12.3.12



 Η απολυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα...   




Είναι πλέον πασίδηλον ότι κάτι δεν πάει καλά στην Πειραϊκή Εκκλησία από τότε που ο νυν Επίσκοπος Σεραφείμ αντικατέστησε τον τ. Μητροπολίτη Καλίνικο.


video
ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ
__Αυτό δεν το παρατηρούμε μόνο εμείς αλλά και πολλοί άλλοι, όπως και ο θεολόγος κ. Π. Ανδριόπουλος που έγραψε το παρακάτω κείμενο που αναδημοσιεύουμε από το AMEN.GR (http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=8676) και το οποίο πολλά ερωτήματα θέτει, στα οποία κάποιος πρέπει να απαντήσει...
__ Αν δεν επρόκειτο για τον Μητροπολίτη, θα ρωτούσαμε αν ο άνθρωπος αυτός "καβάλησε το καλάμι", δεν το κάνουμε όμως σεβόμενοι και το πρόσωπο και το αξίωμά του.  Δεν μπορούμε όμως να πούμε το ίδιο και για τις πράξεις του, όπως π.χ. εκείνο που προ ημερών δημοσιεύσαμε, δηλαδή την μήνυση που κατέθεσε εναντίον του Αρχιεπισκόπου των εν Αθήναις Καθολικών και άλλων.
__ Τι έχει να πει για όλα αυτά η ιεραρχία;


