Εξεύρω, επίστευσα, είμαι πεπεισμένος...

Εξεύρω, επίστευσα, είμαι πεπεισμένος...

. 

.

_Αποδέχομαι και ακολουθώ τον Χριστό δεν σημαίνει να σηκώσεις ένα χέρι ή να υπογράψεις ένα χαρτί... Δεν σημαίνει να σε βουτήξουν σε νερό... Δεν σημαίνει να σε γράψουν στα βιβλία μιας γήινης εκκλησίας...

_Ο Χριστός έχει ΜΟΝΟ ΜΑΘΗΤΕΣ. 

Δηλαδή ανθρώπους που: 

//  Γνωρίζουν τι και γιατί το πιστεύουν. 

// Έχουν πάρει αποφάσεις που έχουν σημαδέψει τη ζωή τους. 

// Έχουν ζωντανή μαρτυρία που βεβαιώνεται από όλους γύρω τους...

_Αν αυτό δεν συμβαίνει στη ζωή σου, ψάξε από την αρχή πού στράβωσε ο δρόμος σου και γύρισε πίσω στην Αγία Γραφή και την υγειαίνουσα διδασκαλία.

=================

Η "θρησκεία" του χριστιανισμού...

Η "θρησκεία" του χριστιανισμού...

.

.

_Ο Χριστιανισμός ως μία από τις πολλές άλλες θρησκείες, έχει περιορίσει το ενδιαφέρον του στη Σωτηρία και τον Αγιασμό του ανθρώπου.

_Όμως ο Χριστός δεν ίδρυσε θρησκεία. Δεν είναι θρησκεία. 

_Ο Χριστός είναι ο Δρόμος προς τον Θεό, είναι η Αλήθεια για τα πάντα και είναι η Ζωή που ικανώνει το παιδί του Θεού να ζει αληθινά.

_Όποιος ακολουθεί τον Χριστό, δεν είναι οπαδός του Χριστιανισμού, αλλά είναι ένας που ζει καθημερινά τον Χριστό. Αυτό σημαίνει ότι βλέπει και τον κόσμο με όλα του τα ζητήματα μέσα από τη ματιά του Χριστού.

_Αυτό δεν περιορίζεται μόνο στο πώς οι άνθρωποι θα σωθούν και ποια πράγματα πρέπει να αποφεύγουν ή να τηρούν τελετουργικά. 

_Σημαίνει πως βλέπουμε όλα γύρω μας όπως τα βλέπει ο Θεός, και πρέπει να ενεργούμε όπως θα ενεργούσε ο Χριστός κάνοντας το άγιο θέλημα που ήταν αρεστό στον Θεό.

=================

Όχι, δεν σταμάτησαν...

Όχι, δεν σταμάτησαν...

.

.

_Δεν είναι αλήθεια πως σταμάτησε το ιστολόγιο «ΝΕΑΚΑΙΠΑΛΑΙΑ»...

_Μόνο κάποιες έξτρα οικογενειακές υποχρεώσεις μας έκαναν να περιορίσουμε για λίγες ημέρες την παρουσία μας...

_Στο μεταξύ ευχαριστούμε εκείνους που έκφρασαν το ενδιαφέρον και την αγάπη τους.

=================

Εξαφανίστηκαν οι άγιοι!

Εξαφανίστηκαν οι άγιοι!

.

.

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ

VVVVVVVV

VVVVV

VVV

V

http://www.tyxikos.gr/11-7-20.html

=================

ΑΘΑΝΑΤΟΣ -- Θα γίνει ποτέ ο άνθρωπος;

ΑΘΑΝΑΤΟΣ  --
Θα γίνει ποτέ ο άνθρωπος;

.

.

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ

VVVVVVVV

VVVVV

VVV

V

http://www.tyxikos.gr/11-5-19.html

=================

Δέκα φοβερές αντιθέσεις

Δέκα φοβερές αντιθέσεις

.

.

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ

VVVVVVVV

VVVVV

VVV

V

http://www.tyxikos.gr/11-5-26.html

=================

Από την πιατοθήκη της Βίβλου

Από την πιατοθήκη της Βίβλου

.

.

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ

VVVVVVVV

VVVVV

VVV

V

http://www.tyxikos.gr/11-5-11.html

=================

Τα αδιέξοδα της ζωής...

Τα αδιέξοδα της ζωής...

.

.

