Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΑΣΤΑΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΑΣΤΑΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

5.11.14

Πίστη χωρίς θεολογική "μαγειρική"...

Πίστη χωρίς θεολογική "μαγειρική"...

.
.
_Η κυρία Βέφα Αλεξιάδου δεν είναι θεολόγος ούτε κληρικός. Αυτά που γράφει είναι λόγια απλά, --και γι' τούτο έχουν μεγαλύτερη αξία-- είναι λόγια σωστά, ανεπιτήδευτα, και όχι στρατευμένα σε κάποια δογματική... 
_Ο θάνατος που χτύπησε πριν λίγες ημέρες την κ. Βέφα καθώς η κόρη της έχασε τη ζωή της από κρίση της πολύχρονης ασθένειάς της, στάθηκε αφορμή να γράψει τα παρακάτω: 
«Δεν μας τα παιρνει τα παιδια μας ο Θεος, που στην ουσια ειναι δικα του παιδια. Ο Θεος δεν ειναι κακος, δεν ειναι τιμωρος. Αυτη ειναι η ζωη μας! και το ξερουμε απο τη στιγμη που γεννιομαστε, οτι συγκρινομενη με την αιωνιοτητα ειναι ενα απειροελαχιστο ταξιδι. Γι αυτο πρεπει να ειμαστε παντα ετοιμοι για τη στιγμη που θα φθασουμε στο τερμα και θα περασουμε στην αιωνια ζωη. Στο συντομο αυτο ταξιδι εδω κατω στη γη, η ζωη μας ειναι ενα μεγαλο σχολειο! Ολοι ειμαστε μαθητες, δινουμε εξετασεις, κι εκει επανω ψηλα απονεμονται τα βραβεια.» 
_Συνυπογράφουμε τα λόγια της επειδή είναι ΑΛΗΘΙΝΑ και στηρίζονται απόλυτα στην ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ. 
_Λένε την μεγάλη αλήθεια που δυστάζουν να πουν οι κληρικοί και οι ιεροκήρυκες, πως Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΧΘΡΟΣ, δεν είναι φίλος, δεν τον στέλνει ο Θεός...  
_Όλα τα άλλα που λένε οι θρησκευόμενοι, πως τάχα ο Θεός παίρνει τα αγαπημένα μας πρόσωπα "για να στολίσει το δικό του ανθοδοχείο" και άλλες παρόμοιες ανοησίες, δεν είναι παρά ανθρώπινες εξυπνάδες που πέρασαν στη γλώσσα μας μέσα από την εθνική ειδωλολατρία...
_Λένε την μεγάλη αλήθεια πως ο πόνος του θανάτου είναι ΤΟ ΚΕΝΤΡΙ που πληγώνει κάθε ανθρώπινη ψυχή και ακόμη τραυμάτισε την ψυχή της μητέρας του Κυρίου μας, καθώς, όπως προφήτευσε ο γέρων Σιμεών:
  • «Και ευλόγησεν αυτούς ο Συμεών, και είπε προς Μαριάμ την μητέρα αυτού· Ιδού, ούτος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών εν τω Ισραήλ και εις σημείον αντιλεγόμενον. Και σου δε αυτής την ψυχήν ρομφαία θέλει διαπεράσει, διά να ανακαλυφθώσιν οι διαλογισμοί πολλών καρδιών» Λουκ. 2:34-35 ] 
_Μοναδική παρηγοριά των πιστών του Χριστού είναι Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ, της οποίας ΑΠΑΡΧΗ έγινε ο Χριστός, ο μεγάλος μας ΑΔΕΛΦΟΣ.
=================


16.10.14

Η βασική ιδιότητα του νεκρού

Η βασική ιδιότητα του νεκρού...

  • Εκκλ. 9:10 Πάντα όσα εύρη η χειρ σου να κάμη, κάμε κατά την δύναμίν σου· διότι δεν είναι πράξις ούτε λογισμός ούτε γνώσις ούτε σοφία εν τω άδη όπου υπάγεις. 
.

Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2014

Η βασική ιδιότητα του νεκρού

Στέφανος Κασιμάτης  
«Πώς γίνεται στην Ελλάδα να βγάζουμε τα εντελώς αντίθετα συμπεράσματα από την πραγματικότητα;». Το ερώτημα ήταν ρητορικό: ο φίλος που το έθεσε δεν περίμενε απάντηση. Αλλά, από την απόσταση του εξωτερικού όπου αυτός ζει μόνιμα, είχε πιάσει την ουσία του προβλήματός μας. Οσο για εμένα, που μέσα στο τυπικό πλαίσιο της συζήτησης ήμουν εκείνος στον οποίον απευθυνόταν η ερώτηση, δεν είχα ιδέα τι απάντηση θα μπορούσε να δοθεί. Επομένως, η κουβέντα μας έμεινε εκεί, στο «υπαρξιακό» του Υπαρκτού Ελληνισμού: τη σθεναρή 
άρνηση της πραγματικότητας.
Κάποιες ώρες αργότερα, βρισκόμουν πια στην Αθήνα και η συζήτηση για την ιδιότυπη σχέση μας με την πραγματικότητα είχε μείνει κάποιες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, στην ευχάριστη δροσιά της λονδρέζικης συνοικίας του Τσέλσι. Πίσω, στην πανέμορφη πρωτεύουσα του Υπαρκτού, παρακολουθούσα την (πολιτική, στο βάθος της) συζήτηση περί της ταυτότητας του νεκρού στο μνημείο του λόφου Καστά. Ποιος «φιλοξενείται» στον τάφο; Ποιος είναι, επιτέλους, ο «ένοικος» του τάφου; Θα σκάσουμε αν δεν το μάθουμε!
Συνειδητοποιώντας την οικειότητα με την οποία ο δημοσιογραφικός λόγος πραγματεύεται τον «ένοικο» ή, αν προτιμάτε, τον «φιλοξενούμενο» του τάφου, κατάλαβα και τη ματαιότητα του αρχικού ερωτήματος. Ποια πραγματικότητα και ανοησίες; Εδώ η σχέση που έχουμε αναπτύξει, μέσω του δημοσιογραφικού λόγου, με τον «ένοικο» θυμίζει το απίθανο σκετς των Μόντι Πάιθον με τον ψόφιο παπαγάλο. Κάποιος πρέπει να πει σε όλον αυτόν τον κόσμο ότι, ανεξαρτήτως της ταυτότητάς του, ο νεκρός ούτε μπορεί να «φιλοξενείται» ούτε να θεωρείται «ένοικος». Αν υπάρχει κάποιος εκεί μέσα, αυτός απλώς κείται, διότι είναι νεκρός: είναι ψόφιος, τα έχει κακαρώσει, έχει τινάξει τα πέταλα, κοιτάζει τα ραδίκια ανάποδα. Ή, για να θυμηθούμε το ξέσπασμα του αγανακτισμένου πελάτη στο σκετς των Πάιθον: «He’s expired and gone to meet his Μaker! He’s a stiff! Bereft of life, rests in peace! His metabolic processes are now history! He’s off the twig! He’s kicked the bucket, he’s shuffled off the mortal coil, run down the curtain and joined the bleedin’ choir invisible!»
Χρειάζεται πολλή και σκληρή δουλειά για να αποκαταστήσουμε μια στοιχειώδη σχέση με την πραγματικότητα και, δυστυχώς, πρέπει να αρχίσουμε από τα βασικά: να ξαναθυμηθούμε, π.χ., ότι η καθοριστική ιδιότητα ενός νεκρού είναι ότι, αλίμονο, δεν είναι πια ζωντανός.

_Γιατί είναι τόσο δύσκολο, λοιπόν, να καταλαβαίνουμε και να λέμε την απλή αλήθεια;
=================


16.6.14

Είμαι χριστιανός, σημαίνει...

