Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΕΡΑΚΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΕΡΑΚΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

17.10.13

Σταυρός! Ποιος σταυρός;


Σταυρός! Ποιος σταυρός;
.
.
Ωραία γράφει, ως συνήθως ο αρχιμ. Δανιήλ Αεράκης στο περιοδικό "Ιωάννης ο Βαπτιστής", όμως, όπως κι εμείς πολλές φορές, λάθος κάνει στην παρούσα εξύμνηση του "σταυρού"... 
Από τα Ευαγγέλια γνωρίζουμε πως ΤΡΕΙΣ ήταν οι σταυροί που στήθηκαν στο Γολγοθά... 

  • Ξύλινοι ήταν και οι τρεις... 
  • Σταυροί μαρτυρίου ήταν και οι τρεις... 
  • Και των τριών σταυρών οι κατάδικοι πέθαναν...

Αλλά μόνο στον ένα σταυρό έγινε ΘΥΣΙΑ ΛΥΤΡΩΤΙΚΗ... 
=

Εκείνο που έκανε αυτόν τον ΣΤΑΥΡΟ να διαφέρει 
  • δεν ήταν το σχήμα τους... (όπως συνήθως με διαφορετικό σχήμα ζωγραφίζουν τους σταυρούς των ληστών κάποιοι αγιογράφοι)...  
  • δεν ήταν το ξύλο τους... 
  • δεν ήταν η αποτελεσματικότητά τους ως όργανα θανάτου... 
  • δεν ήταν ότι ένας δήθεν διασώθηκε, επειδή και οι τρεις χάθηκαν και ας λένε παραμύθια οι παπάδες για να εμπορεύονται "τιμιόξυλα" με το αζημίωτο...
=

Εκείνο που έκανε τον ΑΛΗΘΙΝΟ ΣΤΑΥΡΟ να διαφέρει ήταν: 
1. Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ, που θυσιάστηκε επάνω του. 
2. Το ΑΙΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, με το οποίο εξαγοράστηκαν και καθαρίστηκαν οι αμαρτίες μας. 
3. Το ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ μέσω του οποίου αγιάζεται και η δική μας καθημερινή ζωή. 
Ακόμη και αν είχε διασωθεί ως σήμερα ο ΙΔΙΟΣ Ο ΞΥΛΙΝΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ επάνω στον οποίο καρφώθηκε ο Κύριος [που ευτυχώς δεν έχει διασωθεί]καμία ουσιαστική αξία δεν θα είχε για τους Χριστιανούς, εκτός ίσως σαν ένα ιστορικό κειμήλιο και τίποτε παραπάνω... 
Ο απόστολος Παύλος γνώριζε και δίδασκε αυτή την αλήθεια, που τόσο εύκολα και άστοχα καταπάτησαν οι "δήθεν αποστολικοί διάδοχοι"...  
«Εμοί δε μη γένοιτο καυχάσθαι ει μη εν τω σταυρώ του κυρίου ημών Ιησού Χριστού, δι’ ου εμοί κόσμος εσταύρωται καγώ κόσμω» 
(Γαλάτας 6:14)  


ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ
"ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ" 


ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ
 Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:
neakaipalaia@gmail.com
=
Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :
Η αναδημοσίευση ύλης από το "ΝΕΑΚΑΙΠΑΛΑΙΑ" σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι εμείς συμφωνούμε ή εγκρίνουμε όλες τις δικές τους απόψεις.



10.11.12

Μελέτη της Αγίας Γραφής...


Μελέτη της Αγίας Γραφής...


