_Προσφέρουμε ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ και χωρίς καμία άλλη υποχρέωση, το εικονιζόμενο ηλεκτρονικό βιβλίο με τις εντολές του Ιησού Χριστού ταξινομημένες κατά θέματα...
_Αρκεί να μας στείλτε την ηλεκτρονική σας διεύθυνση, στο editor@tyxikos.gr.
_Αξίζει τον κόπο.
=================
Στο εξωτερικό συνηθίζουν έξω από τις εκκλησίες τους να αναρτούν πίνακες με διάφορα συνθήματα-μηνύματα για τους περαστικούς. Μερικά από αυτά είναι ιδιαίτερα αξιοπρόσεκτα και κάποτε διανθίζουμε το ιστολόγιό μας με ορισμένα ιδιαίτερα έξυπνα. Χαρείτε τα...
«Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ»
_Αυτό λέει το εικονιζόμενο σύνθημα, και αλήθεια, είναι θαυμαστό πως ακόμη και αν δεν την ακούει κανένας ανθρώπινος κοριός ή δορυφόρος, ΤΗΝ ΑΚΟΥΕΙ Ο ΘΕΟΣ...
_Πόσο Τον ευχαριστούμε!
=================
_Η κυρία Βέφα Αλεξιάδου δεν είναι θεολόγος ούτε κληρικός. Αυτά που γράφει είναι λόγια απλά, --και γι' τούτο έχουν μεγαλύτερη αξία-- είναι λόγια σωστά, ανεπιτήδευτα, και όχι στρατευμένα σε κάποια δογματική...
_Ο θάνατος που χτύπησε πριν λίγες ημέρες την κ. Βέφα καθώς η κόρη της έχασε τη ζωή της από κρίση της πολύχρονης ασθένειάς της, στάθηκε αφορμή να γράψει τα παρακάτω:
«Δεν μας τα παιρνει τα παιδια μας ο Θεος, που στην ουσια ειναι δικα του παιδια. Ο Θεος δεν ειναι κακος, δεν ειναι τιμωρος. Αυτη ειναι η ζωη μας! και το ξερουμε απο τη στιγμη που γεννιομαστε, οτι συγκρινομενη με την αιωνιοτητα ειναι ενα απειροελαχιστο ταξιδι. Γι αυτο πρεπει να ειμαστε παντα ετοιμοι για τη στιγμη που θα φθασουμε στο τερμα και θα περασουμε στην αιωνια ζωη. Στο συντομο αυτο ταξιδι εδω κατω στη γη, η ζωη μας ειναι ενα μεγαλο σχολειο! Ολοι ειμαστε μαθητες, δινουμε εξετασεις, κι εκει επανω ψηλα απονεμονται τα βραβεια.»
_Συνυπογράφουμε τα λόγια της επειδή είναι ΑΛΗΘΙΝΑ και στηρίζονται απόλυτα στην ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ.
_Λένε την μεγάλη αλήθεια που δυστάζουν να πουν οι κληρικοί και οι ιεροκήρυκες, πως Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΧΘΡΟΣ, δεν είναι φίλος, δεν τον στέλνει ο Θεός...
_Όλα τα άλλα που λένε οι θρησκευόμενοι, πως τάχα ο Θεός παίρνει τα αγαπημένα μας πρόσωπα "για να στολίσει το δικό του ανθοδοχείο" και άλλες παρόμοιες ανοησίες, δεν είναι παρά ανθρώπινες εξυπνάδες που πέρασαν στη γλώσσα μας μέσα από την εθνική ειδωλολατρία...
_Λένε την μεγάλη αλήθεια πως ο πόνος του θανάτου είναι ΤΟ ΚΕΝΤΡΙ που πληγώνει κάθε ανθρώπινη ψυχή και ακόμη τραυμάτισε την ψυχή της μητέρας του Κυρίου μας, καθώς, όπως προφήτευσε ο γέρων Σιμεών:
- «Και ευλόγησεν αυτούς ο Συμεών, και είπε προς Μαριάμ την μητέρα αυτού· Ιδού, ούτος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών εν τω Ισραήλ και εις σημείον αντιλεγόμενον. Και σου δε αυτής την ψυχήν ρομφαία θέλει διαπεράσει, διά να ανακαλυφθώσιν οι διαλογισμοί πολλών καρδιών» [ Λουκ. 2:34-35 ]
_Μοναδική παρηγοριά των πιστών του Χριστού είναι Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ, της οποίας ΑΠΑΡΧΗ έγινε ο Χριστός, ο μεγάλος μας ΑΔΕΛΦΟΣ.