Είμαι χριστιανός, σημαίνει...

.
.
Είμαι χριστιανός, σημαίνει...
«Όσοι έχετε βαφτιστεί στο όνομα του Ιησού Χριστού, έχετε ντυθεί τον Χριστό» (Γαλ. 3,27-28).
«Ανανεωθείτε στο πνεύμα του νου σας, και ντυθείτε τον νέο άνθρωπο, αυτόν που πλάστηκε σύμφωνα με τον Θεό, μέσα στη δικαιοσύνη και την αγιότητα της αλήθειας» (Εφ. 4,23-24).
«Η αγάπη του Χριστού μάς ωθεί, όταν σκεπτόμαστε πως ένας πέθανε για όλους – οπότε όλοι πέθαναν. Και πέθανε για χάρη όλων, ώστε αυτοί που ζουν, να μη ζουν πια για τους εαυτούς των, αλλά για εκείνον που πέθανε και αναστήθηκε για χάρη τους» (2Κορ. 5,14-15).

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΑΥΤΑ;;;
Όλα τα παραπάνω είναι λόγια του αποστόλου Παύλου προς τους χριστιανούς.
Η βασική αλήθεια είναι ότι «όλοι πέθαναν», δηλαδή όλοι οι άνθρωποι είναι πνευματικά νεκροί, ανίκανοι να ζήσουν μαζί με τον Θεό, ανίκανοι να αρέσουν με τη ζωή τους στον Θεό. Αυτό είναι το συμπέρασμα από τη δήλωση του Ιησού Χριστού ότι πεθαίνει, ότι δέχεται να θυσιάσει τη ζωή του: ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ τους ανθρώπους.
Ο σκοπός τής θυσίας τού Χριστού και της ανάστασής του, είναι να αναστήσει όλους τους ανθρώπους διότι όλοι γεννιόμαστε πνευματικά νεκροί, αμαρτωλοί. Σκοπός του ήταν να μας κάνει να γεννηθούμε σε μια νέα κατάσταση, σε μια νέα ζωή, εναρμονισμένοι με το θέλημα του Θεού.
Γι' αυτό προτρέπει ο Παύλος: «ντυθείτε τον νέο άνθρωπο», δηλ. μην αρκείστε μόνο να λέτε ότι πιστεύετε, πρέπει και να ζείτε διαφορετικά από τους άλλους γύρω σας!
Πώς μπορεί ο αδύναμος άνθρωπος να ζήσει αλλιώτικα από ό,τι η υπόλοιπη κοινωνία; Το μπορεί όχι από δική του δύναμη, αλλά διότι πίστεψε και βαφτίστηκε, αναγεννήθηκε. «Έχετε ντυθεί τον Χριστό», λέει ο Παύλος· δηλ. έχετε μια νέα ταυτότητα, είστε καινούργιοι άνθρωποι.
Ο βαφτισμένος δεν συμμετέχει στον προηγούμενο τρόπο ζωής, διότι με το βάφτισμα κατεβήκαμε στο νερό νεκροί όπως ο Χριστός στον τάφο, και όπως Εκείνος βγήκε από τον τάφο σε μια ζωή αλλιώτικη, άφθαρτη, άσχετη με την προηγούμενη φθαρτή ζωή, έτσι και εμείς ντυμένοι τον Χριστό με το βάφτισμα, είμαστε νέοι άνθρωποι, χωρίς σχέση με την ανυπακοή και την αμαρτία.
Γι' αυτό καταλήγει ο Παύλος: ο νέος αυτός άνθρωπος, αναγεννημένος από τον Χριστό, «πλάστηκε σύμφωνα με τον Θεό», με το θεϊκό πρότυπο, για να ζει «μέσα στην αγιότητα της αλήθειας». Ο χριστιανός ζει ΝΕΑ ΖΩΗ, ζει με αγιότητα, και η ζωή του είναι αγία όταν ακολουθεί την ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, και όχι το παράδειγμα της κοινωνίας ή τις αμαρτωλές τάσεις του.
Τι χαρακτηρίζει τη νέα ζωή του χριστιανού; Λέει ο Παύλος: «ώστε να μη ζουν πια για τους εαυτούς των, αλλά για Εκείνον», για τον Χριστό. Διότι ο Χριστός πέθανε γι' αυτούς και αναστήθηκε γι' αυτούς. Έτσι και οι χριστιανοί βαφτιστήκαμε για να ζούμε με τον Χριστό και όπως ο Χριστός, όχι όπως η κοινωνία γύρω μας!
Τώρα οι χριστιανοί δεν μπορούμε πια να ζούμε για τον εαυτό μας, για «να κάνουμε τη ζωή μας», αλλά ζούμε για τον Χριστό, για να μοιάσουμε στον Χριστό, για να ενωθούμε μια μέρα οριστικά με τον Χριστό που έδωσε τη ζωή Του για μας, και αναστήθηκε για να ζούμε στο εξής τη ζωή του Θεού!!!
=================

