Τι θα έκανε ο Ιησούς;
.
ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟVVVVVVVVVVVVVVVVV=================
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΗΣΟΥΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΗΣΟΥΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
10.8.14
5.8.14
21.7.14
14.7.14
19.6.14
Ο Ιησούς Χριστός είναι ΚΥΡΙΟΣ
Ο Ιησούς Χριστός είναι ΚΥΡΙΟΣ...
.
«Ο Ιησούς Χριστός είναι ΚΥΡΙΟΣ»Τι σημαίνει: ΚΥΡΙΟΣ;
Φαντάζομαι πως εντυπωσιάζει, που λέει ο Πάπας μια φράση η οποία σήμερα ΔΕΝ εντυπωσιάζει. Λέει πως πρέπει να διακηρύττουμε ότι «ο Ιησούς είναι ο Κύριος». Τι σημαίνει «Κύριος»;;; Τι το σπουδαίο εκφράζει αυτή λέξη, ώστε πρέπει αυτό κυρίως να διαλαλούμε ως χριστιανοί; Εμείς λέμε: «Ο Κύριος μας, ο Ιησούς Χριστός». Γιατί σήμερα δεν μας κάνει αίσθηση, ότι το «Κύριος» περιέχει κάτι ιδιαίτερο;Από την αρχή οι χριστιανοί απέδωσαν στον Ιησού αυτό τον τίτλο: «Ο Ιησούς είναι Κύριος», όπως γράφει ο απ. Παύλος (Ρωμ. 10,9). Με αυτό εννοούσαν ότι αυτός ο άνθρωπος είναι επίσης ο Υιός του Θεού: Θεός και άνθρωπος. Η αντίστοιχη λέξη που χρησιμοποιούσαν στην Παλαιά Διαθήκη για τον Θεό ήταν «Αντονάι», τίτλος βασιλικός και θεϊκός. Η λέξη σημαίνει απόλυτος Κύριος του σύμπαντος.
ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗΣτην εποχή τής Εξόδου από την Αίγυπτο (περί το έτος 1240) ο Θεός αποκαλύφθηκε στον Μωυσή ως ο «Γιαχβέ», που σημαίνει «Εγώ είμαι αυτός που είναι, που υπάρχει, που ζει και δίνει τη ζωή».Από την περίοδο της Εξορίας στη Βαβυλωνία (6ος αιώνας) και μέχρι τον ερχομό του Ιησού, οι Ισραηλίτες, από σεβασμό, έπαψαν να χρησιμοποιούν στα λειτουργικά αναγνώσματα το όνομα του Θεού. Όταν έβλεπαν το όνομα Γιαχβέ, διάβαζαν Αντονάι.Ώσπου, λίγο πριν τον ερχομό του Χριστού, οι Ισραηλίτες που ζούσαν στην Αίγυπτο και δε μιλούσαν πια τα αραμαϊκά, αλλά τα ελληνικά, μετάφρασαν την Παλαιά Διαθήκη στα ελληνικά. Τότε, όπου έβρισκαν το λέξη Γιαχβέ, έγραφαν ΚΥΡΙΟΣ. Το Κύριος λοιπόν είναι ισότιμο με το Γιαχβέ και προσδιορίζει τον Θεό.ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗΌλα τα βιβλία της Καινής Διαθήκης αποδίδουν στον Ιησού Χριστό τον τίτλο του Κυρίου.Ο ίδιος ο Χριστός θέλησε να δώσει στους συγχρόνους του να καταλάβουν ότι, παρόλο που είναι «υιός του Δαβίδ», δηλαδή απόγονος του, είναι όμως ανώτερος από τον Δαβίδ και υπάρχει πριν από τον Δαβίδ. Γι' αυτό χρησιμοποίησε τον Ψαλμό 109,1 όπως διαβάζομε στο κατά Ματθαίο ευαγγέλιο (22,41-46):«Ενώ οι Φαρισαίοι ήταν συγκεντρωμένοι, τους ρώτησε ο Ιησούς: "Τι νομίζετε σχετικά με τοπ Χριστό; Τίνος είναι γιος;" Του λένε: "Του Δαβίδ". Κι ο Ιησούς τούς λέει: "Πώς, λοιπόν, ο Δαβίδ, εμπνευσμένος από το Πνεύμα, τον ονομάζει Κύριο του, όταν λέει: "Είπε ο Κύριος στον Κύριο μου: Κάθισε στα δεξιά μου, έως ότου θέσω τους εχθρούς σου κάτω από τα πόδια σου"; Αν, λοιπόν, ο Δαβίδ τον ονομάζει "Κύριο", πώς είναι γιος του;" Και κανείς δεν μπορούσε να του απαντήσει τίποτα, ούτε κανένας τόλμησε, από εκείνη τη μέρα, να του ξαναθέσει ερωτήματα".