Η παρθενική γέννηση...
==
Πνεύμα Άγιον θέλει επέλθει επί σε
__Όταν η Μαρία άκουσε τον ευαγγελισμό του Γαρβιήλ ότι
μέλλει να γεννήσει τον Μεσσία, έκφρασε την εύλογη απορία: «πῶς ἔσται τοῦτο, ἐπεὶ ἄνδρα οὐ γινώσκω;» (Λουκ. 1:34).
__Απαντώντας ο άγγελος έδωσε ένα μοναδικό σημάδι:
__«Πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σὲ καὶ δύναμις
ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι· διὸ καὶ τὸ γεννώμενον ἅγιον κληθήσεται υἱὸς θεοῦ» [αρχαίο κείμενο].
«Πνεύμα Άγιον θέλει επέλθει επί σε, και
δύναμις του Υψίστου θέλει σε επισκιάσει· διά τούτο και το γεννώμενον εκ σου
άγιον θέλει ονομασθή Υιός Θεού» [Λουκάς 1:35].
__Σημείο-κλειδί σε τούτη την εξήγηση του Γαβριήλ είναι
πως αυτό που έμελλε να συμβεί στη Μαρία θα ήταν αποτέλεσμα της άμεσης
παρέμβασης του Θεού. Το Άγιο Πνεύμα είναι το μέσο της παρθενικής γέννησης. «Θέλει επέλθει επί σε» και «θα
σε επισκιάσει» σημαίνει ότι θα είναι επάνω σου. Ανάλογες εικόνες από
την Παλαιά Διαθήκη συναντούμε αφενός στη Δημιουργία του κόσμου, τότε που το
Πνεύμα του Θεού «εφέρετο επί της επιφανείας των
υδάτων» (Γέν. 1:2) και στην Σκηνή
του Μαρτυρίου στην Παλαιά Διαθήκη.
·
Στην περίπτωση της δημιουργίας αποτέλεσμα ήταν η
δημιουργία ολόκληρου του κόσμου.
Εδώ
έγινε η σύλληψη και η γέννηση του Υιού του Θεού.
·
Στην περίπτωση της αρχαίας Σκηνής, με μορφή στήλης
πυρός εικονιζόταν η προσωπική παρουσία του Θεού που κατοικούσε έτσι μεταξύ του
λαού Του.
Τώρα
έχουμε μιαν άλλη σκηνή, το ανθρώπινο σώμα του Ιησού μέσα στο οποίο ήρθε και
ΣΚΗΝΩΣΕ ο Υιός του Θεού, με μοναδικό σκοπό τη Σωτηρία των αμαρτωλών ανθρώπων. Ο
Ευαγγελιστής Ιωάννης θα γράψει: «Καὶ ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν
ἡμῖν, καὶ ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ, δόξαν ὡς μονογενοῦς παρὰ πατρός,
πλήρης χάριτος καὶ ἀληθείας» (Ιωάν. 1:14).
Σήμερα υπάρχουν άνθρωποι που λέγονται «χριστιανοί» οι
οποίοι όμως δυσπιστούν και αρνούνται να δεχτούν την παρθενική γέννηση του
Ιησού. Κάτι τέτοιο, λένε, δεν ήταν απαραίτητο, ακόμα κι αν πραγματικά συνέβη. Ο
Θεός θα μπορούσε να φέρει τον Ιησού στον κόσμο με κάποιον άλλο τρόπο... Όμως τα
λόγια του Γαβριήλ δείχνουν το αντίθετο. Το όλο νόημα του στίχου 35 αφορά και
υπογραμμίζει ακριβώς την παρθενική γέννηση η οποία επεξηγείται ως έργο του
Αγίου Πνεύματος του Θεού.
Το "διά τούτο"
είναι πολύ σημαντικό. Αυτό δείχνει ότι, στην πραγματικότητα, δεν υπήρχε άλλος
τρόπος για να γεννηθεί ο Ιησούς. Τα λόγια του Γαβριήλ σημαίνουν ότι η παρθενική
γέννηση δεν ήταν απλώς ένα ακόμη θαύμα που ο Θεός απλώς έτσι διάλεξε να γίνει.
Χωρίς παρθενική γέννηση δεν θα υπήρχε διόλου γέννηση του Χριστού.
Και ας μην λησμονούμε την πρώτη υπόσχεση περί σωτηρίας
που έδωσε ο Θεός στους Πρωτόπλαστους λίγο πριν τους εκδιώξει από τον Κήπο της
Εδέμ: «έχθραν θέλω στήσει αναμέσον σου και της γυναικός,
και αναμέσον του σπέρματός σου και του σπέρματος αυτής· αυτό θέλει σου
συντρίψει την κεφαλήν, και συ θέλεις κεντήσει την πτέρναν αυτού» (Γέν. 3:15).
Στην παρθενική γέννηση του Ιησού
βρίσκεται η εκπλήρωση αυτής της πανάρχαιας προφητείας.
Το «σπέρμα της γυναικός» –και όχι του ανδρός– έμελλε να συντρίψει το κεφάλι του εχθρού.
Το «σπέρμα της γυναικός» –και όχι του ανδρός– χωρίς κληρονομημένη αμαρτία, θα μπορούσε να σταθεί μέσα στο Σύμπαν ως ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΑΔΑΜ, Εκείνος που με την άγια ζωή και τη λυτρωτική θυσία Του θα μπορούσε ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ.
Το «σπέρμα της γυναικός» –και όχι του ανδρός– έμελλε να συντρίψει το κεφάλι του εχθρού.
Το «σπέρμα της γυναικός» –και όχι του ανδρός– χωρίς κληρονομημένη αμαρτία, θα μπορούσε να σταθεί μέσα στο Σύμπαν ως ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΑΔΑΜ, Εκείνος που με την άγια ζωή και τη λυτρωτική θυσία Του θα μπορούσε ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ.
__
