_Πόσοι όμως κάνουν κάτι για να απαλλαγούν από την αρνητική επιρροή της;
_Και πιο σωστά, πόσοι προτιμούν να μελετήσουν την Αγία Γραφή αντί να μολύνουν το νου τους με τις ανόητες εικόνες που δείχνει το ΧΑΖΟΚΟΥΤΙ;
_
=================
Με δέκα τεχνικές ελέγχουν το μυαλό
------------------------------------------------
Του Νόαμ Τσόμσκι
=============================
Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η !
Τις ίδιες τεχνικές χρησιμοποιούν
ΟΛΟΙ όσοι θέλουν να έχουν ΟΠΑΔΟΥΣ.
* Από τα πολιτικά κόμματα μέχρι τις εκκλησίες...
* Από τις διαφημιστικές εταιρείες μέχρι τις καφετζούδες...
* Από τις ποδοσφαιρικές ομάδες μέχρι τα "ειδικά" περιοδικά...
* Από τις εναλλακτικές θεραπείες μέχρι τα οικολογικά φάρμακα...
=============================
Ο Αμερικανός ακαδημαϊκός και στοχαστής, Νόαμ Τσόμσκι, αναλύει τις δέκα τεχνικές για τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης. Το κείμενο αποτελεί μέρος μιας συλλογής συνεντεύξεων του Ν.Τσόμσκι, όπου ο κορυφαίος διανοητής διαπιστώνει διεισδυτικές παρατηρήσεις για τους θεσμούς που διαμορφώνουν τη σκέψη του κοινού και οι οποίοι βρίσκονται στην υπηρεσία της ισχύος και του κέρδους.
1. Η τεχνική της διασκέδασης
Πρωταρχικό στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου, η τεχνική της διασκέδασης συνίσταται στη στροφή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και από τις μεταλλαγές που αποφασίστηκαν από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, με ένα αδιάκοπο καταιγισμό διασκεδαστικών και ασήμαντων λεπτομερειών.
Η τεχνική της διασκέδασης είναι επίσης απαραίτητη για να αποτραπεί το κοινό από το να ενδιαφερθεί για ουσιαστικές πληροφορίες στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της Ψυχολογίας, της Νευροβιολογίας και της Κυβερνητικής. «Κρατήστε αποπροσανατολισμένη την προσοχή του κοινού, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμαλωτισμένη σε θέματα χωρίς καμιά πραγματική σημασία.
Κρατήστε το κοινό απασχολημένο, απασχολημένο, απασχολημένο, χωρίς χρόνο για να σκέφτεται· να επιστρέφει κανονικά στη φάρμα με τα άλλα ζώα». Απόσπασμα από το Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους.
2 . Η τεχνική της δημιουργίας προβλημάτων, και στη συνέχεια παροχής των λύσεων
Αυτή η τεχνική ονομάζεται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Πρώτα δημιουργείτε ένα πρόβλημα, μια «έκτακτη κατάσταση» για την οποία μπορείτε να προβλέψετε ότι θα προκαλέσει μια συγκεκριμένη αντίδραση του κοινού, ώστε το ίδιο να ζητήσει εκείνα τα μέτρα που εύχεστε να το κάνετε να αποδεχτεί.
Για παράδειγμα: αφήστε να κλιμακωθεί η αστική βία, ή οργανώστε αιματηρές συμπλοκές, ώστε το κοινό να ζητήσει τη λήψη μέτρων ασφαλείας που θα περιορίζουν τις ελευθερίες του.
Ή, ακόμη: δημιουργήστε μια οικονομική κρίση για να κάνετε το κοινό να δεχτεί ως αναγκαίο κακό τον περιορισμό των κοινωνικών δικαιωμάτων και την αποδόμηση των δημοσίων υπηρεσιών.
3. Η τεχνική της υποβάθμισης
Για να κάνει κάποιος αποδεκτό ένα απαράδεκτο μέτρο, αρκεί να το εφαρμόσει σταδιακά κατά «φθίνουσα κλίμακα» για μια διάρκεια 10 ετών. Μ’ αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν ριζικά νέες κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός) στις δεκαετίες του 1980 και 1990.