=================
_Όταν ο Θεός παρουσιάστηκε αρχικά στον Μωυσή ενώ έβοσκε τα πρόβατα του πεθερού του στην Γη Μαδιάμ, είδε μία βάτο που ενώ φλεγόταν δεν καιγόταν...
_Αυτό το φαινόμενο δεν ήταν σπάνιο... ήταν μοναδικό, για τούτο κέντρησε την προσοχή του...
_Ενώ όμως ο Μωυσής είδε, δεν σταμάτησε στο αξιοθαύμαστο θέαμα, αλλά προχώρησε δύο ακόμη βήματα: έστρεψε και παρατήρησε...
_Πόσες φορές εμείς διαβάζουμε κάτι στο λόγο του Θεού ή ακούμε σε κάποιο κήρυγμα, μας αρέσει, το διακρίνουμε, αλλά όλο μας το ενδιαφέρον σταματάει εκεί, χωρίς να προχωρήσουμε ώστε να το παρατηρήσουμε πιο βαθιά, πιο συγκεκριμένα, πιο αναλυτικά...
_Με τον τρόπο αυτό, όμως, χάνουμε την ευκαιρία να εμβαθύνουμε στην θεία αλήθεια, στο θείο μήνυμα, και αφήνουμε άλλα λόγια και άλλες σκέψεις να έρθουν και να μας "κλέψουν" εκείνο που είχε για εμάς ο Θεός...
_Την άλλη φορά, λοιπόν, που θα αντιληφθούμε πως "κάτι προσπαθεί να μας πει ο Θεός"...
- Ας μην το αφήσουμε απαρατήρητο...
- Ας μην το προσπεράσουμε...
- Ας μην το πνίξουμε μέσα σε χίλια άλλα...
Και είπεν ο Μωϋσής, Ας στρέψω και ας παρατηρήσω το μέγα τούτο θέαμα, διά τι η βάτος δεν κατακαίεται. Έξ. 3:3
=================
_Κοινή μοίρα όλων των δικτατόρων, και των πολιτικών, ιδίως όμως των θρησκευτικών, να θέλουν να αφήσουν πίσω τους ΕΝΑ ΠΑΛΑΤΙ...
_Από τον πύργο της Βαβέλ, μέχρι τις πυραμίδες, μέχρι το Μαυσωλείο ... μέχρι το μέγαρο του Τσαουσέσκου, το παρ' ολίγον "Κοινωνίας Μέλαθρον" του Θ.Κ. και τώρα το ανάκτορο του Ερντογάν... όλα δείχνουν την ματαιοδοξία των θνητών ανθρώπων ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΝΟΜΑ...
_Και οι μεν πολιτικοί ας πούμε πως είναι δικαιολογημένοι, αφού όλος τους ο ορίζοντας τελειώνει ως εκεί που θα γίνει ο τάφος τους... και ό,τι μείνει στη μνήμη των επιγενομένων...
_Αλλά για τους θρησκευόμενους, τι να πει κανείς;
_Αυτοί, δυστυχώς, χτίζουν "για τον Θεό" με την ελπίδα να θυμάται ο κόσμος το δικό τους όνομα...
_Έτσι κι αλλιώς ο ναός της του Θεού Σοφίας, λειτούργησε για χρόνια ως τζαμί και τώρα ως μουσείο...
_Όμως διατήρησε την υστεροφημία του Ιουστινιανού... που νίκησε τον Σολομώντας...
=================
_Σήμερα στις εκκλησίες ως ευαγγελική περικοπή διαβάζεται η παραβολή του Πλουσίου και του Λαζάρου.
