Έλληνες– έχει χαράξει τα λόγια αυτά στο μπράτσο του, με την ιδέα πως “μέσω του Ιησού” μπορεί να εξασφαλίσει επιτυχία στον αγώνα του. Δηλαδή να ρίξει περισσότερο ξύλο, να τρέξει καλύτερα, να βάλει περισσότερα γκολ, νικώντας τους αντιπάλους του. [Υπάρχει βέβαια το πρόβλημα τι θα γινόταν αν δύο αντίπαλοι διεκδικούσαν εξίσου να νικήσουν “ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ”... αλλά είπαμε ότι πρόκειται για γελοιότητες].

ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ ΟΡΙΑ

Δεν είναι όμως μόνο κάποιοι αθλητές που έχουν καταλάβει λάθος αυτόν τον στίχο. Πολλοί είναι εκείνοι που νομίζουν ότι “μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις” μέσω του Ιησού – λες και ο Χριστός είναι το μαγικό ραβδάκι ή μια μαγική λέξη.

Το εδάφιο αυτό προβάλλεται επίσης από πολλούς ιεροκήρυκες που, θέλοντας να είναι δημοφιλείς, διαστρέφουν τη σημασία των ιερών λόγων, αλλά και από άτομα με λάθος νοοτροπία, που θέλουν να πετύχουν επαγγελματικά, να γράψουν καλά σε εξετάσεις κ.λπ., έχοντας την θεία εύνοια στο τσεπάκι τους.

Όλα αυτά, που δεν έχουν σχέση με τη σκέψη του Παύλου, οδηγούν σε χονδροειδή ΠΛΑΝΗ.

Κανένας που έχει μεγάλη πίστη ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να κάνει τα πάντα μέσω του Ιησού. Το αντίθετο μάλιστα! Ας δούμε μερικά πράγματα που ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ:

Δεν μπορεί να κερδίσει στο τρέξιμο αν έχει το πόδι του σε γύψο.

Δεν μπορεί να πάρει καλό βαθμό στο Σχολείο χωρίς να μελετήσει πολύ.

Δεν μπορεί να πηδήξει πάνω από ένα ψηλό κτίριο, ακόμη και αν είναι πρωταθλητής στο άλμα.

ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΜΙΛΟΥΣΕ Ο ΠΑΥΛΟΣ

Αν θέλουμε να καταλάβουμε ασφαλώς την έννοια του αποστολικού λόγου, πρέπει πρώτα να κοιτάξουμε ποια είναι αυτά τα ΠΑΝΤΑ που ο Παύλος έλεγε ότι μπορούσε να κάνει μαζί με τον Ιησού. Από εδώ πρέπει να ξεκινήσουμε.

Ας διαβάσουμε λοιπόν τους δύο προηγούμενους στίχους:

«Ουχί ότι λέγω τούτο διότι υστερούμαι• επειδή εγώ έμαθον να ήμαι αυτάρκης εις όσα έχω. Εξεύρω να ταπεινόνωμαι, εξεύρω και να περισσεύωμαι• εν παντί τόπω και κατά πάντα είμαι δεδιδαγμένος και να χορτάζωμαι και να πεινώ, και να περισσεύωμαι και να υστερώμαι• τα πάντα δύναμαι διά του ενδυναμούντός με Χριστού».

Βλέπουμε αμέσως ότι τα «πάντα» που μπορούσε να κάνει ο Απόστολος με ενδυνάμωση του Ιησού, ήταν εκείνα που έχουμε υπογραμμίσει, δηλαδή να μπορεί να αντέξει σε διάφορες καταστάσεις στις οποίες βρέθηκε στη ζωή του ως πιστός.

