Η εορτή της Παναγίας
της Πρεβεζιάνας στην Κεφαλληνία
Από
την εφημερίδα «Καθολική» (20-9-2013) μαθαίνουμε ότι στο Αργοστόλι της Κεφαλληνίας τιμήθηκε
η εορτή της
Παναγίας «της Πρεβεζιάνας» στον καθολικό ενοριακό Ναό του Αγίου Νικολάου.
Είναι
μία παράδοση
τριών αιώνων και κρατά ενωμένες, κάτω από την σκέπη της, τις κοινότητες των Ρωμαιοκαθολικών και των Ελληνορθοδόξων του νησιού. Η έκδηλη
συγκίνηση των
πιστών οφειλόταν στο γεγονός πως φέτος συμπληρώνονται 60
χρόνια από
τους καταστροφικούς σεισμούς που ισοπέδωσαν την Κεφαλληνία και τη Ζάκυνθο
(Αύγουστος
1953), με εκατοντάδες ανθρώπινες
απώλειες και την ολοκληρωτική καταστροφή των νησιών και των
κτισμάτων τους. Από τα ερείπια δεν γλύτωσαν ούτε και οι καθολικές εκκλησίες που
για αιώνες κοσμούσαν τα νησιά του Ιονίου. Στην Κεφαλονιά και στη Ζάκυνθο μέσα
σε λίγες ώρες είδαν τις εκκλησιές τους με τα πολύτιμα κειμήλια τους να γίνονται
μία μάζα από πέτρες και ξύλα. Τα πρεσβυτέρια στα δύο νησιά, η εκκλησία του
Αγίου Μάρκου και της Παναγίας των Χαρίτων στη Ζάκυνθο, η Επισκοπή με το
πολύτιμο αρχείο και την φημισμένη πινακοθήκη, κάηκαν ολοσχερώς. Την ίδια
τραγική κατάληξη είχε δέκα χρόνια νωρίτερα και η Αρχιεπισκοπή στην
Κέρκυρα, όταν οι βόμβες των Γερμανών κατέκαψαν τον Καθολικό Καθεδρικό
Ναό, την εκκλησία της Ευαγγελίστριας, το μέγαρο της Αρχιεπισκοπής και την
περίφημη βιβλιοθήκη της και πολλά ακόμα καθιδρύματά της. Μία
πραγματική "καταστροφική κατάρα" που μαζί με τους ιταλικούς
βομβαρδισμούς του 1923 και του 1940 «κυνηγάει» την καθολική
εκκλησία από τότε έως σήμερα, που αγωνίζεται ακόμα να επουλώσει τις πληγές
αυτής της παραφροσύνης.
Παρ’
όλα αυτά η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Πρεβεζιάνας ανασύρθηκε από τα
ερείπια ανέπαφη και για τούτο η ευλάβεια προς αυτήν εξακολουθεί 60 χρόνια μέχρι
σήμερα.
Ύστερα από τα παραπάνω, ο συντάκτης του
άρθρου καλεί τους αναγνώστες:
Όπως οι
ευλαβείς της Παναγίας της Πρεβεζιάνας έτσι κι εμείς και μαζί με μας όλος ο χριστιανικός
κόσμος ας παρακαλέσει την ουράνια
μητέρα της Κεφαλονιάς λέγοντας:
"Με
ταπεινοφροσύνη και αγάπη γονυκλινής ενώπιον Σου, Μητέρα μου, παρακαλώ να με
δεχθείς ευπροσήγορα κάτω από τον προστατευτικό μανδύα σου για να με βοηθήσεις
τη στιγμή της δοκιμασίας. Επιθυμώ, επίκλητη Μητέρα, να αφιερωθώ ολοκληρωτικά
στην αμίαντη καρδιά σου, ώστε με την απεριόριστη καλοσύνη σου να με οδηγήσεις
στον Ιησού, τον αγαπημένο και λατρευτό Σωτήρα. Σου προσφέρω και σου αφιερώνω Μητέρα
μου, όλη μου την καρδιά, το πνεύμα μου, τις δυνάμεις μου, για να μπορέσω να
αγαπήσω όπως εσύ τον Ιησού μου και όλους τους αδελφούς μου. Μετάστρεψε την
καρδιά μου και κάνε την όμοια με την δική σου, ταπεινή, αγνή, υπάκουη, πτωχή,
απλή, ειλικρινής, ήρεμη, για να γίνει άξια άφθονης αγάπης. Χορήγησε μου την
Θεία σου βοήθεια, Μητέρα, τη στιγμή της δοκιμασίας, στους πειρασμούς και στα
δεινά της παρούσης ζωής. Σώσε με από το κακό του αιώνιου θανάτου και αναγέννησε
με, μέσω της καρδιάς σου, στην αληθινή ζωή, στο Βασίλειο που προετοίμασε ο Υιός
Σου και Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός, ο οποίος ζει και βασιλεύει στους αιώνες των
αιώνων. Αμήν».
===========
Σύμφωνα με
την παράδοση η εικόνα βρέθηκε να επιπλέει
στη θάλασσα μεταξύ Πρέβεζας και Κεφαλονιάς από το πλήρωμα ενός καραβιού με Ρωμαιοκαθολικό πλοιοκτήτη. Στην αρχή προσφέρθηκε η εικόνα στον Ορθόδοξο ναό του
Σωτήρα, αλλά θαυματουργικά επέστρεφε στο ναό του Αγίου Νικολάου και έτσι
αποφασίστηκε να παραμείνει εκεί.
|