ΠΗΓΗ: "Ενοριακές Καμπάνες", 30-5-2014

21.4.14

Παθήματα και Ευλογία...

Παθήματα και Ευλογία...
.
.
_Πολλοί θρηνούν για τα Πάθη του Χριστού, όμως από αυτά πήγασε η δική μας ΑΝΑΣΤΑΣΗ... 
_Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τα πάθη τα δικά μας, όταν ο  Θεός επιτρέπει να έρχονται στη ζωή μας... 
_Αντίθετα από όσα διδάσκουν ΨΕΥΔΕΙΣ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΜΑΣ, (με το ψεύτικο "ευαγγέλιο" της ευημερίας), ποτέ δεν πρέπει να λησμονούμε ότι: 
«Διά πολλών θλίψεων πρέπει να εισέλθωμεν εις την βασιλείαν του Θεού» (Πράξ. 14:22)
=============

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook
     
είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   


Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :
Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.


20.4.14

Μάρτυρες της Αναστάσεως...

Μάρτυρες της Αναστάσεως...
.
.

«Τούτον τον Ιησούν ανέστησεν ο Θεός, του οποίου πάντες ημείς είμεθα μάρτυρες» (Πράξ. 2:32)

----------------------------------

_Αν και ο αναστημένος Χριστός μπορούσε να παρουσιαστεί στους Αρχιερείς, στον Πιλάτο, σε όλο το λαό στο Ναό, και να διακηρύξει δημόσια την Ανάστασή Του, ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΕ... 
_Ο λόγος ήταν επειδή ο Χριστός δεν ήθελε να εξαναγκάσει τους ανθρώπους ΝΑ ΔΕΧΤΟΥΝ ΕΞ ΑΝΑΓΚΗΣ μία πνευματική αλήθεια... 
_Ο Θεός πάντα απευθύνεται μόνο σε ανθρώπους ΚΑΛΗΣ ΔΙΑΘΕΣΗΣ (ευδοκίας) και μόνο σε αυτούς φανερώνει τις αλήθειες Του, επειδή μόνο αυτοί μπορούν να τις εκτιμήσουν πραγματικά... 
_Και αν σήμερα εσύ και εγώ μπορούμε να πούμε «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ, --και αν βέβαια μπορείς να το λες όλο το χρόνο, επειδή η σημερινή δεν είναι καμία ιδιαίτερη ημέρα-- αυτό δεν είναι αποτέλεσμα της δικής μας ΥΛΙΚΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ αλλά αποτέλεσμα της δικής μας ΠΙΣΤΗΣ. 
_Και τούτο δεν αποτελεί μειονέκτημα απέναντι σε όσα είδαν οι Μαθητές του Χριστού, επειδή ήταν Εκείνος που είπε στον Θωμά: «Επειδή με είδες, Θωμά, επίστευσας· μακάριοι όσοι δεν είδον και επίστευσαν» (Ιωάν. 20:29).
--------------------------------------------------
«Είναι δε η πίστις ελπιζομένων πεποίθησις, βεβαίωσις πραγμάτων μη βλεπομένων» (Εβρ. 11:1)


Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook
     
είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   


Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :
Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.


