19.6.14

Ο Ιησούς Χριστός είναι ΚΥΡΙΟΣ

Ο Ιησούς Χριστός είναι ΚΥΡΙΟΣ...

.
.
«Ο Ιησούς Χριστός είναι ΚΥΡΙΟΣ»

Τι σημαίνει: ΚΥΡΙΟΣ;

Φαντάζομαι πως εντυπωσιάζει, που λέει ο Πάπας μια φράση η οποία σήμερα ΔΕΝ εντυπωσιάζει. Λέει πως πρέπει να διακηρύττουμε ότι «ο Ιησούς είναι ο Κύριος». Τι σημαίνει «Κύριος»;;; Τι το σπουδαίο εκφράζει αυτή λέξη, ώστε πρέπει αυτό κυρίως να διαλαλούμε ως χριστιανοί; Εμείς λέμε: «Ο Κύριος μας, ο Ιησούς Χριστός». Γιατί σήμερα δεν μας κάνει αίσθηση, ότι το «Κύριος» περιέχει κάτι ιδιαίτερο;
Από την αρχή οι χριστιανοί απέδωσαν στον Ιησού αυτό τον τίτλο: «Ο Ιησούς είναι Κύριος», όπως γράφει ο απ. Παύλος (Ρωμ. 10,9). Με αυτό εννοούσαν ότι αυτός ο άνθρωπος είναι επίσης ο Υιός του Θεού: Θεός και άνθρωπος. Η αντίστοιχη λέξη που χρησιμοποιούσαν στην Παλαιά Διαθήκη για τον Θεό ήταν «Αντονάι», τίτλος βασιλικός και θεϊκός. Η λέξη σημαίνει απόλυτος Κύριος του σύμπαντος. 
ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ
Στην εποχή τής Εξόδου από την Αίγυπτο (περί το έτος 1240) ο Θεός αποκαλύφθηκε στον Μωυσή ως ο «Γιαχβέ», που σημαίνει «Εγώ είμαι αυτός που είναι, που υπάρχει, που ζει και δίνει τη ζωή».
Από την περίοδο της Εξορίας στη Βαβυλωνία (6ος αιώνας) και μέχρι τον ερχομό του Ιησού, οι Ισραηλίτες, από σεβασμό, έπαψαν να χρησιμοποιούν στα λειτουργικά αναγνώσματα το όνομα του Θεού. Όταν έβλεπαν το όνομα Γιαχβέ, διάβαζαν Αντονάι.
Ώσπου, λίγο πριν τον ερχομό του Χριστού, οι Ισραηλίτες που ζούσαν στην Αίγυπτο και δε μιλούσαν πια τα αραμαϊκά, αλλά τα ελληνικά, μετάφρασαν την Παλαιά Διαθήκη στα ελληνικά. Τότε, όπου έβρισκαν το λέξη Γιαχβέ, έγραφαν ΚΥΡΙΟΣ. Το Κύριος λοιπόν είναι ισότιμο με το Γιαχβέ και προσδιορίζει τον Θεό.
ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ
Όλα τα βιβλία της Καινής Διαθήκης αποδίδουν στον Ιησού Χριστό τον τίτλο του Κυρίου.
Ο ίδιος ο Χριστός θέλησε να δώσει στους συγχρόνους του να καταλάβουν ότι, παρόλο που είναι «υιός του Δαβίδ», δηλαδή απόγονος του, είναι όμως ανώτερος από τον Δαβίδ και υπάρχει πριν από τον Δαβίδ. Γι'  αυτό χρησιμοποίησε τον Ψαλμό 109,1 όπως διαβάζομε στο κατά Ματθαίο ευαγγέλιο (22,41-46):
«Ενώ οι Φαρισαίοι ήταν συγκεντρωμένοι, τους ρώτησε ο Ιησούς: "Τι νομίζετε σχετικά με τοπ Χριστό; Τίνος είναι γιος;" Του λένε: "Του Δαβίδ". Κι ο Ιησούς τούς λέει: "Πώς, λοιπόν, ο Δαβίδ, εμπνευσμένος από το Πνεύμα, τον ονομάζει Κύριο του, όταν λέει: "Είπε ο Κύριος στον Κύριο μου: Κάθισε στα δεξιά μου, έως ότου θέσω τους εχθρούς σου κάτω από τα πόδια σου"; Αν, λοιπόν, ο Δαβίδ τον ονομάζει "Κύριο", πώς είναι γιος του;" Και κανείς δεν μπορούσε να του απαντήσει τίποτα, ούτε κανένας τόλμησε, από εκείνη τη μέρα, να του ξαναθέσει ερωτήματα".
Αυτή η κυριότητα του Ιησού έγινε πραγματικότητα μετά την ανάσταση του. Κηρύττει ο απ. Πέτρος: «Ας γνωρίζει, λοιπόν, με βεβαιότητα όλη η γενιά του Ισραήλ, ότι και Κύριο και Χριστό τον κατέστησε ο Θεός, αυτόν τον Ιησού που εσείς σταυρώσατε!» (Πραξ.2,36).
Η πρώτη Εκκλησία κρατάει για αρκετό καιρό στην προσευχή της την αραμαϊκή επίκληση: Μαράνα-θα, που σημαίνει: Έλα Κύριε Ιησού. Είναι ο Μεσσίας, ο Χρισμένος, ο Χριστός του Θεού, που ενθρονίστηκε στον ουρανό, και εγκαινιάζει τη Βασιλεία του δωρίζοντας το Άγιο Πνεύμα.
Αυτή όμως η κυριαρχία του Χριστού είναι η κυριαρχία του ίδιου του Θεού, η οποία μεταβιβάζεται στον Ιησού, που έγινε «Κύριος πάντων». Αυτό που άρμοζε μόνο στον Γιαχβέ, τον Θεό, τώρα αποδίδεται στον Ιησού,
Ολόκληρο το σύμπαν διακηρύττει ότι ο Ιησούς είναι Κύριος: «Μπροστά στο όνομα του Ιησού, κάθε γόνατο θα προσκυνήσει, από τα επουράνια, τα επίγεια και τα καταχθόνια. Και κάθε γλώσσα θα ομολογήσει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος, για τη δόξα του Θεού Πατέρα» (Φιλ. 2,10-11). Αυτό το κείμενο δείχνει τη θεϊκή σημασία του τίτλου Κύριος.
Ο απόστολος Θωμάς, εκφράζοντας όλη την Εκκλησία, αναγνωρίζει πλήρως τη θεότητα του αναστημένου Ιησού στην κυριότητα του πάνω στους πιστούς: και ομολογεί: «Ο Κύριος μου και ο Θεός μου» (Ιωάν. 20,28). 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Τι εννοεί λοιπόν ο Πάπας Φραγκίσκος όταν μας λέει ότι «Δεν μπορεί να υπάρξει αληθινός ευαγγελισμός χωρίς τη ρητή διακήρυξη ότι ο Ιησούς είναι ο Κύριος»; Σημαίνει ότι πάνω απ'  όλα πρέπει να τονίζομε τη ΘΕΟΤΗΤΑ του Ιησού και την ΑΝΑΣΤΑΣΗ του από τους νεκρούς. Δίχως αυτές τις αλήθειες το κήρυγμα δεν είναι χριστιανικό!
Προς ποιους αυτό το κήρυγμα; Μα πριν απ' όλα στους ίδιους του βαφτισμένους, πολλοί από τους οποίους σήμερα απέχουν πολύ από το να πιστεύουν τον Ιησού ως ΘΕΟ τους και ως ΝΙΚΗΤΗ του ΘΑΝΑΤΟΥ.
___________
Σ.Ρ. – Με αφορμή ένα κείμενο του Πάπα Φραγκίσκου. 
Εφημερίδα «Ενοριακές Καμπάνες» 30-5-2014
=================


