11.5.14

Οι εκλογές, οι ψηφοφόροι και τα… γαϊδούρια

Οι εκλογές, οι ψηφοφόροι 
και τα… γαϊδούρια...
.
.
Οι εκλογές, οι ψηφοφόροι και τα… γαϊδούρια

Δημήτρης Νατσιός,

 _________________________________

«Οι υποψήφιοι, οι προτρέποντες τους άλλους ν’ ακολουθήσωσι το παράδειγμά των και οι έγγαμοι οι υμνούντες τα πλεονεκτήματα του έγγαμου βίου, μου φαίνονται όπως αι μελαναί εκείναι ως εκ του ψύχους μορφαί των λουομένων, αίτινες διά τρεμόντων χειλέων και συγκρουομένων οδόντων σας βεβαιούσιν ότι η θάλασσα είναι θερμή».

(Εμ.Ροϊδης, «Τα ανθελληνικά», εκδ. Ροές, σελ. 159).

Συμπέρασμα πρώτο.

Στις εκλογές λέγονται τα μεγαλύτερα ψέματα. Το μόνο που κυριαρχεί είναι η υποκρισία και ο θεατρινισμός για την καταδημαγώγηση των μαζών.
 _________________________________

«Εκείνοι, ους έταξεν ο νόμος φύλακας και κοσμήτορας της ιδανικής ταύτης πολιτείας, οι υπουργοί, οι βουλευταί, οι δήμαρχοι, οι νομάρχαι, μεταποίησαν εαυτούς εις μαστιγοφόρους τυράννους του λαού. Το διέπειν την εξουσίαν δεν είναι πλέον λειτουργία, αλλά προσοδοφόρον επάγγελμα. Και πάντες οι τρόποι κρίνονται χρηστοί προς εκπόρθησιν ή προς διατήρησιν του πολυτίμου τούτου λαφύρου. Δος μοι και σοι δίδω, παρανόμησον και παρανομώ, ιδού τα ιερά συνθήματα, άτινα διασταυρούνται σήμερον εν τη χώρα, εν η άλλοτε εγράφη δι’ αίματος εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάτρης».

(Αν. Βυζάντιος, εφ. «Νέα Ημέρα», 1870).

Συμπέρασμα δεύτερον.

Το μοναδικό κίνητρο των περισσοτέρων που ασχολούνται με την «πολιτική» είναι η λεηλασία του δημόσιου πλούτου, η αναρρίχηση σε αξιώματα που τα συνοδεύει χρήμα και εξουσία.
 _________________________________

«Α! Αι εκλογαί, αυτή είναι η μόνη επί εβδομήκοντα έτη ασχολία μας, αφ’ ότου ηλευθερώθημεν, αφ’ ότου δηλαδή μεταλλάξαμεν τυράννους, τους οποίους διά των εκλογών φανταζόμεθα ότι αντικαθιστώμεν τάχα συχνότερον».

(Αλ. Παπαδιαμάντης, «Άϊ μου Γιώργη», 1892).

Συμπέρασμα τρίτον:

Τα κόμματα έχουν χρεοκοπήσει, εξαιτίας του εκφαυλισμού της πολιτικής και της εξαχρείωσης των πολιτικών. Δεν εκπροσωπούν τους πολίτες, τους οποίους εξαπατούν με χαριστικές παροχές (κοινωνικά μερίσματα), υπηρετούν συμφέροντα ατόμων, ομάδων και τοκογλυφικών συμμοριών τύπου Τρόικας, είναι, δηλαδή, εξαρτημένα και διεφθαρμένα. Ό,τι «φιλτράρεται» μέσα από τα κόμματα, καταλήγει και αυτό φαύλο και εξαχρειωμένο.
 _________________________________

Ανακεφαλαιώνοντας και συνοψίζοντας.

Εκλογές ίσον ψεύδη, διαφθορά, κατασπατάληση δημοσίου χρήματος, εξαπάτηση των πολιτών.