_Κακοποιημένη και τούτη η περικοπή από σκληρούς θρησκευτικούς «δασκάλους» έχει χάσει την κύρια σημασία της και μετατράπηκε σε κείμενο-φόβητρο για τους ανθρώπους.
_Χαρακτηριστική είναι η εικονογραφία που παρουσιάζεται εδώ, όπου κανείς προβληματίζεται για την υγειά ή νοσηρή φαντασία του εικονογράφου.
_Για μια καλύτερη κατανόηση της περικοπής, παρουσιάζουμε στη συνέχεια σχετικό κείμενο του Ομότιμου Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. κ. Ιωάννη Καραβιδόπουλου.
=========================«Γνωστή σε όλους μας είναι η παραβολή του πλούσιου και του φτωχού Λαζάρου. Είναι όμως το κεντρικό θέμα της η καταδίκη του πλούτου και ο ύμνος της φτώχειας, όπως φαίνεται εκ πρώτης όψεως; Το κοινωνικό βέβαια πλαίσιο δεν είναι αδιάφορο για τον Χριστό, αλλά δεν αποτελεί τον κεντρικό στόχο του. Ο φτωχός δεν κερδίζει την εύνοια του Θεού επειδή είναι φτωχός, αλλά μόνον εφόσον στηρίζει τις ελπίδες του στον Θεό και ζει σύμφωνα με την εντολή του· και ο πλούσιος δεν είναι καταδικασμένος μόνο και μόνο γιατί έχει υλικά αγαθά, αλλά γιατί κινδυνεύει να χάσει το πάν όταν ή ζωή του είναι στηριγμένη στα αγαθά του και όχι στον Θεό, όταν ξεχάσει τον φτωχό συνάνθρωπο του και όταν κλεισθεί και παγιδευτεί στον πλούτο του. Ότι μπορεί ένας πλούσιος να είναι πρότυπο αγάπης και ένας φτωχός να είναι ασεβής, αποτελεί επίσης μια πιθανή κατάσταση μέσα στη ζωή.Έτσι οι λέξεις «πλούσιος» και «πτωχός» στη διήγησή μας έχουν ένα περισσότερο θρησκευτικό παρά κοινωνικό περιεχόμενο. Εκείνο στο όποιο αποβλέπει η παραβολή είναι η επισήμανση ενός πραγματικού κινδύνου, του κινδύνου της αυτάρκειας και της πεποιθήσεως ότι η ευημερία είναι ατέλειωτη κι ότι το μόνο σταθερό και αμετάβλητο είναι ο λόγος του Θεού, όπως διατυπώθηκε μέσα στην Άγια Γραφή. Όλα αλλάζουν κι ευρίσκεται ο άνθρωπος μπροστά σε απροσδόκητες εκπλήξεις• όταν μάλιστα είναι αργά πια για να μετανοήσει, η κατάσταση του γίνεται αναπόφευκτα τραγική.Ο πλούσιος της διηγήσεως βλέπει να μεταβάλλονται τα πάντα. Αυτός διψά κι ο πτωχός ευφραίνεται, έχασε τα πάντα ενώ ό Λάζαρος βρίσκεται στο πλήρωμα της ευτυχίας. Ζητεί να προειδοποιήσει τους πέντε αδελφούς του για τη μελλοντική τύχη τους. Σκέφτεται ότι αν κάποιος από τον κόσμο των νεκρών αναστηθεί και τους πληροφορήσει, θα προλάβουν το κακό. Αλλ’ η απάντηση που παίρνει είναι σαφής: «Έχουν την Άγια Γραφή, ας την προσέξουν. Αν δεν πιστεύουν σ’ όσα γράφονται σ’ αυτή, ούτε και σ’ ένα νεκραναστημένο θα πιστέψουν».Ο κάθε άνθρωπος θέλει λογικές αποδείξεις για όλα τα πράγματα που τον αφορούν, θέλει ένα θαύμα, ζητεί την περιγραφή ενός αυτόπτη μάρτυρα για να πεισθεί· θέλει η πίστη του να στηρίζεται σε μια τετράγωνη λογική• δεν εννοεί να διακινδυνεύσει τίποτε· το ρισκάρισμα τον ενοχλεί. Όλοι λίγο-πολύ είμαστε παγιδευμένοι στον πλούτο των γνώσεων μας, της επιστήμης, της λογικής μας. Θα δεχόμασταν αμέσως μια κάποια μελλοντική μορφή ζωής, αρκεί κάποιος αυτόπτης μάρτυρας να ερχόταν από κει και να την περιέγραφε, αρκεί να την αποδείκνυε λογικά.