__Αλλά και αν ακόμη νομίζετε πως ξέρετε κάποιον, και πάλι κοιτάξτε στον καθρέφτη σας...__Σίγουρα όλοι καλλιεργούμε έναν ΥΠΟΚΡΙΤΗ μέσα μας, που χρειάζεται να τον δαμάζουμε και να τον νεκρώνουμε καθημερινά με το φως του θείου λόγου των Αγίων Γραφών.
Ιδιαίτερα οι θρησκευτικοί άνθρωποι διατρέχουν περισσότερο κίνδυνο να πουν μαζί με το Φαρισαίο: «ουκ ειμί ώσπερ οι λοιποί των ανθρώπων» ( Λουκ. ιη΄, 11 ) . Γύρω μας κυριαρχεί το κακό. Οι άνθρωποι συχνά βουλιάζουν στην άγνοια και την αμαρτία. Εύκολα μας έρχεται η ιδέα: «Δεν είμαστε σαν κι εκείνους, είμαστε καλύτεροι!». Μια τέτοια ιδέα μπορεί να μας δημιουργήσει υψηλό φρόνημα, να καλλιεργήσει μέσα μας την υψηλοφροσύνη και την έπαρση, οπότε η ταπεινοφροσύνη πάει περίπατο. Θέλει πολλή προσοχή. Θέλει η ταπεινοφροσύνη περισσότερη πεποίθηση στο Θεό και λιγότερη στον εαυτό μας. Θέλει άγρυπνη παρακολούθηση των κινήσεων της καρδιάς μας. Χρειάζεται πάντα η καθοδήγηση σοφού και διακριτικού πνευματικού.
Το να μπορούμε να ζούμε στην πλήρη αλήθεια, να δεχόμαστε τον έλεγχο του άλλου και να μη θιγόμαστε, να μη βλέπουμε τον εαυτό μας υψηλότερα από τους άλλους, δεν είναι εύκολο πράγμα.
Υπάρχουν άνθρωποι που νομίζουν τους εαυτούς τους ταπεινόφρονες. Αν όμως κάποιος διπλανός τους πει ένα λόγο προσβλητικό, εκεί αμέσως φουντώνει ο εγωισμός τους και γίνονται θηρία. Λέγει ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος: «Οι περισσότεροι από εμάς ονομάζουμε τους εαυτούς μας αμαρτωλούς∙ ίσως να το παραδεχόμαστε. Αλλά την ταπεινόφρονα καρδιά την ελέγχει η προσβολή και η εξουδένωση εκ μέρους των άλλων».
__Για να συνεχίσουν να ταπεινώνουν τον θεσμό του πολιτειακού άρχοντα, με τα ανόητα χειροφιλήματα τους;
__Η αιτία, λέει, ότι κάποιοι Δεσποτάδες έχουν κάνει ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΓΑΜΟΥΣ και διατηρούν οικογένεια...«ΕΝΟΣ ΚΑΚΟΥ ΔΟΘΕΝΤΟΣ, ΜΥΡΙΑ ΕΠΟΝΤΑΙ» έλεγαν οι αρχαίοι και ιδού το αποτέλεσμα... Η αντιβιβλική "αγαμία του κλήρου" οδηγεί σε δράματα:
__Μα τι πιο φυσιολογικό από αυτό, και μάλιστα ΤΙ ΠΙΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ;
__Το πρόβλημα εντούτοις είναι ότι αυτοί ΤΟ ΠΑΙΖΟΥΝ ΑΓΑΜΟΙ και επιβάλλουν ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ... που τους αναγκάζουν ΚΑΙ ΨΕΜΑΤΑ ΝΑ ΛΕΝΕ (ΚΑΙ ΠΡΑΤΤΟΥΝ) ΚΑΙ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΟΙΜΝΙΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ...
«Πως δύνασθε σεις να πιστεύσητε, οίτινες λαμβάνετε δόξαν ο εις παρά του άλλου,
και δεν ζητείτε την δόξαν την παρά του μόνου Θεού;»
Ιωάν. 5:44
ΓΙΑΤΙ η τόση αντίθεση ανάμεσα
στον Κύριο και στους Φαρισαίους; Γιατί
η τόση πολεμική εναντίον του; Γιατί
ούτε στιγμή δεν σταμάτησε ο φαρισαϊσμός
να τον προκαλεί, να τον παγιδεύει, να
επιδιώκει με κάθε μέσο να τον εξόντωση;
Ή απάντηση είναι απλή.
Ο Χριστός είναι
φιλάνθρωπος.
Ο Φαρισαίος
απάνθρωπος.
Ο Κύριος γίνεται άνθρωπος
για τον
άνθρωπο, πλησιάζει τον
άνθρωπο, τον
ευεργετεί και
θυσιάζεται γι'
αυτόν.
Ο Φαρισαίος
περιφρονεί τον άνθρωπο, τον καταδικάζει,
τον θυσιάζει στις
στενόψυχες
τυπολατρικές δοξασίες του.
Ο Χριστός δέχεται τον κάθε
άνθρωπο και τον πιο
αμαρτωλό και
περιφρονημένο. Ο αναμάρτητος
Κύριος αντιμετωπίζει
με επιείκεια τούς
αμαρτωλούς. Ο
αμαρτωλός
Φαρισαίος καταδικάζει με αυστηρότητα
τούς συνανθρώπους του. Ο Θεάνθρωπος
γίνεται άνθρωπος για
τον άνθρωπο, για
να σώσει τον άνθρωπο.