Τώρα, αφού ερανίστηκα την άποψη εξεχόντων παλαιών συγγραφέων για τις «ελληνικές» εκλογές, θα καταθέσω την, πάντοτε υποκειμενική, άποψή μου για τις λεγόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές και συγκεκριμένα ποιά είναι τα κριτήρια με τα οποία ψηφίζουν οι εκλογείς τους υποψηφίους.

Πρώτον: Ικανή μερίδα του λαού, και κυρίως οι νεότερες ηλικίες και το γυναικείο φύλο, επιλέγει και ψηφίζει με βάση το παρουσιαστικό και λοιπά συνοδά χαρακτηριστικά. Στην Αμερική συναφής μελέτη διεπίστωσε ότι οι ευειδείς υποψήφιοι έχουν 30% πιθανότητες παραπάνω από τους δυσειδείς να εκλεγούν. Αυτό το ξέρουν οι υποψήφιοι, γι’ αυτό οι φωτογραφίες τους, που κυκλοφορούν στα διαφημιστικά έντυπα, υφίστανται εξωραϊστική επεξεργασία, με την οποία απαλείφονται ενοχλητικά φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά (ρυτίδες, άσπρα μαλλιά, μεγάλες μύτες ή αυτιά), και προστίθενται με τον ηλεκτρονικό χρωστήρα τόνοι γοητείας, προσήνειας, δυναμισμού και προστατευτικότητας. (Θυμίζω τις… «προσωπικές» ελιές του Σημίτη. Τις είχαν αφαιρέσει στις φωτογραφίες του και το μούτρο του έλαμπε ως «λάμπει ο ήλιος στα βουνά». Μία απ’ αυτές μετεξελίχτηκε σε… κόμμα, την «ΕΛΙΑ»).

Δεύτερον: Κριτήριο ασφαλές και σοβαρό είναι η συγγένεια ή η «φυλετική» καταγωγή. Πόντιοι, Θρακιώτες, Σαρακατσάνοι, Βλάχοι, Παοκτσήδες, Ολυμπιακοί ανεμίζουν τον γενέθλιο τόπο τους. Πολλοί υποψήφιοι σπεύδουν προεκλογικώς, και στα ληξιαρχεία με την ελπίδα να βρουν ξεχασμένες, μακρινές συγγένειες. Ξαδέρφια τρίτου και τετάρτου βαθμού, κουμπαριές, παρακουμπαριές και συμπεθέρια ανασύρονται από τη λήθη. («Ουδέν κακόν αμιγές καλού». Χάρις στις τοπικές εκλογές, οικογένειες που δεν έλεγαν ούτε καλημέρα «ξανασογιάζουν»).

Τυχεροί όσοι έχουν πολυπληθές συγγενολόι. Άτυχοι τα μοναχοπαίδια, οι σώγαμπροι, οι ανύμφευτοι και οι ανύπανδρες, γιατί στερούνται ψήφους από το ανδροσόι ή γυναικοσόι.

Οι κουμπαριές είναι από τις πιο σταθερές και σίγουρες δεξαμενές ψήφων. Χωρίς 5-6 κουμπαριές είναι αδύνατο να σταδιοδρομήσεις πολιτικά. Ο Μητσοτάκης είχε βαφτίσει την μισή Κρήτη, γι’ αυτό θα μας κυβερνούν και τα τρισέγγονά του…