Τα αναθέματα του Μητροπολίτου Πειραιώς Σεραφείμ
Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου, θεολόγου
Το Συνοδικό της Ορθοδοξίας, περιλαμβάνεται στο λειτουργικό βιβλίο Τριώδιο και έχει τοποθετηθεί στο τέλος της ακολουθίας της Α' Κυριακής των Νηστειών, γιατί την ημέρα αυτή (11 Μαρτίου του 843 μ.Χ.) θεσπίστηκε με πρωτοβουλία της αυτοκράτειρας Θεοδώρας, η εορτή της Ορθοδοξίας εις ανάμνησιν του θριάμβου της Ορθοδόξου πίστεως, με την οριστική αναστήλωση και την τιμητική προσκύνηση των ιερών εικόνων.
Στο πρώτο και αρχικό κείμενο του Συνοδικού περιέχονται οι αποφάσεις της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου (787 μ.Χ.), ονόματα της ενδημούσης Συνόδου του έτους 843 μ.Χ., και των μετέπειτα τοπικών συνόδων, αλλά και ονόματα των διαφόρων αιρετικών που είχαν προηγηθεί, όπως ο Άρειος, ο Νεστόριος, ο Σαβέλλιος, ο Ευτυχής κ.ά.
Σε μεταγενέστερα τμήματα του κειμένου καταδικάζονται από τοπικές συνόδους οι αιρέσεις και οι αιρετικοί που εμφανίσθηκαν κατά τους μετέπειτα αιώνες (10ο-14ο). Προφανώς έχουν περιληφθεί και τα κατά την περίοδο του Ησυχασμού (14ος αι.) Σε κάθε περίπτωση, η οριστική και τελική διαμόρφωση και σύνταξη του σημερινού κειμένου τοποθετείται στο β' μισό του 14ου αιώνος. Από τότε μέχρι σήμερα δεν υπήρξε καμμία προσθήκη. Λειτουργικά δε, πρέπει να σημειωθεί ότι δεν διαβάζεται ολόκληρο το Συνοδικό στους ναούς την Κυριακή της Ορθοδοξίας, αλλά ένα πολύ μικρό απόσπασμά του που είναι βέβαια η συμπερίληψη της Ορθοδόξου πίστεως. Πρέπει, επίσης, να υπογραμμίσουμε ότι δεν διαβάζονται στις μέρες μας τα "αναθέματα", τα οποία πρέπει να έχουν ατονίσει τουλάχιστον για ένα και πλέον αιώνα, μπορεί και παραπάνω (το θέμα χρήζει ειδικής έρευνας).
Ο Μητροπολίτης Πειραιώς Σεραφείμ φαίνεται πως έχει ολωσδιόλου διαφορετική άποψη. Θεωρεί πως το Συνοδικό παραμένει "ανοιχτό" και άρα μπορεί να προσθέτει "αναθέματα", όπως έκανε πανηγυρικά κατά την φετινή Κυριακή της Ορθοδοξίας. Μπορεί να μη διάβασε όλα τα αναθέματα του Συνοδικού, αλλά εκφώνησε γεγονυία τη φωνή τα δικά του "αναθέματα", για να δώσει την κατ' αυτόν "μαρτυρία της Ορθοδοξίας" σήμερα. Ας δούμε ποιους αναθεμάτισε:
- Τω κανονικώς ανυποστάτω και εκπεσόντι αιρεσιάρχη Πάπα και Πατριάρχη Παλαιάς Ρώμης Βενεδίκτω τω 16ω και τοις αυτώ κοινωνούσι, Ανάθεμα, Ανάθεμα, Ανάθεμα.
- Τοις Μαρτίνω Λουθήρω, Ιωάννη Καλβίνω, Ουρλίχω Σβιγλίω και Ερρίκω τω 8ω δυσσεβή βασιλεί και τοις συν αυτοίς συγκροτήσασι τας αιρετικάς παραφυάδας της Διαμαρτυρήσεως, Ανάθεμα, Ανάθεμα, Ανάθεμα.
- Τοις αρνουμένοις και καθυβρίζουσι την Παναγίαν, Ομοούσιον, Αδιαίρετον και Ζωοποιόν Τριάδαν, Ραβίνοις του Ιουδαϊσμού, Ισλαμισταίς και μέλεσι της ανωνύμου φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιά του Πύργου, των Μαρτύρων του Ιεχωβά, Ανάθεμα, Ανάθεμα, Ανάθεμα.
- Τοις αρνουμένοις τας Αγίας 4ην, 5ην, 6ην και 7ην Οικουμενικάς Συνόδους Μονοφυσίταις, Μονοθελήταις και Μονοενεργήταις, Ανάθεμα, Ανάθεμα, Ανάθεμα.
- Τοις κηρύσσουσι και διδάσκουσι την παναίρεσιν του Διαχριστιανικού και Διαθρησκειακού Συγκρητιστικού Οικουμενισμού, Ανάθεμα, Ανάθεμα, Ανάθεμα.
Από τους παραπάνω "αναθεματισμούς" του Μητροπολίτου Πειραιώς προκύπτουν αβίαστα τα εξής συμπεράσματα:
Η Εκκλησία αιώνες τώρα δεν προσέθεσε αναθέματα για τους Παπικούς ή τους Προτεστάντες. Τα "αναθέματα" για τους Ιουδαίους Ραβίνους και τους Ισλαμιστές είναι μάλλον τελείως άσχετα, αφού πρόκειται για αλλοθρήσκους και όχι για χριστιανούς που έπεσαν στην αίρεση. Άρα, ο Πειραιώς θα έπρεπε να αναθεματίσει και όλες τις άλλες θρησκείες και όχι μόνο τις μονοθεϊστικές, για να είναι συνεπής με την ιδεολογία του περί αναθεμάτων. Τα αναθέματα των μονοφυσιτών περιττεύουν, αφού οι αρχηγοί των μονοφυσιτών συμπεριλαμβάνονται στο Συνοδικό.