19.4.14

Πάθη Χριστού... όμως γιατί; (6)

Πάθη Χριστού... όμως γιατί;  (6)
.
.
Ο Σταυρός-6


«Όστις τας αμαρτίας ημών αυτός εβάστασεν εν τω σώματι αυτού επί του ξύλου, διά να ζήσωμεν εν τη δικαιοσύνη αποθανόντες κατά τας αμαρτίας; "με του οποίου την πληγήν ιατρεύθητε"».
Α' Πέτρου β'24


Ο σταυρός του Χριστού στήθηκε σ' αυτήν τη γη πριν κάποιες χιλιάδες χρόνια. Δε στήθηκε όμως για να μας μείνει ως ανάμνηση που θα τιμούμε τις μέρες του Πάσχα και θα προσπερνούμε έτσι αδιάφορα και επιπόλαια το μήνυμα Του. Στήθηκε για να τον στερεώσουμε και εμείς για πάντα μέσα στην καρδιά μας και να γονατίσουμε με ευλάβεια μπροστά στο μεγαλείο του κρεμάμενου Κυρίου μας. Ας αναλογιστούμε Ποιος είναι ο Θεός και τι επέλεξε να περάσει για εμάς για να μας εξασφαλίσει τη σωτηρία της ψυχής μας. Ας αφήσουμε τη σκέψη αυτή να υπερχειλίσει από ευγνωμοσύνη την καρδιά μας και ας παρηγορηθούμε και ενισχυθούμε με τη βεβαιότητα ότι όποια και αν είναι η σημερινή μας κατάσταση, όποιοι πόνοι και αν θλίβουν τη ψυχή μας, αυτή η ύψιστη αγάπη στο σταυρό του Γολγοθά εξακολουθεί να είναι μαζί μας και να φωτίζει τη ζωή μας μ' έναν εντελώς ξεχωριστό τρόπο. Ας φροντίσουμε, τέλος, ο σταυρός του Χριστού να γίνει το σημείο αναφοράς μας σ' αυτή τη ζωή αλλά και πηγή από την οποία θα αναβλύζουν κύματα αγνής αγάπης προς όλους τους συνανθρώπους μας. Αν ακόμα δεν έχουμε βρει τον τρόπο να προσφέρουμε ανυστερόβουλα και να αγαπάμε αβίαστα και αυθόρμητα τους συνανθρώπους μας, ας αναβλέψουμε στο σταυρό του Γολγοθά. Στη θέα του σταυρωμένου για τον άνθρωπο Χριστού θα βρούμε την απάντηση σε όλα τα ερωτηματικά μας. Φως αληθινό θα πλημμυρίσει ολόκληρη την ύπαρξη μας...
Τέλος 
«Διότι απεφάσισα να μη εξεύρω μεταξύ σας άλλο τι, ειμή Ιησούν Χριστόν, και τούτον εσταυρωμένον»
Α' Κορινθίουςβ'2

Από άρθρο της Μαρίας Π. Μεντή στο περιοδικό «Αγγελιαφόρος», τ. 135, 2014_ 


Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook
     
είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   


Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :
Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.




Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.

18.4.14

Πάθη Χριστού... όμως γιατί; (5)

Πάθη Χριστού... όμως γιατί;  (5)
.
.
Ο Σταυρός-5


«Όστις τας αμαρτίας ημών αυτός εβάστασεν εν τω σώματι αυτού επί του ξύλου, διά να ζήσωμεν εν τη δικαιοσύνη αποθανόντες κατά τας αμαρτίας; "με του οποίου την πληγήν ιατρεύθητε"».
Α' Πέτρου β'24