Αυτή η κυριότητα του Ιησού έγινε πραγματικότητα μετά την ανάσταση του. Κηρύττει ο απ. Πέτρος: «Ας γνωρίζει, λοιπόν, με βεβαιότητα όλη η γενιά του Ισραήλ, ότι και Κύριο και Χριστό τον κατέστησε ο Θεός, αυτόν τον Ιησού που εσείς σταυρώσατε!» (Πραξ.2,36).Η πρώτη Εκκλησία κρατάει για αρκετό καιρό στην προσευχή της την αραμαϊκή επίκληση: Μαράνα-θα, που σημαίνει: Έλα Κύριε Ιησού. Είναι ο Μεσσίας, ο Χρισμένος, ο Χριστός του Θεού, που ενθρονίστηκε στον ουρανό, και εγκαινιάζει τη Βασιλεία του δωρίζοντας το Άγιο Πνεύμα.Αυτή όμως η κυριαρχία του Χριστού είναι η κυριαρχία του ίδιου του Θεού, η οποία μεταβιβάζεται στον Ιησού, που έγινε «Κύριος πάντων». Αυτό που άρμοζε μόνο στον Γιαχβέ, τον Θεό, τώρα αποδίδεται στον Ιησού,Ολόκληρο το σύμπαν διακηρύττει ότι ο Ιησούς είναι Κύριος: «Μπροστά στο όνομα του Ιησού, κάθε γόνατο θα προσκυνήσει, από τα επουράνια, τα επίγεια και τα καταχθόνια. Και κάθε γλώσσα θα ομολογήσει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος, για τη δόξα του Θεού Πατέρα» (Φιλ. 2,10-11). Αυτό το κείμενο δείχνει τη θεϊκή σημασία του τίτλου Κύριος.Ο απόστολος Θωμάς, εκφράζοντας όλη την Εκκλησία, αναγνωρίζει πλήρως τη θεότητα του αναστημένου Ιησού στην κυριότητα του πάνω στους πιστούς: και ομολογεί: «Ο Κύριος μου και ο Θεός μου» (Ιωάν. 20,28).
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤι εννοεί λοιπόν ο Πάπας Φραγκίσκος όταν μας λέει ότι «Δεν μπορεί να υπάρξει αληθινός ευαγγελισμός χωρίς τη ρητή διακήρυξη ότι ο Ιησούς είναι ο Κύριος»; Σημαίνει ότι πάνω απ' όλα πρέπει να τονίζομε τη ΘΕΟΤΗΤΑ του Ιησού και την ΑΝΑΣΤΑΣΗ του από τους νεκρούς. Δίχως αυτές τις αλήθειες το κήρυγμα δεν είναι χριστιανικό!Προς ποιους αυτό το κήρυγμα; Μα πριν απ' όλα στους ίδιους του βαφτισμένους, πολλοί από τους οποίους σήμερα απέχουν πολύ από το να πιστεύουν τον Ιησού ως ΘΕΟ τους και ως ΝΙΚΗΤΗ του ΘΑΝΑΤΟΥ.___________Σ.Ρ. – Με αφορμή ένα κείμενο του Πάπα Φραγκίσκου.Εφημερίδα «Ενοριακές Καμπάνες» 30-5-2014
=================
8.6.14
Η Ανάληψη και η Πεντηκοστή...
Η Ανάληψη και η Πεντηκοστή...
.
ΔΥΝΑΜΗ ΑΝΥΨΩΤΙΚΗ
ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ συγκινητική η σκηνή εκείνη, που μπροστά στα έκπληκτα βλέμματα των μαθητών Του, ο Κύριος, με την κίνηση της ευλογίας στα άχραντα Του χέρια, «διέστη απ' αυτών και ανεφέρετο εις τον ουρανόν». Και οι μαθητές γεμάτοι θαυμασμό και δέος, καρφωμένοι στη θέση τους, «ήσαν ατενίζοντες εις τον ουρανόν πορευομένου αυτού». Δεν θέλουν να Τον αποχωριστούν. Είναι ο λατρευτός τους Κύριος και Θεός τους. Δεν έχει αιχμαλωτιστεί μόνο το βλέμμα τους από την αγάπη Του. Πιο πολύ έχει αιχμαλωτιστεί η καρδιά τους. Και όπου είναι η αγάπη, εκεί είναι και το βλέμμα και η καρδιά. Αυτή η σκηνή, χαραγμένη βαθιά στη μνήμη τους και στην καρδιά τους, θα είναι πηγή δύναμης και χαράς στο μετέπειτα δύσκολο έργο τους.