Η φτώχεια που μακαρίζεται σ' άλλο σημείο του ευαγγελίου –όχι βέβαια σαν κοινωνική κατάσταση αλλά σαν θρησκευτική τοποθέτηση– σημαίνει ακριβώς απαγκίστρωση από τις λογικά κατασκευασμένες παγίδες της ζωής, εκμηδένιση των εγκόσμιων βεβαιοτήτων και ανεπιφύλακτη –χωρίς ορθολογισμούς– παραδοχή του ζωοδότη λόγου, της θείας υποσχέσεως που κάνει την ελπίδα να ανθίζει στον απεγνωσμένο άνθρωπο. Όταν διώχνει κανείς αυτήν την ελπιδοφόρα δυνατότητα, όσο πλούσια κι αν ζει, κάποτε θα αιφνιδιαστεί. Και τότε θα είναι αργά!Η παραβολή θέλει να στρέψει την προσοχή μας σ’ αυτό ακριβώς το σημείο: Στο ότι η τωρινή στιγμή είναι η ώρα της μεγάλης αποφάσεως απέναντι στο λόγο του Θεού. Αυτή η στιγμή είναι η κατάλληλη προθεσμία για το Ναι στο προσκλητήριο του Θεού για μετάνοια και για καινούργια ζωή. Αλλιώς, κινδυνεύουμε να είμαστε εκπρόθεσμοι! Και η απόφαση παίρνεται αφού απογυμνωθεί κανείς από ό,τι τον κρατάει δέσμιο και αιχμάλωτο, από ό,τι τον εμποδίζει να δει καθαρά το μέλλον του, από ό,τι τον κάνει «πλούσιο» με την έννοια που είπαμε προηγουμένως, από ό,τι του δίνει μια αυτάρεσκη βεβαιότητα για τη ζωή του. Απόφαση με απόλυτη εμπιστοσύνη στο Θεό. Απόφαση όχι κάποτε στο μέλλον όταν δοθεί κάποια ευκαιρία, αλλά αυτήν ακριβώς τη στιγμή.»========================
Αντί λοιπόν να βλέπουμε τη σημερινή πραγματικότητα, και πώς θα μπορέσουμε να την μετατρέψουμε με τη χάρη του Θεού ώστε να βελτιώσουμε τους εαυτούς μας και να αισθανόμαστε και να λειτουργούμε όπως ο ουράνιος Πατέρας μας Θεός, κάποιοι προσπαθούν να περιγράψουν και να καταγράψουν τα επέκεινα και να τρομοκρατούν τους ανθρώπους, παρουσιάζοντας έναν Θεό εκδικητή, άσπλαχνο, τύραννο… γεγονός για το οποίο πολλοί είναι εκείνοι που απομακρύνθηκαν από την εκκλησία.
_Ας μην κάνουμε εμείς το ίδιο λάθος.
=================
_Στο περιοδικό "ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ" (Σεπτ. 2014, σελ. 9) διαβάσαμε το παρακάτω κείμενο, γραμμένο από τον Μητροπολίτη Σύρου κ. Δωροθεο.
_Ως κείμενο θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητο, επειδή δεν έχει και τίποτε το ιδιαίτερο, περισσότερο από μια καλογραμμένη έκθεση ιδεών.
_Αλλά ως κείμενο γραμμένο από Επίσκοπο της Ελλαδικής Εκκλησίας είναι λίαν απογοητευτικό και προβληματικό, καθώς άλλα θα περίμενε κανείς από έναν "πνευματικό ηγέτη" και "θρησκευτικό ταγό", κυρίως δε όταν στο κείμενό του περιπλέκει και φράσεις από την Αγία Γραφή..._Το μόνο που μπορούμε να πούμε εν κατακλείδι του παρόντος σχολίου είναι ότι έτσι εξηγείται πώς ο λαός μας, ο χριστεπώνυμος, εξακολουθεί να βρίσκεται ακόμη ΕΝ ΣΚΟΤΕΙ ΚΑΙ ΣΚΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ...
