ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ 

ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΘΕΙΤΕ ΣΤΗ ΣΧΕΤΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ.

ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΤΕ ΣΤΑ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣΥΝΗΣ.

ΚΑΤΩ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΦΟΡΤΩΣΕΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΤΟΠΟΘΕΣΙΩΝ.

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ ΣΕ FULL SCREEN ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ < > Λ V.

____________________________________________

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ "ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ"

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια, λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε.

  

.

Στο όνομα της θρησκείας

Κάποιοι από εμάς κάνουμε περίεργα πράγματα –ακόμα στο όνομα του συνήθως νηφάλιου και θεμελιώδους ανθρώπινου ενδιαφέροντος, όπως είναι η θρησκεία. Μερικοί –ευτυχώς μόνο μερικοί– Χριστιανοί πιάνουν δηλητηριώδη φίδια, (μερικοί πεθαίνουν στη διάρκεια της τελετής). Κάποιοι Μουσουλμάνοι επιδιώκουν να κερδίσουν το δρόμο προς τον Ουρανό αυτοκτονώντας (εφόσον πάρουν και μερικούς άλλους μαζί τους).

Στη μέση του χειμώνα, πολλοί εκστρατεύουν στα δάση για να πάρουν αειθαλή δέντρα και να διακοσμήσουν τις εκκλησίες, τα σπίτια και τις πλατείες της πόλης τους. Τάχα για να γιορτάσουν τη γέννηση του Ιησού. Εκείνη την εποχή δεν θεωρείται λάθος να πεις ψέματα στα παιδιά για έναν άνδρα με κόκκινο κοστούμι. Και να γίνεις ιδιαίτερα χαρούμενος καταναλώνοντας τεράστιες ποσότητες τρόφιμα και οινοπνευματώδη και κάνοντας ή ανταλλάσσοντας ένα σωρό δώρα. Όλα στο όνομα της θρησκείας του Ιησού Χριστού.

Ύστερα έρχεται το Νέο Έτος, τα ράφια των καταστημάτων γεμίζουν από διάφορα δώρα αλλά και πέταλα αλόγων, κρεμμύδες, ρουλέτες κ.λπ. Άλλοι παίζουν χαρτιά και άλλα τυχερά παιχνίδια «για το καλό του χρόνου».

Το Πάσχα γεμίζουν με σοκολατένια αυγά και ζωντανά ή ψεύτικα πουλάκια και κουνέλια. Κάποιοι –στο εξωτερικό τουλάχιστον– κρύβουν βαμμένα αυγά και ζητούν από τα παιδιά να ψάξουν να τα βρουν. Όλα αυτά για να χαιρετίσουν την ανοιξιάτικη χριστιανική γιορτή του χρόνου, στη μνήμη του θανάτου και της ανάστασης του Ιησού.

Μερικοί σέρνονται πάνω στα γόνατά τους για χιλιόμετρα σε ορισμένους ιερούς τόπους (π.χ. Τήνος), ενώ άλλοι φορτώνονται ένα σταυρό ή ακόμη σταυρώνονται. Και όλα αυτά στο όνομα του Ιησού. 

Σε κάποιες εκκλησίες κάνουν δημοπρασία και όποιος δώσει τα περισσότερα χρήματα μπορεί να σηκώσει τον σταυρό εμπρός από τον Επιτάφειο...
Υπάρχουν και άλλες περίεργες πρακτικές, που συνδέονται με τον Χριστιανισμό ως οι «Απόκριες» όπου ντύνονται παράξενα και διάφορες εορτές Αγίων με περίεργα έθιμα (π.χ. πίτα Αγίου Φανουρίου κ.λπ.),.

Τέτοιες πρακτικές, βεβαίως, δεν έχουν καμία σχέση με τον αληθινό Χριστιανισμό όπως υπήρχε με τους πρώτους Χριστιανούς. Σίγουρα δεν έχουν καμία σχέση με το γραπτό θεμέλιο της χριστιανικής πίστης, την Αγία Γραφή.

Αν ψάξουμε στις σελίδες των Αγίων Γραφών δεν θα βρούμε λέξεις όπως Χριστούγεννα, Απόκριες, Σαρακοστή, κ.λπ.. Και οι πρακτικές που συνδέονται με αυτές τις εορτές δεν υπάρχουν εκεί. Αντίθετα καταδικάζονται από τις Γραφές (στο γράμμα και το πνεύμα), ως αντανάκλαση της ειδωλολατρικής θρησκείας στις διάφορες μορφές της.