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ

VVVVVVVV

VVVVV

VVV

V

http://www.tyxikos.gr/08-5-4.html

=================

Και ξαφνικά όλοι γίνονται "ιεραπόστολοι"...

Και ξαφνικά όλοι γίνονται "ιεραπόστολοι"...

.

.

Εκστρατείες «ευαγγελισμού» διοργανώνουν διάφορες οργανώσεις κάθε καλοκαίρι, στη χώρα μας και αλλού, μαζεύοντας και χρησιμοποιώντας άτομα κάθε πηγής και προέλευσης. 

Δεν γνωρίζουμε καρδιές ούτε μπορούμε να κρίνουμε προθέσεις… όμως σε τέτοιες δράσεις θα θέλαμε να βλέπουμε κάτι πιο σοβαρό, κάτι πιο ιερό, κάτι πιο σεμνό, κάτι πιο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ. 

Ο διάσημος Αμερικανός ιεραπόστολος Fulton I. Sheen, είχε πει: 

«Η πρώτη λέξη του Κυρίου μας προς τους μαθητές Του ήταν "ΕΛΑΤΕ" και η τελευταία λέξη Του ήταν "ΠΗΓΑΙΝΕΤΕ".   

Αλλά δεν μπορεί κανείς να "πάει" αν πρώτα δεν έχει "έρθει" σε Αυτόν.» 

Βέβαια αυτός που το είπε αυτό ήταν Ρωμαιοκαθολικός Αρχιεπίσκοπος, κάτι που ίσως ξενίζει σε κάποιους, όμως αυτός ο άνθρωπος εδώ είπε το αυτονόητο και αληθές. 

Πόσοι άλλοι, που νομίζουν πως έχουν ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ «ΑΛΗΘΕΙΑ» είναι σε θέση να το καταλάβουν αυτό και να το ζήσουν;

=================

Άνθρωπος του Θεού δεν δηλώνεις αλλά φαίνεσαι....

Άνθρωπος του Θεού δεν δηλώνεις
αλλά φαίνεσαι...

.

.

Άνθρωπος του Θεού δεν δηλώνεις αλλά φαίνεσαι. Έχουμε κουραστεί από τους δήθεν. Από αυτούς που αυτοπροβάλλονται έστω και «ταπεινώ τω τρόπω». Αυτούς που πίσω από το χαμόγελο κρύβουν ακονισμένα για κατάκριση και «ιερές» μάχες δόντια.

 Όλους αυτούς που χρησιμοποιούν την εκκλησία για να διαμορφώσουν ένα προφίλ πνευματικότητας ώστε να εξασφαλίσουν την αίσθηση δύναμης που δεν βρήκαν στο κόσμο. 

Στην εκκλησία δεν σώζεται ο ισχυρός, ο τέλειος, ο καπάτσος, ο καταφερτζής, εκείνος που τα κατάφερε, που νίκησε, που εξυψώθηκε, αλλά εκείνος που ταπεινώθηκε, που πόνεσε, που δυσκολεύτηκε, που ταλαιπωρήθηκε, λαβώθηκε και στην αγάπη αναστήθηκε. 

Η εκκλησία ανήκει στους ταπεινούς αυτού του κόσμου, σε αυτούς που ζουν στα αζήτητα της εξουσίας και της δύναμης. Των υπαρξιακά λαβωμένων, ψυχικά κουρελιασμένων, εκείνων που έγλειψαν τα πατώματα της προσωπικής τους μοναξιάς και οδύνης και αισθάνθηκαν την ολική απογύμνωση της υπάρξεως τους. 

Κουραστήκαμε και πολλές φορές λυγίσαμε, κλάψαμε και πενθήσαμε για μια παραχάραξη και παραμόρφωση του εκκλησιαστικού ήθους και της χριστιανικής κατανόησης, που κρατά το περικάλυμμα της παραδόσεως και χάνει με υπαρξιακά εκκωφαντικό ήχο την ουσία της χριστιανικής ζωής. 

Για όλους εκείνους που βαπτίζουν αρετές τα πάθη και τις κακίες τους. Αυτούς που ζουν την κατά Χριστώ ζωή με σκοπό και στόχο, δίχως αγάπη, έρωτα και ελευθερία. Που περιμένουν πάντα κάτι να πάρουν, που αισθάνονται ότι κάποιος πάντα τους χρωστά. 