_Πόσο κρίμα!=======================================
Ζωή εκ τάφου
_Ο λαός ο καθήμενος εν σκότει οικονομικής καχεξίας και σκιά θανάτου εθνικής ταπεινώσεως και αναξιοπρεπείας είδε φως μέγα!
_Από τα σπλάχνα της Μακεδονίας γης ανέθαρεν ελπίς και εκ του τάφου της Αμφιπόλεως επήγασε ζωή!
_Το όνομα της Ελλάδος δεν απασχολεί πλέον –ή έστω όχι μόνο– τις οικονομικές ειδήσεις, δεν κυριαρχεί στις περί χρεωκοπίας και καταστροφής προβλέψεις, δεν απασχολεί κοινωνικές και πολιτικές αναλύσεις...
_Οι Έλληνες γέμισαν αυτοπεποίθηση, αισθάνθηκαν ότι δεν είναι αυτό που κάποιοι θέλησαν ή τους έπεισαν να είναι, το άγος της γης, και ένοιωσαν αυτό που πραγματικά και διαχρονικά είναι, το αλάτι της γης!
_Το μοναδικό, από κάθε άποψη ταφικό μνημείο της Αμφίπολης, που σταδιακά αποκαλύπτεται, όποιος και αν είναι ο «ένοικός» του, όποια και να είναι η χρονολόγησή του, αποτελεί πηγή εθνικής και παγκόσμιας διδαχής.
_Χιλιάδες χρόνια τώρα η Ελληνική γη καρπίζει και καρποφορεί πολιτισμό, κάποτε στην πάμφωτη από τον λαμπρό ήλιο επιφάνειά της, σήμερα υπό το προστατευτικό κουκούλι των ποτισμένων με ιδρώτα και αίμα χωμάτων της, που περιμένει την κατάλληλη στιγμή να βλαστήσει ξανά και να υπενθυμίσει ότι τούτη τη γη δεν την συντροφεύει μόνο η φτώχεια αλλά και η δόξα, η δόξα του πολιτισμού, της Τέχνης και του ανθρωπισμού, η δόξα του ωραίου, του μεγάλου και του αληθινού!
_Σήμερα, που η ασχήμια, η υπερβολή, η ύβρη και ο αναρχούμενος ατομισμός έχουν κάνει την καθημερινότητα μας αβίωτη, την ελευθερία μας εύθραυστη και, εν πολλοίς, απατηλή, ο τάφος της Αμφίπολης εμφυσά στο άπνουν και καθημαγμένο από την οικονομική δυσπραγία, την κοινωνική κρίση και των ηθικών αξιών την ανατροπή σώμα του σύγχρονου Ελληνισμού πνοή εθνικής αξιοπρέπειας, αυτοσυνειδησίας και ζωής.
_Ο Ελληνισμός μπορεί να μη διακρίνεται, όπως ποτέ δεν διακρίθηκε, και ίσως ποτέ δεν θα διακριθεί, για τις οικονομικές του επιδόσεις, τη βιομηχανική και τεχνολογική του ανάπτυξη.
_Πολλοί πιστεύουν, άλλοι φοβούνται, ορισμένοι μπορεί και να ελπίζουν ότι ο Ελληνισμός, ολιγάνθρωπος, ανάδελφος και φτωχός, είναι προορισμένος, κατά τα κοινά μέτρα και σταθμά, να περιθωριοποιηθεί ή και να αφανισθεί, αφήνοντας ως μνήμη τα... μνημόνια!
_Η αποκάλυψη ενός ακόμη θησαυρού του Ελληνικού πνεύματος και πολιτισμού σε μια ιστορική και εθνικά κρίσιμη περιοχή, μπορεί να μη μας βοηθήσει να ρυθμίσουμε το χρέος ή να αποπληρώσουμε τα δάνειά μας ή να καταστείλουμε την ανεργία, ή να περιορίσουμε την κοινωνική αδικία...