Ο
Φαρισαίος
ξεχωρίζει τον εαυτό
του, για να
τονίσει την
υπεροχή του:
«Ουκ ειμί
ώσπερ οι
λοιποί των
ανθρώπων» διακηρύττει
με περισσή αυταρέσκεια.
Χάσμα μέγα, λοιπόν, ανάμεσα
στον Ιησού και
στους Φαρισαίους.
Γι' αυτό και η
αδίστακτη
πολεμική. Γι' αυτό
και τα εξοντωτικά
σχέδια. Πώς αυτοί
οι «δίκαιοι», να ανεχθούν
τον Χριστό που είναι «φίλος
τελωνών και
αμαρτωλών»;
Πώς να δεχθούν
Εκείνον που
πλησιάζει, συντρώγει
και αναστρέφεται
τούς οποιουσδήποτε
ανθρώπους; Αυτό
τους ερεθίζει,
τους προκαλεί.
Παράδειγμα το
Σάββατο.
Η φαρισαϊκή υποκρισία
βάζει το Σάββατο παραπάνω από
τον άνθρωπο. Μια διάταξη που αρχικά
είχε γίνει για να διευκολύνει τον
άνθρωπο, να τον ξεκουράζει από τις
βιοτικές φροντίδες και να λατρεύει
τον Θεό, ο φαρισαϊσμός την μετέβαλε
σε πιεστικό βραχνά, εξοντωτικό για
τον άνθρωπο. Γι' αυτό
και κεραυνοβολούσαν και
τα πιο συγκινητικά
έργα αγάπης,
μόνο και μόνο
γιατί γίνονταν Σάββατο. Έτσι ένα
θεσμό για τον
άνθρωπο τον μετέβαλαν εναντίον
του ανθρώπου.
Από θεσμό εξυπηρετήσεως,
τον κατάντησαν θεσμό υποδουλώσεως.
Και όταν οι
θεσμοί χάσουν την ψυχή, γίνονται
πτώματα. Μεταβάλλουν τούς ανθρώπους
που τούς υπηρετούν
σε άψυχα ρομπότ.
__Ο Κύριος δεν
αφήνει ευκαιρία,
για να στιγματίσει αποφασιστικά
την φαρισαϊκή νοοτροπία. Δεν θα την
ανεχθεί, έστω και
αν πολύ καλά γνωρίζει, τι
θα του κοστίσει.
Πλήθος οι ευεργεσίες και τα θαύματα
αγάπης που θα πραγματοποίηση την
ήμερα του Σαββάτου: «Το
Σάββατον δια τον άνθρωπον εγένετο,
ουχ ο άνθρωπος δια το Σάββατον» (Μάρκ.
β' 27) θα διακήρυξη. __Με την μεγαλειώδη
αυτή διακήρυξη
αποκαθιστά τα
πράγματα στη
σωστή τους θέση.
Τιμά τούς θεσμούς,
δίνοντας τους
περιεχόμενο και
συγχρόνως εξυψώνει
τον άνθρωπο.
__Οι θεσμοί
είναι για να υπηρετούν
και όχι να
υποδουλώνουν
τον άνθρωπο.
__Ο απάνθρωπος
φαρισαϊσμός, κολλημένος στο
γράμμα τού
νόμου που αποκτείνει, αχρηστεύει
την πνευματική ελευθερία
του ανθρώπου.
__Ο Χριστός φιλάνθρωπος,
καθιερώνει όχι το γράμμα τού νόμου
που θανατώνει,
αλλά το πνεύμα
της ελευθερίας
και της αγάπης
που ζωογονεί.
__Ο Φαρισαίος
θέλει τον
άνθρωπο δούλο.
__Ο Ιησούς
τον θέλει
ελεύθερο, όπως
ταιριάζει στα
παιδιά τού Θεού.
Ο κίνδυνος αυτός
δεν λείπει και
από την εποχή
μας.
Ο φαρισαϊσμός συναντάται
και σήμερα σε
πολλές εκδηλώσεις
της θρησκευτικής και
της κοινωνικής ζωής. Η φαρισαϊκή
νοοτροπία της καταδίκης των
άλλων, κυριαρχεί συχνά σε θρησκευτικά
περιβάλλοντα. Επειδή
οι άλλοι δεν έχουν τη δική μας νοοτροπία,
τις δικές μας
θρησκευτικές τοποθετήσεις, σε
δευτερεύοντα ζητήματα, διαφορετικές
πολιτικές πεποιθήσεις, επειδή...
επειδή...
μάς αρκεί
να τούς υποτιμούμε
και να τούς
καταδικάζουμε.
__Και
η νοοτροπία αυτή
παρατηρείται ιδιαίτερα
σε ανθρώπους
που έχουν υπερβολική
προσκόλληση σε εξωτερικούς
τύπους. «Διυλίζουν
τον
κώνωπα και
καταπίνουν την
κάμηλον». Θυσιάζουν
την ουσία
στον τύπο. Λησμονούν,
πώς το Σάββατο έγινε για
τον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος
για το Σάββατο.
ΠΗΓΗ:
Περιοδικό «ΖΩΗ», 1-12-2011.
|
