Αν αλλάξουμε τροφή... 
  

Όταν χάνουμε τον κόσμο, χανόμαστε και μεις. Αφού χωρίς τον κόσμο δεν θα σωθούμε.

Θα σωθούμε χωρίς αγάπη στον κόσμο; Χωρίς προσφορά στον κόσμο; Χωρίς να σερβίρουμε Χριστό στον κόσμο; Ο Κύριος είπε: «Πορευθέντες εις τον κόσμον άπαντα, κηρύξατε το ευαγγέλιον πάση τη κτίσει» (Μάρκ. ιστ' 15).

Δεν θα πάτε για να εκπολιτίσετε τον κόσμο. Θα πάτε, γιατί πεινάει ο κόσμος.

• Το ευαγγέλιο είναι τροφή και μεταστροφή.

• Το ευαγγέλιο είναι τροπή και μετατροπή.

Ο κόσμος πρέπει να ξανακερδηθεί. Ή μπαίνεις με τον κόσμο στο αεροπλάνο και ανεβαίνεις ψηλά, ή κλείνεσαι με τον κόσμο στο σαπιοκάραβό του και καταποντίζεσαι μαζί του.

Ο κόσμος πρέπει ν' αλλάξει. Και μπορεί, όταν του δώσουμε τη ζωή της ζωής. Είναι ο Χριστός της αλλαγής. Ο Χριστός της μεταμορφώσεως.

• Ο κόσμος πρέπει να αλλάξει. Και θα αλλάξει, αν αλλάξει τροφή.

Τρώμε όσα σερβίρει ο κόσμος, ιδίως στα τηλεοπτικά και ψηφιακά του τραπέζια. Τρώμε κοπριές και γινόμαστε ζώα. Της μυθικής Κίρκης το ραβδάκι είναι ηλεκτρονικό πλέον." Αλλαγή για τόν κόσμο σημαίνει: Γουρουνοποίηση του κόσμου.

Ύλη και ιλύς. Λάσπη και βρωμιά.

• Αν αλλάξει τροφή, θα αλλάξει ζωή, θα μεταβληθεί από μάζα σε κοινωνία, από πτώμα σε σώμα, από σήψη στα ύψη.

«Γεύσασθε και ίδετε...» (Ψαλμ. λγ’ 9).

Δαν. Αεράκης, Περ. «Ιωάννης Βαπτιστής» Οκτ.  2011,  σ. 166.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ "ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ"

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,  

λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε 

.

 

Μητροπολίτης Ναυπάκτου Ιερόθεος: 

"Όχι σε ηγέτες που μας παραμυθιάζουν" 

http://www.romfea.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=8518:-q-q&catid=43:2011-04-16-11-54-50

............

__Ο κα­θη­γη­τής Α­ντώ­νιος Κου­τσε­λί­νης δί­νο­ντας τον ο­ρι­σμό της ε­ξάρ­τη­σης γρά­φει ό­τι ως ε­ξάρ­τη­ση «νο­εί­ται μια κα­τά­στα­ση ψυ­χι­κή ή και φυ­σι­κή («σω­μα­τι­κή») που εμ­φα­νί­ζε­ται ως α­πο­τέ­λε­σμα της ε­πί­δρα­σης ε­νός φαρ­μά­κου σ’ έ­να ζω­ντα­νό ορ­γα­νι­σμό και χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται α­πό μια ποι­κι­λί­α εκ­δη­λώ­σε­ων, μέ­σα στίς ο­ποί­ες πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται πά­ντο­τε η διά­θε­ση για την συ­νέ­χι­ση λή­ψης του φαρ­μά­κου, με σκο­πό την ε­πα­νεκ­δή­λω­ση των φαρ­μα­κο­λο­γι­κών ε­νερ­γει­ών του ή α­ντί­θε­τα την α­πο­φυ­γή δυ­σά­ρε­στων συ­μπτω­μά­των που μπο­ρεί να εκ­δη­λω­θούν, ό­ταν δεν λη­φθεί».

__Δε­δο­μέ­νου ό­τι η ε­ξάρ­τη­ση εί­ναι σω­μα­τι­κή, ψυ­χο­λο­γι­κή και ι­δε­ο­λο­γι­κή, σκέ­φθη­κα ό­τι η ελ­πί­δα και η ε­πι­δί­ω­ξη της λή­ψης της πέ­μπτης δό­σης θυ­μί­ζει έ­ναν ε­ξαρ­τη­μέ­νο ορ­γα­νι­σμό, που εί­ναι ε­θι­σμέ­νος στα ψευ­δαι­σθη­σιο­γό­να-πα­ραι­σθη­σιο­γό­να «ναρ­κω­τι­κά», τα ο­ποί­α «προ­κα­λούν δια­τα­ρα­χές της α­ντί­λη­ψης του ε­πι­πέ­δου συ­νεί­δη­σης και του θυ­μι­κού».