Οι μαθητές «ήσαν ατενίζοντες στον ουρανόν», όχι μόνο τη στιγμή τής Αναλήψεως του Σωτήρος Χριστού, αλλά σε ολόκληρη την πολυκύμαντη ζωή τους. Ατένιζαν τον ουρανό, χωρίς συγχρόνως να χάνουν την επαφή τους με τη γη. Ασφαλώς είχαν δοσμένη την καρδιά τους στο Χριστό. Η ψυχή τους δεν έπαυε να ποθεί την ουράνια πατρίδα, «όπου πρόδρομος υπέρ ημών εισήλθεν ο Ιησούς» (Εβρ. στ' 20). Ήξεραν όμως πως αν ατενίζεις τον ουρανό, χωρίς να κοιτάζεις και την γη, χάνεις την επαφή και με τον ουρανό. Ο ουρανός δεν κατακτάται χωρίς τη Γη, χωρίς δηλαδή τον συνάνθρωπο, τον «πλησίον».Το είχαν ακούσει από το αδιάψευστο στόμα του Κυρίου: Για να κληρονομήσεις την αιώνια ζωή απαραίτητη προϋπόθεση είναι το «αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου... και τον πλησίον σου ως σεαυτόν». Δεν αρκεί να «ατενίζεις τον ουρανό». Δεν αρκεί να αγαπάς και να λατρεύεις «Κύριον τον Θεόν σου» Αν δεν αγαπάς και τον πλησίον σου, αστοχείς, αποτυχαίνεις στο σκοπό σου, στην πνευματική αποστολή σου. Αυτό τούς λένε και οι άγγελοι. Τους παρακινούν να σταματήσουν την εκστατική ενατένιση και να επιστρέψουν στο έργο τους· «Άνδρες Γαλιλαίοι, τι εστήκατε εμβλέποντες εις τον ουρανόν;» (Πράξ. α' 11).
Μοναδικό γεγονός η Ανάληψη του Θεανθρώπου. Ανέβηκε στους ουρανούς και κάθισε στα δεξιά του ουράνιου Πατέρα. Το ανθρώπινο σώμα δοξασμένο βρίσκεται τώρα στον ούρανό. Έτσι η Ανάληψη δεν είναι μια γιορτή, που τιμάται μονάχα μια φορά το χρόνο. Είναι ένα κάλεσμα για μια καθημερινή ανάβαση, για μια συνεχή ανύψωση νου, ψυχής και καρδιάς στον θρόνο της θεϊκής δόξας, εκεί που βρίσκεται η θεωμένη πια ανθρώπινη φύση.Πώς όμως θα γίνει η ζωή μας ολόκληρη μια συνεχής ανάβαση προς την Αλήθεια, το Φως, τη Ζωή, προς τον Θεό; Η πνευματική ανάβαση απαιτεί κόπο. προσπάθεια συνεχή, θυσία. Δεν κατακτάει κανείς τις φωτόλουστες κορυφές της αρετής, της αγιότητας, της αγάπης χωρίς αγώνα. Για να εξουδετερώσουμε τη δύναμη της ηθικής «βαρύτητας», την έλξη της αμαρτίας, μάς είναι απαραίτητη μια άλλη δύναμη πανίσχυρη, η «δύναμη εξ ύψους» αύτη που υποσχέθηκε ο Κύριος στους μαθητές του.
Η βαρύτης, ο νόμος της παγκοσμίου έλξεως, επενεργεί στον υλικό, στον αισθητό χώρο. Υπάρχει και μια άλλη έλξη, η έλξη της αμαρτίας, που τραβάει αδιάκοπα την καρδιά προς τα κάτω και δεν την αφήνει να ανέβει πάνω από τις μικρότητες, να αγκαλιάσει όλους τους ανθρώπους.