Τρίτον: Δεν έπαυσε, παρά τις περί του αντιθέτου θεωρίες, το κομματικό κριτήριο να διαδραματίζει πρωτεύοντα ρόλο και στις εκλογές της αυτοδιοίκησης. Παρ’ όλες τις δακρύβρεχτες και συγκινητικές προσπάθειες των επικεφαλής των συνδυασμών, να πείσουν τους πολίτες για την «πολυφωνία» τους και την κομματική τους ανεξαρτησία, λίγα πετυχαίνουν. Για να διαρραγεί η κομματική προσήλωση και καθήλωση του λαού, για να φύγουν από το μαντρί κατά το κοινώς λεγόμενο, πρέπει ή να προσκρούσουν σε υποψηφιότητα συγγενή πολύ κοντινού ή… να απέχουν από τις εκλογές. Οι νέοι βέβαια είναι πολύ χαλαροί και δεν επηρεάζονται από… ιστορίες. Οι γεροντότεροι, όσοι πρόλαβαν τον Παπάγο ή τον Τρικούπη, ψηφίζουν… αρχαιοπρεπώς. Την ΕΡΕ (ΝΔ), το ΚΚΕ και το Κέντρο («ΕΛΙΑ», «ΠΟΤΑΜΙ», «ΣΥΡΙΖΑ», «ΔΗΜΑΡ», και λοιπές προοδευτικές δυνάμεις).

Τέταρτον: Εδώ εντάσσονται όσοι ψηφίζουν με πιό χαλαρά, ελαστικά κριτήρια. Αυτοί που παζαρεύουν την ψήφο τους-πολλές φορές και ολόκληρης της οικογένειάς τους-ζητώντας, αναιδώς, ανταλλάγματα. Κι εδώ διακρίνουμε υποομάδες, με βάση την… ανεντιμότητα. («Εν αμίλλαις πονηραίς αθλιώτερος ο νικήσας», έλεγαν οι αρχαίοι).

Οι πλέον εμετικοί και αξιοκαταφρόνητοι είναι όσοι ζητούν χρηματική αμοιβή, είναι οι αργυρώνητοι. Κάποιοι άλλοι ζητούν βόλεμα ή διορισμό και συνήθως καταπίνουν παχιά λόγια και κούφιες υποσχέσεις, λέγονται διαπλεκόμενοι. Άλλοι οσμίζονται τον τελικό νικητή και γλοιωδώς προσκολλούνται πάνω του, ελπίζοντας σε κατοπινές εκδουλεύσεις. Αυτοί είναι οι χαμερπείς, οι καιροσκόποι.

Υπάρχει βεβαίως και μία πέμπτη κατηγορία του λαού που ή δεν προσέρχεται στις εκλογές ή ψηφίζει μικρά κόμματα, με κριτήριο τις προσωπικές του ιδέες, στις οποίες βλέπει να ανταποκρίνονται άνθρωποι που δεν μετέχουν στα «μεγάλα», γνωστά κόμματα. Είναι όσοι αισθάνονται «σιχασιά» για το κομματικό σύστημα και ονειρεύονται πατρίδα λεύτερη και ανεξάρτητη, που να βαδίζει έχοντας ως θώρακα την ιστορία της, την πίστη της, την γλώσσα της, την παράδοσή της, δηλαδή, τα πολυτίμητα τζιβαϊρικά της. Τους λένε αναποφάσιστους, κάπως ειρωνικά, όμως είναι μόνο άνθρωποι, που με πόνο και αγωνία, ζουν την κατάντια της πατρίδας μας.

Να κλείσω με μία διδακτική, ανατολίτικη, ιστορία, για όσους ελπίζουν ότι με τις εκλογές, όπως γίνονται μέχρι σήμερα, μπορεί ν’ αλλάξει κάτι.
 _________________________________

Ήταν ένας καμηλιέρης, ο Μεχμέτ Εμίν αγάς που έζησε μια ζωή στα καραβάνια. Αρρώστησε στα 99 του, ένιωσε ότι ζυγώνει το τέλος του και κάλεσε κοντά του παιδιά, εγγόνια, φίλους και συγγενείς και ζήτησε συγχώρεση. Θυμήθηκε και τις καμήλες του και παρακάλεσε να τον πάνε στο «ντάμι» (στον στάβλο) για να αποχαιρετήσει και εκείνες. Τις χάιδεψε ο Εμίν αγάς, θυμήθηκε τα παλιά, έκλαψε και είπε:

Εγώ πια σας αφήνω. Έφτασε η ώρα μου. Αλλά για να πάω ήσυχος θέλω να με συγχωρέσετε για ό,τι κακό σας έκανα. Τι να γίνει, έτσι είναι ο ντουνιάς!
 