Συνεπώς, ο λόγος αυτός δεν είναι κάτι που μπορούμε να επικαλεστούμε για έγκριση προσωπικών μας στόχων, για να έχουμε “κέρδος” ή “ωφέλεια”. Του στίχου αυτού το πνεύμα ταιριάζει καλύτερα σε περιπτώσεις δυσάρεστες, όπως όταν χάσουμε έναν αγώνα, όταν χάσουμε το κέρδος που ελπίζαμε, όταν χρειαστεί να υπομείνουμε κάποια δυσκολία, όταν δεν μας προσλάβουν σε εργασία^ με λίγα λόγια σε καταστάσεις που ωθούν στον πειρασμό να ψάξεις να βρεις “άλλη λύση” πέρα από τον Ιησού.

Το χωρίο Φιλιπ. 4/δ/13 είναι απολύτως αληθινό, όμως μόνο μέσα στο βιβλικό του πλαίσιο! Να πώς θα μπορούσε να γραφτεί με απλά λόγια: Ως πιστός μπορώ να αντιμετωπίσω κάθε δύσκολη ή αρνητική κατάσταση, μέσω του Χριστού που με ενδυναμώνει.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ

Μετά από τα παραπάνω, αν είχατε πιστέψει πως «τα πάντα» έχουν να κάνουν με επιτυχία σε πράγματα που επιθυμείτε, πρέπει να αντιληφθείτε την πραγματικότητα, ότι δηλαδή μάλλον ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ να κάνετε τα πάντα μέσω της ενίσχυσης του Χριστού επειδή, αν μη τι άλλο, η ενίσχυση του Χριστού δεν είναι κάτι που δίνεται χωρίς λόγο και προϋποθέσεις.

Αν όμως εμπιστευθείτε την υπόθεση και την κατάστασή σας σε Εκείνον, σίγουρα θα βρείτε ανάπαυση και ικανοποίηση ακόμη και μέσα σε κάθε δυσάρεστη κατάσταση, πολύ δε περισσότερο αν η εμπλοκή σας σε αυτήν οφείλεται ακριβώς στο ότι επιμένετε να είστε ΠΙΣΤΟΣ στον Κύριο. Τότε ναι, η ενίσχυση του Χριστού θα έρθει και θα σας ικανώσει να αντέξετε, να αντεπεξέλθετε και να νικήσετε.

Έτσι, την επόμενη φορά που κάποιος θα προσπαθήσει να σας πείσει για κάτι, χρησιμοποιώντας φράσεις από την Αγία Γραφή –χωρίς να διαβάζει και τα συμφραζόμενα– να του πείτε πως δεν μπορούμε να φτιάξουμε με τα ιερά λόγια “θεμέλιο” για να στηρίξουμε τις επιθυμίες και τα γούστα μας. Αν θέλουμε να ξέρουμε τι σημαίνει εκείνο που διαβάζουμε κάθε φορά, ένας απαράβατος κανόνας που δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε είναι (α) να διαβάζουμε σωστά και (β) να διαβάζουμε ΟΛΟ ΤΟ ΣΥΜΦΡΑΖΟΜΕΝΟ.

Κάποιος είπε –και είχε δίκιο– πως όταν απομονώσουμε ένα χωρίο από το πλαίσιο μέσα στο οποίο έχει γραφτεί, αυτό –ως μία απλή φράση– δεν είναι πλέον λόγος του Θεού, αλλά μόνο ένα πονηρό πρόσχημα ανθρώπου που θέλει να υποστηρίξει τα θελήματα της σάρκας του. Για τούτο πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί με τα διάφορα εδάφια που κάποιοι μετατρέπουν σε “συνθήματα”, απομονώνοντάς τα από το υπόλοιπο κείμενο.

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ

Με τη δύναμη του Χριστού βεβαίως και μπορείς:

Να αντισταθείς στις επιθυμίες της σάρκας σου, στις φιλίες του κόσμου, στην φιλαργυρία, στην φιλοδοξία, στον εγωισμό...

Να υποστείς διωγμούς, περιφρόνηση, κοροϊδία, στέρηση των υπαρχόντων σου, απώλεια μιας καλής σταδιοδρομίας λόγω της πίστης σου...

Να υποφέρεις χριστιανικά έναν παράξενο συγγενή, συνάδελφο, εργοδότη, πελάτη, κυβερνητικό υπάλληλο...