Και ο νόμος αυτός της ηθικής βαρύτητας, που δεν αφήνει την ψυχή μας να απολαύσει ουράνιες χαρές, δεν υπερνικάται παρά μόνο με τη δύναμη της αγάπης. Η αγάπη είναι δύναμη ανυψωτική. Ο πιο ασφαλής δρόμος που οδηγεί, που ανεβάζει στον Θεό, περνάει από τον άνθρωπο. Δεν μπορεί κανείς να ατενίσει το πρόσωπο του Θεού, αν δυσκολεύεται να ατενίσει το πρόσωπο του ανθρώπου. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος από την αγάπη. Η αγάπη είναι μίμηση Θεού. Ο Θεός είναι αγάπη. Και ο άνθρωπος που αγαπάει προχωρεί από το «κατ’ εικόνα» στο «καθ’ ομοίωσιν Θεού», για το οποίο είναι δημιουργημένος. Γίνεται «κοινωνός θείας φύσεως». Έτσι όχι απλώς ανυψώνεται και ατενίζει το πρόσωπο του Θεού. Θεώνεται. Ζει κιόλας από τη γη αυτή την αιωνιότητα.«ΖΩΗ», Μάιος 2014
=================
Το ιστολόγιο « Ν Ε Α Κ Α Ι Π Α Λ Α Ι Α »
και η σελίδα « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ » στο Facebook
είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »
Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ
Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:
Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :
Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.
Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.
29.5.14
Η Ανάληψη και η Πεντηκοστή...
Η Ανάληψη και η Πεντηκοστή...
.
ΔΥΝΑΜΗ ΑΝΥΨΩΤΙΚΗ
ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ συγκινητική η σκηνή εκείνη, που μπροστά στα έκπληκτα βλέμματα των μαθητών Του, ο Κύριος, με την κίνηση της ευλογίας στα άχραντα Του χέρια, «διέστη απ' αυτών και ανεφέρετο εις τον ουρανόν». Και οι μαθητές γεμάτοι θαυμασμό και δέος, καρφωμένοι στη θέση τους, «ήσαν ατενίζοντες εις τον ουρανόν πορευομένου αυτού». Δεν θέλουν να Τον αποχωριστούν. Είναι ο λατρευτός τους Κύριος και Θεός τους. Δεν έχει αιχμαλωτιστεί μόνο το βλέμμα τους από την αγάπη Του. Πιο πολύ έχει αιχμαλωτιστεί η καρδιά τους. Και όπου είναι η αγάπη, εκεί είναι και το βλέμμα και η καρδιά. Αυτή η σκηνή, χαραγμένη βαθιά στη μνήμη τους και στην καρδιά τους, θα είναι πηγή δύναμης και χαράς στο μετέπειτα δύσκολο έργο τους.
Οι μαθητές «ήσαν ατενίζοντες στον ουρανόν», όχι μόνο τη στιγμή τής Αναλήψεως του Σωτήρος Χριστού, αλλά σε ολόκληρη την πολυκύμαντη ζωή τους. Ατένιζαν τον ουρανό, χωρίς συγχρόνως να χάνουν την επαφή τους με τη γη. Ασφαλώς είχαν δοσμένη την καρδιά τους στο Χριστό. Η ψυχή τους δεν έπαυε να ποθεί την ουράνια πατρίδα, «όπου πρόδρομος υπέρ ημών εισήλθεν ο Ιησούς» (Εβρ. στ' 20). Ήξεραν όμως πως αν ατενίζεις τον ουρανό, χωρίς να κοιτάζεις και την γη, χάνεις την επαφή και με τον ουρανό. Ο ουρανός δεν κατακτάται χωρίς τη Γη, χωρίς δηλαδή τον συνάνθρωπο, τον «πλησίον».Το είχαν ακούσει από το αδιάψευστο στόμα του Κυρίου: Για να κληρονομήσεις την αιώνια ζωή απαραίτητη προϋπόθεση είναι το «αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου... και τον πλησίον σου ως σεαυτόν». Δεν αρκεί να «ατενίζεις τον ουρανό». Δεν αρκεί να αγαπάς και να λατρεύεις «Κύριον τον Θεόν σου» Αν δεν αγαπάς και τον πλησίον σου, αστοχείς, αποτυχαίνεις στο σκοπό σου, στην πνευματική αποστολή σου. Αυτό τούς λένε και οι άγγελοι. Τους παρακινούν να σταματήσουν την εκστατική ενατένιση και να επιστρέψουν στο έργο τους· «Άνδρες Γαλιλαίοι, τι εστήκατε εμβλέποντες εις τον ουρανόν;» (Πράξ. α' 11).