Και μία καμήλα, γερόντισσα, του λέει:

–Πού μας έδερνες και μας άφηνες νηστικές Εμίν αγά, κακά πράματα, αμαρτία από τον Θεό, μα στο συγχωράμε. Ένα μόνο δεν θα σου συγχωρέσουμε ποτέ.

–Ποιό; ρωτάει τρομαγμένος ο αγάς.

Ποιό; Να τ’ ακούσεις. Όλες είμαστε υπάκουες στη δούλεψή σου. Και συ, αντί να μας τιμάς, έβαζες οδηγό ένα γαϊδούρι, να μας τραβάει από τη μύτη. (Στα καραβάνια προπορευόταν πάντοτε ένας γάιδαρος). Ναι, ένα γαϊδούρι που δεν αξίζει ούτε γρόσι.

Ο Εμίν αγάς αναστέναξε.
Δίκιο έχετε! Μα έτσι είναι φτιαγμένος ο ντουνιάς. Γαϊδούρια να τον οδηγούν και να τον σέρνουν από τη μύτη!
Και παράδωσε, ο γεροκαμηλιέρης, το πνεύμα του…

Περισσότερα: http://www.antibaro.gr/article/10640, Ἀντίβαρο


=================

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook
     
είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   


Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :
Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.


Ποιος μπορεί να μας σώσει;

Ποιος μπορεί να μας σώσει;
.
.

ΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ;
------------------------------------------------------------------------

Τι είναι αυτό που επιθυμούν και ονειρεύονται οι περισσότεροι άνθρωποι; Η απάντηση είναι εύκολη: πλούτη. Σχέδια, βιβλία και ιδέες υπάρχουν πολλά στην αγορά, που υποτί
θεται σου μαθαίνουν πώς να γίνεις πλούσιος γρήγορα..

Από την άλλη πλευρά, τι είναι αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι αντιπαθούν και προσπαθούν να καταστρέψουν, όποτε τους είναι δυνατόν, από το νόμο ή μέσω απάτης; Και πάλι η απάντηση είναι εύκολη: τα πλούτη που υπάρχουν στους άλλους.

Το κλειδί σε αυτή την άσχημη κατάσταση, όπου οι άνθρωποι επιθυμούν τον πλούτο για τον εαυτό τους, αλλά δυσανασχετούν όταν υπάρχει σε άλλους, είναι η αμαρτία. Οι άνθρωποι θέλουν τον πλούτο όχι για ευσεβείς σκοπούς αλλά για αμαρτωλούς. Ως αποτέλεσμα, όταν τον έχουν, είναι κακοί, άπληστοι, εγωιστές, και αδιάφοροι απέναντι στον Θεό και τους συνανθρώπους.

Αλλά το ίδιο συμβαίνει και όταν δεν τον έχουν. Πάλι είναι κακοί, άπληστοι, εγωιστές, και αδιάφοροι για τον Θεό και τον συνάνθρωπο. Η κακία του αμαρτωλού ανθρώπου ούτε βελτιώνεται ούτε μετριάζεται είτε είναι πλούσιος είτε φτωχός.

Η απάντηση, συνεπώς, δεν είναι η οικονομική βελτίωση (η οποία δεν μπορεί να μετατρέψει έναν κακό άνθρωπο σε καλό), ούτε η οικονομική ισοπέδωση, γιατί η φτώχεια δεν μπορεί να καλυτερέψει τον χαρακτήρα.

Μόνο ο Θεός μπορεί.