Μαζική ανεργία, αβεβαιότητα, «ευελιξία», μετακινήσεις, μισθοί που δεν διασφαλίζουν πια ένα αξιοπρεπές εισόδημα· τόσες αλλαγές, που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση, αν είχαν εφαρμοστεί αιφνιδίως και βίαια.
4. Η στρατηγική της αναβολής (Σαλαμοποιήση)
Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσετε ως «οδυνηρή αλλά αναγκαία», αποσπώντας την συναίνεση του κοινού στο παρόν, για την εφαρμογή της στο μέλλον. Είναι πάντοτε πιο εύκολο να αποδεχτεί κάποιος αντί μιας άμεσης θυσίας μια μελλοντική. Πρώτα απ’όλα, επειδή η προσπάθεια δεν πρέπει να καταβληθεί άμεσα.
Στη συνέχεια, επειδή το κοινό έχει πάντα την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «όλα θα πάνε καλύτερα αύριο» και ότι μπορεί, εντέλει, να αποφύγει τη θυσία που του ζήτησαν. Τέλος, μια τέτοια τεχνική αφήνει στο κοινό ένα κάποιο χρονικό διάστημα, ώστε να συνηθίσει στην ιδέα της αλλαγής, και να την αποδεχτεί μοιρολατρικά, όταν κριθεί ότι έφθασε το πλήρωμα του χρόνου για την τέλεσή της.
5 . Η στρατηγική του να απευθύνεσαι στο κοινό σαν να είναι μωρά παιδιά
Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύντονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν έναν αφηγηματικό λόγο, επιχειρήματα, πρόσωπα και έναν τόνο ιδιαιτέρως παιδικό, εξουθενωτικά παιδιάστικο, σαν να ήταν ο θεατής ένα πολύ μικρ ό παιδί ή σαν να ήταν διανοητικώς ανάπηρος.
Όσο μεγαλύτερη προσπάθεια καταβάλλεται να εξαπατηθεί ο θεατής, τόσο πιο παιδιάστικος τόνος υιοθετείται από τον διαφημιστή. Γιατί; «Αν [ο διαφημιστής] απευθυνθεί σε κάποιον σαν να ήταν παιδί δώδεκα ετών, τότε είναι πολύ πιθανόν να εισπράξει, εξαιτίας του έμμεσου και υπαινικτικού τόνου, μιαν απάντηση ή μιαν αντίδραση τόσο απογυμνωμένη από κριτική σκέψη, όσο η απάντηση ενός δωδεκάχρονου παιδιού». Απόσπασμα από το «Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους».
6. Η τεχνική του να απευθύνεστε στο συναίσθημα μάλλον παρά στη λογική
Η επίκληση στο συναίσθημα είναι μια κλασική τεχνική για να βραχυκυκλωθεί η ορθολογιστική ανάλυση, επομένως η κριτική αντίληψη των ατόμων. Επιπλέον, η χρησιμοποίηση του φάσματος των αισθημάτων επιτρέπει να ανοίξετε τη θύρα του ασυνείδητου για να εμφυτεύσετε ιδέες, επιθυμίες, φόβους, παρορμήσεις ή συμπεριφορές...
7. Η τεχνική του να κρατάτε το κοινό σε άγνοια και ανοησία
Συνίσταται στο να κάνετε το κοινό να είναι ανίκανο να αντιληφθεί τις τεχνολογίες και τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιείτε για την υποδούλωσή του. «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που παρέχεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι πιο φτωχή, ώστε η τάφρος της άγνοιας που χωρίζει τις κατώτερες τάξεις από τις ανώτερες τάξεις να μη γίνεται αντιληπτή από τις κατώτερες». Απόσπασμα από το «Ὀπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους».