Μοναδικό γεγονός η Ανάληψη του Θεανθρώπου. Ανέβηκε στους ουρανούς και κάθισε στα δεξιά του ουράνιου Πατέρα. Το ανθρώπινο σώμα δοξασμένο βρίσκεται τώρα στον ούρανό. Έτσι η Ανάληψη δεν είναι μια γιορτή, που τιμάται μονάχα μια φορά το χρόνο. Είναι ένα κάλεσμα για μια καθημερινή ανάβαση, για μια συνεχή ανύψωση νου, ψυχής και καρδιάς στον θρόνο της θεϊκής δόξας, εκεί που βρίσκεται η θεωμένη πια ανθρώπινη φύση.Πώς όμως θα γίνει η ζωή μας ολόκληρη μια συνεχής ανάβαση προς την Αλήθεια, το Φως, τη Ζωή, προς τον Θεό; Η πνευματική ανάβαση απαιτεί κόπο. προσπάθεια συνεχή, θυσία. Δεν κατακτάει κανείς τις φωτόλουστες κορυφές της αρετής, της αγιότητας, της αγάπης χωρίς αγώνα. Για να εξουδετερώσουμε τη δύναμη της ηθικής «βαρύτητας», την έλξη της αμαρτίας, μάς είναι απαραίτητη μια άλλη δύναμη πανίσχυρη, η «δύναμη εξ ύψους» αύτη που υποσχέθηκε ο Κύριος στους μαθητές του.
Η βαρύτης, ο νόμος της παγκοσμίου έλξεως, επενεργεί στον υλικό, στον αισθητό χώρο. Υπάρχει και μια άλλη έλξη, η έλξη της αμαρτίας, που τραβάει αδιάκοπα την καρδιά προς τα κάτω και δεν την αφήνει να ανέβει πάνω από τις μικρότητες, να αγκαλιάσει όλους τους ανθρώπους.
Και ο νόμος αυτός της ηθικής βαρύτητας, που δεν αφήνει την ψυχή μας να απολαύσει ουράνιες χαρές, δεν υπερνικάται παρά μόνο με τη δύναμη της αγάπης. Η αγάπη είναι δύναμη ανυψωτική. Ο πιο ασφαλής δρόμος που οδηγεί, που ανεβάζει στον Θεό, περνάει από τον άνθρωπο. Δεν μπορεί κανείς να ατενίσει το πρόσωπο του Θεού, αν δυσκολεύεται να ατενίσει το πρόσωπο του ανθρώπου. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος από την αγάπη. Η αγάπη είναι μίμηση Θεού. Ο Θεός είναι αγάπη. Και ο άνθρωπος που αγαπάει προχωρεί από το «κατ’ εικόνα» στο «καθ’ ομοίωσιν Θεού», για το οποίο είναι δημιουργημένος. Γίνεται «κοινωνός θείας φύσεως». Έτσι όχι απλώς ανυψώνεται και ατενίζει το πρόσωπο του Θεού. Θεώνεται. Ζει κιόλας από τη γη αυτή την αιωνιότητα.«ΖΩΗ», Μάιος 2014
=================
Το ιστολόγιο
« Ν Ε Α Κ Α Ι
Π Α Λ Α Ι Α »
και η σελίδα « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ » στο
Facebook
είναι αδελφές
παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »
Υπόψη ότι οι σελίδες
αυτές έχουν ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ
Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:
Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :
Η
αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι
απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.
Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις
απόψεις των άλλων.
26.5.14
Προετοιμάζοντας τον ερχομό του Χριστού...
Προετοιμάζοντας τον ερχομό
του Χριστού...
του Χριστού...
.
_Η Ιερή Ιστορία είναι γεμάτη εκπλήξεις.
_Η μεγαλύτερη έκπληξη είναι ότι μπορεί να την καταλάβει και ένας μεγάλος και ένα παιδί, και ένας μορφωμένος και ένας αμόρφωτος.
_Δείτε το βίντεο (ατυχώς είναι μόνο σε αγγλική γλώσσας) και θα συμφωνήσετε.
_Αξιοποιήστε το λοιπόν!
=================
Το ιστολόγιο
« Ν Ε Α Κ Α Ι
Π Α Λ Α Ι Α »
και η σελίδα « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ » στο
Facebook
είναι αδελφές
παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »
Υπόψη ότι οι σελίδες
αυτές έχουν ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ
Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:
Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :
Η
αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι
απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.
Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις
απόψεις των άλλων.
25.5.14
ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΚΛΟΓΩΝ... ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ...
ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΚΛΟΓΩΝ...
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ...
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ...
.