Αλλά επειδή ο Θεός δεν είναι η απάντηση που αρέσει στους ανθρώπους, δεν μπορούν να αποφύγουν την εναλλακτική λύση. Είτε το θέλουμε είτε όχι, μια κοινωνία μπορεί να στηρίζεται στην πίστη και τα χρηστά ήθη, είτε να είναι θεμελιωμένη στην αμαρτία.

Ένας φίλος έλεγε για την πατρίδα του. Πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη με τους 9.500 κατοίκους, ως επί το πλείστον φτωχούς εργάτες, είχε μόνο δύο αστυνομικούς, ο ένας μάλιστα είχε προσληφθεί από την εταιρεία σιδηροδρόμων για να αστυνομεύει τις εγκαταστάσεις της. Οι δύο αστυνομικοί, λοιπόν, δεν είχαν τίποτα να κάνουν. Το πραγματικό έγκλημα ήταν άγνωστο, και οι περισσότεροι άνθρωποι εκκλησιάζονταν.

Σήμερα, η «απαρχαιομένη» πίστη έχει χαθεί, και οι κακοποιοί έχουν μετατρέψει αυτή τη μικρή πόλη σε τόπο που είναι δύσκολο να ζήσεις. Τα κρατικά ταμεία τώρα πληρώνουν πολλά για προγράμματα "σωφρονισμού εγκληματιών", λες και οι αστυνομικοί και οι δεσμοφύλακες είναι οι σωτήρες του κόσμου!

Το θέμα είναι ξεκάθαρο: Είτε κάποια ανθρώπινη πρωτοβουλία ή κάποιο πρόγραμμα της κυβέρνησης μπορεί να σώσει τους ανθρώπους, είτε αυτό το κάνει ο Ιησούς Χριστός.

Αν είναι κάτι που μπορεί να το κάνει ο άνθρωπος ή η κυβέρνηση, θα μπορούσαμε να εμπιστευτούμε σ’ αυτούς τις ζωές μας για να μας σώσουν.

Αν όμως αυτοί καθημερινά αποδεικνύονται ακατάλληλοι και ανίκανοι, και ο μόνος Σωτήρας μας είναι ο Ιησούς Χριστός, πώς μπορούμε και αποτολμούμε να αναζητήσουμε σωτηρία από οποιονδήποτε άλλο;

Πώς μπορούμε να σκεφτούμε καν, να εμπιστευθούμε σε οποιοδήποτε άλλο σχέδιο σωτηρίας χωρίς αυτό να εξελιχθεί σε κακό μας;


Από ένα κείμενο του R. J. Rushdoony
=================

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook
     
είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   


Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :
Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.


10.5.14

Πολιτικοί και Διπλωμάτες...

Πολιτικοί και Διπλωμάτες...
.
.
_Είναι αναπόδραστη κατάσταση, οι άνθρωποι που χτίζουν, στη συνέχεια να γκρεμίζουν τα έργα τους....
_Ειδικοί για το έργο αυτό είναι οι Πολιτικοί με τους Διπλωμάτες, που όλο για πρόοδο και ειρήνη μιλούν, όμως επί το πλείστον την καταστροφή μας απεργάζονται... 
_Ακόμη και αν αυτή την λένε SUCCESS STORY...  
==================

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook
     
είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   


Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :
Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.


9.5.14

Οι Πεντηκοστιανοί οφείλουν να εξηγήσουν...

Οι Πεντηκοστιανοί οφείλουν να εξηγήσουν...

Ο Ούλοφ Έκμαν δήλωσε: 
«Έχομε ανάγκη από αυτό που είναι ο Ιησούς μέσα στην Καθολική Εκκλησία, από τα Μυστήρια, την Αυθεντική Διδασκαλία της Εκκλησίας, από τον Πάπα, έχω ανάγκη από την Αποστολική Παράδοση. Έχω ανάγκη από την Εκκλησία για τη σωτηρία μου».

Πότε έλεγε την αλήθεια;
.


.