8. Η τεχνική του να ενθαρρύνεις το κοινό να αρέσκεται στη μετριότητα
Συνίσταται στο να παρακινείς το κοινό να βρίσκει «cool» ό,τι είναι ανόητο, φτηνιάρικο και ακαλλιέργητο.
9. Η τεχνική του να αντικαθιστάς την εξέγερση με την ενοχή
Συνίσταται στο να κάνεις ένα άτομο να πιστεύει ότι είναι το μόνο υπεύθυνο για την συμφορά του, εξαιτίας της διανοητικής ανεπάρκειάς του, της ανεπάρκειας των ικανοτήτων του ή των προσπαθειών του. Έτσι, αντί να εξεγείρεται εναντίον του οικονομικού συστήματος, απαξιώνει τον ίδιο τον εαυτό του και αυτο-ενοχοποιείται, κατάσταση που περιέχει τα σπέρματα της νευρικής κατάπτωσης, η οποία έχει μεταξύ άλλων και το αποτέλεσμα της αποχής από οποιασδήποτε δράση. Και χωρίς τη δράση, γλιτώνετε την επανάσταση!
10. Η τεχνική του να γνωρίζεις τα άτομα καλύτερα από όσο γνωρίζουν τα ίδια τον εαυτό τους
Στη διάρκεια των τελευταίων πενήντα ετών, οι κατακλυσμιαία πρόοδος της επιστήμης άνοιξε μια ολοένα και πιο βαθειά τάφρο ανάμεσα στις γνώσει του ευρέως κοινού και στις γνώσεις που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι ιθύνουσες ελίτ.
Χάρη στη Βιολογία, τη Νευροβιολογία και την εφαρμοσμένη ψυχολογία, το «σύστημα» έφτασε σε μια εξελιγμένη γνώση του ανθρώπινου όντος, και από την άποψη της φυσιολογίας και από την άποψη της ψυχολογίας.
Το σύστημα έφτασε να γνωρίζει τον μέσο άνθρωπο καλύτερα απ’ όσο γνωρίζει ο ίδιος τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων, το σύστημα ασκεί έναν πολύ πιο αυξημένο έλεγχο και επιβάλλεται με μια μεγαλύτερη ισχύ επάνω στα άτομα απ’ όσο τα άτομα στον ίδιο τον εαυτό τους.
Και όμως για να καταρρεύσουν όλα αυτά αρκεί μια στιγμή αφύπνισης. Το "κόκκινο χάπι" που έλεγε ο Μορφέας στόν Νέο στην ταινία Μatrix.
Αν υπάρξει έστω μια φευγαλέα στιγμή αφύπνισης όλο το οικοδόμημα καταστρέφεται και πέφτει όπως μια κουρτίνα, και το κυριότερο η κουρτίνα αυτή δεν μπορεί να αναρτηθεί ξανά. Για αυτό σας παρουσιάζουμε τις 10 τεχνικές, μόλις τις παρατηρήσετε ότι συμβαίνουν γύρω σας και εφαρμόζονται κάθε μέρα, η αφύπνιση έρχεται νομοτελειακά.
Πηγή: kourdistoportocali_
=================
__Όταν το κράτος και η εκκλησία έχουν αφήσει τα παιδιά στο χαζοκούτι της τηλεόρασης, στις ανοησίες των σχολικών βιβλίων της κ. Ρεπούση και στις χαβούζες των "παιδικών" περιοδικών, επόμενο ήταν να βρουν χώρο δράσης και οι ακραίοι πολιτικοί σχηματισμοί...__Το παιχνίδι το ξαναείδαμε με τους μελανοχίτωνες του Μεταξά, με τους πωλητές του Οδηγητή το 1974, με τους εθελοντές του Αθήνα 2004 και τώρα με τη ΧΑ...
__Αν κάποιοι έχουν ακόμη αισθητήρια, ας καταλάβουν τις ευθύνες τους και ας αποφασίσουν να κάνουν το καθήκον τους.
__Ύστερα από τόσα 39 χρόνια (τόσα πολλά) μπορεί κανείς να δει τα πράγματα πιο ψύχραιμα και να σκεφτεί ΤΙ έγινε και κυρίως ΠΩΣ έγινε την νύχτα του Πολυτεχνείου. Πατήστε στη φωτογραφία για να τη διαβάσετε.