_Θα μας βοηθήσει, όμως, να ανακτήσουμε τη χαμένη μας εθνική αυτοσυνειδησία, να γιατρέψουμε την πληγωμένη μας εθνική αξιοπρέπεια, να συνειδητοποιήσουμε την ιστορική αποστολή μας και να αναλάβουμε την έναντι του παρόντος και του μέλλοντος ευθύνη μας, χωρίς εθνικιστικές εξάρσεις ή στείρες προγονολατρείες, αλλά και δίχως διεθνιστικά συμπλέγματα.
_Και άλλοι πολιτισμοί, προηγούμενοι, σύγχρονοι ή μεταγενέστεροι του αρχαιοελληνικού, έχουν να παρουσιάσουν έργα και δημιουργήματα Τέχνης, τα οποία θαυμάζουμε, κυρίως, όμως, ως έργα τεχνικής που μας συνθλίβουν με ης πέρα από τα ανθρώπινα μέτρα διαστάσεις και τον όγκο τους, καθώς εκφράζουν την καταπίεση και την επιβολή της όποιας εξουσίας στο άτομο.
Οι αρχαίοι Έλληνες όμως είναι που κατόρθωσαν πρώτοι και μόνοι να οριοθετήσουν το αντικειμενικά και διαχρονικά ωραίο, το οποίο αποτύπωσαν όχι μόνο στα έργα της τέχνης αλλά και στις εκφάνσεις της καθημερινότητός τους χρησιμοποιώντας για το ωραίο τη λέξη «καλό»....
_Για τους προγόνους μας το ωραίο ταυτίζεται με το καλό, ενώ κακό είναι το άσχημο και κάθε άσχημο είναι κακό! Το «καλός καγαθός» ως πρότυπο αγωγής και η καλοκαγαθία, ως σύνοψη και έκφραση της ατομικής αρετής, αυτό ακριβώς αποδεικνύουν.
_Το ωραίο, λοιπόν, όχι μόνο στην Τέχνη, αλλά και στη ζωή μας, ορίζεται από δύο παραμέτρους, που αποτελούν ταυτόχρονα αιτήματα της εποχής μας: το μέτρο και την αρμονία!
_Τα πάντα στο μέτρο του ανθρώπου! Η Αριστοτέλεια αναζήτηση και η επιλογή της μεσότητας, η αποφυγή κάθε υπερβολής, τόσο στο πλεόνασμα, όσο και στην έλλειψη, είναι η αποστολή και η πρόταση της Ελλάδας στο σύγχρονο κόσμο.
_«Η μυστική αποστολή της Ελλάδας είναι η Ομορφιά», γράφει ο Καζαντζάκης. Και προσθέτει: «Να παραλάβει τις άναρθρες κραυγές της Ανατολής και να τις μετουσιώσει σε έναρθρο λόγο. Να δεχτεί το βάναυσο ξόανο της Ασίας, να το αλαφρώσει από το βάρος και να μετατρέψει το λασπερό ένστικτο του ανθρώπου σε άγαλμα ομορφιάς».
_Αυτή τη μυστική αποστολή της Ελλάδας καλούμαστε να αναλάβουμε και να ασκήσουμε στο σύγχρονο κόσμο.
Αυτό είναι το χρέος και η ευθύνη μας...
_Χωρίς φυγομαχίες, δισταγμούς, δικαιολογίες και υπαναχωρήσεις!
_Διότι, «εάν ημείς σιωπήσωμεν, οι λίθοι κεκράξονται»!
Ο ΣΥΡΟΥ ΔΩΡΟΘΕΟΣ Β΄
=================
_Τι το χρειάζεται ο Ναός το αλεξικέραυνο;
_Εξ όσων γνωρίζουμε οι κεραυνοί πέφτουν ΠΑΝΩ ΣΤΟΥΣ ΑΜΑΡΤΩΛΟΥΣ...
_
=================
_Η βασίλισσα της Αγγλίας έχει ονομάσει τον ομοφυλομανή /ομοφυλόφιλο) Elton John ως Ταξιάρχης του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας ήδη από το 1996, και του έδωσε τον τίτλο του ιππότη από τη Βασίλισσα Ελισάβετ ΙΙ για τις «υπηρεσίες σε μουσική και φιλανθρωπικές υπηρεσίες» το 1998.