Δεν είναι χριστιανικά στήθη αυτά που μετρούν τι δίνουν και τι παίρνουν, μα εκείνα που αγαπούν δίχως να περιμένουν. 

Δεν είναι χριστιανή ψυχή εκείνη που νιώθει αυτοδικαιωμένη και ναρκισσιστικά ολοκληρωμένη στην ζάλη της αρετής και της θρησκευτικής δικαίωσης της. Ο χριστιανός δεν είναι δικαιωμένος, αλλά αγαπητικά σωσμένος. Η σωτηρία του, είναι καρπός αγάπης, και όχι κατορθωμάτων. Αίσθηση και εμπειρία ότι κάποιος με αγαπάει πολύ κι ας έχω τα χάλια μου, κι ας είμαι αδύναμος και ας μην έχω τίποτε να καυχηθώ πέρα της αγάπης του Θεού. 

Ο παράδεισος δεν είναι κατάκτηση αλλά δωρεά. 

Είναι καρπός σχέσης και όχι κατάκτηση ισχυρών και υψηλών θρησκευτικών επιδόσεων. 

Δεν σώζομαι επειδή κάτι σπουδαίο έκανα, αλλά επειδή κάποιον αγάπησα και με αγάπησε. 

Όσο και αν το δηλώσεις άνθρωπος του Θεού, δεν θα γίνεις, εάν η χαρά και η ειρήνη δεν κατακλείσουν την ύπαρξη σου. Ας κάνουμε όσες νηστείες θέλουμε, αγρυπνίες και προσευχές, ας έχουμε Γέροντα τον πιο γνωστό πνευματικό της ορθοδοξίας, ας βγάλουμε όσες φωτογραφίες θέλουμε με στάρετς και οσίους, η χάρις δεν θα έρθει εάν δεν σταματήσουμε να την ζητούμε με την εσωτερική αδιάγνωστη πολλές φορές σκοπιμότητα, να κτίσουμε την εικόνα μας, το αυτοειδωλό μας, το εγωιστικό θρησκευτικό προφίλ μας. Για να αισθανθούμε ότι κάτι καταφέραμε και κάποιοι είμαστε. 

Η χάρις δεν εκβιάζεται, ούτε εξαγοράζεται, δωρίζεται και εκχέεται αγαπητικά στους ταπεινούς, αφανοίς, πληγωμένους και αγαπητικά στραμμένους προς τον Θεό. Εκείνους που απογυμνώθηκαν και ξαρματώθηκαν από όλες τις αυταπάτες του κόσμου, όλες τις δυνάμεις και εξουσίες, από όλα τα είδωλα ακόμη και το ίδιου τους του εαυτού. 

παπά-Λίβυος

http://e-theologia.blogspot.gr/2014/06/blog-post_22.html

=================

Είμαι χριστιανός, σημαίνει...

Είμαι χριστιανός, σημαίνει...

.

.

Είμαι χριστιανός, σημαίνει...

• «Όσοι έχετε βαφτιστεί στο όνομα του Ιησού Χριστού, έχετε ντυθεί τον Χριστό» (Γαλ. 3,27-28).

• «Ανανεωθείτε στο πνεύμα του νου σας, και ντυθείτε τον νέο άνθρωπο, αυτόν που πλάστηκε σύμφωνα με τον Θεό, μέσα στη δικαιοσύνη και την αγιότητα της αλήθειας» (Εφ. 4,23-24).

• «Η αγάπη του Χριστού μάς ωθεί, όταν σκεπτόμαστε πως ένας πέθανε για όλους – οπότε όλοι πέθαναν. Και πέθανε για χάρη όλων, ώστε αυτοί που ζουν, να μη ζουν πια για τους εαυτούς των, αλλά για εκείνον που πέθανε και αναστήθηκε για χάρη τους» (2Κορ. 5,14-15).

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΑΥΤΑ;;;

Όλα τα παραπάνω είναι λόγια του αποστόλου Παύλου προς τους χριστιανούς.

Η βασική αλήθεια είναι ότι «όλοι πέθαναν», δηλαδή όλοι οι άνθρωποι είναι πνευματικά νεκροί, ανίκανοι να ζήσουν μαζί με τον Θεό, ανίκανοι να αρέσουν με τη ζωή τους στον Θεό. Αυτό είναι το συμπέρασμα από τη δήλωση του Ιησού Χριστού ότι πεθαίνει, ότι δέχεται να θυσιάσει τη ζωή του: ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ τους ανθρώπους.

