Ο Ουλφ Έκμαν ήταν ποιμένας των Πεντηκοστιανών από το 1979, στην πόλη Ουψάλα
της Σουηδίας. Μέσα σε λίγα χρόνια ίδρυσε μια νέα προτεσταντική κοινότητα: την «Εκκλησία
του Κόσμου της Ζωής», που συγκέντρωσε πάνω από 3.000 πιστούς και την εμψύχωνε
με τα φλογερά του κηρύγματα. Επί 30 χρόνια έκανε ιεραποστολές στο εξωτερικό,
διαλέξεις, ίδρυσε ένα πανεπιστήμιο, μια Βιβλική Σχολή και μια τηλεοπτική
εκπομπή με μεγάλη τηλεθέαση.
Αλλά στις 9 Μαρτίου 2014 έκανε το τελευταίο και σπουδαιότερο κήρυγμα
του. Ανήγγειλε ότι αυτός και η σύζυγος του Μπριγκίτα θα γίνονταν δεκτοί στην
Καθολική Εκκλησία. «Διαδικασία που διήρκεσε πολλά χρόνια με προσευχή και σκέψη,
και μας οδήγησε σ' αυτή την απόφαση», έγραψε προς την κοινότητα του ο πρώην
ποιμένας Έκμαν.
Ο ίδιος εκμυστηρεύεται ότι συνειδητοποίησε πως το Κίνημα που
αντιπροσώπευε, «παρά τις επιτυχίες, αποτελεί μέρος του προτεσταντικού
κατακερματισμού της χριστιανοσύνης», όπως εξήγησε σε ένα κύριο άρθρο σουηδικής
καθημερινής εφημερίδας.
Στην Καθολική Εκκλησία, αντιθέτως, οι σύζυγοι Έκμαν είδαν «μια μεγάλη
αγάπη για τον Ιησού και μια υγιή θεολογία βασισμένη στη Βίβλο». Ως ποιμένας
μιας ευαγγελικής κοινότητας, ο Έκμαν συνειδητοποίησε επίσης «τον πλούτο της
μυστηριακής ζωής». Και οι δυο αυτοί πρώην Πεντηκοστιανοί δηλώνουν ότι κατάλαβαν
«τη λογική μια στερεής εκκλησιαστικής δομής βασισμένης στην ιεροσύνη, που διατηρεί
την πίστη μέσα στην Εκκλησία και τη μεταδίδει στην επόμενη γενεά». «Βρήκαμε μια
ηθική δύναμη, τη συνέπεια που μας επιτρέπει να αντιμετωπίσομε την κοινή γνώμη
και μια ευγενή τάση προς τους φτωχούς και τους αδύναμους».
Ήρθαν σε επαφή με τους «Χαρισματικούς» Καθολικούς, που τους εντυπωσίασαν
για «τη ζωντανή τους πίστη». Παραδέχονται ότι όλα αυτά «ήρθαν σε αντίθεση με
τις προκαταλήψεις που είχαμε ως προτεστάντες, και καταλάβαμε ότι σε πολλές
περιπτώσεις δεν είχε βάση η κριτική μας. Έπρεπε να γνωρίσομε καλύτερα την
Καθολική Εκκλησία».
Λέει η κ. Μπριγκίτα: «Όταν ανακάλυψα όλα αυτά τα θετικά στοιχεία της
καθολικής σκέψης, αναρωτήθηκα: Μα, γιατί δεν μου τα δίδαξαν ποτέ; Κάποιος μου
τα έκρυψε. Κοκκίνισα από ντροπή για την άγνοια μου». Και ο κ. Ουλφ λέει: «Έχομε
ανάγκη από αυτό που είναι ο Ιησούς μέσα στην Καθολική Εκκλησία, από τα
Μυστήρια, την Αυθεντική Διδασκαλία της Εκκλησίας, από τον Πάπα, έχω ανάγκη από
την Αποστολική Παράδοση. Έχω ανάγκη από την Εκκλησία για τη σωτηρία μου».
Για τη Λουθηρανική Μεταρρύθμιση λέει: «Το αποτέλεσμα ήταν ότι η
Αυθεντική Διδασκαλία και η Αποστολική συνέχεια καταργήθηκαν. Προσπάθησαν να
ξαναρχίσουν από το μηδέν, με αποτέλεσμα η προτεσταντική Εκκλησία να μη γίνει
καλύτερη και πιο ελεύθερη, αλλά συνεχώς πιο διχασμένη και εκκοσμικευμένη, με
μια πίστη που οδηγεί τον άνθρωπο στην ατομικότητα». Πράγματι, μέσα σε 500
χρόνια προτεσταντισμού, οι διάφορες θρησκευτικές ομάδες συνεχώς
κατακερματίζονται και έχουν φθάσει σε 33.000 ανεξάρτητες κοινότητες.
Τώρα το ζεύγος Έκμαν αισθάνεται «κάπως σαν τον Αβραάμ και τη Σάρα, δύο
γέροντες που μπαίνουν σε μια άγνωστη Χώρα... αλλά οδηγημένοι από τον Θεό». Προς
το παρόν το ταξίδι τους, τους οδήγησε στη Ρώμη, όπου στις 9 Απριλίου μπόρεσαν
να σφίξουν το χέρι του Πάπα Φραγκίσκου και να φωτογραφηθούν μαζί του. «Τι
ευλογία να τον συναντήσομε!», δήλωσε η κ. Μπριγκίτα Έκμαν.
