Η εικόνα αυτού που πιστεύει στον Χριστό

Η εικόνα αυτού που πιστεύει στον Χριστό

.

.

Πόσο ωραία είναι η εικόνα του πιστού! Πόσο θαυμαστή η χάρη της! Το κάλλος της σε γοητεύει, το δε ύφος της εκφράζει την εμπιστοσύνη του πιστού προς τον Θεό. Η γαλήνη που είναι απλωμένη στη μορφή της εκφράζει την ειρήνη της ψυχής, η δε ηρεμία της την αταραξία της καρδιάς. 

Η χαραγμένη στο πρόσωπο του πιστού καλοσύνη, μαρτυρά την ήσυχη συνείδησή του. Ο πιστός εικονίζεται σαν άνθρωπος που έχει απαλλαγεί από την τυραννία των ασταμάτητων μεριμνών της ζωής, οι οποίες καταπονούν συνεχώς το πνεύμα και, επίσης, σαν άνθρωπος του οποίου η πεποίθησή του προς τον Θεό ζωγραφίζεται με ζωηρά χρώματα πάνω στα χαρακτηριστικά του προσώπου του. 

Αληθινά, ο πιστός εικονίζεται σαν άνθρωπος μακάριος και είναι μακάριος διότι κατέχει ήδη την πληροφορία για τη θεϊκή προέλευση της πίστης του και έχει πεισθεί για την αλήθειά της. Ο Θεός μίλησε μυστικά στην καρδιά του. Η θεία φωνή γέμισε την καρδιά του και η θεία ευφροσύνη την πλημμύρισε. Η καρδιά του και η διάνοιά του είναι αφοσιωμένες στον Θεό. 

Η καρδιά του καίγεται από την αγάπη του Θεού και το πνεύμα του βιάζεται να ανυψωθεί προς τον Θεό.

Ο πιστός, έχοντας καταλύσει τα δεσμά του εγωισμού, τα οποία περιορίζουν ασφυκτικά την αγάπη του και δεν του επιτρέπουν να ενεργεί και να βλέπει πέρα από έναν μικρό ορίζοντα γύρω από τον εαυτό του, τινάχτηκε μακριά και λευτερώθηκε από τον τυραννικό ζυγό της δουλείας και του εγωισμού, καταργώντας την άθλια λατρεία του εαυτού του.

Έτσι, ελεύθερος από τα δεσμά του, τρέχει παντού στη γη σε όλα τα σημεία του ορίζοντα, και σπεύδει όπου τον καλεί η αγάπη προς τον πλησίον. Κανείς πλέον δεν υπάρχει που να τον εμποδίζει, κανείς που να τον επηρεάζει. Οι ηδονές του κόσμου –που σαν ποτάμια κυλούν πάντοτε- και οι απολαύσεις των επίγειων αγαθών, δεν τον δελεάζουν πιά.

το είδωλο του εγωισμού του κατέπεσε και συντρίφτηκε και όσες θυσίες, προσφορές και θυμίαμα πρόσφερε μέχρι τώρα σ' αυτόν, στο εξής τα προσφέρει μόνο στον Θεό της αγάπης, που πλέον αγαπά και λατρεύει με όλη του την ψυχή.

Είναι αφοσιωμένος εξολοκλήρου, με την ψυχή και την καρδιά, στον αληθινό και ζώντα Θεό: έτσι λησμονεί τον κόσμο και αμελεί μάλιστα συχνά και τη φροντίδα του ίδιου του σώματός του.

το βλέμμα του ατενίζει προς τον Θεό, η δε καρδιά του τον αναζητά ασταμάτητα. το πνεύμα του καταγίνεται με τη μελέτη των έργων Του, η δε ψυχή του επαναπαύεται στη θεία πρόνοια του Δημιουργού.

Τά πάντα διεγείρουν στην καρδιά του πιστού καινούργια συναισθήματα. Ολόκληρη η δημιουργία μιλά με μυστική γλώσσα στην ψυχή του για τη σοφία και την αγαθότητα του θείου Δημιουργού της. Εντρύφημά του είναι η μελέτη των έργων του Θεού: και χαρά του αυτή που προκαλείται από την ενατένιση του κάλλους της δημιουργίας. Μελέτημα της καρδιάς του είναι όσα φανερώνουν τίς θείες εικόνες του αγαθού πάνω στη γη, δηλαδή το αγαθό, η αλήθεια και η δικαιοσύνη. 