 
Αντιγράφουμε από το περιοδικό "Ιωάννης ο Βαπτιστής" (Νοεμβριος 2012):
==
Η μελέτη της Αγίας Γραφής για τον ορθόδοξο χριστιανό είναι αναγκαία, όσο αναγκαίο είναι το πότισμα για το δεντράκι. Δροσίζει και αναπαύει την ψυχή. Ενισχύει και παρηγορεί. Έρχεται πολλές φορές σε δύσκολη θέση ό χριστιανός, είτε από αρρώστια, είτε από αδικία, είτε από συκοφαντία, είτε από αθυμία και ραθυμία. Χρειάζεται ενίσχυση και παρηγοριά. Την βρίσκει στην ανάγνωση της Αγίας Γραφής. Λέει ό ιερός Χρυσόστομος: «Ψυχή παρά τους ρύακας εστηκυία των θείων Γραφών και ποτιζομένη διηνεκώς, εκείνα τα νάματα και την δρόσον του Πνεύματος εν εαυτή συνάγουσα, προς πάσαν πραγμάτων περίστασιν αχείρωτος έσται... Ευκόλως αποκρούεται την πύρωσιν των παθών, από της των Γραφών αναγνώσεως ικανήν παράκλησιν έχουσα» (Ε.Π.Ε. 26,280). Μετάφραση: Ψυχή, που βρίσκεται κοντά στις πηγές των θείων Γραφών και συνεχώς ποτίζεται, και συνάγει μέσα της τα νάματα και τη δροσιά του ουρανού, είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει κάθε δύσκολη περίσταση... Εύκολα εξουδετερώνει το φούντωμα των αμαρτωλών παθών. Παίρνει μεγάλη ενίσχυση από την ανάγνωση των Γραφών.
Δύο είναι οι άμεσοι τρόποι επικοινωνίας με τον Θεό:
  Ο ένας όταν εμείς Του μιλάμε διά της προσευχής.
  Ο άλλος όταν Εκείνος μας μιλάει διά της Γραφής.
Με τη μελέτη της Γραφής είναι σαν να περπατάμε μέσα στον παράδεισο και ν' ακούμε τα βήματα του Θεού. «Η των Γραφών ανάγνωσις Θεού ομιλία εστίν. Όταν ουν ο Θεός τον εν αθυμία παρακαλη, τί των όντων αυτόν εις αθυμίαν εμβαλείν δύναται;» (Χρυσόστομος. Ε.Π.Ε. 26,280). Μετάφραση: Η ανάγνωση των Γραφών είναι κοινωνία με τον Θεό. Όταν, λοιπόν, ο Ίδιος ο Θεός παρηγορεί τον πιστό σε στιγμή αθυμίας, τότε ποιο πράγμα μπορεί να τον βυθίσει σε κατάθλιψη;
Η κοινωνία μας με τον Θεό διά της μελέτης της Αγ. Γραφής δεν είναι απλώς μια συζήτηση «περί τινων θεμάτων». Είναι αποκάλυψη, φανέρωση των μυστηρίων του Θεού, που γίνεται όχι με κριτήρια γνωσιολογικά, αλλά πνευματικά.
Μπορεί ολιγογράμματος πιστός να καταλαβαίνει την Αγία Γραφή καλύτερα από μορφωμένο κατά κόσμο επιστήμονα. Ο ίδιος ο Κύριος δοξολογεί γι αυτό τον ουράνιο Πατέρα. «Εξομολογούμαι σοι, Πάτερ, κύριε του ουρανού και της γης, ότι απέκρυψας ταύτα από σοφών και συνετών και απεκάλυψας αυτά νηπίοις» (Ματθ. 11/ια/25).
Να δοξολογούμε και να ευχαριστούμε τον Θεό για τη δωρεά Του, που λέγεται Αγία Γραφή.[…]
  =
__Μόνο η μελέτη της Αγίας Γραφής αποκαλύπτει το ΜΕΓΑΛΕΙΟ της και την ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ της, ως λόγου του Θεού, άρτου πολύτιμου για τη ζωή μας.
__


 ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ
"ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ" 

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ

 Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια, λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:neakaipalaia@gmail.com

24.10.11

Του κλεφταρά Μαμωνά...

Τίνος είναι οι πολιτικοί και οι θρησκευτικοί ηγέτες; Την απάντηση δίνει ο Αρχιμ. Δανιήλ Αεράκης στο παρακάτω σχόλιο στο Περιοδικό "Ιωάννης ο Βαπτιστής" που εκδίδει ο ίδιος:


_____________________________________

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ "ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ" 

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια, λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε. 
Διεύθυνση: BBASOS@gmail.com   

13.6.11



Για την αρπαγή των πιστών



Ο γνωστός αρχιμανδρίτης Δ. Αεράκης δημοσίευσε πρόσφατα στο περιοδικό "Ιωάννης ο Βαπτιστής" (Ιούνιος 2011) το παρακάτω ΑΛΗΘΙΝΟ σχόλιο.
__Μακάρι πολλοί δήθεν "γνώστες" των Γραφών να είχαν την ίδια ταπείνωση όταν "παίρνουν θέση" για διάφορες βιβλικές διδασκαλίες που τείνουν να ερμηνεύουν "κατά το δοκούν"...