ΠΗΓΗ: Περιοδικό “New Horizons” V. 15,#2.

____________________________________________

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ "ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ"

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια, λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε.

  

.

Αφηγήσεις για το πάθος 

και την Ανάσταση

Από το βιβλίο του Καθηγητή 
Αλεξάνδρου Τσιριντάντη «Για μια πορεία με επίγνωση»

[...] Μπορώ να καταλάβω τη συζήτηση για ό,τι θέλετε, αλλά δεν αμφιβάλλω για την ειλικρίνεια των ευαγγελιστών. Ειλικρίνεια που την απέδειξαν η θυσία τους. Ξέρω ότι δεν πέθαναν πάνω σε θρόνους ούτε με τσεκ-μπούκ στην τσέπη. Ότι η συγγραφή των βιβλίων αυτών μόνο διωγμούς και περιπέτειες τούς έφερε και ίσως μαρτυρικό θάνατο.

[...] Θεολόγοι αρνητικής νοοτροπίας το έκαναν έργο τους να αναζητούν διαφορές στις αφηγήσεις των ευαγγελιστών μεταξύ τους. Εγώ σ' αυτές τις διαφορές ακριβώς βρίσκω την ειλικρίνεια τους. Οι άνθρωποι αυτοί ούτε προ-συνεννοημένοι ήσαν ούτε δασκαλεμένοι από κανένα. Και αν ακολουθήσουμε τις εικασίες μερικών θεολόγων ότι υπήρχε ένα πρώτο-κείμενο (Urmarkus), πάντως έγραψαν ο καθένας αυτοτελώς. Και ειδικότερα, για όσα γράφουν σχετικά με τον θάνατο και την ανάσταση του Ιησού, σε μένα τουλάχιστον, κάνουν εντύπωση τα ακόλουθα:

Πρώτα-πρώτα τα Ευαγγέλια μας παρουσιάζουν πολλές δυσκολίες που δεν τις συναντά όποιος διαβάζει τις αφηγήσεις θανάτου μεγάλων ανδρών.

Πάρτε, λ.χ., την αφήγηση για τις τελευταίες ώρες του Σωκράτους, όπως μας τις περιγράφει ο Πλάτων στον Φαίδωνα. Τί ωραία αφήγηση! Όλα όσα είναι γραμμένα εκεί είναι σκόπιμα και ανεβάζουν τον Σωκράτη. Δεν θέλω καθόλου με αυτό να αμφισβητήσω την αλήθεια της αφηγήσεως, κάθε άλλο! Αλλά λέω ότι όλα όσα γράφονται εξυπηρετούν την υπεράσπιση του Σωκράτους, απαντούν στις κατηγορίες που είχαν εκτοξευθεί εναντίον του και βοηθούν τον αναγνώστη να αισθανθεί θαυμασμό για τον μεγαλύτερο από τούς φιλοσόφους που έδειξαν οι αιώνες.

Συγκρίνετε, τώρα, την αφήγηση αυτή με τις αφηγήσεις των Ευαγγελιστών για τον σταυρικό θάνατο του Ιησού. Εδώ ο αναγνώστης όχι μόνο δεν βοηθείται από καλολογικά σχήματα, αλλά και σκοντάφτει κάθε τόσο. Στον θάνατο δεν βαδίζει ένας λεβέντης, ένα παλληκάρι 33 χρόνων απαθές και ασυγκίνητο. Ίσα-ίσα είναι γεμάτος αγωνία και ο ιδρώτας του κατεβαίνει «ωσεί θρόμβοι αίματος». Και πόσες δυσκολίες δημιουργεί εκείνο το «ηλί, ηλί, λαμα σαβαχθανί, τουτέστιν ο Θεός μου, ο Θεός μου, Ίνα τί με εγκατέλειπες»! Ποιάν σκοπιμότητα εξυπηρετούσε το να επαναληφθούν στα Ευαγγέλια οι φοβερές αυτές λέξεις; Απλούστατα οι ευαγγελιστείς (ή επιτέλους εκείνοι που τούς αφηγήθηκαν τα γεγονότα) αυτά τα λόγια άκουσαν, αυτά τα λόγια επανέλαβαν, χωρίς να τούς περάσει από τον νου η ερώτηση μήπως θα ήταν σκοπιμότητα να μη κοινολογηθούν (και διαιωνιστούν) οι λόγοι αυτοί.