Ο σταυρός του Χριστού είναι το κέντρο του χρόνου και της αιωνιότητας, είναι το σημείο όπου τα δύο μεγάλα αυτά αινίγματα συναντώνται και παίρνουν την απάντηση τους από το Άγιο αίμα του Ιησού Χριστού. Ο σταυρός του Γολγοθά σε καμία περίπτωση δεν είναι ο σταυρός του ανθρώπου, είναι ο σταυρός του Θεανθρώπου και αυτός ο σταυρός δεν μπορεί ποτέ να κατανοηθεί στην ολότητα του από την κοινή ανθρώπινη εμπειρία. Ο σταυρός είναι έκφραση απόλυτης φύσης του Θεού και η συγκλονιστική απάντηση στο δίλημμα: δικαιοσύνη ή αγάπη; Πάνω σ' αυτόν, ο Κύριος μας καταπληγωμένος και περιφρονημένος μας απαντά πως Αυτός, ο Θεός Πατέρας και ο Θεός Άγιο Πνεύμα επέλεξαν να πονέσουν για να μη καταδικαστεί ο άνθρωπος και χάσει τη ψυχή του για πάντα. Κι όλα αυτά από αγάπη, αγάπη καθάρια, ασύλληπτη, άπειρη... Ακριβώς γι' αυτό μόνο ο σταυρός μπορεί να γίνει η θύρα μέσα από την οποία κάθε ανθρώπινο πλάσμα μπορεί να πειραματιστεί μια ζώσα σχέση με τον Θεό.
Το κέντρο της σωτηρίας είναι ο σταυρός του Χριστού και ο λόγος ακριβώς για τον οποίο μας είναι τόσο εύκολο να κερδίσουμε τη σωτηρία, είναι επειδή κόστισε στον Θεό τόσο απερίγραπτα πολύ. Ο σταυρός είναι το σημείο όπου ο Θεός και η αμαρτία συγκρούονται και απ' αυτή τη σύγκρουση ο Θεός ως νικητής ανοίγει στον άνθρωπο τη θύρα για να απολαύσει την απεραντοσύνη της αιωνιότητας. Στους ατελεύτητους αιώνες τα σημάδια από τα καρφιά στα χέρια του Ιησού Χριστού θα είναι οι αδιάψευστοι μάρτυρες της πιο ανιδιοτελούς και βαθιάς αγάπης του κόσμου, αλλά και η επιστήμη των λυτρωμένων που θα μαθαίνουν κάθε μέρα και πληρέστερα γιατί ένας τέλειος Θεός αγάπησε τόσο απόλυτα και ολοκληρωτικά τον ατελή άνθρωπο. 
Η συνέχεια αύριο


«Διότι απεφάσισα να μη εξεύρω μεταξύ σας άλλο τι, ειμή Ιησούν Χριστόν, και τούτον εσταυρωμένον»
Α' Κορινθίουςβ'2

Από άρθρο της Μαρίας Π. Μεντή στο περιοδικό «Αγγελιαφόρος», τ. 135, 2014


Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook
     
είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   


Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :
Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.




Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.

17.4.14

Πάθη Χριστού... όμως γιατί; (4)

Πάθη Χριστού... όμως γιατί;  (4)
.
.
Ο Σταυρός-4


«Όστις τας αμαρτίας ημών αυτός εβάστασεν εν τω σώματι αυτού επί του ξύλου, διά να ζήσωμεν εν τη δικαιοσύνη αποθανόντες κατά τας αμαρτίας; "με του οποίου την πληγήν ιατρεύθητε"».
Α' Πέτρου β'24