Τέτοια ήταν μερικά από τα «ΠΑΝΤΑ» που μπορούσε να αντιμετωπίσει ο Παύλος, και τα ίδια ή παρόμοια είναι τα «ΠΑΝΤΑ» που εμείς μπορούμε να κάνουμε με τη δύναμη του Χριστού.

ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ

Αντίθετα από όσα προτείνουν οι κακοί δάσκαλοι, η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν πολλά πράγματα στη ζωή, που οι Χριστιανοί ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΠΟΤΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ή, αν το θέλετε αλλιώς, ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ακριβώς για το λόγο ότι είναι Χριστιανοί^ επειδή ακολουθούν τον Χριστό και θέλουν να υποτάσσονται στις εντολές που δίδαξε ο Χριστός.

Να μερικά παραδείγματα:

Δεν μπορείς να πας εκεί που δεν θα πήγαινε ο Χριστός.

Δεν μπορείς να λες όσα δεν θα έλεγε ο Χριστός.

Δεν μπορείς να βλέπεις όσα δεν θα έβλεπε ο Χριστός, κ.ο.κ.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Μπορείς να θέλεις και να επιχειρήσεις να κάνεις “τα πάντα”, αλλά με δική σου ευθύνη και με την βεβαιότητα πως στο τέλος θα θερίσεις τις δυσάρεστες συνέπειες των κακών σου επιλογών.

Αλλά δεν θα μπορείς να κατηγορήσεις τον Χριστό, ούτε γιατί δεν σε βοήθησε τότε που πήγες να κάνεις κάτι που ΕΚΕΙΝΟΣ ΔΕΝ ΤΟ ΗΘΕΛΕ, ούτε επειδή δεν σε διευκόλυνε να αποκτήσεις κάτι που ΕΚΕΙΝΟΣ ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ στη ζωή σου.

Όσο για τα παχιά λόγια που ακούς από ανεύθυνους κήρυκες, να θυμάσαι την λαϊκή παροιμία: «ΟΠΟΥ ΑΚΟΥΣ ΠΟΛΛΑ ΚΕΡΑΣΙΑ, ΝΑ ΚΡΑΤΑΣ ΜΙΚΡΟ ΚΑΛΑΘΙ». |
___________
«ΤΥΧΙΚΟΣ» Μάιος-Ιούνιος 2014, σελ. 4878.

=================

Σώζουμε ψυχές ή κάνουμε μαθητές;

Σώζουμε ψυχές ή κάνουμε μαθητές;

Αυτή είναι μία σοβαρή απορία προς όλους όσοι νομίζουν ότι θα σώσουν τον κόσμο. Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να λησμονούμε ότι ο Χριστός δεν έστειλε κανέναν να σώσει τον κόσμο. Τον κόσμο τον έσωσε ο Ίδιος. Εμείς το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να διαδώσουμε τα Καλά Νέα (Ευαγγέλιο) και να κάνουμε τους ανθρώπους που θα το θελήσουν μαθητές του Κυρίου. Αυτό είναι το μόνο που μπορούμε και το μόνο που χρειάζεται από εμάς. Αυτό και τίποτε άλλο! Και πρέπει να γνωρίζουμε καλά πως αν δεν κάνουμε αυτό που είναι το καθήκον μας, η ευθύνη μας θα είναι μεγάλη για όσους δεν γίνουν ποτέ μαθητές Του. Αν μη τι άλλο, μόνο και μόνο επειδή εμείς τους ξεγελασαμε πως ταχα σώθηκαν, «βρίσκονται ακόμη μέσα στις αμαρτίες τους».

=

Αυτή είναι η κύρια αιτία που σήμερα υπάρχουν όχι μόνο πολλοί ΨΕΥΔΟ-ΧΡΙΣΤΟΙ αλλά και τόσοι πολλοί ΨΕΥΔΟ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ... Ας είμαστε λοιπόν περισσότερο προσεκτικοί!

 ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ

"ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ" 

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ

« Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

 Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια, λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com