18.6.14

"ΚΑΘΕ ΠΟΙΜΕΝΑΣ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ ΤΟΥ..."

ΚΑΘΕ ΠΟΙΜΕΝΑΣ ΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ ΤΟΥ...

.


.
ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΝ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΔΥΣΑΡΕΣΤΟΙ
ΘΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΣΤΕ.

Είναι κατάπτωση για τα τέκνα του Θεού να θεωρούνται "πρόβατα" του κάθε ανθρώπινο
υ "ποιμένα".

Τέτοια φρασεολογία κανένας απόστολος δεν την χρησιμοποίησε.

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΠΟΙΜΕΝΑΣ ΤΩΝ ΠΡΟΒΑΤΩΝ.

Για το λόγο αυτό πάλι θα υψώσουμε τη φωνή μας κατά της Συνόδου των Αποστ. Εκκλ. Πεντηκοστής Ελλάδας που σύμφωνα με ανακοίνωσή της το Σάββατο 19 Ιουλίου 2014.

«διοργανώνει πάλι ημερήσια εκδρομή και ομαδικό βάπτισμα στο νερό» με κύριο ομιλητή τον πρόεδρο της Συνόδου των Αποστ. Εκκλ. Πεντηκοστής Ιταλίας, αδ. Felice Loria»...

ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΘΑ ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ 
==================================

Βάπτισμα στη θάλασσα.

Κάθε ποιμένας θα βαπτίσει τα «πρόβατά» του! 

==================================

ΟΤΑΝ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΘΕΣΕ ΣΤΟΝ ΠΕΤΡΟ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΙΜΝΙΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΙΠΕ:
  • Βόσκε τα αρνία ΜΟΥ.
  • Ποίμαινε τα πρόβατά ΜΟΥ.
  • Βόσκε τα πρόβατά ΜΟΥ.

ΠΟΤΕ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΔΕΝ ΕΓΙΝΑΝ ΠΡΟΒΑΤΑ ΚΑΝΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.

ΑΝ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ ΘΕΟ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΑΝΑΠΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΞΑΝΑΓΡΑΨΟΥΝ ΑΥΤΗ ΤΗ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ. 
=================


Η αληθινή οικονομία τροφίμων αρχίζει στο σπίτι...

Η αληθινή οικονομία τροφίμων 
αρχίζει στο σπίτι...

.
.