Πάντως όλες οι προσθήκες του κ. Σεραφείμ δίνουν την εντύπωση του "διορθωτή" για να μην πούμε του παραχαράκτη του Συνοδικού της Κυριακής της Ορθοδοξίας.
Ειδικότερα, όσον αφορά στον αναθεματισμό του Πάπα Βενέδικτου 16ου και των σύγχρονων "παναιρετικών οικουμενιστών" αξίζει να παρατηρήσουμε τα εξής:
1. Η Εκκλησία της Ελλάδος, στην οποία ανήκει ο Μητροπολίτης Πειραιώς, ακολουθεί συνειδητά την Πανορθόδοξη γραμμή (έπειτα από σχετικές πανορθόδοξες αποφάσεις) και συμμετέχει στον Διάλογο με τους Ρωμαιοκαθολικούς. Ο αναθεματισμός του Πάπα από έναν ιεράρχη της Εκκλησίας της Ελλάδος δημιουργεί, έτσι κι αλλιώς, μείζον θέμα μεταξύ των δύο Εκκλησιών είτε τεθεί από τους Ρωμαιοκαθολικούς είτε όχι. Ο Μητροπολίτης Πειραιώς έχει, άραγε, εκφράσει το ανάθεμά του για τον Πάπα στην Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος; Δεν θα πρέπει να διαχωρίσει παντί τρόπω την θέση του από την "παναίρεση" του Διαλόγου;
2. Τα ίδια ισχύουν και για τους Προτεστάντες, αφού η Εκκλησία της Ελλάδος βρίσκεται σε Διάλογο και με αυτούς.
3. Για τους Ιουδαίους και τους Ισλαμιστές τα "αναθέματα" του Πειραιώς ισοδυναμούν με κήρυξη "ιερού πολέμου". Συνειδητοποιεί, άραγε, ο Σεβασμιώτατος σε τι περιπέτειες μπορεί να εμπλέξει την Εκκλησία της Ελλάδος;
4. Ο αναθεματισμός, τέλος, των “Οικουμενιστών” και όσων μετέχουν σε διαχριστιανικούς και διαθρησκειακούς διαλόγους από τον Μητροπολίτη Πειραιώς εγείρει μείζον εκκλησιολογικό και κανονικό πρόβλημα. Ο Μητροπολίτης Πειραιώς, μόνος αυτός, αναθεματίζει ουσιαστικά το Οικουμενικό Πατριαρχείο (που έχει την πρωτοβουλία και τον συντονισμό των διαλόγων), την Εκκλησία της Ελλάδος στην οποία ανήκει (και η οποία με πρόσφατη συνοδική της απόφαση επαναβεβαίωσε τη συμμετοχή της στους διαλόγους), τα πρεσβυγενή πατριαρχεία και όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες που μετέχουν των διαλόγων και διδάσκουν, σύμφωνα με τον άγιο Πειραιώς, “την παναίρεσιν του Διαχριστιανικού και Διαθρησκειακού Συγκρητιστικού Οικουμενισμού”. Υπ’ αυτήν την έννοια ο Μητροπολίτης Πειραιώς βρίσκεται ουσιαστικά σε de facto σχίσμα με την καθ’ όλου Ορθοδοξία, στο μέτρο που την θεωρεί αιρετική και την αναθεματίζει με τον πιο επίσημο και πανηγυρικό τρόπο, και οφείλει να ξεκαθαρίσει τη θέση του επ’ αυτού του ζητήματος.
Αλλά υπάρχει κι ένα ακόμη θέμα με τον εορτασμό της Κυριακής της Ορθοδοξίας φέτος στον Πειραιά, όπου "εορτάσθη αυθεντικώς (!) η Κυριακή της Ορθοδοξίας" κατά τον βραβευθέντα υπό του Μητροπολίτου Πειραιώς π. Θεόδωρο Ζήση.
Ο επίσης βραβευθείς κ. Ντε Τζιόρτζιο (της Ενώσεως "Κοσμάς Φλαμιάτος") στην αντιφώνησή του προς τον Μητροπολίτη Πειραιώς εκφράζει, μεταξύ άλλων, ευχαριστίες στον καθηρημένο από την Εκκλησία της Ελλάδος κληρικό Ευθύμιο Τρικαμηνά, βάλλει ανοιχτά εναντίον του συνεπισκόπου του Πειραιώς Μητροπολίτου Δημητριάδος Ιγνατίου και της "παναιρετικής Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών του Βόλου" και αναφέρει ευθαρσώς ότι πρέπει να γίνει διακοπή μνημόνευσης των Οικουμενιστών και Αποτείχιση!
Και ο Μητροπολίτης Πειραιώς βράβευσε τον ούτως λαλήσαντα!
Νομίζω ότι η Εκκλησία της Ελλάδος μπαίνει σε επικίνδυνες ατραπούς..., και προφανώς η σιωπή δεν μπορεί πλέον να αποτελεί την ενδεδειγμένη στάση. Τα πράγματα θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν πριν να είναι πολύ αργά..., πριν, με άλλα λόγια, μπει σε περιπέτειες με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τις άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες, ή πριν εμπλακεί η πατρίδα μας σε περιπέτειες με τρίτες χώρες εξαιτίας αμετροεπών δηλώσεων και εκδηλώσεων ενός Μητροπολίτη έναντι του Ιουδαϊσμού και του Ισλάμ.