_Είναι τώρα η ώρα του να προτείνει την εν ζωή ανακήρυξη του πάπα Φραγκίσκου σε ΑΓΙΟ ΤΩΝ ΟΜΟΦΥΛΟΜΑΝΩΝ...
_
=================
Αντιγράφουμε από την Wikipedia.com
«Το Χάλοουιν (Halloween ή Hallowe'en) είναι γιορτή του δυτικού κόσμου που γιορτάζεται την νύχτα της 31ης Οκτωβρίου, κατά την οποία τα μικρά παιδιά μεταμφιέζονται, κατά κανόνα σε κάτι «τρομαχτικό» και επισκέπτονται σπίτια μαζεύοντας γλυκά, ενέργεια γνωστή ως "trick or treat" («φάρσα ή κέρασμα»).
Η γιορτή αυτή μπορεί να ταυτιστεί με τις Απόκριες, όμως διαφοροποιείται κατά πολύ από αυτές καθώς το Χάλοουιν έχει περισσότερο μυστικιστική χροιά.
Η ρίζα της λέξης αυτής προέρχεται από το All-hallow-even και δηλώνει την παραμονή (eve) της γιορτής των Αγίων Πάντων (All Hallows Day - All Saints Day). Το Χάλοουιν συνδέεται με την υπερφυσική δραστηριότητα.
Πολλές πολιτιστικές παραδόσεις θεωρούν την ημέρα αυτή ως μία από τις ελάχιστες μέρες που μπορεί να επιτευχθεί επαφή με τον κόσμο των πνευμάτων καθώς και ότι είναι η μέρα που η μαγεία, και γενικότερα οποιαδήποτε δραστηριότητα που έχει να κάνει με το υπερφυσικό, είναι στο ζενίθ.
Σήμα κατατεθέν επίσης της γιορτής αυτής είναι τα φαναράκια φτιαγμένα από πραγματικές κολοκύθες πάνω στις οποίες υπάρχουν χαραγμένα ανθρώπινα χαρακτηριστικά, άλλοτε πιο αστεία και άλλοτε πιο τρομαχτικά.
=================
_Η Αγία Γραφή μεταφράστηκε στα νεοελληνικά από την Βιβλική Εταιρεία και κυκλοφορούσε ήδη από το 1840.
_Χωρίς αμφιβολία μπορεί να λεχθεί πως το γλωσσικό της ιδίωμα πολλές φορές είναι καλύτερο ακόμη και από την γνωστή ως "μετάφραση του Βάμβα" αλλά και από την τελευταία έκδοση της Ελληνικής Βιβλικής Εταιρείας από την οποία αναδημοσιεύουμε παρακάτω για μια απλή συγκριση.***********************************
1 Ποιμένας μου ο Κύριος και δεν θα στερηθώ.
2 Σε πράσινα λιβάδια με αναπαύει, με πάει σε νερά δροσιστικά.
3 Ανανεώνει τη ζωή μου, στο σωστό δρόμο με οδηγεί για να δοξάσει τ’ όνομά του.
4 Αν πορευτώ μες σε θανατερό σκοτάδι, κακό κανένα δε φοβάμαι, γιατί μαζί μου, Κύριε, είσ’ εσύ· η γκλίτσα και το ρόπαλό σου μου δίνουν σιγουριά.
5 Τραπέζι μπρος μου ετοιμάζεις αντίκρυ στους εχθρούς μου· μυρώνεις το κεφάλι μου με λάδι, και ξεχειλίζει το ποτήρι μου.
6 Ναι, η καλοσύνη κι η αγάπη θα ΄ναι μαζί μου όλες τις μέρες της ζωής μου· και στου Κυρίου θα κατοικώ τον οίκο για πάντα.
_Είμαστε ευγνώμονες που άνθρωποι ετερόγλωσσοι ενδιαφέρθηκαν για αυτό το έργο πριν από 170 χρόνια και περισσότερο.