«Σαν δυο γέροι σε άγνωστη χώρα!» 
Ο Ουλφ Έκμαν ήταν ποιμένας των Πεντηκοστιανών από το 1979, στην πόλη Ουψάλα της Σουηδίας. Μέσα σε λίγα χρόνια ίδρυσε μια νέα προτεσταντική κοινότητα: την «Εκκλησία του Κόσμου της Ζωής», που συγκέντρωσε πάνω από 3.000 πιστούς και την εμψύχωνε με τα φλογερά του κηρύγματα. Επί 30 χρόνια έκανε ιεραποστολές στο εξωτερικό, διαλέξεις, ίδρυσε ένα πανεπιστήμιο, μια Βιβλική Σχολή και μια τηλεοπτική εκπομπή με μεγάλη τηλεθέαση.
Αλλά στις 9 Μαρτίου 2014 έκανε το τελευταίο και σπουδαιότερο κήρυγμα του. Ανήγγειλε ότι αυτός και η σύζυγος του Μπριγκίτα θα γίνονταν δεκτοί στην Καθολική Εκκλησία. «Διαδικασία που διήρκεσε πολλά χρόνια με προσευχή και σκέψη, και μας οδήγησε σ' αυτή την απόφαση», έγραψε προς την κοινότητα του ο πρώην ποιμένας Έκμαν.
Ο ίδιος εκμυστηρεύεται ότι συνειδητοποίησε πως το Κίνημα που αντιπροσώπευε, «παρά τις επιτυχίες, αποτελεί μέρος του προτεσταντικού κατακερματισμού της χριστιανοσύνης», όπως εξήγησε σε ένα κύριο άρθρο σουηδικής καθημερινής εφημερίδας.
Στην Καθολική Εκκλησία, αντιθέτως, οι σύζυγοι Έκμαν είδαν «μια μεγάλη αγάπη για τον Ιησού και μια υγιή θεολογία βασισμένη στη Βίβλο». Ως ποιμένας μιας ευαγγελικής κοινότητας, ο Έκμαν συνειδητοποίησε επίσης «τον πλούτο της μυστηριακής ζωής». Και οι δυο αυτοί πρώην Πεντηκοστιανοί δηλώνουν ότι κατάλαβαν «τη λογική μια στερεής εκκλησιαστικής δομής βασισμένης στην ιεροσύνη, που διατηρεί την πίστη μέσα στην Εκκλησία και τη μεταδίδει στην επόμενη γενεά». «Βρήκαμε μια ηθική δύναμη, τη συνέπεια που μας επιτρέπει να αντιμετωπίσομε την κοινή γνώμη και μια ευγενή τάση προς τους φτωχούς και τους αδύναμους».
Ήρθαν σε επαφή με τους «Χαρισματικούς» Καθολικούς, που τους εντυπωσίασαν για «τη ζωντανή τους πίστη». Παραδέχονται ότι όλα αυτά «ήρθαν σε αντίθεση με τις προκαταλήψεις που είχαμε ως προτεστάντες, και καταλάβαμε ότι σε πολλές περιπτώσεις δεν είχε βάση η κριτική μας. Έπρεπε να γνωρίσομε καλύτερα την Καθολική Εκκλησία».
Λέει η κ. Μπριγκίτα: «Όταν ανακάλυψα όλα αυτά τα θετικά στοιχεία της καθολικής σκέψης, αναρωτήθηκα: Μα, γιατί δεν μου τα δίδαξαν ποτέ; Κάποιος μου τα έκρυψε. Κοκκίνισα από ντροπή για την άγνοια μου». Και ο κ. Ουλφ λέει: «Έχομε ανάγκη από αυτό που είναι ο Ιησούς μέσα στην Καθολική Εκκλησία, από τα Μυστήρια, την Αυθεντική Διδασκαλία της Εκκλησίας, από τον Πάπα, έχω ανάγκη από την Αποστολική Παράδοση. Έχω ανάγκη από την Εκκλησία για τη σωτηρία μου».
Για τη Λουθηρανική Μεταρρύθμιση λέει: «Το αποτέλεσμα ήταν ότι η Αυθεντική Διδασκαλία και η Αποστολική συνέχεια καταργήθηκαν. Προσπάθησαν να ξαναρχίσουν από το μηδέν, με αποτέλεσμα η προτεσταντική Εκκλησία να μη γίνει καλύτερη και πιο ελεύθερη, αλλά συνεχώς πιο διχασμένη και εκκοσμικευμένη, με μια πίστη που οδηγεί τον άνθρωπο στην ατομικότητα». Πράγματι, μέσα σε 500 χρόνια προτεσταντισμού, οι διάφορες θρησκευτικές ομάδες συνεχώς κατακερματίζονται και έχουν φθάσει σε 33.000 ανεξάρτητες κοινότητες.
Τώρα το ζεύγος Έκμαν αισθάνεται «κάπως σαν τον Αβραάμ και τη Σάρα, δύο γέροντες που μπαίνουν σε μια άγνωστη Χώρα... αλλά οδηγημένοι από τον Θεό». Προς το παρόν το ταξίδι τους, τους οδήγησε στη Ρώμη, όπου στις 9 Απριλίου μπόρεσαν να σφίξουν το χέρι του Πάπα Φραγκίσκου και να φωτογραφηθούν μαζί του. «Τι ευλογία να τον συναντήσομε!», δήλωσε η κ. Μπριγκίτα Έκμαν.


