Η Ανάληψη και η Πεντηκοστή...

Η Ανάληψη και η Πεντηκοστή...

.

.

ΔΥΝΑΜΗ ΑΝΥΨΩΤΙΚΗ 

ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ συγκινητική η σκηνή εκείνη, που μπροστά στα έκπληκτα βλέμματα των μαθητών Του, ο Κύριος, με την κίνηση της ευλογίας στα άχραντα Του χέρια, «διέστη απ' αυτών και ανεφέρετο εις τον ουρανόν». Και οι μαθητές γεμάτοι θαυμασμό και δέος, καρφωμένοι στη θέση τους, «ήσαν ατενίζοντες εις τον ουρανόν πορευομένου αυτού». Δεν θέλουν να Τον αποχωριστούν. Είναι ο λατρευτός τους Κύριος και Θεός τους. Δεν έχει αιχμαλωτιστεί μόνο το βλέμμα τους από την αγάπη Του. Πιο πολύ έχει αιχμαλωτιστεί η καρδιά τους. Και όπου είναι η αγάπη, εκεί είναι και το βλέμμα και η καρδιά. Αυτή η σκηνή, χαραγμένη βαθιά στη μνήμη τους και στην καρδιά τους, θα είναι πηγή δύναμης και χαράς στο μετέπειτα δύσκολο έργο τους.  

Οι μαθητές «ήσαν ατενίζοντες στον ουρανόν», όχι μόνο τη στιγμή τής Αναλήψεως του Σωτήρος Χριστού, αλλά σε ολόκληρη την πολυκύμαντη ζωή τους. Ατένιζαν τον ουρανό, χωρίς συγχρόνως να χάνουν την επαφή τους με τη γη. Ασφαλώς είχαν δοσμένη την καρδιά τους στο Χριστό. Η ψυχή τους δεν έπαυε να ποθεί την ουράνια πατρίδα, «όπου πρόδρομος υπέρ ημών εισήλθεν ο Ιησούς» (Εβρ. στ' 20). Ήξεραν όμως πως αν ατενίζεις τον ουρανό, χωρίς να κοιτάζεις και την γη, χάνεις την επαφή και με τον ουρανό. Ο ουρανός δεν κατακτάται χωρίς τη Γη, χωρίς δηλαδή τον συνάνθρωπο, τον «πλησίον».

Το είχαν ακούσει από το αδιάψευστο στόμα του Κυρίου: Για να κληρονομήσεις την αιώνια ζωή απαραίτητη προϋπόθεση είναι το «αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου... και τον πλησίον σου ως σεαυτόν». Δεν αρκεί να «ατενίζεις τον ουρανό». Δεν αρκεί να αγαπάς και να λατρεύεις «Κύριον τον Θεόν σου» Αν δεν αγαπάς και τον πλησίον σου, αστοχείς, αποτυχαίνεις στο σκοπό σου, στην πνευματική αποστολή σου. Αυτό τούς λένε και οι άγγελοι. Τους παρακινούν να σταματήσουν την εκστατική ενατένιση και να επιστρέψουν στο έργο τους· «Άνδρες Γαλιλαίοι, τι εστήκατε εμβλέποντες εις τον ουρανόν;» (Πράξ. α' 11). 

Μοναδικό γεγονός η Ανάληψη του Θεανθρώπου. Ανέβηκε στους ουρανούς και κάθισε στα δεξιά του ουράνιου Πατέρα. Το ανθρώπινο σώμα δοξασμένο βρίσκεται τώρα στον ούρανό. Έτσι η Ανάληψη δεν είναι μια γιορτή, που τιμάται μονάχα μια φορά το χρόνο. Είναι ένα κάλεσμα για μια καθημερινή ανάβαση, για μια συνεχή ανύψωση νου, ψυχής και καρδιάς στον θρόνο της θεϊκής δόξας, εκεί που βρίσκεται η θεωμένη πια ανθρώπινη φύση.

Πώς όμως θα γίνει η ζωή μας ολόκληρη μια συνεχής ανάβαση προς την Αλήθεια, το Φως, τη Ζωή, προς τον Θεό; Η πνευματική ανάβαση απαιτεί κόπο. προσπάθεια συνεχή, θυσία. Δεν κατακτάει κανείς τις φωτόλουστες κορυφές της αρετής, της αγιότητας, της αγάπης χωρίς αγώνα. Για να εξουδετερώσουμε τη δύναμη της ηθικής «βαρύτητας», την έλξη της αμαρτίας, μάς είναι απαραίτητη μια άλλη δύναμη πανίσχυρη, η «δύναμη εξ ύψους» αύτη που υποσχέθηκε ο Κύριος στους μαθητές του.