Ευτυχία του, αληθινή και σίγουρη, είναι η παντοτινή και αδιάκοπη επικοινωνία με τον θείο Δημιουργό. τα λόγια του Θεού είναι σαν μέλι γλυκό στο στόμα του. Αυτά μελετάει μέρα και νύχτα. Η καρδιά του καίγεται από την αγάπη του προς τον Θεό. Τρέχει προς Αυτόν και Αυτόν αναζητά μελετώντας τα δημιουργήματα. Ασταμάτητο έργο του η κατά το δυνατόν τελειοποίησή του και διακαής επιθυμία του η ομοίωσή του με τον Θεό. Η αγάπη και η λατρεία του Θεού πλημμυρίζουν την πληγωμένη από τον θείο πόθο καρδιά του.

Ο δε ύμνος και η δοξολογία, η ευχαριστία και η ευλογία απευθύνονται με θέρμη και ακατάπαυστα από το στόμα του προς τον Θεό. Από τα χείλη του εξέρχεται σοφία, η δε καρδιά του είναι γεμάτη σύνεση και γνώση. Η ζωή του είναι δημιουργική και γεμάτη αρμονία. Ζει σπεύδοντας, με σκοπό και περίσκεψη, προς την τελείωση για την οποία και έχει πλασθεί, και απολαμβάνει άφθονη την ευδαιμονία που προέρχεται από την αγαθότητα του Θεού. 

Ζει στη γη, αλλά η πολιτεία του είναι ουράνια. Δίχως να εξαντλείται στα προβλήματα της ζωής, ένα μέλημα έχει, μία μέριμνα: το να μην ασχολείται με τα πολλά, αλλά για το ένα και μόνο που έχει πραγματικά ανάγκη. Όλη του η φροντίδα στρέφεται στο πώς να εκπληρώσει τον θείο νόμο και για το πώς θα πράττει το αγαθό. Η κοινωνία των ανθρώπων, κάθε φυλής και έθνους, είναι κοινωνία αδελφών εξ αίματος και, γι' αυτό, επιθυμεί σφοδρά να επεκτείνει τίς ευεργεσίες του προς όλους.

Χαίρεται με τίς ευτυχίες τους και λυπάται για τίς δυστυχίες τους. Όλη την ημέρα ελεεί και δανείζει, η δε δικαιοσύνη του μένει αιώνια. Η καρδιά του ελπίζει πάντα στον Κύριο, η δε ψυχή του είναι ήδη έτοιμη να παρουσιαστεί μπροστά στον Πλάστη της. Γεμάτος ελπίδα και θάρρος αναφωνεί μαζί με τον ψαλμωδό: «Κύριος εμοί βοηθός και ου φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι άνθρωπος».

Νεκτάριος, Επίσκοπος Πενταπόλεως

ΠΗΓΗ: http://nefthalim.blogspot.gr/2014/05/blog-post_762.html

=================

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook

     

είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :

Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.

Είναι ή δεν είναι τα χαρίσματα σημάδι πνευματικής ωριμότητας;

Είναι ή δεν είναι τα χαρίσματα 
σημάδι πνευματικής ωριμότητας;

.

.

Διαβάσαμε στο διαδίκτυο το παρακάτω κείμενο με το οποίο συμφωνούμε στα περισσότερα σημεία του. 

Στο τέλος όμως σημειώνουμε κάποιες παρατηρήσεις μας που μας κάνουν να βλέπουμε το θέμα και από διαφορετική σκοπιά. 

Παρακαλούμε κάνετε τις συγκρίσεις σας με γνώμονα το όλο πνεύμα της Αγίας Γραφής.

----------------------------------------------------

Πράξ.γ:12 Ιδών δε ο Πέτρος, απεκρίθη προς τον λαόν Άνδρες Ισραηλίται, τι θαυμάζετε διά τούτο, ή τι ατενίζετε εις ημάς, ως εάν εκάμομεν από ιδίας ημών δυνάμεως ή ευσεβείας να περιπατή αυτός;
 

Ενώ πρέπει να ζητάμε τα πνευματικά χαρίσματα και να μάθουμε να ανοίγουμε τη ζωή μας σ’ αυτά, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι, από μόνη της, η ενέργεια ενός πνευματικού χαρίσματος, δεν είναι απαραίτητα σημάδι πνευματικής ωριμότητας. Αυτή η σκέψη εκπλήσσει πολλούς γιατί λανθασμένα νομίζουν ότι εάν ο Θεός χρησιμοποιεί ένα άτομο με θαυματουργικό τρόπο, το άτομο αυτό πρέπει να είναι εξαιρετικά πνευματικό.