Εφημερίδα «ΕΝΟΡΙΑΚΕΣ ΚΑΜΠΑΝΕΣ» Σύρος, 2-5-2014


Αν δεν μπορούν να απαντήσουν οι Πεντηκοστιανοί, ας απαντήσει ο ΠΕΣ. 
=================

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook
     
είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   


Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :
Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.


«ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ» και Εκκλησίες

«ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ» και Εκκλησίες...
.

.
Αντιγράφω απόσπασμα από επιστολή που στάλθηκε σε μια ιστοσελίδα:
--------------------------------------------------------------------
«Οι Χριστιανικές Εκκλησίες έχουν χάσει πολλά όλα αυτά τα χρόνια από την εποχή των Αποστόλων μέχρι σήμερα.... κυρίως την εγγύτητα των πιστών μεταξύ τους. Εκεί που κάποτε οι εκκλησίες ήταν μικρές συγκεντρώσεις σε σπίτια, μικρές σφιχτοδεμένες συναθροίσεις, τώρα έχουμε μεγάλα Εταιρικές Εκκλησίες, όπου το άτομο χάνεται, μένει ασύνδετος με τους άλλους, και χωρίς μαθητεία. Ο κύριος στόχος των ανθρώπων έχει περιοριστεί στον εαυτό τους, αντί στους άλλους.
Αν λατρεύαμε όπως οι Χριστιανικοί Εκκλησίες που ήταν δομημένες σε σώμα, για να πλησιάσουμε ύστερα τους γείτονές μας, την οικογένεια και τους φίλους μας, μπορεί να είχαμε ένα περιβάλλον όπου ένα άνθρωπος θα μπορούσε πραγματικά να γνωρίσει τον Σωτήρα του. Που θα μπορούσε να επικεντρωθεί στην ίαση της ζωής του, και όπου θα μπορούσε να δώσει τον εαυτό του να γίνει αληθινός μαθητής του Χριστού.
Σε αυτές τις μικρές φιλικές συνάξεις μπορεί να προσφερθεί αληθινή θεραπεία˙ όχι στις μεγάλες εκκλησίες όπου η εστίαση φαίνεται να είναι περισσότερο στο άτομό μας και λιγότερο στον Χριστό και την αληθινή χριστιανική κοινωνία.»
--------------------------------------------------------------------
Το παραδίδω για σκέψη και προβληματισμό.
=================

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook
     
είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   


Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :
Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.