Οι τυφλοί οδηγοί
Κυριακή του Τυφλού, Οι τυφλοί οδηγοί.«Ουαί υμίν, οδηγοί τυφλοί…» (Ματθ. 23,16)
Στην εποχή του Χριστού, αγαπητοί μου, ζούσαν κάποιοι που μέσα στον αγράμματο λαό της Παλαιστίνης φημίζονταν ως οι «φωτισμένοι». Θαυμάζονταν ως εξαιρετικές προσωπικότητες, διάνοιες φωτεινές, πνεύματα ισχυρά, κοινωνικοί φάροι ικανοί να καθοδηγήσουν το λαό του Ισραήλ στο δρόμο της κοινωνικής ευτυχίας και της εθνικής αποκαταστάσεως. Οι ψαράδες της Τιβεριάδας, οι βοσκοί του Ερμών και του Θαβώρ, οι έμποροι της Ιεριχώ, οι χωρικοί στην πεδιάδα του Ιορδάνη, όλος γενικά ο λαός άκουγε τα ονόματά τους, αποκαλυπτόταν και έλεγε· Αυτοί είναι τα μάτια του Ισραήλ που βλέπουν μακριά, αξίζει να βρισκόμαστε κάτω από την καθοδήγησή τους.
Μιλάμε για τους γραμματείς, φαρισαίους και αρχιερείς, την πνευματική ηγεσία του λαού, τους οδηγούς του Ισραήλ. Αυτοί φοιτούσαν σε σχολές, όπου δίδασκαν καθηγητές που ερευνούσαν σχολαστικά τα πάντα, τριχοτομούσαν κι αυτή την τρίχα ακόμη. Αυτοί κρατούσαν διαρκώς τα βιβλία. Είχαν πλουτίσει τον εγκέφαλό τους με πλήθος γνώσεις. Κατείχαν το νόμο και τους προφήτες και τους ερμήνευαν. Γύρω από κάθε εντολή είχαν δημιουργήσει ένα σωρό ερμηνευτικές διατάξεις, με τη δικαιολογία ότι έτσι η εφαρμογή του θείου δικαίου θα είναι πλήρης, φθάνοντας μέχρι και την ελαχίστη λεπτομέρεια της θρησκευτικής και κοινωνικής ζωής. Αυτοί, κατέχοντας τα σκήπτρα της ηγεσίας του λαού, επιδεικνύονταν για τις γνώσεις τους, την αγιότητα της ζωής τους, το ζήλο τους για τα ιδανικά του έθνους. Τί ευτυχισμένος λαός, θα ’λεγε ένας επιπόλαιος κριτής, που έχει τέτοιους σοφούς οδηγούς!… Αλλά ξαφνικά ακούγεται μια φωνή στοργική σαν της μάνας αλλά και δυνατή σαν του λιονταριού. Ήταν η φωνή του Χριστού, η φωνή της αλήθειας, που δεν ξέρει να κολακεύει ισχυρούς της ημέρας και να χαϊδεύει αμαρτωλές καταστάσεις. Έσχισε τη μάσκα της υποκρισίας, με την οποία επί αιώνες ξεγελιόταν ο απλός λαός, και τους είπε· Εσείς, που αναλάβατε να κυβερνήσετε αυτό το λαό, είστε οι πιο ακατάλληλοι! Οι δούλοι των παθών δεν μπορούν να γίνουν κυβερνήτες των λαών. Είστε τυφλοί, τυφλοί στην ψυχή, απείρως χειρότεροι από τους τυφλούς που τρία τώρα χρόνια θεραπεύω. και ενώ η τύφλωση σας είναι τέτοια που δε μπορείτε να διακρίνετε το φως απ᾽ το σκοτάδι και την αλήθεια απ᾽ το ψέμα, έχετε την αναίδεια να λέτε πως βλέπετε. Γι᾿ αυτό, ενώ όλοι οι τυφλοί θα θεραπευθούν, εσείς θα μείνετε τυφλοί. θα κυλιέστε στο έρεβος, και θα παρασύρετε και πολλούς άλλους ακόμη στα σκότη. Σεις θα καταστρέψετε το λαό μου. «Ουαί υμίν, οδηγοί τυφλοί…»! (Ματθ. 23,16).