__Έ­τσι, η α­να­με­νό­με­νη οι­κο­νο­μι­κή δό­ση υ­πεν­θυ­μί­ζει την κα­τά­στα­ση ε­νός λα­ού που εί­ναι ε­ξαρ­τη­μέ­νος, που έ­χει ε­θι­σθεί στο φάρ­μα­κο και ό­ταν του το παίρ­νουν α­ντι­με­τω­πί­ζει τα συ­μπτώ­μα­τα της στέ­ρη­σης. Για να θυμηθώ τον Μαρκούζε, αυτό παραπέμπει στόν «μονοδιάστατο άνθρωπο» και τη «μονοδιάστατη κοινωνία», η οποία παραθεωρεί το «ουσιώδες» του βίου που έχει σχέση με το νόημα ζωής, που δεν στηρίζεται στην πλαστικότητα των αναγκών και την δουλοπρέπεια.

__Τα ε­ρω­τή­μα­τα εί­ναι πολ­λά: τό­σα χρό­νια, λοι­πόν, ως λα­ός και ως κοι­νω­νί­α έ­χου­με υ­πο­στεί ε­ξάρ­τη­ση σε τέ­τοι­ες ανούσιες «ου­σί­ες» που προ­κα­λούν ψευ­δαι­σθή­σεις και χρεια­ζό­μα­στε αλ­λε­πάλ­λη­λες δό­σεις; Και θα πε­ρι­μέ­νου­με πά­ντο­τε α­πό τους πα­γκό­σμιους ε­μπό­ρους των «ναρ­κω­τι­κών ου­σι­ών» να μας δί­νουν τις δό­σεις για να μήν υ­πο­στού­με τις συ­νέ­πει­ες της στέ­ρη­σης; 

__Το πρό­βλη­μα εί­ναι οι δό­σεις ή η α­πε­ξάρ­τη­ση και η θε­ρα­πεί­α α­πό την α­να­ζή­τη­ση ψευ­δαι­σθή­σε­ων, πα­ραι­σθή­σε­ων μι­άς ευ­τυ­χι­σμέ­νης ζω­ής; Τε­λι­κά, χρεια­ζό­μα­στε «ευ­τυ­χί­α ή ε­λευ­θε­ρί­α»;

__Βλέ­πω την α­ντί­δρα­ση των «α­γα­να­κτι­σμέ­νων», αλ­λά και «ε­ξα­γρι­ω­μέ­νων» πο­λι­τών και δεν θέ­λω να την ερ­μη­νεύ­σω μέ­σα α­πό την δια­δι­κα­σί­α της στέ­ρη­σης, αλ­λά μέ­σα α­πό την δια­δι­κα­σί­α της ε­λευ­θέ­ρω­σης α­πό ποι­κί­λες ε­ξαρ­τή­σεις που μας ε­πι­βάλ­λουν ξέ­να και ντό­πια οι­κο­νο­μι­κά κέ­ντρα συμ­φε­ρό­ντων και ποι­κι­λό­μορ­φοι μη­χα­νι­σμοί. Νο­μί­ζω ό­τι α­να­ζη­τεί­ται η ε­λευ­θε­ρί­α α­πό τον φαύ­λο κύ­κλο του ψεύ­δους, των υ­πο­σχέ­σε­ων μι­άς ευ­τυ­χι­σμέ­νης ζω­ής, που και αυτή δεν έρχεται.

__Έ­χει κου­ρα­σθεί ο κόσμος α­πό την α­πό­κρυ­ψη της α­λή­θειας που γί­νε­ται α­πό αυ­τούς που έ­πρε­πε να ε­νη­με­ρώ­νουν πλή­ρως τον λα­ό, αλλά και από την ανεργία και την στέρηση των αναγκαίων για την βιολογική ζωή.

__Πάσχει, όμως, και η κοινωνία μας. Η δια­φθο­ρά έ­γι­νε μέ­ρος του κοι­νω­νι­κού και οι­κο­νο­μι­κού συ­στή­μα­τος και δεν φαί­νε­ται ελ­πί­δα δι­όρ­θω­σης.

............

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο. Αξίζει...

 http://www.romfea.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=8518:-q-q&catid=43:2011-04-16-11-54-50

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ "ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ"

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια, 

λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε

.