Ο σκοπός τής θυσίας τού Χριστού και της ανάστασής του, είναι να αναστήσει όλους τους ανθρώπους διότι όλοι γεννιόμαστε πνευματικά νεκροί, αμαρτωλοί. Σκοπός του ήταν να μας κάνει να γεννηθούμε σε μια νέα κατάσταση, σε μια νέα ζωή, εναρμονισμένοι με το θέλημα του Θεού.

Γι' αυτό προτρέπει ο Παύλος: «ντυθείτε τον νέο άνθρωπο», δηλ. μην αρκείστε μόνο να λέτε ότι πιστεύετε, πρέπει και να ζείτε διαφορετικά από τους άλλους γύρω σας!

Πώς μπορεί ο αδύναμος άνθρωπος να ζήσει αλλιώτικα από ό,τι η υπόλοιπη κοινωνία; Το μπορεί όχι από δική του δύναμη, αλλά διότι πίστεψε και βαφτίστηκε, αναγεννήθηκε. «Έχετε ντυθεί τον Χριστό», λέει ο Παύλος· δηλ. έχετε μια νέα ταυτότητα, είστε καινούργιοι άνθρωποι.

Ο βαφτισμένος δεν συμμετέχει στον προηγούμενο τρόπο ζωής, διότι με το βάφτισμα κατεβήκαμε στο νερό νεκροί όπως ο Χριστός στον τάφο, και όπως Εκείνος βγήκε από τον τάφο σε μια ζωή αλλιώτικη, άφθαρτη, άσχετη με την προηγούμενη φθαρτή ζωή, έτσι και εμείς ντυμένοι τον Χριστό με το βάφτισμα, είμαστε νέοι άνθρωποι, χωρίς σχέση με την ανυπακοή και την αμαρτία.

Γι' αυτό καταλήγει ο Παύλος: ο νέος αυτός άνθρωπος, αναγεννημένος από τον Χριστό, «πλάστηκε σύμφωνα με τον Θεό», με το θεϊκό πρότυπο, για να ζει «μέσα στην αγιότητα της αλήθειας». Ο χριστιανός ζει ΝΕΑ ΖΩΗ, ζει με αγιότητα, και η ζωή του είναι αγία όταν ακολουθεί την ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, και όχι το παράδειγμα της κοινωνίας ή τις αμαρτωλές τάσεις του.

Τι χαρακτηρίζει τη νέα ζωή του χριστιανού; Λέει ο Παύλος: «ώστε να μη ζουν πια για τους εαυτούς των, αλλά για Εκείνον», για τον Χριστό. Διότι ο Χριστός πέθανε γι' αυτούς και αναστήθηκε γι' αυτούς. Έτσι και οι χριστιανοί βαφτιστήκαμε για να ζούμε με τον Χριστό και όπως ο Χριστός, όχι όπως η κοινωνία γύρω μας!

Τώρα οι χριστιανοί δεν μπορούμε πια να ζούμε για τον εαυτό μας, για «να κάνουμε τη ζωή μας», αλλά ζούμε για τον Χριστό, για να μοιάσουμε στον Χριστό, για να ενωθούμε μια μέρα οριστικά με τον Χριστό που έδωσε τη ζωή Του για μας, και αναστήθηκε για να ζούμε στο εξής τη ζωή του Θεού!!!

=================

ΠΗΓΗ: "Ενοριακές Καμπάνες", 30-5-2014

Ψάχνεις να βρεις την αλήθεια;...

Ψάχνεις να βρεις την αλήθεια;...

.

.

ΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ;

-----------------------------------------------

Έχοντας γνωρίσει πολλούς ανθρώπους από διαφορετικές θρησκευτικές ομάδες, το μόνο κοινό σημείο σε όλους ήταν η ομολογία ότι «τώρα είναι στην αλήθεια». 

Αλλά μπορεί να υπάρχει τόσο διαφορετική αλήθεια, όσο π.χ. η λατρεία των εικόνων από μεγάλο μέρος «Χριστιανών» και η άρνηση μετάγγισης αίματος από τους «Μάρτυρες της Σκοπιάς» –ακόμη και αν ο άνθρωπός τους πεθαίνει;

 ==================

Υπάρχει ένας μύθος που βοηθά να καταλάβουμε περισσότερα για τούτο τα θέμα: 

Κάποιος άνθρωπος επιθυμούσε πολύ να βρει την ΑΛΗΘΕΙΑ. Μόνη του μέριμνα ήταν να ψάχνει, να ρωτάει, να πλησιάζει άλλους και πάντα να ενδιαφέρεται να βρει την ΑΛΗΘΕΙΑ. 