Τυφλοί! Βαρύς φαίνεται ο χαρακτηρισμός; Ανοίξτε λοιπόν το σημερινό ευαγγέλιο, διαβάστε προσεκτικά στίχο – στίχο ολόκληρο το 9ο κεφάλαιο του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου, να δείτε εκεί μία ζωηρή εικόνα της ψυχικής τυφλώσεως των ανθρώπων αυτών. Τί κάνει ο Ιησούς; Κάνει σήμερα ένα θαύμα, ένα από τα μεγαλύτερα θαύματά του, που ως προς την σπουδαιότητα έρχεται δεύτερο στη σειρά μετά την ανάσταση του Λαζάρου. Διότι το θαύμα της σημερινής περικοπής δεν είναι μία θεραπεία άρρωστων ματιών, που θα μπορούσε ίσως να γίνει και σε μία οφθαλμολογική κλινική· -είναι σημειώστε το καλά– εκ του μη όντος δημιουργία οφθαλμών, οπτικών οργάνων, σε άνθρωπο εντελώς τυφλό, αόμματο εκ γενετής. το θαύμα αυτό, το τρισμέγιστο, που όμοιό του αφ᾿ ότου δημιουργήθηκε ο κόσμος δεν ακούστηκε άλλο, τελείται δημοσίως εμπρός σε πλήθος λαού. Η είδηση του θαύματος μεταδίδεται αστραπιαία και όλη η πρωτεύουσα του Ισραήλ σείεται. Κι αυτά ακόμη τα παιδιά της Κυριακής του Τυφλού όπου ο θεραπευμένος ήταν γνωστός -πασίγνωστος, φωνάζουν· Ο τυφλός βλέπει! και μόνο αυτοί «οι βλέποντες», οι ηγέτες του λαού, δε βλέπουν το θαύμα, δεν θέλουν να το δουν! Φθονεροί, τυφλωμένοι στην ψυχή από το θανάσιμο μίσος εναντίον του Ιησού, ζητούν να διαστρεβλώσουν την αλήθεια και ν᾽ αποδώσουν σ᾽ αυτόν ιδιότητες που πόρρω απέχουν από την αγία και υπερφυσική ζωή του· να πουν στο πάλλευκο περιστέρι «Είσαι μαύρο σαν κοράκι», στο άκακο αρνί «Είσαι λύκος», στον φωτεινό άγγελο, τον Βασιλέα των αγγέλων, «Είσαι σατανάς». Τί διαστροφή! Ο φθόνος τυφλώνει. Γι᾽ αυτό ένας παλαιότερος ποιητής έγραψε·
«Ώ φθόνε, πάντων των καλών εχθρέ και συκοφάντα!...Φύγε, κακία ειδεχθής, και μη μοχθείς να αμαυροίς τους πάντας και τα πάντα!».
είναι τυφλοί. Ερευνήστε, αν θέλετε, περισσότερο τα Ευαγγέλια εν σχέσει με τη συμπεριφορά των ανθρώπων αυτών απέναντι στον Ιησού, και θα δείτε ακόμη βαθύτερα το ψυχικό τους σκοτάδι. Ενώ όχι τα Ιεροσόλυμα αλλά όλη η Παλαιστίνη λάμπει από το φως που εξέπεμψε η υπέροχη διδασκαλία και η άφθαστη αγιότητα του Ιησού, αυτοί σαν ασπάλακες δεν θέλουν να βγουν από τους σκοτεινούς υπονόμους για ν᾿ αντικρίσουν το ουράνιο φως. και μόνο αυτό; Αλίμονο! το φως αυτό, που έκανε τους αγγέλους να ψάλλουν το «Δόξα σοι, τω δείξαντι το φως» και τους αλιείς της Γαλιλαίας να σκιρτούν από χαρά, να δακρύζουν από συγκίνηση και να εγκαταλείπουν τα πάντα, αυτό το σωτήριο φως ζητούν να το σβήσουν· να το σβήσουν οπωσδήποτε με ψέματα, συκοφαντίες, απειλές, διωγμούς. Φτύνουν τον Ήλιο. Ω, τυφλοί! ο Ήλιος μεσουρανεί, κ᾽ εσείς θέλετε να τον σβήσετε; Ματαιοπονείτε! το πάθος σάς αφαίρεσε και τα ελάχιστα ίχνη λογικής. Ο ήλιος δε σβήνει, έστω κι αν όλοι οι παράφρονες αναρριχηθούν στα τηλεγραφόξυλα κι από ᾽κει εξακοντίζουν σάλιο εναντίον του. Μικροί και ανόητοι, όσο κι αν φτύνετε τον Ήλιο, το σάλιο σας δεν τον αγγίζει. Ο Ήλιος θα λάμπη αιωνίως. με καταλάβατε;
«Οδηγοί τυφλοί»· το είπε τότε ο Ιησούς για τους οδηγούς του Ισραήλ. θα το επαναλάμβανε όμως και σήμερα στους συγχρόνους. Οι ισχυροί της γης συνέρχονται σε συνέδρια για να διαλύσουν τάχα τα σκοτάδια· και όμως η ανθρωπότης, αντί να δει φως, βυθίζεται περισσότερο στο σκοτάδι· μάταια οι άνθρωποι περιμένουν να δουν φως, ακτίνες ειρήνης. αν η φωνή του Ευαγγελίου κηρυχθεί σ᾽ αυτούς τους ηγέτες, που έχουν πάρει διαζύγιο από την πίστη του Ναζωραίου και αγωνίζονται να θεμελιώσουν τις κοινωνίες πάνω στα σαθρά θεμέλια της υλιστικής κοσμοθεωρίας, σ᾽ αυτούς τους τυφλούς οδηγούς η φωνή του Ναζωραίου θα έλεγε· «Ουαί υμίν, οδηγοί τυφλοί!».