«[...] Καταλαβαίνω απολύτως έναν που δεν πιστεύει στα θαύματα. Αλλά δεν καταλαβαίνω εκείνον που λέει όχι μόνο ότι δεν πιστεύει, αλλά ότι "γνωρίζει" ότι είναι αδύνατον να υπήρξαν θαύματα. Και από πού αντλεί τη "γνώση" ότι είναι αδύνατο να υπήρξαν θαύματα; Γιατί, θα σας πει, τα θαύματα αντίκεινται στο φυσικούς νόμους. Και τί είναι οι φυσικοί νόμοι; Ας θυμηθούμε εδώ λίγο τον Hume. Είναι προτάσεις, συμπεράσματα της εμπειρίας από την παρατήρηση εκείνου που συμβαίνει συνήθως. Αλλά κανείς δεν είπε ότι το θαύμα συμβαίνει συνήθως. Είναι ακριβώς θαύμα. Γεγονός μεμονωμένο, ακριβώς γιατί αντίκειται σ' εκείνο που συμβαίνει συνήθως. Και για τα μεμονωμένα, για το μοναδικό, δεν υπάρχουν φυσικοί νόμοι.

Το θαύμα για μας τούς μεταγενεστέρους δεν είναι αντικείμενο γνώσεως, αλλά αντικείμενο πίστεως. Επαναλαμβάνω: Καταλαβαίνω απολύτως εκείνον που δεν θα πιστέψει στο θαύμα. Δεν μπορώ όμως να συμμερισθώ την αρνητική πεποίθηση του και μάλιστα όταν εμφανίζεται ως αρνητική "γνώση". Γιατί, όπως γι' αυτόν είναι δύσκολο να δεχθεί το θαύμα, έτσι και για μένα είναι δύσκολο να δεχθώ το ψέμα, ότι δηλαδή οι αφηγήσεις των Ευαγγελίων είναι ψεύτικες. Είναι μια κουβέντα να πεις πώς οι Ευαγγελιστείς λένε ψέματα. Αν καθίσεις όμως και θελήσεις να αναπαραστήσεις πώς σκαρώθηκαν αυτά τα ψέματα, θα δεις πώς σκοντάφτεις σε δυσκολίες πολύ μεγαλύτερες από κείνες που συναντάς, όταν δέχεσαι τα θαύματα. Και για να μην καταπιαστούμε τώρα με ειδική έρευνα των διαφόρων θαυμάτων, θα αποσαφηνίσουμε όσα λέμε, με το κατ εξοχήν θαύμα, την Ανάσταση του Ιησού.

Και τα τέσσερα Ευαγγέλια, ευθύς μετά την Σταύρωση και τον θάνατο, αναφέρουν και περιγράφουν την Ανάσταση του Ιησού και τις εμφανίσεις του στους Αποστόλους ύστερα από την Ανάσταση. Και επί πλέον ο Απόστολος Παύλος μιλεί για την Ανάσταση και σε πολλά άλλα μέρη, ιδιαίτερα όμως στη γνωστή περικοπή Α' επιστ. Προς Κορινθίους, ιε' 12-34, όπου φαίνεται και πόσο κεντρική σπουδαιότητα έχει για το όλο χριστιανικό μήνυμα το γεγονός και το κήρυγμα της Αναστάσεως. Άλλωστε με αυτή την εξαγγελία της Αναστάσεως ο Παύλος κατέκλεισε την τόσο θεμελιακή σε σπουδαιότητα δημηγορία του στον Άρειο Πάγο.