Προσέξτε τι έγραψε ο Ian Healey, εκδότης του περιοδικού «Food Marketing & Technology» στο νέο τεύχος του.
«Η παγκόσμια απώλεια τροφίμων υπολογίζεται μεταξύ 20 και 70%, ανάλογα με το είδος του τροφίμου και την περιοχή. Ενώ όμως οι ευθύνες θα μπορούσαν να αποδοθούν σε διάφορες πολιτικές των κυβερνήσεων, η μεγαλύτερη ευθύνη ανήκει στους καταναλωτές.
Και είναι τραγικό ότι σε μια εποχή με τόσες ευκολίες στις επικοινωνίες, είναι τόσο δύσκολο οι αρμόδιοι των χωρών να συνεννοηθούν μεταξύ τους ώστε όταν υπάρχει κάπου υπερπαραγωγή, τα αγαθά να μην καταλήγουν στις χωματερές, αλλά να πηγαίνουν εκεί όπου υπάρχει ανάγκη.
Πρόσφατες μελέτες εντούτοις σημειώνουν πως αν τα σπιτικά και οι επιχειρήσεις που καταναλώνουν τρόφιμα (εστιατόρια, ξενοδοχεία κ.λπ.), περιόριζαν τη σπατάλη τροφίμων κατά 40% ως το 2020, αυτό θα έφερνε ένα κέρδος 120 ΕΥΡΩ ανά άτομο, αλλά το συνολικό κέρδος θα ήταν 75,5 δισεκατομμύρια ΕΥΡΩ.
Και η μελέτη καταλήγει πως το κέρδος θα ήταν ακόμη μεγαλύτερο αν τα νοικοκυριά αποκτούσαν σωστές συνήθειες διατροφής καταναλώνοντας μικρότερες ποσότητες κρέατος και γαλακτοκομικών. Αυτή η οικονομία θα ελευθέρωνε γεωργική έκταση 3 φορές σαν το Βέλγιο και θα βοηθούσε άλλες χώρες να ζουν καλύτερα.
Το περίεργο, όσο κι αν έτσι φαίνεται, είναι πως όσο λιγότερο σπαταλούμε σε τρόφιμα, προστατεύουμε καλύτερα το περιβάλλον και εξοικονομούμε χρήματα. Επίσης θα υπάρχει κέρδος από περιττές συσκευασίες, που επιβαρύνουν την τιμή των προϊόντων αλλά και το περιβάλλον, ενώ περισσότερα τρόφιμα θα μπορούσαν να κατευθυνθούν σε υπανάπτυκτες χώρες, όπου χρειάζονται τόσο πολύ.»

Αν είναι αληθινή η παροιμία των παλαιότερων, ότι «Η γυναίκα κρατάει το σπίτι και η γυναίκα το γκρεμίζει», να μία ακόμη περιοχή που οι γυναίκες μπορούν να επηρεάσουν τον κόσμο, περισσότερο παρά με την ανάμιξή τους στους χώρους εργασίας και πολιτικής, επαληθεύοντας ξανά ότι ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΟΡΕΙΕΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΠΟΛΛΑ ΜΙΚΡΑ ΒΗΜΑΤΑ
=================


17.6.14

Ντροπή και "περιφάνεια"...

Ντροπή και "περιφάνεια"...

.
.
Χωρίς σχόλια...
=================


Η ΤΡΟΪΚΑ και Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ...

Η ΤΡΟΪΚΑ και Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ...

.
.
Η ΤΡΟΪΚΑ και Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ
ή ΕΥΚΟΛΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Τα τελευταία χρόνια που η χώρα μας μπήκε δύνη της οικονομικής κρίσης –φτιαχτής ή υπαρκτής είναι θέμα άλλου σχολίου– η Ελληνική κυβέρνηση εξασφάλισε έναν «αποδιοπομπαίο» τράγο στον οποίο επιρρίπτει όλα τα δικά της σφάλματα και ανικανότητες.
  • Ο λαός υποφέρει από ανόητες και άστοχες αποφάσεις; Η απάντηση είναι μία: ΦΤΑΙΕΙ Η ΤΡΟΪΚΑ. 
  • Οι συντάξεις περικόπτονται με άδικο τρόπο και οι φόροι επιβαρύνουν το λαό καταχρηστικά; Πάλι η απάντηση είναι πως ΦΤΑΙΕΙ Η ΤΡΟΪΚΑ. 
  • Και όταν οι επιχειρήσεις έκλεισαν η μία μετά την άλλη, αφήνοντας εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους, πάλι Η ΤΡΟΪΚΑ ήταν υπεύθυνη.

Στην πραγματικότητα, όμως, τα πράγματα δεν είναι έτσι ακριβώς. Η τρόικα έχει τις ευθύνες της και έχει κατακριθεί και σχολιαστεί γι’ αυτό, όμως όταν η τρόικα είπε «Εξασφαλίστε φόρους τόσων εκατομμυρίων», δεν όρισε αν αυτούς θα τους εισπράξει η κυβέρνηση από τους πλούσιους ή από τους φτωχούς. Αυτό ήταν απόφαση και ευθύνη της ελληνικής κυβέρνησης. 