Η βαρύτης, ο νόμος της παγκοσμίου έλξεως, επενεργεί στον υλικό, στον αισθητό χώρο. Υπάρχει και μια άλλη έλξη, η έλξη της αμαρτίας, που τραβάει αδιάκοπα την καρδιά προς τα κάτω και δεν την αφήνει να ανέβει πάνω από τις μικρότητες, να αγκαλιάσει όλους τους ανθρώπους. 

Και ο νόμος αυτός της ηθικής βαρύτητας, που δεν αφήνει την ψυχή μας να απολαύσει ουράνιες χαρές, δεν υπερνικάται παρά μόνο με τη δύναμη της αγάπης. Η αγάπη είναι δύναμη ανυψωτική. Ο πιο ασφαλής δρόμος που οδηγεί, που ανεβάζει στον Θεό, περνάει από τον άνθρωπο. Δεν μπορεί κανείς να ατενίσει το πρόσωπο του Θεού, αν δυσκολεύεται να ατενίσει το πρόσωπο του ανθρώπου. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος από την αγάπη. Η αγάπη είναι μίμηση Θεού. Ο Θεός είναι αγάπη. Και ο άνθρωπος που αγαπάει προχωρεί από το «κατ’ εικόνα» στο «καθ’ ομοίωσιν Θεού», για το οποίο είναι δημιουργημένος. Γίνεται «κοινωνός θείας φύσεως». Έτσι όχι απλώς ανυψώνεται και ατενίζει το πρόσωπο του Θεού. Θεώνεται. Ζει κιόλας από τη γη αυτή την αιωνιότητα.

«ΖΩΗ», Μάιος 2014

=================

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook

     

είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :

Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.

Η εικόνα αυτού που πιστεύει στον Χριστό

Η εικόνα αυτού που πιστεύει στον Χριστό

.

.

Πόσο ωραία είναι η εικόνα του πιστού! Πόσο θαυμαστή η χάρη της! Το κάλλος της σε γοητεύει, το δε ύφος της εκφράζει την εμπιστοσύνη του πιστού προς τον Θεό. Η γαλήνη που είναι απλωμένη στη μορφή της εκφράζει την ειρήνη της ψυχής, η δε ηρεμία της την αταραξία της καρδιάς. 

Η χαραγμένη στο πρόσωπο του πιστού καλοσύνη, μαρτυρά την ήσυχη συνείδησή του. Ο πιστός εικονίζεται σαν άνθρωπος που έχει απαλλαγεί από την τυραννία των ασταμάτητων μεριμνών της ζωής, οι οποίες καταπονούν συνεχώς το πνεύμα και, επίσης, σαν άνθρωπος του οποίου η πεποίθησή του προς τον Θεό ζωγραφίζεται με ζωηρά χρώματα πάνω στα χαρακτηριστικά του προσώπου του. 

Αληθινά, ο πιστός εικονίζεται σαν άνθρωπος μακάριος και είναι μακάριος διότι κατέχει ήδη την πληροφορία για τη θεϊκή προέλευση της πίστης του και έχει πεισθεί για την αλήθειά της. Ο Θεός μίλησε μυστικά στην καρδιά του. Η θεία φωνή γέμισε την καρδιά του και η θεία ευφροσύνη την πλημμύρισε. Η καρδιά του και η διάνοιά του είναι αφοσιωμένες στον Θεό. 

Η καρδιά του καίγεται από την αγάπη του Θεού και το πνεύμα του βιάζεται να ανυψωθεί προς τον Θεό.

Ο πιστός, έχοντας καταλύσει τα δεσμά του εγωισμού, τα οποία περιορίζουν ασφυκτικά την αγάπη του και δεν του επιτρέπουν να ενεργεί και να βλέπει πέρα από έναν μικρό ορίζοντα γύρω από τον εαυτό του, τινάχτηκε μακριά και λευτερώθηκε από τον τυραννικό ζυγό της δουλείας και του εγωισμού, καταργώντας την άθλια λατρεία του εαυτού του.

Έτσι, ελεύθερος από τα δεσμά του, τρέχει παντού στη γη σε όλα τα σημεία του ορίζοντα, και σπεύδει όπου τον καλεί η αγάπη προς τον πλησίον. Κανείς πλέον δεν υπάρχει που να τον εμποδίζει, κανείς που να τον επηρεάζει. Οι ηδονές του κόσμου –που σαν ποτάμια κυλούν πάντοτε- και οι απολαύσεις των επίγειων αγαθών, δεν τον δελεάζουν πιά.