=================================================

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ "ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ" 

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια, λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε
Διεύθυνση: neakaipalaia@gmail.com


Ίσιος δρόμος δεν υπάρχει;





Έτσι που τα έκαναν οι άνθρωποι με τις "πρωτοβουλίες" τους, ούτε η καμήλα δε θα μπορούσε να βρει πώς να απαντήσει σχετικά με τον καλύτερο δρόμο...
Ή δικτάτορας, λοιπόν, ή ομοφυλομανής...


======================================================

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ "ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ" 

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια, λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε
Διεύθυνση: neakaipalaia@gmail.com


Μητροπολίτης Σερρών σε πολιτικούς:
«Ζητήστε συγνώμη από τον λαό»



Σύμφωνα με το "Ρομφαία", ο Μητροπολίτης Σερρών και Νιγρίτας κ. Θεολόγος, κάλεσε το ποίμνιό του, να αναζητήσει πλέον νέους ανθρώπους στην πολιτική
Κατά τη διάρκεια κηρύγματος υποστήριξε πως αναζητούνται ηρωικές μορφές, οι οποίες θα είναι ανιδιοτελείς, οι οποίες θα έχουν μέσα στην ψυχή τους το φίλτρο της αγάπης προς την πατρίδα, οι οποίες μορφές θα είναι έτοιμες να υποστούν οποιαδήποτε θυσία, προκειμένου και πάλι η πατρίδα μας να αποκτήσει τη χαμένη αξιοπρέπειά της, προκειμένου και πάλι η πατρίδα μας με το… κεφάλι ψηλά να πορεύεται μέσα στα ιστορικά της πεπρωμένα, προκειμένου και πάλι το φως της Ελλάδος, το φως δηλαδή της Ορθοδοξίας και του πολιτισμού μας, να σκορπίζεται στα πέρατα του κόσμου και να γονιμοποιεί όλες εκείνες τις υγιείς δυνάμεις οι οποίες υπάρχουν παγκοσμίως και ενδιαφέρονται. 
«Ζητούνται σήμερα τέτοιες προσωπικότητες, οι οποίες θα μας οδηγήσουν από το “εγώ” της φιλαυτίας, στο “εμείς” της αλληλεγγύης και της θυσίας, έτσι ώστε να εξέλθωμεν αυτής της βαριάς κρίσης, οι οποίες μορφές δεν θα υπολογίσουν την άνεση και την ασφάλεια και την ψεύτικη δόξα και εφήμερη των αξιωμάτων τους, αλλά θα είναι έτοιμοι, να κατεβούν στο στίβο του αγώνα,» επεσήμανε ο κ. Θεολόγος. 
Επίσης ο Μητροπολίτης Σερρών έκανε ένα βήμα παραπέρα, δηλώνοντας χωρίς περιστροφές, πως οι πολιτικοί πρέπει να ζητήσουν συγνώμη από το λαό, προσθέτοντας πως το να ζητήσει κάποιος συγνώμη, είναι δείγμα ανδρείας, διότι ο λαός είναι πληγωμένος κι αυτή η θλίψη που υπάρχει και η κατήφεια, είναι προϊόν αυτής της κατάστασης. 
Ο Μητροπολίτης Θεολόγος κάλεσε τους πολιτικούς να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, κάνοντας βέβαια τους απαραίτητους διαχωρισμούς: «Δεν είναι βέβαια όλοι ίδιοι κι ούτε έχουμε το δικαίωμα να τους βάζουμε όλους στην ίδια μοίρα. Ασφαλώς οι ευθύνες είναι διαβαθμισμένες, αλλά πρέπει ο πολιτικός κόσμος, όπως και όλοι μας να κάνουμε την αυτοκριτική μας και να έχουμε την τόλμη να ζητήσουμε συγνώμη για να πάμε μπροστά. Λέω αλήθειες». 