Αυτό το φαινόμενο, ωστόσο, δίνει αφορμή για να σκεφτούμε μία άλλη πτυχή από την πνευματική μας ζωή, επειδή συχνά βρισκόμαστε στην ανάγκη να ομολογήσουμε λάθη και αστοχίες στην πνευματική μας πορεία, που με ευκολία αποδίδουμε στον Διάβολο. Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΦΤΑΙΕΙ…
Όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική, επειδή σε αυτά τα λάθη και τις αμαρτίες ακόμη, δεν οδηγηθήκαμε από τον Διάβολο, αλλά ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ. 
Ο Ιάκωβος με Πνεύμα Θεού έγραψε: «Πειράζεται δε έκαστος υπό της ιδίας αυτού επιθυμίας, παρασυρόμενος και δελεαζόμενος. Έπειτα η επιθυμία αφού συλλάβη, γεννά την αμαρτίαν, η δε αμαρτία εκτελεσθείσα γεννά τον θάνατον» (Ιακ. 1:14-15). Λόγια ξεκάθαρα και σταράτα. 
Δεν φταίει ο Διάβολος. Οι επιθυμίες μας φταίνε· η σάρκα μας φταίει· η ανοησία μας ευθύνεται, είτε επειδή δεν αγρυπνήσαμε, είτε επειδή δεν δώσαμε την δέουσα προσοχή στις εντολές και οδηγίες του Θεού, είτε επειδή –σαν πονηρά παιδάκια– σκεφτήκαμε να επιρρίψουμε την αστοχία μας «σε κάποιον άλλον» που, αν δεν είναι άνθρωπος, τότε δε μπορεί παρά να είναι ο Διάβολος. Το βέβαιο είναι ένα: ΔΕΝ ΦΤΑΙΜΕ ΕΜΕΙΣ.... 

Όσο περισσότερο όμως κάνουμε αυτό το λάθος, τόσο λιγότερες είναι οι πιθανότητες να το διορθώσουμε και να το εξαλείψουμε από τη ζωή μας. «Ο κρύπτων τας αμαρτίας αυτού δεν θέλει ευοδωθή· ο δε εξομολογούμενος και παραιτών αυτάς θέλει ελεηθή» διαβάζουμε στο βιβλίο των Παροιμιών (Παρ. 28:13). 
Ας μην νομίζουμε ότι μπορούμε να κοροϊδέψουμε τον Θεό. 
Το «κόλπο» αυτό είναι αρχαίο, δοκιμασμένο και αποτυχημένο. 
Μην ψάχνεις να βρεις τον όποιο πιθανό ή απίθανο «όφη»· μην προσπαθείς να κρυφτείς πίσω από τον Διάβολο. 
Η ευθύνη είναι δική μας και όσο γρηγορότερα το καταλάβουμε, τόσο καλύτερο θα είναι το μέλλον της πνευματικής μας πορείας με τον Χριστό.

 =================


Η λατρεία προς τον ποιμένα...

Η λατρεία προς τον ποιμένα...

.
.
Διαβάσαμε, συμφωνούμε και αναδημοσιεύουμε:

Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΟΙΜΕΝΑ  [1]

Η Βίβλος είναι ξεκάθαρη. Οι επίσκοποι, οι διάκονοι, οι εργάτες και οι κοπιάζοντες για το ευαγγέλιο πρέπει να τιμώνται. Και όσοι δεν τους τιμούν αμαρτάνουν. 
Επίσης αμαρτάνουν βάναυσα όσοι περιμένουν "στη γωνία" τον κάθε κήρυκα ή ποιμένα να υποπέσει σε παράπτωμα για να του φάνε τη θέση ή για να προωθήσουν τις δικές τους φιλοδοξίες και ατζέντες. 
 Όποιος εργάτης ή επίσκοπος πέσει σε παράπτωμα πρέπει με αγάπη και ευαισθησία να διορθώνεται από το πρεσβυτέριο για να σταθεί γρήγορα στα πόδια του. Αυτά από τη μια μεριά. 
Από την άλλη τώρα, υπάρχουν δυστυχώς εκκλησίες που θεωρούν τον ποιμένα τους ημίθεο. Τον λατρεύουν, τον δοξάζουν και του δίνουν γη και ύδωρ. Τον θεωρούν ντε φακτο κεχρισμένο, ηγέτη, γίγαντα της πίστης. 
Αυτό το ολέθριο λάθος έχει πολλάκις οδηγήσει σε κατάχρηση εξουσίας από την πλευρά του ποιμένα. Είναι γνωστά περιστατικά τύφλωσης εργατών από την πολλή δόξα. Αρκετοί εκμεταλλεύθηκαν την αγάπη των πιστών για να πλουτήσουν, για να επηρεάσουν συνειδήσεις και για να προκαλέσουν χάος στις ζωές ανθρώπων και οικογενειών. 
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. 
Πρώτον, ο οιοσδήποτε ποιμένας ή εργάτης ή πρεσβύτερος δεν είναι ημίθεος, ούτε αλάνθαστος. Aν ο άγγελος της Αποκαλύψεως είπε στον Ιωάννη "μη με προσκυνάς, σύνδουλός σου είμαι", ευνόητο είναι πως ουδείς ποιμένας είναι ανώτερος αγγέλου για να είναι κάτι παραπάνω από σύνδουλος. Ο ποιμένας πειράζεται, πονάει, λυπείται, πέφτει όπως ο κάθε ένας. Όπως δεν πρέπει να λιντσάρεται αν πέσει, άλλο τόσο δεν πρέπει να του συγχωρούνται τα πάντα. 
Ο Τζίμι Σουάγκαρτ [2] πριν χρόνια είχε πιαστεί σε μοτέλ με πόρνες. Έκλαιγε ον κάμερα και το εκκλησίασμά του τον συγχώρεσε. Λίγο καιρό μετά ξαναέκανε τα ίδια. Αντί να παραιτηθεί είπε το αμίμητο, "Ο Θεός μου είπε να μη σας ενδιαφέρει". Παράνοια προερχόμενη από την πολλή δόξα. 
Δεύτερον, ας δώσουμε προσοχή για ποιο λόγο τιμούμε έναν ηγέτη. Για τις θυσίες του; Την ανιδιοτέλειά του; Την αγάπη και υπομονή του; Ή επειδή βγαίνει με ένα κοστούμι, διαθέτει ταμπέλα με το REVEREND - ΑΙΔΕΣΙΜΩΤΑΤΟΣ και το όνομά του στο μεγάλο του γραφείο, έχει ένα δίπλωμα σε κορνίζα και μισθοδοτείται με χοντρά λεφτά από το εξωτερικό; Aν ισχύει το δεύτερο τότε ο κύριος πάστορας κάνει καλά τη δουλειά του και το εκκλησίασμα έχει έναν επαγγελματία για ποιμένα. 
Στην Αμερική κυρίως η εμπορευματοποίηση της θρησκείας είναι σε βαθμό φαινομένου. Δυστυχώς πολλοί έχουν καταφθάσει και στην Ελλάδα και προσπαθούν να προσελκύσουν κάθε εθνικότητα για να συνεχίσουν να λαμβάνουν το μισθό τους. 
Τρίτον, ο ποιμένας δεν έχει εκ φύσεως ανοικτή επικοινωνία με το Θεό. Aν αυτό συνέβαινε, ο οιοσδήποτε ανέβαινε σε άμβωνα θα είχε υπερφυσικές αποκαλύψεις και δεν θα υπήρχαν σχίσματα με τόσο δυνατό χρίσμα. Πρέπει όλοι να εννοήσουμε πως ο ποιμένας ή εργάτης είναι σε ένα εξελικτικό στάδιο όπως όλοι οι πιστοί. Προσπαθεί, πέφτει, σηκώνεται, κάνει λάθη και παίρνει σωστές αποφάσεις. 
Πολύ πιο σεβάσμιος θα έπρεπε να θεωρείται ένας τέτοιος παρά από τον τσαρλατάνο που κάθε Κυριακή βγαίνει με στόμφο και ανακοινώνει πως του μίλησε ο Θεός και είναι απόλυτος πως είναι όργανο του Υψίστου. Εν τοιαύτη περιπτώσει υπάρχει ο αμείλικτος νόμος του Θεού που λέει πως ο Λόγος Του δεν επιστρέφει πίσω κενός αλλά εκτελεί αυτό για το οποίο απεστάλη. Όθεν, οτιδήποτε λέγεται και δεν γίνεται δεν το έκανε ο Θεός αλλά το μωρό μυαλό του εκάστοτε ηγέτη. 
Προσοχή λοιπόν να μη θεωρούμε εξ ορισμού τον οιονδήποτε πως έχει διαρκή σύνδεση με τα επουράνια. Δεν αποκλείω να υπάρχουν και τέτοιοι αλλά με βάση την εμπειρία του απ. Παύλου, ο τοιούτος ποιμένας θα πρέπει να διαθέτει και κάποιο σκόλοπα να τον κεντρίζει δια να μην επαίρεται. 
Ο επηρμένος και χωρίς σκόλοπα ποιμένας έχει τέτοια επικοινωνία με το θρόνο του Θεού όσο και ο κάθε ένας από εμάς με το άστρο Ρίγκελ, πολλά έτη φωτός μακριά από τη γη. 
Ανοικτά τα αισθητήριά μας λοιπόν για να περιβάλλουμε με αγάπη και όχι φαρμάκι τον κοπιάζοντα εργάτη, αλλά και πάντα να έχουμε στο νου μας πως η αγάπη κατακτάει καρδιές και όχι το οφίκιο.

_________________
Σημειώσεις «ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ»:

1. Πουθενά στην Καινή Διαθήκη δεν παρουσιάζεται ένας ποιμένας ή επίσκοπος ανώτερος ή επικεφαλής πάνω από τους άλλους πρεσβύτερους. Αυτά είναι στοιχεία της ειδωλολατρικής λατρείας και ιεραρχίας, που μόλυναν την Χριστιανική Εκκλησία αμέσως μετά την αναχώρηση των Αποστόλων (Μοναδική εξαίρεση το παράδειγμα του Διοτρεφή–Γ΄ Ιωάν. 1:9). 
2. Ο Τζίμι Σουάγκαρτ (Jimmy Swaggart) ήταν τηλευαγγελιστής της Πεντηκοστιανής Εκκλησίας "Συνάξεις του Θεού" (Assemblies of God) στις ΗΠΑ.  
Το τραγικό είναι ότι εξακολουθεί να λειτουργεί την "διακονία"  Jimmy Swaggart Ministries  // www.jsm.org.
http://en.wikipedia.org/wiki/Jimmy_Swaggart#1991_scandal 

=================


16.6.14

Είμαι χριστιανός, σημαίνει...

Είμαι χριστιανός, σημαίνει...