Εδώ όμως προβάλλει ένα ζήτημα. Αμφισβητείται αν τα Ευαγγέλια στην αρχική τους μορφή περιέ-χουν τη διήγηση για την Ανάσταση. Ομολογώ όμως ότι δεν καλοκατάλαβα πώς αλλιώς μπορούσαν να κλείνουν τα Ευαγγέλια στην αρχική τους μορφή, αν δεν περιείχαν τη διήγηση για την Ανάσταση. Τα Ευαγγέλια έλεγαν ότι ο Ιησούς είπε τούτο και εκείνο και κατόπιν σταυρώθηκε, τον έθαψαν και τελείωσε η ιστορία; Ας με συγχωρήσει ο αναγνώστης, αλλά εγώ δεν θεωρώ σοβαρές τέτοιες σκέψεις. Τα Ευαγγέλια εγράφησαν, για να φέρουν το χαρούμενο μήνυμα της Αναστάσεως. Στον νου των Ευαγγελιστών —αυτό είναι το μόνο φυσικό— πρώτα υπήρχε το ότι θα γράψουν για την Ανάσταση και έπειτα όλα τα άλλα, έστω και αν για λόγους χρονικού ειρμού, πρώτα εγράφησαν τα άλλα και έπειτα η Ανάσταση. Ότι δε η Ανάσταση ήταν για τούς Ευαγγελιστές το πρωτεύον, το κύριο, αυτό φαίνεται και από το ότι για την Ανάσταση μιλούν και οι τέσσερις Ευαγγελιστές, ενώ δεν συμβαίνει το ίδιο για άλλα γεγονότα της ζωής του Κυρίου. Γι' αυτήν την γέννηση του Ιησού ούτε ο Μάρκος μιλά ούτε ο Ιωάννης. Μιλούν όλοι όμως για την Ανάσταση. Γιατί αν δεν επρόκειτο να μιλήσουν για την Ανάσταση, δεν υπήρχε λόγος να ανοίξουν το στόμα τους ή να πιάσουν την πέννα και να γράψουν.

Δεν μπορεί, λοιπόν, να γίνει σοβαρή αμφισβήτηση πώς οι αφηγήσεις για την Ανάσταση είναι γνήσιο μέρος του περιεχομένου των Ευαγγελίων ευθύς από την αρχή. Το ζήτημα είναι αν οι αφηγήσεις αυτές είναι αληθινές.

Νομίζω ότι, αν περιεχόμενο των αφηγήσεων δεν ήταν ένα θαύμα, δεν θα υπήρχε κανείς που να είχε λόγο να αμφισβητήσει την αλήθεια των αφηγήσεων αυτών. Γιατί να την αμφισβητήσει; Σε τί οι αφηγήσεις αυτές είναι λιγότερο αξιόπιστες από οποιανδήποτε άλλη ιστορική αφήγηση, τουλάχιστον μέχρι της εποχής όπου η τεχνολογική πρόοδος παρέχει δυνατότητες έλεγχου; Γιατί, δηλαδή, πιστεύομε σε τόσους και τόσους Ιστορικούς συγγραφείς και δεν θα πιστέψουμε στους Ευαγγελιστές; [...].

Ναι, αλλά εδώ προβάλλει πάλι εκείνο που λέμε πολλές φορές. Ότι δηλαδή δεν αρκεί να λες τί δεν πιστεύεις, αλλά τί δέχεσαι στη θέση εκείνων που απορρίπτεις. [...].

Η απάντηση του αρνητή θα είναι περίπου πώς οι Ευαγγελιστείς πλανήθηκαν. Νόμισαν ότι είδαν τον Χριστό αναστημένο και αυτό ήταν απλούστατα η φαντασία τους. Αυτό άλλωστε έχει λεχθεί ως τώρα αναρίθμητες φορές.

Μπορείτε να το λέτε αυτό, με μια μόνο προϋπόθεση: Ότι δεν έχετε διαβάσει ποτέ τις διηγήσεις για την Ανάσταση μέσα στα Ευαγγέλια. Διαβάστε τις και πέστε στη συνείδηση σας αν είναι δυνατόν οι διηγήσεις αυτές να είναι φαντασία. Αυτές οι αφηγήσεις δεν μιλούν για μια στιγμιαία εμφάνιση που να μπορεί κανείς να υποθέσει πώς πρόκειται για φαντασία. Ίσα-ίσα είναι τέτοιες, που αποκλείουν κάθε παρόμοια υπόθεση. Όσοι θέλουν να αρνηθούν την αλήθεια αυτών που γράφουν τα Ευαγγέλια για την Ανάσταση ένα μένει να πουν: Ότι οι Ευαγγελιστείς, απλούστατα, ψεύδονται.   [...].

