«Άτερ όχλου» (= χωρίς την παρουσία του λαού)...

«Άτερ όχλου» 

(= χωρίς την παρουσία του λαού)...

__Από το ιστολόγιο του κ. Αθαν. Μουστάκη αντιγράφουμε το εξής πολύ ενδιαφέρον κείμενο: __Το ευαγγελικό ανάγνωσμα του όρθρου της Μεγάλης Πέμπτης προέρχεται από το 22ο κεφάλαιο του ευαγγελίου του ευαγγελιστή Λουκά. Ενώ πλησιάζει η εορτή του Πάσχα, οι αρχιερείς και οι φαρισαίοι, θορυβημένοι από την αποδοχή του Ιησού από τον ιουδαϊκό λαό, σχεδιάζουν να τον σκοτώσουν, αλλά θέλουν να το πράξουν χωρίς να το γνωρίζει ο λαός. __Δεν ήταν δυνατό να τον συλλάβουν την ώρα που δίδασκε στο ναό που είχε κτίσει ο Ηρώδης ο Μέγας, διότι ένιωθαν ότι θα υπήρχαν αντιδράσεις. Έτσι σχεδίασαν προσεκτικά τη σύλληψή Του. Πρώτα συνεννοήθηκαν με μέλος του στενού του κύκλου, τον μαθητή Του Ιούδα Ισκαριώτη, και του προσέφεραν αμοιβή για την πράξη του, έπειτα, αφού εξασφάλισαν το συνεργάτη, το ενδιαφέρον τους εστράφη στο να βρουν την κατάλληλη ευκαιρία. Για να είναι επιτυχημένη και ασφαλείς γι’ αυτούς, η προδοσία και η σύλληψη έπρεπε να γίνει νύχτα, έξω από την Πόλη, ενώ ο Ιησούς δεν θα ήταν περιτριγυρισμένος από τα πλήθη του λαού που τον είχαν δοξάσει προ ολίγων ημερών κατά την είσοδό Του στην πόλη. __Όλα έπρεπε να γίνουν «Άτερ όχλου». __Το «άτερ» είναι πρόθεση, η οποία συντάσσεται με γενική και σημαίνει «χωρίς».  __Πρόβλημα, λοιπόν, η παρουσία του όχλου για αυτούς που σχεδίαζαν τη θανάτωση του Κυρίου. __Από τη φράση αυτή του ευαγγελιστή Λουκά ξεπηδούν πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία. Πρώτα ο ευαγγελιστής μας δηλώνει τη δύναμη του λαού και τη σημασία του στην πορεία της ιστορίας και στη διαμόρφωσή της. Έπειτα μας βοηθά να συνειδητοποιήσουμε πόσο ενοχλητική μπορεί να γίνει αυτή η παρουσία σε όσους επιβουλεύονται τα συμφέροντά του. __Ακόμη φαίνεται ότι ο λαός μπορεί με την δυναμική του αντίδραση είναι ικανός να αποτρέψει την εφαρμογή των επιλογών των ισχυρών. __Οι διαπιστώσεις αυτές είναι ιδιαίτερα επίκαιρες σήμερα, Μεγάλη Τετάρτη 1η Μαΐου, καθώς αποτελούν κρίκους που συνδέουν αυτούς που σφετεριζόμενοι την εξουσία που κατέχουν από το λαό για το λαό, προσπαθούν να τον παραμερίσουν, ώστε να εφαρμόσουν ανενόχλητοι τα άνομα και επικίνδυνα σχέδιά τους. __«Άτερ όχλου» λαμβάνονται αποφάσεις και σήμερα. Ψηφίζονται νόμοι, αλλάζουν συμβάσεις εργασίας, καταργούνται δικαιώματα, ψαλιδίζονται ελευθερίες, εκμηδενίζονται μισθοί και χάνονται κόποι ετών! __Η εξουσία, όμως, και τότε και σήμερα φοβάται το λαό. __Ποιο λαό όμως; __Το συνειδητοποιημένο και αποφασισμένο λαό. Το λαό που ανταποκρίνεται στην αγάπη του Χριστού και επευφημεί τις πράξεις Του. Το λαό που μπορεί να αντισταθεί και να αποτρέψει τα τεχνάσματα της εξουσίας. Το λαό που μπορεί να επιβάλει τη θέλησή του. __Υπάρχει όμως και ο λαός που έμαθε να βάζει το στενό, προσωπικό συμφέρον πάνω από το συλλογικό, ο λαός που αρέσκεται κάποιοι να του χαϊδεύουν τα αυτιά και να νεκρώνουν τις αντιδράσεις του με υποσχέσεις. Ο λαός που κάνει τα πάντα για τα λεφτά. Ο λαός που δεν μπορεί να διακρίνει το άσπρο από το μαύρο. Ο λαός που δεν αφήνει την ασφάλεια (;) και την απάθεια του καναπέ του, όχι για να κατεβεί στις πλατείες υπακούοντας σε κομματικά κελεύσματα που διασπούν, αλλά για να αγωνιστεί να αποκτήσει πολιτικό λόγο, άποψη, γνώμη, και να γίνει πόλος αντίδρασης με την αγάπη στον πλησίον και την πίστη του σε ιδανικά και αξίες. __Το «άτερ όχλου» του ευαγγελιστή δίνει το στίγμα του φόβου της εξουσίας! __Τότε, το σχέδιο πέτυχε. Ο λαός ήταν απών. Ο Χριστός συνελήφθη και σταυρώθηκε! __Σήμερα, το πρόβλημα για την εξουσία δεν είναι τόσο η φυσική παρουσία του λαού, όπως ήταν τότε, όσο η απόκτηση της συνείδησης της αξίας και της δύναμής του. Η διεκδίκηση της ελευθερίας του από κάθε είδους δεσμά και η πίστη ότι μπορεί να πετύχει τους στόχους του όταν δεν είναι απών. Όταν έχει άποψη και την προβάλλει. Όταν πάψει να βλέπει τον πλησίον του ως αντικείμενο κέρδους και τον δει ως αντικείμενο αγάπης. __Η εξουσία κάθε εποχής προσπαθεί να πάρει και να εφαρμόσει τις αποφάσεις της «ἄτερ ὄχλου». Εμείς θα το επιτρέψουμε; http://amoustakis.wordpress.com/2013/05/01/ater-oxlou/?utm_source=feedly