Μια νύχτα στο όνειρό του είδε πως βάδιζε χαμένος μέσα σε ένα πυκνό δάσος, όταν στο βάθος είδε ένα πολύ λαμπρό φως. Κατευθύνθηκε προς τα εκεί, και διαπίστωσε πως το φως έβγαινε από ένα πολυώροφο κτίριο με πολλά παράθυρα. Πλησίασε στην πόρτα, χτύπησε, αλλά κανείς δεν απάντησε. Γύρισε τότε το πόμολο και η πόρτα άνοιξε. Μπαίνοντας μέσα διαπίστωσε πως παντού υπήρχαν τραπέζια με πολλά γυάλινα λυχνάρια που έκαιγαν και η φλόγα τους δημιουργούσε αυτό το λαμπρό φως. 

Καθώς απορούσε τι μπορεί να ήταν αυτό που έβλεπε, διέκρινε στο βάθος της αίθουσας κάποιον γέρο και πλησίασε για να τον ρωτήσει. Όμως ο γέρος απάντησε: Μπορώ πρώτα εγώ να σε ρωτήσω, πώς βρέθηκες εσύ εδώ μέσα; Ο επισκέπτης μίλησε για την επιθυμία του να γνωρίσει την ΑΛΗΘΕΙΑ. Τότε ο γέρος του απάντησε: Αυτά τα λυχνάρια είναι οι ζωές των ανθρώπων και το λάδι που βλέπεις μέσα είναι το υπόλοιπο της ζωής τους. 

Όσα είναι γεμάτα, ανήκουν σε μικρά παιδιά. Όσα είναι μισογεμάτα, ανήκουν σε ενήλικες και μεσήλικες ανθρώπους. Όσα έχουν λίγο ή ελάχιστο λάδι ανήκουν σε ανθρώπους που η ζωή τους θα τελειώσει σύντομα.

Τότε ο άνθρωπος ρώτησε τον γέροντα: Είναι εδώ και το δικό μου λυχνάρι; Μπορείς να μου το δείξεις; Ο γέρος τον οδήγησε σε ένα σημείο όπου υπήρχαν δύο λυχνάρια. Το ένα ήταν γεμάτο με λάδι ως επάνω, το άλλο πλησίαζε να τελειώσει. Να το δικό σου, είπε ο γέρος, και του έδειξε το λυχνάρι που το λάδι του τελείωνε. 

Ο επισκέπτης έμεινε εκεί παρατηρώντας και συλλογιζόμενος αυτό που έβλεπε, ενώ στο μεταξύ ο γέρος απομακρύνθηκε. 

Τότε ο επισκέπτης σκέφτηκε και προσπάθησε να πάρει λίγο λάδι από το γεμάτο λυχνάρι και να το προσθέσει στο δικό του, ώστε να παραταθεί η δική του ζωή. Όμως εκείνη τη στιγμή από το βάθος ο γέρος του φώναξε: 

Εσύ είσαι που θέλεις να βρεις ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ;

================

Βλέπετε πως η αλήθεια που μας αρέσει είναι εκείνη που εμείς νομίζουμε ότι ταιριάζει με το ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝ…

Ήταν για τούτο που ο Χριστός είπε πως όποιος θέλει να ακολουθήσει ΕΚΕΙΝΟΝ που είναι Η ΟΔΟΣ, ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ, ΚΑΙ Η ΖΩΗ, πρέπει πρώτα να απαρνηθεί τον εαυτό του…

=================

Είμαστε ό,τι πιστεύουμε;

Είμαστε ό,τι πιστεύουμε;

.

.