.
.
Είμαι χριστιανός, σημαίνει...
«Όσοι έχετε βαφτιστεί στο όνομα του Ιησού Χριστού, έχετε ντυθεί τον Χριστό» (Γαλ. 3,27-28).
«Ανανεωθείτε στο πνεύμα του νου σας, και ντυθείτε τον νέο άνθρωπο, αυτόν που πλάστηκε σύμφωνα με τον Θεό, μέσα στη δικαιοσύνη και την αγιότητα της αλήθειας» (Εφ. 4,23-24).
«Η αγάπη του Χριστού μάς ωθεί, όταν σκεπτόμαστε πως ένας πέθανε για όλους – οπότε όλοι πέθαναν. Και πέθανε για χάρη όλων, ώστε αυτοί που ζουν, να μη ζουν πια για τους εαυτούς των, αλλά για εκείνον που πέθανε και αναστήθηκε για χάρη τους» (2Κορ. 5,14-15).

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΑΥΤΑ;;;
Όλα τα παραπάνω είναι λόγια του αποστόλου Παύλου προς τους χριστιανούς.
Η βασική αλήθεια είναι ότι «όλοι πέθαναν», δηλαδή όλοι οι άνθρωποι είναι πνευματικά νεκροί, ανίκανοι να ζήσουν μαζί με τον Θεό, ανίκανοι να αρέσουν με τη ζωή τους στον Θεό. Αυτό είναι το συμπέρασμα από τη δήλωση του Ιησού Χριστού ότι πεθαίνει, ότι δέχεται να θυσιάσει τη ζωή του: ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ τους ανθρώπους.
Ο σκοπός τής θυσίας τού Χριστού και της ανάστασής του, είναι να αναστήσει όλους τους ανθρώπους διότι όλοι γεννιόμαστε πνευματικά νεκροί, αμαρτωλοί. Σκοπός του ήταν να μας κάνει να γεννηθούμε σε μια νέα κατάσταση, σε μια νέα ζωή, εναρμονισμένοι με το θέλημα του Θεού.
Γι' αυτό προτρέπει ο Παύλος: «ντυθείτε τον νέο άνθρωπο», δηλ. μην αρκείστε μόνο να λέτε ότι πιστεύετε, πρέπει και να ζείτε διαφορετικά από τους άλλους γύρω σας!
Πώς μπορεί ο αδύναμος άνθρωπος να ζήσει αλλιώτικα από ό,τι η υπόλοιπη κοινωνία; Το μπορεί όχι από δική του δύναμη, αλλά διότι πίστεψε και βαφτίστηκε, αναγεννήθηκε. «Έχετε ντυθεί τον Χριστό», λέει ο Παύλος· δηλ. έχετε μια νέα ταυτότητα, είστε καινούργιοι άνθρωποι.
Ο βαφτισμένος δεν συμμετέχει στον προηγούμενο τρόπο ζωής, διότι με το βάφτισμα κατεβήκαμε στο νερό νεκροί όπως ο Χριστός στον τάφο, και όπως Εκείνος βγήκε από τον τάφο σε μια ζωή αλλιώτικη, άφθαρτη, άσχετη με την προηγούμενη φθαρτή ζωή, έτσι και εμείς ντυμένοι τον Χριστό με το βάφτισμα, είμαστε νέοι άνθρωποι, χωρίς σχέση με την ανυπακοή και την αμαρτία.
Γι' αυτό καταλήγει ο Παύλος: ο νέος αυτός άνθρωπος, αναγεννημένος από τον Χριστό, «πλάστηκε σύμφωνα με τον Θεό», με το θεϊκό πρότυπο, για να ζει «μέσα στην αγιότητα της αλήθειας». Ο χριστιανός ζει ΝΕΑ ΖΩΗ, ζει με αγιότητα, και η ζωή του είναι αγία όταν ακολουθεί την ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, και όχι το παράδειγμα της κοινωνίας ή τις αμαρτωλές τάσεις του.
Τι χαρακτηρίζει τη νέα ζωή του χριστιανού; Λέει ο Παύλος: «ώστε να μη ζουν πια για τους εαυτούς των, αλλά για Εκείνον», για τον Χριστό. Διότι ο Χριστός πέθανε γι' αυτούς και αναστήθηκε γι' αυτούς. Έτσι και οι χριστιανοί βαφτιστήκαμε για να ζούμε με τον Χριστό και όπως ο Χριστός, όχι όπως η κοινωνία γύρω μας!
Τώρα οι χριστιανοί δεν μπορούμε πια να ζούμε για τον εαυτό μας, για «να κάνουμε τη ζωή μας», αλλά ζούμε για τον Χριστό, για να μοιάσουμε στον Χριστό, για να ενωθούμε μια μέρα οριστικά με τον Χριστό που έδωσε τη ζωή Του για μας, και αναστήθηκε για να ζούμε στο εξής τη ζωή του Θεού!!!
=================

ΠΗΓΗ: "Ενοριακές Καμπάνες", 30-5-2014

15.6.14

Δήμαρχος να σου πετύχει...

Δήμαρχος να σου πετύχει...

.
.
ΕΣΕΙΣ ΨΗΦΙΣΑΤΕ ΔΗΜΑΡΧΟ  Κ Α Μ Ι Ν Η ...

ΟΜΩΣ ΕΚΕΙΝΟΣ ΣΑΣ ΒΛΕΠΕΙ 
 
ΩΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΜΙΣΟΥΣ 
ΚΑΙ ΥΠΟΣΧΕΤΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΠΟΛΕΜΗΣΕΙ...

ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΕΤΕ!
=================


Των Αγίων Πάντων

Των Αγίων Πάντων...