=================
_Η μηχανή αυτή μετράει "χιλιόμετρα"... αλλά δεν σε πηγαίνει ούτε ένα μέτρο εμπρός...
_Πόσες φορές δεν κουραζόμαστε --θυσιαζόμαστε θα έλεγα-- χωρίς ο κόπος μας να έχει θετικό αποτέλεσμα;
_Γιατί, λοιπόν, να επιτρέπουμε στον Σατανά να μας παγιδεύει σε τέτοιες παγίδες;
- «δεν έτρεξα εις μάτην ουδέ εις μάτην εκοπίασα». [ Φιλ. 2:16 ]
- «έπεμψα διά να μάθω την πίστιν σας, μήπως σας επείρασεν ο πειράζων και αποβή εις μάτην ο κόπος ημών». [ 1Θεσ. 3:5 ]
=================
_Η μηχανή αυτή μετράει "χιλιόμετρα"... αλλά δεν σε πηγαίνει ούτε ένα μέτρο εμπρός...
_Πόσες φορές δεν κουραζόμαστε --θυσιαζόμαστε θα έλεγα-- χωρίς ο κόπος μας να έχει θετικό αποτέλεσμα;
_Γιατί, λοιπόν, να επιτρέπουμε στον Σατανά να μας παγιδεύει σε τέτοιες παγίδες;
- «δεν έτρεξα εις μάτην ουδέ εις μάτην εκοπίασα». [ Φιλ. 2:16 ]
- «έπεμψα διά να μάθω την πίστιν σας, μήπως σας επείρασεν ο πειράζων και αποβή εις μάτην ο κόπος ημών». [ 1Θεσ. 3:5 ]
=================
_Πόσοι όμως κάνουν κάτι για να απαλλαγούν από την αρνητική επιρροή της;
_Και πιο σωστά, πόσοι προτιμούν να μελετήσουν την Αγία Γραφή αντί να μολύνουν το νου τους με τις ανόητες εικόνες που δείχνει το ΧΑΖΟΚΟΥΤΙ;
_
=================
Τοξικός Ηγέτης Εκκλησίας είναι κάποιος που μεταφέρει δηλητηριώδη στοιχεία στο σώμα των πιστών. Έτσι φέρνει μεγάλη ζημιά σε εκκλησίες και άλλες χριστιανικές οργανώσεις, και είναι ένας ηγέτης που βλάπτει στο σύνολο την υπόθεση του Χριστού.Να τα κυριότερα χαρακτηριστικά ενός ΤΟΞΙΚΟΥ ΗΓΕΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ:1. Σπάνια βρίσκεται στη ζωή του ο Καρπός του Πνεύματος. (Γαλ. 5:22-23).2. Επιδιώκει να δίνει όσο γίνεται λιγότερη λογοδοσίας.3. Απαιτεί από τους άλλους αρετές που δεν έχει στον εαυτό του.4. Θεωρεί σχεδόν όλους τους άλλους κατώτερους από τον εαυτό του.5. Δείχνει έντονη ευνοιοκρατία, υποστηρίζει μόνο τους φίλους του και παραμερίζει όλους τους άλλους.6 Συχνά εκδηλώνει ξεσπάσματα θυμού, ιδιαίτερα όταν αισθάνεται πως τον αμφισβητούν.7. Δεν έχει μία στάση απέναντι σε όλους, αλλά μιλάει χωρίς σαφή θέση σε θέματα ηθικών αρχών.8. Προσπαθεί να περιθωριοποιήσει όσους έχουν να δείξουν λάθη τους.9 Φροντίζει να χειραγωγεί τους πιστούς, παρασύροντάς τους πίσω του.10 Αποφεύγει την διαφάνεια και κάνει πράγματα στο παρασκήνιο.11. Δεν επιτρέπει διαφορετικές γνώμες ή διαφωνία.12 Χρησιμοποιεί συκοφάντες για να σπιλώσει όσους δεν είναι πρόθυμοι να τον ακολουθούν πιστά.13. Αποφεύγει την στενή επικοινωνία και έτσι κρύβει πράγματα χωρίς να δίνει εξηγήσεις.14 Είναι εγωιστής.
=================