«ΟΥΔΕΙΣ ΕΤΟΛΜΑ ΚΟΛΛΑΣΘΑΙ ΑΥΤΟΙΣ

ΑΛΛ’ ΕΜΕΓΑΛΥΝΕΝ ΑΥΤΟΥΣ Ο ΛΑΟΣ»

                Οι χριστιανοί σήμερα αισθανόμαστε συχνά απομονωμένοι από την κοινωνία και τον κόσμο. Πιστεύουμε ότι το να είναι κάποιος χριστιανός αποτελεί ιδιότητα που γίνεται αφορμή απόρριψης, περιφρόνησης ή αδιαφορίας. Ο Χριστιανισμός σήμερα θεωρείται ένα ιδεολογικό σύστημα, μία θρησκεία, χρήσιμη για την κοινωνία και για κάποιους, όχι όμως συστατικό στοιχείο της ανθρώπινης ταυτότητας. Οι πολλοί δεν πιστεύουν στην Ανάσταση του Χριστού, η οποία αποτελεί το κλειδί της πίστης, ή, ακόμη κι αν πιστεύουν, αυτό έχει θεωρητική ισχύ. Δεν μεταμορφώνει την ζωή, απλώς της δίνει παρελθόν σε ό,τι αφορά στο ιδεολογικό της μέρος, και ίσως μέλλον, καθώς οι άνθρωποι θέλουμε να πιστεύουμε ότι μετά τον θάνατό μας υπάρχει ένα είδος ζωής και γιατί όχι επανόδου μας κάποια στιγμή, όταν θα σταματήσει το κακό και ο θάνατος, σ’ αυτή την πραγματικότητα.
                Όταν οι μαθητές του Χριστού άρχισαν να κηρύττουν το Ευαγγέλιο και την Ανάσταση στους Ιουδαίους, οι πρώτοι χριστιανοί συγκεντρώνονταν στο ναό των Ιεροσολύμων για να ακούσουν το κήρυγμα, αλλά και για να χαρούνε με τα θαύματα τα οποία γίνονταν από τους αποστόλους στο όνομα του Χριστού. Το βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων επισημαίνει σ’ αυτό το σημείο το εξής χαρακτηριστικό: «των δε λοιπών ουδείς ετόλμα κολλάσθαι αυτοίς, αλλ’ εμεγάλυνεν αυτούς ο λαούς» (Πράξ. 5, 13). Από τους άλλους που ήταν στο ναό κανείς δεν τολμούσε να προσκολληθεί σ’ αυτούς, όμως ο λαός τους είχε σε μεγάλη υπόληψη. Η φράση αυτή μας παρηγορεί για το σήμερα, διότι μας δείχνει ότι οι νοοτροπίες των ανθρώπων δεν αλλάζουν. Μολονότι οι Ιουδαίοι που πίστευαν στον Θεό της Παλαιάς Διαθήκης, θρήσκευαν θα λέγαμε, καταλάβαιναν ότι η πίστη στο Χριστό δεν μπορούσε να περάσει απαρατήρητη, αλλά έδινε άλλη δυναμική και νόημα στη ζωή, δεν τολμούσαν να πλησιάσουν και να προσκολληθούν στους Αποστόλους. Είχαν την περιέργεια να ακούσουν, αλλά δεν τολμούσαν να γίνουν μέλη της Εκκλησίας. Δεν τολμούσαν να αποδεχθούν την αλήθεια, όντας εκείνοι που είχαν σταυρώσει τον Χριστό. Κι ενώ μέσα τους ένιωθαν πως η ζωή του κόσμου άλλαζε, δεν ήθελαν να κάνουν το μεγάλο βήμα να υπερβούν τον εαυτό τους και την νοοτροπία τους, αλλά παρέμεναν στο παλαιό.
                Αυτή η στάση έναντι της Ανάστασης, έναντι του Χριστού, έναντι της Εκκλησίας λοιπόν επιβιώνει στους αιώνες σε όσους θεωρούν την πίστη στο Χριστό ότι πρέπει να εξαντλείται στα όρια της θρησκείας και δεν τολμούν να κάνουν το βήμα της εισόδου τους σε σχέση ζωής και εμπιστοσύνης μαζί Του εν τη Εκκλησία. Είναι οι παρατηρητές της ζωής που ο Χριστός έφερε. Είναι όσοι διακατέχονται από ένα πνεύμα συμβιβασμού με τον κόσμο και την πραγματικότητά του και δεν θέλουν να τολμήσουν να κάνουν το μεγάλο βήμα να γευθούν μιαν άλλη ζωή. Είναι όσοι είναι δειλοί εσωτερικά, γιατί δεν θέλουν να έρθουν σε ρήξη με τις κατεστημένες νοοτροπίες, οι οποίες θέλουν την πίστη ως μία θρησκευτική ιδεολογία, ακίνδυνη