Τα πνευματικά χαρίσματα, είναι πραγματικά δώρα: έρχονται δωρεάν από τη χάρη του Θεού. Εξ ορισμού, δώρο δεν είναι κάτι που κάποιος έχει αγοράσει ή κερδίσει.
 

Η ποιότητα ενός δώρου δεν αποκαλύπτει και πολλά πράγματα για τον παραλήπτη, αλλά μπορεί να μας δείξει πολλά για το δωρητή. Αν ένα δώρο είναι ακριβό και περίτεχνο, ο παραλήπτης θα μπορούσε να είναι πλούσιος ή φτωχός, άξιος ή ανάξιος, ευγενής ή αγενής χαρακτήρας. Αυτό που μαθαίνουμε από ένα τέτοιο δώρο είναι ότι ο δωρητής είναι πλούσιος, είναι γενναιόδωρος, και ενδιαφέρεται πολύ για τον αποδέκτη.
 

Το ίδιο ισχύει και με τα πνευματικά χαρίσματα. Η ενέργειες των πνευματικών χαρισμάτων πρέπει να μας υπενθυμίζουν πόσο ισχυρός και γενναιόδωρος είναι ο Θεός. Δεν πρέπει να εστιάζουμε στο άτομο που έχει το χάρισμα, συμπεραίνοντας ότι είναι μεγάλος προφήτης ή πολύ πνευματικό άτομο στην εκκλησία. Βέβαια, είναι προφανές ότι έχει πίστη για το χάρισμα και ότι έχει μάθει να παραχωρείται στο Πνεύμα του Θεού. Μπορούμε να εκτιμήσουμε την ευαισθησία του σ’ αυτό τον τομέα, αλλά μπορεί να έχει ή να μην έχει τον ίδιο βαθμό πίστης και παράδοσης σε άλλους τομείς της ζωής του.
 

Σύμφωνα με τον Ιησού, μερικοί άνθρωποι θα έχουν πίστη για να προφητεύουν, να εκβάλουν δαιμόνια, και να κάνουν θαύματα στο όνομά Του, αλλά λόγω ανυπακοής τους στο θέλημα του Θεού δεν θα μπουν στη Βασιλεία των ουρανών (Ματθ.ζ:21-27).
 

Είναι δυνατόν λοιπόν, κάποιος να έχει και να ασκεί ένα πνευματικό χάρισμα και την ίδια στιγμή να είναι προσκολλημένος σε μια ψευδοδιδασκαλία ή να συμμετέχει σε αμαρτωλές πράξεις.
 

Στο τρίτο κεφάλαιο των Πράξεων, πλήθη ανθρώπων μαζεύτηκαν γύρω από τον Πέτρο και τον Ιωάννη λόγω της θεραπείας του χωλού. Ο Πέτρος τους επίστησε την προσοχή, να μην νομίζουν ότι αυτό το θαύμα συνέβη εξαιτίας της δύναμης ή της αγιότητας των αποστόλων και τους έστρεψε στον Ιησού. Με άλλα λόγια, το θαύμα δεν έδειχνε ότι ο Πέτρος και ο Ιωάννης ήταν πιο πνευματικοί από κάποιον άλλο. Προσευχήθηκαν στο όνομα του Ιησού, πίστεψαν, και Αυτός έκανε το θαύμα.
 

Η ίδια αρχή μπορεί να εφαρμοστεί και στις εκφράσεις λατρείας. Αν κάποιος αρχίζει να τραντάζεται και να πέφτει στο πάτωμα, κάτω από τη δύναμη του Θεού (;), δεν μαθαίνουμε κάτι σχετικά με την πνευματική του κατάσταση. Συχνά, σαρκικά άτομα, συναισθηματικά φορτισμένα, ή με σκοπό να τραβήξουν την προσοχή των άλλων, επιδίδονται σε τέτοιου είδους επιδείξεις.
 