.
.
Σήμερα Εορτή των Αγίων Πάντων. 
Αν ρωτήσεις τον απλό Έλληνα –μα και όχι μόνο– ποιοι είναι αυτοί οι Άγιοι Πάντες που σήμερα τιμώνται από την Ορθόδοξη Εκκλησία, θα πάρεις τις πιο περίεργες απαντήσεις. 
Κάποτε ρώτησα μια κοπέλα που την έλεγαν Αμαρυλλίδα, πότε γιορτάζει; Και εκείνη απάντησε: «ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ!»… για να προσθέσει στη συνέχεια πως γι’ αυτό υπάρχει αυτή η εορτή, για να τιμούν εκείνους που δεν έχουν δική τους μέρα στο ετήσιο εορτολόγιο. 
Κάτι δηλαδή σαν ΤΟ ΜΝΗΜΙΟ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ, που ναι μεν υπήρξε, ναι μεν σκοτώθηκε στο πεδίο της μάχης, ναι μεν κάπου τον έθαψαν, αλλά ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ… 
Είναι άραγε τούτη πρωτοτυπία των Ελλήνων, που ήδη από την αρχαιότητα είχαν φτιάξει την πατέντα του ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΘΕΟΥ; 
Πώς να απαντήσεις; 

Αλλά το βέβαιο, και γι’ αυτό το πιο ευχάριστο, είναι ότι Ο ΘΕΟΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΟΥΣ ΑΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΑΝΩΝΥΜΟΥΣ «ΑΓΙΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ». 
Ο Θεός γνωρίζει τον κάθε άγιο που πέρασε ή περνά σήμερα από τούτη τη γη. Τους γνωρίζει ονομαστικά. Και δεν πρόκειται να τους λησμονήσει ποτέ. 
«Το στερεόν θεμέλιον του Θεού μένει, έχον την σφραγίδα ταύτην· Γνωρίζει ο Κύριος τους όντας αυτού» (2Τιμ. 2:19). 
«Τα εαυτού πρόβατα κράζει κατ' όνομα και εξάγει αυτά.  … Τα πρόβατα τα εμά ακούουσι την φωνήν μου, και εγώ γνωρίζω αυτά, και με ακολουθούσι». (Ιωάν. 10:3,27) 
«Δύναται γυνή να λησμονήση το θηλάζον βρέφος αυτής, ώστε να μη ελεήση το τέκνον της κοιλίας αυτής; αλλά και αν αύται λησμονήσωσιν, εγώ όμως δεν θέλω σε λησμονήσει»  (Ησ. 49:15) 
Σήμερα η γιορτή των Αγίων Πάντων, όμως το σημαντικό, το ουσιαστικό είναι να μπορούμε να απαντήσουμε: 
  • ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ;  
  • ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΠΡΟΒΑΤΑ ΤΗΣ ΒΟΣΚΗΣ ΤΟΥ;  
  • ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ Ο ΚΑΛΟΣ ΒΟΣΚΟΣ ΞΕΡΕΙ ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ;  
  • ΑΝ ΝΑΙ, ΤΟΤΕ ΑΣ ΜΗΝ ΦΟΒΗΘΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΜΗΠΩΣ ΜΑΣ ΛΗΣΜΟΝΗΣΕΙ!  
  • ΑΥΤΟ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ! 
=================


Γιορτή του ΠΑΤΕΡΑ...

Γιορτή του ΠΑΤΕΡΑ...

.
.
ΣΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ
ΑΣ ΤΙΜΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΙΟ ΑΓΝΟΗΜΕΝΟ
ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ...


ΤΟΝ ΕΠΟΥΡΑΝΙΟ....
=================


Μεταφράσεις ή Παραφράσεις;

Μεταφράσεις ή Παραφράσεις;

.
.
Αρχικά, μέσα στην Ιστορία, ο σκοπός της μετάφρασης της Αγίας Γραφής ήταν να την κάνει κατανοητή σε όσους  μπορούσαν να διαβάσουν την αρχική γλώσσα. 
Κατά τη διάρκεια των αιώνων υπήρξε μια στροφή σ’ αυτό το σκοπό. 
Όμως τον Δεκέμβριο του 2006 το περιοδικό "The New Yorker" δημοσίευσε το άρθρο "Η επιχείρηση του Καλού Βιβλίου (The Good Book Business)» όπου αναφέρεται:
"Η γνωστή παρατήρηση ότι ΄΄Η Βίβλος είναι το βιβλίο best-seller όλων των εποχών΄΄ κρύβει ένα περισσότερο εκπληκτικό γεγονός: Η Αγία Γραφή είναι το βιβλίο best-seller του έτους, κάθε χρονιά". "Αυτό δημιουργεί μια έντονα ανταγωνιστική επιχείρηση". "Κάθε χρόνο, τα στελέχη της εταιρείας «Nelson Bible» αναλύουν την γραμμή παραγωγής τους για ελλείψεις, εξετάζουν τις προσφορές των ανταγωνιστών τους και μιλούν με τους καταναλωτές, τους λιανοπωλητές και τους ποιμένες των εκκλησιών σχετικά με τις ανάγκες τους". 
Με λίγα λόγια, η μετάφραση και η εκτύπωση της Βίβλου είναι "Μεγάλη Επιχείρηση (Big Business)". Στον καταναλωτικό κόσμο μας, ο πρωταρχικός στόχος των παραγωγών είναι να προσφέρουν ένα προϊόν που απευθύνεται στον καταναλωτή. 
Για το λόγο αυτό απαιτείται η μετάφραση να είναι σύμφωνη με τις προσδοκίες των αγοραστών. 
Αν μία Βίβλος που δημοσιεύεται δεν είναι σύμφωνη με τις προσδοκίες των αγοραστών, δεν θα πουλήσει ακόμα κι αν είναι πιο ακριβής. 