Ο Ιησούς Χριστός ήρθε σ' αυτή τη γη και απέδειξε με τον πλέον εύγλωττο τρόπο ότι «όπου επερίσσευσεν η αμαρτία, υπερεπερίσσευσεν η χάρις» (Ρωμαίους ε' 20).
Ο θάνατος του ενός πρόσφερε σωτηρία που αγκάλιασε ολόκληρο το γένος μας, με τον ίδιο τρόπο που η παράβαση του ενός έγινε ικανή να φέρει την απώλεια για όλους (βλέπε Ρωμαίους ε'). Ο σταυρός του Χριστού έγινε η αποκάλυψη της κρίσης του Θεού πάνω στο απεχθές θέμα της αμαρτίας. Έγινε ο ύψιστος θρίαμβος με τον οποίο ταράχτηκε συθέμελα το βασίλειο του εχθρού της ψυχής. Δεν υπάρχει τίποτα πιο βέβαιο και πιο ουσιώδες σε ολόκληρο το σύμπαν από το έργο που πραγματοποίησε ο Κύριος μας πάνω στο σταυρό: Έγινε η γέφυρα σφυρηλατημένη από τον πιο μεγάλο πόνο και την πιο δυνατή αγάπη.
Ο Κύριος μας με απλοχεριά, ανιδιοτέλεια και απροσμέτρητη γενναιοδωρία πρόσφερε λύτρωση στον άνθρωπο από τα δεσμά της αμαρτίας και έκανε αυτήν τη λύτρωση να γίνει το θεμέλιο της ανθρώπινης ευτυχίας. Άνοιξε έναν δρόμο για τον καθένα από εμάς για να έρθουμε σε επαφή με τον Θεό και να προσλάβουμε με το πεπερασμένο μυαλό μας δείγματα, έστω, του μεγαλειώδους χαρακτήρα Του, αρκετά όμως για να αλλάξουμε για πάντα το σκοπό μας σ' αύτη τη ζωή.
Ο σταυρός του Γολγοθά, δε συνέβη στον Ιησού Χριστό ως ένα απλό ατύχημα. Του συνέβη με έναν απώτερο στόχο, τον πιο υψηλό που θα γνωρίσει ποτέ η ανθρωπότητα. Ο Υιός του Θεού είναι το «Αρνίον το εσφαγμένο προ καταβολής κόσμου». Αν θέλουμε να ανακαλύψουμε το όλο νόημα της ενσάρκωσης, θα πρέπει να κοιτάξουμε στο σταυρό και να δούμε την ανείπωτη έκφραση οδύνης στο πρόσωπο του Χριστού, να Τον ακούσουμε να λέει, «Πάτερ, συγχώρησον αυτούς, διότι δεν εξεύρουσι τι πράττουσι» (Λουκάν κγ'34). Είναι μια έκφραση που μέσα σε λίγες λέξεις συμπυκνώνει όλο το μεγαλείο της συγχώρεσης και της συμπόνιας για τον πεσμένο άνθρωπο. Ακόμη και η αγωνιώδης κραυγή, «θεέ μου, Θεέ μου, διά τι με εγκατέλειπες;» ... όχι μόνο δε λέγεται ως παράπονο, αλλά αποτυπώνει με τον πλέον συγκλονιστικό τρόπο τη Θεία αποστροφή προς την αμαρτία και τον απερίγραπτο πόνο του Θεανθρώπου Χριστού, λόγω του αποχωρισμού Του από τον Ουράνιο Πατέρα. Εκείνη τη σκοτεινή ώρα ο Χριστός έπρεπε να βιώσει την απόλυτη μοναξιά, γιατί μονάχα αυτός ο τρόπος υπήρχε για να ολοκληρωθεί το έργο της απολύτρωσης και ο Κύριος μας να αναφωνήσει «τετέλεσται», χωρίς πλέον κανένας ούτε στον ουρανό, αλλά ούτε και στη γη, να μπορούσε να βρει το παραμικρό ψεγάδι στο σχέδιο της σωτηρίας.
Η συνέχεια αύριο

«Διότι απεφάσισα να μη εξεύρω μεταξύ σας άλλο τι, ειμή Ιησούν Χριστόν, και τούτον εσταυρωμένον»
Α' Κορινθίουςβ'2

Από άρθρο της Μαρίας Π. Μεντή στο περιοδικό «Αγγελιαφόρος», τ. 135, 2014


Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook
     
είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   


Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :
Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.




Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.