Αλλά αν παραδεχθώ πώς οι Ευαγγελιστές ψεύδονται, θα πω πράγματα που είναι αντίθετα προς την εμπειρία μου. Γιατί, πώς το θέλετε, είναι αντίθετο στην εμπειρία μου ως κοινωνικού άνθρωπου να δεχθώ ότι βρέθηκαν άνθρωποι να σκαρώσουν ένα τέτοιο ψέμα, μόνο και μόνο για να έχουν την ευχαρίστηση να υποστούν διωγμό ή μαρτυρικό θάνατο.

Τελειώνω, γιατί δεν βλέπω τί νόημα θα είχε να συνεχίσω τη συζήτηση. Ή θα δεχθούμε την Ανάσταση ή δεν θα την δεχθούμε. Εγώ την δέχομαι. Χωρίς δυσκολία; Όχι! Με πολλή δυσκολία, γιατί μου λείπει η διευκόλυνση από σύγχρονη παρόμοια εμπειρία. Αλλά, αν μου είναι δύσκολο να δεχθώ την Ανάσταση, μου είναι αδύνατο να πιστέψω όσα λέγονται από εκείνους που την αρνούνται».

Για την αντιγραφή ΧΡΥΣΗ Δ. ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΥ-ΤΣΕΝΤΟΥ

ΠΗΓΗ: «Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔΟΣ» ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2011

____________________________________________

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ "ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ"

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια, λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε.

  

.

Και επισήμως άκυροι οι γάμοι της Τήλου.

Το Πολιτικό Εφετείο Δωδεκανήσου απέρριψε τις δύο εφέσεις, που ασκήθηκαν από τα αντίστοιχα ζευγάρια ομοφύλων αναφορικά με την ακύρωση των γάμων τους, το καλοκαίρι του 2008 στην Τήλο.
Και οι δύο υποθέσεις εξετάστηκαν στις 14-1-2011.

Ουσιαστικά έγινε δεκτό το σκεπτικό του πρώτου δικαστηρίου το οποίο και είχε κάνει δεκτές εν μέρει τις αναγνωριστικές αγωγές του προϊσταμένου της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών Ρόδου ως προς το σκέλος που αφορά το ανυπόστατο των δύο γάμων.

Στο μεταξύ, ο δήμαρχος Τήλου Τάσος Αλιφέρης διώκεται ποινικά για το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος, ενώ τα δύο ζευγάρια κατηγορούνται για ηθική αυτουργία.

Δυστυχώς, όμως υπάρχουν "χριστιανοί" που υποστηρίζουν τέτοιες τάσεις...

____________________________________________

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ "ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ"

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια, λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε.

  

.

 

Σάββατο του Λάζαρου

Σάββατο του Λάζαρου και πολλοί Χριστιανοί θυμούνται σήμερα το μεγάλο αυτό θαύμα του Κυρίου μας. 

Δυστυχώς όμως χωρίς κάτι περισσότερο για τον εαυτό τους. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν ξέρουμε ότι ο Λάζαρος, παρ’ όλο που επαναφέρθηκε σ’ αυτή τη ζωή, ύστερα από κάποιο καιρό επέστρεψε και πάλι στον τάφο.

Στην Κύπρο μάλιστα παρουσιάζουν το εικονιζόμενο λείψανο με δήθεν τεμάχιο από την κάρα του νεκρού Λάζαρου.

Εμείς οι πιστοί του Χριστού, ωστόσο, χωρίς να υποτιμούμε το θαύμα του Κυρίου, αποβλέπουμε σε μια άλλη ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗ, που δεν θα μοιάζει σ’ εκείνη του Λάζαρου αλλά σ’ εκείνη του Κυρίου Ιησού Χριστού, όταν, όπως έγραψε ο απόστολος Παύλος «καθώς εφορέσαμεν την εικόνα του χοϊκού [Αδάμ], θέλομεν φορέσει και την εικόνα του επουρανίου [Χριστού]» (1Κορ. 15:49) διότι, «εάν εγείναμεν σύμφυτοι με αυτόν κατά την ομοιότητα του θανάτου αυτού, θέλομεν είσθαι και κατά την ομοιότητα της αναστάσεως» (Ρωμ. 6:5).

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

____________________________________________

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ "ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ"

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια, λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε.

  

.