για την μεταποίηση της ζωής σε θαύμα αγάπης, αιωνιότητας και φωτός. Είναι όσοι  λειτουργούν με γνώμονα τον ορθολογισμό, που θέλουν αποδείξεις για να δικαιολογήσουν την απιστία ή την πίστη, χωρίς όμως και να είναι έτοιμοι να αποδεχτούν την αλλαγή. Είναι όσοι μεταθέτουν για το μέλλον τον προβληματισμό, διότι προέχουν οι βιοτικές μέριμνες, οι κοσμικοί στόχοι,  η χαρά της επίγειας ζωής. Είναι, τέλος, οι αρνητές της Ανάστασης, οι οποίοι δεν εννοούν να αποδεχτούν ότι ο Θεός υπάρχει και αγαπά τον άνθρωπο τόσο, ώστε έγινε υπήκοος μέχρι θανάτου, για να νικήσει τον θάνατο.
                «Ο λαός εμεγάλυνεν αυτούς». Αν δεν ανήκουμε σε κάποια από τις προηγούμενες κατηγορίες, ο λόγος αυτός αποτελεί για μας μία μεγάλη πρόκληση. Ο λαός είχε τους αποστόλους και τους χριστιανούς σε μεγάλη υπόληψη. Ακόμη κι αν δεν αποδέχονταν ανεπιφύλακτα την πίστη τους, έβλεπε την ζωή τους, η οποία ήταν σύμφωνη με τον τρόπο που δίδαξε ο Χριστός. Έβλεπε την αγάπη την οποία είχαν. Έβλεπε την ταπείνωση. Την συμμετοχή στην λατρεία. Την προσφορά στο συνάνθρωπο. Τη αλήθεια που εξέπεμπε η ζωή τους. Την αποφασιστικότητα της πίστης τους. Την προσευχή τους. Την χάρη του Θεού. Τον δυναμισμό που η διδασκαλία του Ευαγγελίου έφερε και την συνεχή ενασχόληση μ’ αυτό. Την αίσθηση της παρουσίας του Χριστού μέσα στις καρδιές τους, που μεταμόρφωνε την ζωή τους. Τα θαύματα. Το ότι δοξάζονταν ο Θεός. Το ότι δεν περιοριζόταν η πίστη τους σε ένα θρησκευτικό τυπικό.  Με έναν λόγο, την γνησιότητα και την αυθεντικότητά τους. Ήταν ό,τι πίστευαν! Γι’ αυτό, ακόμη και οι λιγότερο κατηρτισμένοι, οι πιο απλοί, εκτιμούσαν τους χριστιανούς.
                Σε μία εποχή αμφισβήτησης, αδιαφορίας, απόρριψης, περιορισμού του χριστιανισμού σε μία θρησκευτική τελετουργία ή εγκλωβισμού του σε έναν κοινωνικό προνοιακό μηχανισμό υπέρ των αδυνάτων, η πίστη μας αποτελεί την δύναμη που μας παρηγορεί για το ότι λειτουργούμε ως ένα «λείμμα» που εξακολουθεί να αγαπά τον Αναστημένο Χριστό. Για το ότι Εκείνος είναι το Α και το Ω της ζωής μας, ακόμη κι αν οι αμαρτίες μας ταλαιπωρούν και θα μας ταλαιπωρούν. Και η πίστη σ’ Αυτόν κάνει την ζωή μας κρυστάλλινη. Είμαστε ό,τι πιστεύουμε. Αυτόν τον δρόμο αν προσπαθούμε να  ζούμε, τότε η ζωή της Εκκλησίας θα έχει νόημα όχι μόνο για εμάς, αλλά και για όσους αμφισβητούν ή δεν τολμούν να κάνουν το μεγάλο βήμα, να αποδεχθούν την Ανάσταση ως την μοναδική πρόταση ζωής που λυτρώνει και νοηματοδοτεί χθες και σήμερον και εις τους αιώνας κάθε ανθρώπινη ζωή.

Κέρκυρα, 27 Απριλίου 2014    

π.Θεμιστοκλής Μουρτζανός 

=================

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook

     

είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :

Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.

Αγώνες χωρίς νόημα...

Αγώνες χωρίς νόημα...

.

.

=============

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook

     

είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :

Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.