το είδωλο του εγωισμού του κατέπεσε και συντρίφτηκε και όσες θυσίες, προσφορές και θυμίαμα πρόσφερε μέχρι τώρα σ' αυτόν, στο εξής τα προσφέρει μόνο στον Θεό της αγάπης, που πλέον αγαπά και λατρεύει με όλη του την ψυχή.

Είναι αφοσιωμένος εξολοκλήρου, με την ψυχή και την καρδιά, στον αληθινό και ζώντα Θεό: έτσι λησμονεί τον κόσμο και αμελεί μάλιστα συχνά και τη φροντίδα του ίδιου του σώματός του.

το βλέμμα του ατενίζει προς τον Θεό, η δε καρδιά του τον αναζητά ασταμάτητα. το πνεύμα του καταγίνεται με τη μελέτη των έργων Του, η δε ψυχή του επαναπαύεται στη θεία πρόνοια του Δημιουργού.

Τά πάντα διεγείρουν στην καρδιά του πιστού καινούργια συναισθήματα. Ολόκληρη η δημιουργία μιλά με μυστική γλώσσα στην ψυχή του για τη σοφία και την αγαθότητα του θείου Δημιουργού της. Εντρύφημά του είναι η μελέτη των έργων του Θεού: και χαρά του αυτή που προκαλείται από την ενατένιση του κάλλους της δημιουργίας. Μελέτημα της καρδιάς του είναι όσα φανερώνουν τίς θείες εικόνες του αγαθού πάνω στη γη, δηλαδή το αγαθό, η αλήθεια και η δικαιοσύνη. 

Ευτυχία του, αληθινή και σίγουρη, είναι η παντοτινή και αδιάκοπη επικοινωνία με τον θείο Δημιουργό. τα λόγια του Θεού είναι σαν μέλι γλυκό στο στόμα του. Αυτά μελετάει μέρα και νύχτα. Η καρδιά του καίγεται από την αγάπη του προς τον Θεό. Τρέχει προς Αυτόν και Αυτόν αναζητά μελετώντας τα δημιουργήματα. Ασταμάτητο έργο του η κατά το δυνατόν τελειοποίησή του και διακαής επιθυμία του η ομοίωσή του με τον Θεό. Η αγάπη και η λατρεία του Θεού πλημμυρίζουν την πληγωμένη από τον θείο πόθο καρδιά του.

Ο δε ύμνος και η δοξολογία, η ευχαριστία και η ευλογία απευθύνονται με θέρμη και ακατάπαυστα από το στόμα του προς τον Θεό. Από τα χείλη του εξέρχεται σοφία, η δε καρδιά του είναι γεμάτη σύνεση και γνώση. Η ζωή του είναι δημιουργική και γεμάτη αρμονία. Ζει σπεύδοντας, με σκοπό και περίσκεψη, προς την τελείωση για την οποία και έχει πλασθεί, και απολαμβάνει άφθονη την ευδαιμονία που προέρχεται από την αγαθότητα του Θεού. 

Ζει στη γη, αλλά η πολιτεία του είναι ουράνια. Δίχως να εξαντλείται στα προβλήματα της ζωής, ένα μέλημα έχει, μία μέριμνα: το να μην ασχολείται με τα πολλά, αλλά για το ένα και μόνο που έχει πραγματικά ανάγκη. Όλη του η φροντίδα στρέφεται στο πώς να εκπληρώσει τον θείο νόμο και για το πώς θα πράττει το αγαθό. Η κοινωνία των ανθρώπων, κάθε φυλής και έθνους, είναι κοινωνία αδελφών εξ αίματος και, γι' αυτό, επιθυμεί σφοδρά να επεκτείνει τίς ευεργεσίες του προς όλους.

Χαίρεται με τίς ευτυχίες τους και λυπάται για τίς δυστυχίες τους. Όλη την ημέρα ελεεί και δανείζει, η δε δικαιοσύνη του μένει αιώνια. Η καρδιά του ελπίζει πάντα στον Κύριο, η δε ψυχή του είναι ήδη έτοιμη να παρουσιαστεί μπροστά στον Πλάστη της. Γεμάτος ελπίδα και θάρρος αναφωνεί μαζί με τον ψαλμωδό: «Κύριος εμοί βοηθός και ου φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι άνθρωπος».

Νεκτάριος, Επίσκοπος Πενταπόλεως

ΠΗΓΗ: http://nefthalim.blogspot.gr/2014/05/blog-post_762.html

=================

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook

     

είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :

Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.