======================================================


Όμως ο Μητροπολίτης δεν έκανε λόγο για την εκλογή ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ, για τους οποίους ο πιστός λαός ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΓΝΩΜΗΣ (εκτός από το ανόητο και ανούσιο «Άξιος», που σαν όχλος φωνάζουν στις χειροτονίες).
Και οι Μητροπολίτες, λοιπόν χρειάζονται ΞΕΣΚΑΡΤΑΡΙΣΜΑ, για να μην είναι πλέον μόνο τα ΤΣΙΡΑΚΙΑ των προκατόχων τους, τους οποίους πρέπει ΝΑ ΓΛΥΦΟΥΝ ΜΕΧΡΙΣ ΑΗΔΙΑΣ, μήπως και τους προωθήσουν σε κάποια θέση...
Να λέμε τα στραβά, άγιε Νιγρίτας, αλλά να τα λέμε ΠΡΟΣ ΠΑΝΤΑΣ.
======================================================

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ "ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ" 

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια, λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε
Διεύθυνση: neakaipalaia@gmail.com


Η πιο διαδεδομένη αρρώστια

[...] Όπως είναι γνωστό, η ιατρική επιστήμη ονομάζεται ψυχοσωματική ιατρική, διότι υπάρχει αλληλεξάρτηση μεταξύ σώματος και ψυχής και η υγεία ή η ασθένεια του σώματος επηρεάζει την ψυχή και αντιστρόφως. Αυτό φαίνεται και στην αρρώστια, για την οποία αρχίσαμε να γράφουμε. Αυτός που πάσχει από αυτή την ασθένεια, που βασικά είναι εσωτερική, ψυχική, όταν τον κυριεύσει, κιτρινίζει από το κακό του, λέει ο λαός μας. Ασπρίζει το πρόσωπό του. Ταλαιπωρείται ψυχικά, χάνει την ειρήνη του και εκδηλώνεται αυτό και στην όψη του. Επηρεάζεται δηλαδή και το σώμα του.
Επιπλέον κάτι παθαίνει και η όρασή του. Το βλέμμα του δεν είναι ευθυτενές. Δεν μπορεί να δει τον συνάνθρωπό του κατάματα. Χαμηλώνει το βλέμμα του ή στρέφει άλλου προς άλλη κατεύθυνση τα μάτια του.
Το πολύ χειρότερο, η αρρώστια αυτή εξασθενίζει, αδυνατίζει ή και αχρηστεύει εντελώς την ικανότητα του ανθρώπου να κρίνει ορθά και αμερόληπτα. Μπορεί να βλέπει κάτι που είναι ωραίο και να μην του αρέσει και να μην το επαινεί. Μπορεί να ακούει κάτι το όποιο άλλοι θεωρούν ευχάριστο και αξιόλογο, και αυτός να το υποτιμά τελείως, είτε σιωπηλά είτε φανερά.
Το δε θλιβερότερο από όλα τα αποτελέσματα αυτής της αρρώστιας είναι ότι δεν μπορεί να την αποκαλύψει, να πει δηλαδή σε κάποιον φίλο του ότι πάσχει από αυτή και να ζητήσει τη βοήθεια του. Ντρέπεται να φανερώσει την κατάσταση του και λιώνει με το πάθος του. Το κρατάει κρυμμένο μέσα του και τον τρώει.
Υπάρχει κάτι ελεεινότερο από αυτόν τον άνθρωπο; έρωτα ο ιερός Χρυσόστομος. Είναι καλύτερα, έλεγε, να έχεις μέσα σου ένα φίδι να κυκλοφορεί στα σπλάχνα σου, παρά να έχεις φθόνο στην ψυχή σου (ΕΠΕ 20, 70-72).