====================================



Αρπαγή των ζώντων

Θαυμαστή θα είναι η άνάστασις των νεκρών κατά την ημέρα της δευτέρας παρουσίας του Κυρίου. Θαυμαστή θα είναι και η αρπαγή των ζώντων. Από τη γη θα άρπαγούν σε μια άλλη κατάσταση.
Όπως νεφέλη άρπαξε το Θεάνθρωπο Κύριο και Τον ανέβασε στον ουρανό, στα δεξιά του Πατρός, έτσι νεφέλες θ' αρπάξουν τους ανθρώπους, που θα συμβεί να ζουν κατά τη μέρα εκείνη, για να τους φέρουν μπροστά στο φοβερό βήμα του Κυρίου.
Οι άγιοι, όσοι αγωνίζονται για τη ζωντανή τους ομολογία και για την έμπρακτη αγάπη, αυτοί θα βρίσκονται πάντοτε με τον Κύριο στη βασιλεία Του την επουράνια. Οι άλλοι, όσοι μόνοι επέλεξαν την οδό της σκληρότητας και αμετανοησίας, αυτοί θα πορευτούν στον τόπο, που για το Σατανά υπάρχει, δηλαδή, στην αιώνια κόλαση (Ματθ. 25/κε/41).
Για την αλλαγή της καταστάσεως, του όλου σκηνικού της ζωής, λέει ο απ. Παύλος: «Έπειτα ημείς οι ζώντες οι περιλειπόμενοι άμα συν αυτοίς αρπαγησόμεθα εν νεφέλαις εις απάντησιν του Κυρίου εις αέρα, και ούτω πάντοτε συν Κυρίω εσόμεθα» (Α' Θεσ. 4/δ/17).
Μεγάλη περιέργεια δείχνουν ορισμένοι για το χρόνο και τον τρόπο της δευτέρας παρουσίας. Για το τί σημαίνει αρπαγή, νεφέλη, αλλαγή, συντέλεια του κόσμου, νέα γη και νέος ουρανός.
Αλλ' η Γραφή πουθενά δεν ικανοποιεί την περιέργεια αυτή. Άλλωστε φανερώνει εγωισμό να θέλουμε να συλλάβουμε τα ασύλληπτα^ να κατανοήσουμε όσα ο Κύριος απέκρυψε και δεν είναι αναγκαία να πληροφορηθούμε. Ας ακούσουμε τι σχετικά λέει ο ιερός Χρυσόστομος:
«Παιδεύθητι, ω άνθρωπε, εν τοις κάτω και τοις ενταύθα, και μη περιεργάζου μηδέ πολυπραγμόνει τον ουρανόν. Την γην ουκ οίδας, ειπέ μοι, αφ' ης ετέχθης, εν η ετράφης, ην οικείς, ην πατείς, ης άνευ ουδέ αναπνεύσαι δύνασαι, και τα τοσούτον αφεστηκότα πολυπραγμονείς;» (Ε.Π.Ε. 22,496-498). 
Μετάφρασις: Προσπάθησε, άνθρωπε, να μελετήσεις τα ευρισκόμενα στη γη και να μη περιεργάζεσαι ούτε να καταπιάνεσαι με τον ουρανό. Τη γη δεν γνωρίζεις, οπού γεννήθηκες και οπού τράφηκες^ τη γη, που κατοικείς, που πατείς, που χωρίς αυτήν δεν μπορείς ούτε ν' αναπνεύσεις, και καταπιάνεσαι να εξηγήσεις όσα απέχουν τόσο πολύ;
  Ένα ενδιαφέρει το χριστιανό: Να ζει έτσι στον παρόντα βίο, ώστε την ώρα της μεγάλης αλλαγής του σύμπαντος κόσμου, άγγελοι στα φτερά τους να τον «αρπάξουν» και να τον φέρουν στη δόξα του Κυρίου.
Η σκέψη της δευτέρας παρουσίας, η πίστη στην Έλευση του Χριστού, η ελπίδα της βασιλείας των ουρανών είναι η «παράκλησις» των πιστών.
Ο ένας ενισχύει τον άλλον μ' αυτή την ελπίδα. Και όλοι μαζί παρακαλούν τον Αγαπητό: «Ναι, έρχου, Κύριε Ιησού» (Αποκ. 22/κβ/20).




ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ


Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια, λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε.


.