Αλλά κ᾽ εσείς οι κοινωνιολόγοι, που καταρτίζετε σχέδια επί σχεδίων για την αναβάθμιση της ζωής καιόμως οι κοινωνίες αναστενάζουν· κ᾽ εσείς οι διπλωμάτες καί οι πολιτικοί, που έχετε στα χείλη την «ειρήνη» αλλά στα βάθη της καρδιάς σας σχεδιάζετε πολέμους και ακονίζετε τα μαχαίρια σας για να σφάξετε λαούς· κ᾽εσείς οι επιστήμονες, που στα εργαστήριά σας οι φονείς των λαών βρίσκουν το μεγαλύτερο σύμμαχο, είστε τυφλοί! Εσείς είστε οι κυρίως υπεύθυνοι του παγκοσμίου δράματος.
Αλλά, για να είμαστε δίκαιοι, έχουν και οι λαοί τεράστιο μερίδιο ενοχής. Διότι, παρασυρόμενοι από απατηλά συνθήματα, δεν εκλέγουν εκείνους που λόγω ήθους και αρετής αξίζει να κυβερνούν τους λαούς· εκλέγουν δημαγωγούς, διεθνείς απατεώνες και εγκληματίες, δούλους παθών και ελαττωμάτων, που υπόσχονται παράδεισο και δίνουν κόλαση και οδηγούν τους λαούς στην ομαδική αγχόνη.
Φαίνεται όμως, αγαπητοί μου, ότι η ανθρωπότης, αφού έπαθε τόσα από αυτοχειροτόνητους οδηγούς και στενάζει κάτω από το πέλμα της ανήθικου πολιτικής και κλαίει πάνω στους τάφους μυριάδων παιδιών της, ωριμάζει πλέον και αναζητεί τον Οδηγό, που δεν είναι άλλος από Εκείνον που πριν από 20 αιώνες βροντοφώναξε για ν᾽ ακούσει όλη η Γή· «Εγώ ειμί η οδός και η αλήθεια και η ζωή»(Ιω. 14,6).
Πόσο ευτυχισμένοι θα είναι τα άτομα, οι οικογένειες, οι κοινωνίες, τα έθνη, αν τεθούν κάτω από τη φωτεινή καθοδήγηση του Χριστού! Ενώ οι άπιστοι, παρ᾿ όλα τα φώτα της επιστήμης τους, θα σκοντάφτουν και σαν τυφλοί μέσ᾽ στο μεσημέρι θα ψηλαφούν, οι ταπεινοί και καταφρονημένοι, αυτοί δηλαδή που γνώρισαν και αγάπησαν τον Ιησούν, θα είναι οι μόνοι αληθινά βλέποντες. Αυτοί θα ενισχύουν την όρασή τους με τις διόπτρες του ουρανού, θα έχουν πνευματικό ραντάρ και θα διακρίνουν τα σημεία των καιρών. Αυτοί θα έχουν το φως, θα το ακτινοβολούν και θα το μεταδίδουν. Το δε φως είναι ο Χριστός.
(†) επίσκοπος Αυγουστίνος
http://feedly.com/#subscription%2Ffeed%2Fhttp%3A%2F%2Forthodoxanswers.gr%2Ffeed%2F
=================
Το ιστολόγιο
« Ν Ε Α Κ Α Ι
Π Α Λ Α Ι Α »
και η σελίδα « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ » στο
Facebook
είναι αδελφές
παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »
Υπόψη ότι οι σελίδες
αυτές έχουν ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ
Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:
Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :
Η
αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι
απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.
Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις
απόψεις των άλλων.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)