=

__Μήπως σας βάζει να σκεφθείτε και η πρακτική όλων των Συνόδων, Πρεσβυτερίων, Εκτελεστικών Διακονικών κ.λπ. (όπως συμβαίνει και σήμερα σε όλες τις εκκλησίες), ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΚΕΚΛΕΙΣΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΘΥΡΩΝ... Δηλαδή ΑΤΕ ΟΧΛΟΥ... Δηλαδή ΟΠΩΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΦΟΝΕΙΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ; __Τίποτε δεν άλλαξε στις μεθοδίες του Σατανά... __Πάντα στο σκοτάδι εργάζεται και πάντα βρίσκονται ΣΚΟΤΕΙΝΟΙ άνθρωποι (ακόμη και αν λέγονται ΠΟΙΜΕΝΕΣ ή ΙΕΡΑΡΧΕΣ ή δεν ξέρω πώς αλλιώς) που είναι μαθημένοι και τους αρέσει να εργάζονται ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ... __Χωρίς να ενδιαφέρονται για το λόγου του Χριστού, ότι: __«Πας, όστις πράττει φαύλα, μισεί το φως και δεν έρχεται εις το φως, διά να μη ελεγχθώσι τα έργα αυτού»     (Ιωάν. 3:20)

 ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ

"ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ" 

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ

« Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

 Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια, λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

Σύγχρονες μορφές Πεντηκοστιανού Φαρισαϊσμού...

Σύγχρονες μορφές Πεντηκοστιανού Φαρισαϊσμού...

==

__Δημοσιεύοντας την παραπάνω "απόφαση", επισημαίνουμε πόσο εύκολο είναι κάποιος να ΚΑΤΑΚΡΙΝΕΙ και να ΥΠΟΒΙΒΑΣΕΙ τους άλλους, όταν την ίδια ώρα το "σπίτι" του είναι γεμάτο από υποκρισία, ανακολουθία, ασυνέπεια, σκάνδαλα, σκοταδισμό, φαρισαϊσμό και ανελευθερία...

__Επίσης επισημαίνουμε πόσο εύκολο είναι να ξεχνά κανείς τα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ και με ανακρίβειες να δημιουργεί "ήρωες" από εκεί που δεν υπάρχουν και να δοξολογεί "εαυτούς και αλλήλους" εκεί που δεν αξίζει...

Καλό θα ήταν οι αμετροεπείς συντάκτες της παραπάνω ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ να διάβαζαν το κείμενο που ακολουθεί. 

Ίσως και να έβλεπαν εκεί τον εαυτό τους και τις κακές τους πρακτικές...

===================================

Ιδιαίτερα οι θρησκευτικοί άνθρωποι διατρέχουν περισσότερο κίνδυνο να πουν μαζί με το Φαρισαίο: «ουκ ειμί ώσπερ οι λοιποί των ανθρώπων» ( Λουκ. ιη΄, 11 ) . Γύρω μας κυριαρχεί το κακό. Οι άνθρωποι συχνά βουλιάζουν στην άγνοια και την αμαρτία. Εύκολα μας έρχεται η ιδέα: «Δεν είμαστε σαν κι εκείνους, είμαστε καλύτεροι!». Μια τέτοια ιδέα μπορεί να μας δημιουργήσει υψηλό φρόνημα, να καλλιεργήσει μέσα μας την υψηλοφροσύνη και την έπαρση, οπότε η ταπεινοφροσύνη πάει περίπατο. Θέλει πολλή προσοχή. Θέλει η ταπεινοφροσύνη περισσότερη πεποίθηση στο Θεό και λιγότερη στον εαυτό μας. Θέλει άγρυπνη παρακολούθηση των κινήσεων της καρδιάς μας. Χρειάζεται πάντα η καθοδήγηση σοφού και διακριτικού πνευματικού.
Το να μπορούμε να ζούμε στην πλήρη αλήθεια, να δεχόμαστε τον έλεγχο του άλλου και να μη θιγόμαστε, να μη βλέπουμε τον εαυτό μας υψηλότερα από τους άλλους, δεν είναι εύκολο πράγμα.
Υπάρχουν άνθρωποι που νομίζουν τους εαυτούς τους ταπεινόφρονες. Αν όμως κάποιος διπλανός τους πει ένα λόγο προσβλητικό, εκεί αμέσως φουντώνει ο εγωισμός τους και γίνονται θηρία. Λέγει ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος: «Οι περισσότεροι από εμάς ονομάζουμε τους εαυτούς μας αμαρτωλούς∙ ίσως να το παραδεχόμαστε. Αλλά την ταπεινόφρονα καρδιά την ελέγχει η προσβολή και η εξουδένωση εκ μέρους των άλλων».

Καλλινίκου Καρούσου: Η «εν Χριστώ» Πνευματική ζωή, Εκδ. Χρυσοπηγή, Αθήνα 2010.

 

=

__

 ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ

"ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ" 

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ

« Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

 Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια, λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:neakaipalaia@gmail.com