Κατανοώντας αυτή την αρχή, θα οδηγηθούμε σε μία καλύτερη άσκηση των πνευματικών χαρισμάτων. Όταν οι πιστοί σταματήσουν να εστιάζουν στις αδυναμίες και την έλλειψη προσόντων και αντί αυτού επικεντρωθούν στη χάρη και τη δύναμη του Θεού, γίνεται ευκολότερο γι’ αυτούς να έχουν πίστη για πνευματικά χαρίσματα.
 

Επιπλέον, ίσως ο Θεός περιορίζει ή αναχαιτίζει κάποια χαρίσματα σε ορισμένες περιπτώσεις, λόγω των ανθρώπων που είναι επιρρεπείς να τα παρεξηγήσουν ή να μεγαλοποιήσουν τη σημασία τους.
 

Δεδομένου ότι το Πνεύμα εξυψώνει πάντα τον Ιησού, θα υπάρξει μεγαλύτερη ελευθερία και εκδηλώσεις του Πνεύματος, όταν οι άνθρωποι δεν επιτρέψουν τα πνευματικά χαρίσματα να τους οδηγήσουν σε υπερηφάνεια, λατρεία του χαρισματούχου, ή την έγκριση ψευδοδιδασκαλίας ή λάθος τρόπου ζωής. 

----------------------------------------------------

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

Ορθά σημειώνεται παραπάνω ότι το ΔΩΡΟ δεν εξαρτάται από την ποιότητα του ΔΩΡΕΟΛΗΠΤΗ αλλά από το μεγαλείο του ΔΩΡΕΟΔΟΤΗ. 

Σε αυτό συμφωνούμε κατ' αρχήν, επειδή ο δωρητής και εν προκειμένω ο ΘΕΟΣ δεν δεσμεύεται από κανένα άλλο νόμο εκτός από εκείνους που ο ΙΔΙΟΣ θέσπισε. 

Σύμφωνα με την παραπάνω λογική προϋπόθεση, λοιπόν, αξίζει να ερευνηθεί: 

• Κατά πόσον ένας γιατρός θα έκανε δώρο σε έναν μεθυσμένο το νηστέρι του, με το οποίο ο μεν γιατρός κάνει θαυμαστές επεμβάσεις, ενώ ο ανόητος θα μπορούσε να πληγωθεί ο ίδιος και να πληγώσει και άλλους;  

• Επίσης κατά πόσον θα ήταν φρόνιμο ο πρύτανης ενός  Πανεπιστημίου να κάνει δώρο ένα ΠΤΥΧΙΟ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ σε έναν ανόητο που χωρίς τα προσόντα θα μπορούσε να αφαιρέσει ζωές; 

• Και βέβαια η ίδια λογική θα μπορούσε να βρει εφαρμογή σε μύρια όσα πιθανά ΔΩΡΑ τα οποία στη διάθεση κάποιου ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΥ θα μπορούσαν να προξενήσουν κακό στον ίδιο και σε άλλους.   

Στα παραπάνω παραδείγματα κανείς δεν αμφισβητεί τη σπουδαιότητα του ΔΩΡΟΥ, σίγουρα όμως θα αμφιβάλλει για την φρόνηση τους ΔΩΡΗΤΗ αν κάνει κάτι τέτοιο. 

Ο Θεός μας, λοιπόν, που είναι πολύ πιο ΣΟΦΟΣ και πολύ πιο ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΟΣ, θα μπορούσε ποτέ να χαραμίζει τα ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ σε ανθρώπους που 

• είτε τα χρησιμοποιούν για να δοξάσουν τον εαυτό τους  

• είτε τα χρησιμοποιούν για να παρασύρουν συνανθρώπους σε πλάνη;

Τι γίνεται όμως όταν κάποιος που γεύθηκε την ουράνια δωρεά, και έγινε μέτοχος του Αγίου Πνεύματος και έπειτα ΠΑΡΕΠΕΣΕ; 

• Εξακολουθεί ο Θεός να χρησιμοποιεί έναν τέτοιο;  

• Και είναι ο Θεός δέσμιος σε μια τέτοια κατάσταση; 

Αν το χωράφι δέχεται βροχή αυτό γίνεται για να φέρει ΒΟΤΑΝΗΝ ΩΦΕΛΙΜΟΝ. Όταν όμως ΕΚΦΥΗ ΑΚΑΝΘΑΣ είναι πλησίον κατάρας... (Εβρ. 6:4-8). 

=================

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook

     

είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :

Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.