Αυτά κάνει, αγαπητέ αναγνώστη, ο φθόνος. Αυτή είναι η αρρώστια που αναφέραμε στο άρθρο μας. Εξαιτίας της έχουν διαλυθεί φιλίες και οικογένειες, έχουν κλείσει εταιρείες και σύλλογοι, έχουν χυθεί αίματα, έχουν αποξενωθεί κι έγιναν εχθροί μεταξύ τους αδελφοί, έχουν μείνει μισοτελειωμένα κοινοτικά και δημοτικά έργα, έχουν χαθεί εθνικές μάχες και θρίαμβοι.
Μας έχει μπολιάσει ο Σατανάς μ' αυτό το μικρόβιο και το κουβαλάμε μέσα μας από τα γεννοφάσκια μας. Και βλέπετε μόλις σε μια οικογένεια που έχει ένα βρέφος προστεθεί και δεύτερο, αμέσως το πρώτο αρχίζει να ζηλεύει, ακόμη και να φθονεί το δεύτερο. Από φθόνο δεν έγινε και ο πρώτος φόνος και μάλιστα αδελφοκτονία στην ιστορία του κόσμου; Φθόνησε ο Κάιν τον αδελφό του τον Άβελ και τον φόνευσε. Και γιατί τον φθόνησε και τον φόνευσε; Διότι ο Θεός έκρινε καλύτερη τη θυσία του Άβελ από τη δική του. Αντί να διδαχθεί και να παραδειγματισθεί και να προσφέρει άλλοτε καλές θυσίες, αυτός σκοτίστηκε από τον φθόνο και προχώρησε στον φόνο. Τί έκανε πράγματι ο Σατανάς με την εισβολή του στη ζωή των Πρωτοπλάστων! (βλ. Γεν. δ' 1-16).
Χρειάζεται προσοχή, διότι όλοι μπορεί να προσβληθούμε από την αρρώστια αυτή. Ο φθόνος ξεκινάει από τη ζήλεια. Είναι το αποκορύφωμα, η κατάληξη της ζήλειας. Κι αν η ζήλεια δεν καταπολεμηθεί, μπορεί να φθάσουμε στον φθόνο, πράγμα φοβερό!
Ας καλοσκεφθούμε όμως ψύχραιμα και μείς, γιατί άραγε ζηλεύουμε όσοι ζηλεύουμε, γιατί φθονούμε όσοι φθονούμε; Υπάρχει λόγος; Για το ότι παραδείγματος χάριν τα παιδιά του γείτονα είναι καλά και προοδεύουν και έχουν καλές δουλειές και έκαναν καλές οικογένειες, τί χάνουμε ή τί κερδίζουμε εμείς με το να τα ζηλεύουμε; Δεν αφαίρεσαν κάτι από μάς για να αναδειχθούν. Αγωνίσθηκαν και πέτυχαν στη ζωή τους. Δεν θα ήταν καλύτερο να παρακαλούμε τον Θεό να βοηθήσει να γίνουν και τα δικά μας παιδιά σαν εκείνα;
Γιατί να ζηλεύουμε και να φθονούμε επίσης, αν κάποιος έχει ωραία φωνή, αν μιλάει ωραία, αν τον τιμούν οι άλλοι, αν προβάλλεται; Τα χαρίσματα τα χαρίζει στον κάθε άνθρωπο ο Θεός. Δεν παίρνει επομένως αυτός που προβάλλεται κάτι δικό μας. Και είναι παράλογο να λυπόμαστε επειδή τον τιμούν οι άλλοι. Η ζήλεια και ο φθόνος μας δείχνει την ασχήμια και το καρκίνωμα της ψυχής μας.
Δεν υπάρχει άραγε φάρμακο γι' αυτή τη βασανιστική πραγματικά αρρώστια; Δεν υπάρχει θεραπεία; Ασφαλώς και υπάρχει! [...] Η χάρη του Θεού που θεραπεύει κάθε ψυχική ασθένεια, κάθε δηλαδή αμαρτία, μπορεί να θεραπεύσει και τη σκληρή ασθένεια της ζήλειας και προπαντός τού φθόνου. [...] Να απαλλαγούν από αυτή την αρρώστια και να γεμίσουν την καρδιά τους με αγάπη και προς αυτούς ακόμη που ζήλευαν και φθονούσαν προηγουμένως.      
Περιοδικό «ΣΩΤΗΡ», τ. 2039, 15-2-2012