Για το λόγο αυτό, πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να κάνουμε τη δική μας έρευνα για το νόημα και την ερμηνεία του κειμένου.
=================


14.6.14

Ψάχνεις να βρεις την αλήθεια;...

Ψάχνεις να βρεις την αλήθεια;...

.
.
ΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ;
-----------------------------------------------
Έχοντας γνωρίσει πολλούς ανθρώπους από διαφορετικές θρησκευτικές ομάδες, το μόνο κοινό σημείο σε όλους ήταν η ομολογία ότι «τώρα είναι στην αλήθεια». 
Αλλά μπορεί να υπάρχει τόσο διαφορετική αλήθεια, όσο π.χ. η λατρεία των εικόνων από μεγάλο μέρος «Χριστιανών» και η άρνηση μετάγγισης αίματος από τους «Μάρτυρες της Σκοπιάς» –ακόμη και αν ο άνθρωπός τους πεθαίνει;
 ==================
Υπάρχει ένας μύθος που βοηθά να καταλάβουμε περισσότερα για τούτο τα θέμα: 
Κάποιος άνθρωπος επιθυμούσε πολύ να βρει την ΑΛΗΘΕΙΑ. Μόνη του μέριμνα ήταν να ψάχνει, να ρωτάει, να πλησιάζει άλλους και πάντα να ενδιαφέρεται να βρει την ΑΛΗΘΕΙΑ. 
Μια νύχτα στο όνειρό του είδε πως βάδιζε χαμένος μέσα σε ένα πυκνό δάσος, όταν στο βάθος είδε ένα πολύ λαμπρό φως. Κατευθύνθηκε προς τα εκεί, και διαπίστωσε πως το φως έβγαινε από ένα πολυώροφο κτίριο με πολλά παράθυρα. Πλησίασε στην πόρτα, χτύπησε, αλλά κανείς δεν απάντησε. Γύρισε τότε το πόμολο και η πόρτα άνοιξε. Μπαίνοντας μέσα διαπίστωσε πως παντού υπήρχαν τραπέζια με πολλά γυάλινα λυχνάρια που έκαιγαν και η φλόγα τους δημιουργούσε αυτό το λαμπρό φως. 
Καθώς απορούσε τι μπορεί να ήταν αυτό που έβλεπε, διέκρινε στο βάθος της αίθουσας κάποιον γέρο και πλησίασε για να τον ρωτήσει. Όμως ο γέρος απάντησε: Μπορώ πρώτα εγώ να σε ρωτήσω, πώς βρέθηκες εσύ εδώ μέσα; Ο επισκέπτης μίλησε για την επιθυμία του να γνωρίσει την ΑΛΗΘΕΙΑ. Τότε ο γέρος του απάντησε: Αυτά τα λυχνάρια είναι οι ζωές των ανθρώπων και το λάδι που βλέπεις μέσα είναι το υπόλοιπο της ζωής τους. 
Όσα είναι γεμάτα, ανήκουν σε μικρά παιδιά. Όσα είναι μισογεμάτα, ανήκουν σε ενήλικες και μεσήλικες ανθρώπους. Όσα έχουν λίγο ή ελάχιστο λάδι ανήκουν σε ανθρώπους που η ζωή τους θα τελειώσει σύντομα.
Τότε ο άνθρωπος ρώτησε τον γέροντα: Είναι εδώ και το δικό μου λυχνάρι; Μπορείς να μου το δείξεις; Ο γέρος τον οδήγησε σε ένα σημείο όπου υπήρχαν δύο λυχνάρια. Το ένα ήταν γεμάτο με λάδι ως επάνω, το άλλο πλησίαζε να τελειώσει. Να το δικό σου, είπε ο γέρος, και του έδειξε το λυχνάρι που το λάδι του τελείωνε. 
Ο επισκέπτης έμεινε εκεί παρατηρώντας και συλλογιζόμενος αυτό που έβλεπε, ενώ στο μεταξύ ο γέρος απομακρύνθηκε. 
Τότε ο επισκέπτης σκέφτηκε και προσπάθησε να πάρει λίγο λάδι από το γεμάτο λυχνάρι και να το προσθέσει στο δικό του, ώστε να παραταθεί η δική του ζωή. Όμως εκείνη τη στιγμή από το βάθος ο γέρος του φώναξε: 
Εσύ είσαι που θέλεις να βρεις ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ;
================
Βλέπετε πως η αλήθεια που μας αρέσει είναι εκείνη που εμείς νομίζουμε ότι ταιριάζει με το ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝ

Ήταν για τούτο που ο Χριστός είπε πως όποιος θέλει να ακολουθήσει ΕΚΕΙΝΟΝ που είναι Η ΟΔΟΣ, ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ, ΚΑΙ Η ΖΩΗ, πρέπει πρώτα να απαρνηθεί τον εαυτό του…
=================