Στην
Επιστολή προς Εφεσίους περιλαμβάνονται αρκετές κατευθυντήριες γραμμές για το
περιεχόμενο και τον τρόπο της χριστιανικής ομιλίας – ΠΩΣ θα πρέπει να μιλάμε και
ΤΙ πρέπει να λέμε.
Δεν πρόκειται για εύκολους κανόνες, αλλά είναι αναγκαίοι
κανόνες αν θέλουμε να είμαστε ευχάριστοι και αρεστοί στον Σωτήρα μας και αποτελεσματικοί
στη χριστιανική ζωή και μαρτυρία μας.
Για
παράδειγμα στο κεφάλαιο 5 διαβάζουμε:
«Πορνεία δε και πάσα ακαθαρσία ή
πλεονεξία μηδέ ας ονομάζηται μεταξύ σας, καθώς πρέπει εις αγίους, 4 μηδέ αισχρότης
και μωρολογία ή βωμολοχία, τα οποία είναι απρεπή, αλλά μάλλον ευχαριστία. 5
Διότι τούτο εξεύρετε, ότι πας πόρνος ή ακάθαρτος ή πλεονέκτης, όστις είναι
ειδωλολάτρης, δεν έχει κληρονομίαν εν τη βασιλεία του Χριστού και Θεού. 6
Μηδείς ας μη σας απατά με ματαίους λόγους· επειδή διά ταύτα έρχεται η οργή του
Θεού επί τους υιούς της απειθείας» (Εφεσ. 5:3-6)
Όπως
δείχνει το κείμενο μας, τα χυδαία λόγια, τα κούφια λόγια (κενολογίες) και τα χοντρά
αστεία δεν πρέπει να υπάρχουν στην ομιλία μας· «μηδέ ας ονομάζηται μεταξύ σας» (5:3).
Επίσης
στο κεφάλαιο 4 διαβάζουμε:
«Όθεν απορρίψαντες το ψεύδος, λαλείτε αλήθειαν
έκαστος μετά του πλησίον αυτού· διότι είμεθα μέλη αλλήλων» (4:25). Σίγουρα
η επικοινωνία μας θα πρέπει να είναι ειλικρινής και αξιόπιστη.
«Μηδείς
λόγος σαπρός ας μη εξέρχηται εκ του στόματός σας, αλλ' όστις είναι καλός προς
οικοδομήν της χρείας, διά να δώση χάριν εις τους ακούοντας» (Εφεσ. 4:29). Επίσης η ομιλία μας θα πρέπει να είναι καθαρή
και επωφελής.
«Πάσα πικρία και θυμός και οργή και κραυγή και
βλασφημία ας αφαιρεθή από σας μετά πάσης κακίας» (4:31). Πικρία,
θυμός, κακόβουλη ομιλία δεν πρέπει να περιλαμβάνονται στις εκφράσεις μας.
Έτσι,
τα λόγια μας δεν πρέπει να είναι απερίσκεπτα ή αισχρά, επιπόλαια ή ανόητα, πικρά
ή οργισμένα, ψευδή ή κακόβουλα. Αντίθετα, θα πρέπει να είναι λόγια καλά, λόγια
χαριτωμένα, λόγια με σκοπό να οικοδομήσουν εκείνους που μας ακούν στη δική τους
χριστιανική ζωή.
Περαιτέρω,
αν θέλουμε να κερδίσουμε τους άλλους στον Χριστό, πρέπει πάντα «να λέμε την
αλήθεια με αγάπη» (4:15). Ό,τι και αν τους λέμε, πρέπει να είναι εντελώς σύμφωνο
με τη βιβλική αλήθεια και τη γνήσια χριστιανική αγάπη.
Τέλος,
θα πρέπει είμαστε νηφάλιοι, με έλεγχο της σκέψης και του λόγου μας, όχι σαν
μεθυσμένοι με κρασί που οδηγοί σε ασωτία, αλλά γεμάτοι με Άγιο Πνεύμα «λαλούντες
μεταξύ μας με ψαλμούς και ύμνους και ωδάς πνευματικάς, άδοντες και ψάλλοντες εν
τη καρδία ημών εις τον Κύριον» (Εφεσ. 5:18-19).
Ευγενικός,
εποικοδομητικός λόγος μπορεί να προέλθει μόνο από μια καρδιά γεμάτη ευγνωμοσύνη.
|
.