__Καταλυτική η μαρτυρία του στρατιώτη που οδήγησε το τάνκ που γκρέμισε την πόρτα του Πολυτεχνείου και διαφωτιστική για το πώς λειτουργούν οι στρατιώτες και όλος ο μηχανισμός κάτω από συνθήκες κρίσης.
__Τι γνωρίζουν, τι πλύση εγκεφάλου παθαίνουν από την κατάλληλη προπαγάνδα, και πώς άγονται και φέρονται οι άντρες ως άβουλα εξαρτήματα μιας ανθρωπομηχανής / κρεατομηχανής που άλλοι χειρίζονται.
__Το "δέκατο" αποτελεί ΘΕΜΕΛΙΟ πίστης για πολλές Εκκλησίες Διαμαρτυρομένων, επειδή έτσι εξυπηρετούνται ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ τους και γι' αυτό υποβάλλουν τους οπαδούς καθημερινά σχεδόν σε ανάλογη ΠΛΥΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ, παρερμηνεύοντας τις Άγιες Γραφές.
__Ιδού τα αποτελέσματα της πολιτικής αυτής, που παραμορφώνει Χριστιανούς σε στρατιωτάκια ή μηχανήματα ενός προβληματικού συστήματος με όχι λίγα σκάνδαλα...
__Τίποτε από αυτά ΔΕΝ ΣΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ... είναι απλώς χάπια για όσους θέλουν να χαπακώνονται...
Ένα πρώην μέλος της Οργάνωσης "ΣΚΟΠΙΑ", (γνωστοί ως Μ.τ.Ι.), έγραψε σχετικά με την πείρα του ως οπαδός της εν λόγω θρησκευτικής εταιρείας και τις μεθόδους της.
Το σφάλμα δεν έγκειται στην αποδοχή των αποδείξεων που βλέπουν, αλλά στο ότι παραμένουν τυφλοί όσον αφορά πολλές από [τις επιπλέον, ίσως και αντίθετες] αποδείξεις που προσφέρουν [οι ίδιοι]. Όπως και οι διεφθαρμένοι δικαστές στο έδρανό τους, [άνθρωποι σαν και αυτούς] καθορίζουν τι είναι το σωστό βάσει των δεδομένων που ακούν, αλλά δεν ακούν όλες τις ενδείξεις. Συνεπώς, γιε μου, αν και οι εσφαλμένες μας γνώμες διαμορφώνονται ακούσια, κι όμως, όπως είμαστε ηθελημένα διεφθαρμένοι, ή πολύ αμελείς καθώς τις διαμορφώνουμε, αξίζουμε την τιμωρία της φαυλότητάς μας, ή την περιφρόνηση για την ανοησία μας.
Κάθε φορά που επιδιώκουμε να αποφύγουμε την ευθύνη για τη συμπεριφορά μας, το κάνουμε με το να προσπαθούμε να μεταφέρουμε αυτή την ευθύνη σε κάποιο άλλο άτομο, οργάνωση ή οντότητα. Αυτό σημαίνει όμως ότι παραδίδουμε την ισχύ μας σε αυτή την οντότητα, είτε πρόκειται για "μοίρα" ή "κοινωνία" ή κυβέρνηση ή επιχείρηση ή το αφεντικό μας. Είναι γι' αυτό το λόγο που ο Erich Fromm τόσο πετυχημένα τιτλοδότησε τη μελέτη του επάνω στο Ναζισμό και τον απολυταρχισμό Διαφυγή από την Ελευθερία. Προσπαθώντας να αποφύγουν τον πόνο της ευθύνης, εκατομμύρια, ίσως και δισεκατομμύρια κάθε μέρα προσπαθούν να διαφύγουν από την ελευθερία.[...]