Θαύματα; Ποια θαύματα;

Θαύματα; Ποια θαύματα;

.

.

====================

«Ευλόγει, η ψυχή μου, τον Κύριον· και πάντα τα εντός μου το όνομα το άγιον αυτού. * Ευλόγει, η ψυχή μου, τον Κύριον, και μη λησμονής πάσας τας ευεργεσίας αυτού· * τον συγχωρούντα πάσας τας ανομίας σου· τον ιατρεύοντα πάσας τας αρρωστίας σου· * τον λυτρόνοντα εκ της φθοράς τὴν ζωήν σου· τον στεφανούντά σε με έλεος και οικτιρμούς· * τον χορτάζοντα εν αγαθοίς το γήράς σου· η νεότής σου ανανεούται ως το αετού». 

(Ψαλ. 103:1-5  - Ψαλμὸς τοῦ Δαβίδ)  
========================

_Κάποιοι εντυπωσιάζονται πώς ο Μωυσής άνοιξε την Ερυθρά Θάλασσα, ή πώς ο Χριστός καθάρισε τους λεπρούς και ανέστησε τον Λάζαρο… 

_Όμως μερικά από τα πιο σημαντικά θαύματα είναι εκείνα που ο Θεός εκτελεί καθημερινά στη ζωή μας, σε συνεργασία με εμάς τους ίδιους και επάνω σε εμάς τους ίδιους. 

* Όταν ξεπερνάμε τις αδυναμίες της φύσης μας…  

* Όταν αλλάζουμε το χαρακτήρα μας…  

* Όταν ενεργούμε περισσότερο δοτικά, σπάζοντας τα συνήθη όρια μας, για να βοηθήσουμε κάποιον άλλο…  

* Όταν παραμερίζουμε το εγώ μας για να ξεφύγουμε από τη ζώνη της άνεσής μας… 

_Όλα αυτά είναι ΘΑΥΜΑΤΑ πολύ πιο σημαντικά και ουσιαστικά από το να δει ένας τυφλός ή να περπατήσει ένας παράλυτος. Στα δεύτερα, ο άνθρωπος μπορεί και πάλι να χάσει το φως του ή μπορεί και πάλι να πέσει και να σπάσει το πόδι του… Στα δεύτερα ο Χριστός χτίζει μέσα μας μια ΖΩΝΤΑΝΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΤΟΥ. 

_Στην ουσία αυτά τα «ανεπαίσθητα μικρά θαύματα» είναι ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΜΑΣ ΜΑΤΙΩΝ και είναι ΤΟ ΛΥΣΙΜΟ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΜΑΣ ΠΟΔΙΩΝ ΚΑΙ ΧΕΡΙΩΝ, στο να δούμε καθαρά ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ και να προχωρήσουμε σταθερά στην ΑΛΗΘΙΝΗ ΖΩΗ, την νέα ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΖΩΗ.

=================

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook

     

είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :

Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.

Πού θα βρεις το δρόμο σου;

Πού θα βρεις το δρόμο σου;

.

.

_Ο αριθμός των Αμερικανών που διαβάζουν την Αγία Γραφή τουλάχιστον τέσσερις φορές την εβδομάδα και πιστεύουν ότι είναι ο εμπνευσμένος Λόγος του Θεού έχει πέσει σε μόλις σε 1 στους 5, σύμφωνα με νέα έρευνα από την Αμερικανική Βιβλική Εταιρεία (American Bible Society - ABS). 

_Το ίδιο ποσοστό των Αμερικανών (19 %) είναι τώρα «ανταγωνιστικοί» προς την Αγία Γραφή, την διαβάζουν λιγότερο από μία φορά το μήνα και πιστεύουν ότι είναι ένα βιβλίο διδασκαλιών που γράφτηκαν από ανθρώπους και περιέχουν ιστορίες και συμβουλές.

_Έτσι, το «ποσοστό των αντίπαλων της Αγίας Γραφής (haters) ισούται πλέον με τους «φίλους της Γραφής», σημειώνει το δελτίο Τύπου για την έκδοση των ετήσιων στατιστικών του 2014 που έγινε από το γραφείο δημοσκοπήσεων Barna Group.

=================

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook

     

είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :

Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.

Επειδή ο Χριστός αναστήθηκε…

Επειδή ο Χριστός αναστήθηκε…

.

Επειδή ο Χριστός αναστήθηκε… 

Δεν χρειάζεται να θεωρώ ότι σ’ αυτή τη ζωή θα ειπωθεί η τελευταία λέξη. Ούτε αυτή η ζωή ούτε ο θάνατός της δεν θα βάλουν τον επίλογο στην ιστορία.

Επειδή ο Χριστός αναστήθηκε… 

Βλέπω ότι το φαινομενικά ηττημένο θριαμβεύει. Ο αδύναμος, ο κατακριτέος, ο βλάσφημος, ο επικατάρατος, ο αποτυχημένος, ο φτωχός, ο αιρετικός – τελικά δεν ήταν. Βλέπω ότι η σιγουριά, η κρίση, η κατανόηση του ανθρώπου για το πώς λειτουργούν τα πράγματα κρίθηκε ανεπαρκής.

Επειδή ο Χριστός αναστήθηκε… 

Βλέπω ότι αυτός που ήταν απολύτως μόνος, τελικά δεν ήταν. Αυτό που ο κόσμος είχε ως παράδειγμα για λύπηση κι αποφυγή, ο στείρος, ο ευνούχος, ο άγαμος και άτεκνος ήταν αυτός που γέμισε τη γη.

Επειδή ο Χριστός αναστήθηκε… 

Συνειδητοποιώ ότι κάποιος παρακολουθούσε τη ζωή του και κατέγραφε κάθε λεπτομέρεια της μέρας του, τις στιγμές της ερημιάς του και της αμφιβολίας του στις οποίες αναρωτιότανε αν αξίζει τον κόπο, αν κοιτάει κανείς, αν θα βγάλει πουθενά αυτή η αυταπάρνηση, αν είναι ή δεν είναι εκεί ο Πατέρας. Κάποιος παρακολουθούσε ακατάπαυστα κάθε στιγμή αγωνίας.

Επειδή ο Χριστός αναστήθηκε… 

Αποδεικνύεται ότι δεν χρειάζεται να φανεί η νίκη σου εδώ και τώρα. Μάλλον, δεν θα φανεί η νίκη σου εδώ και τώρα γιατί ο Χριστός πρώτα πεθαίνει μόνος και μετά ανασταίνεται. Ο Θεός έτσι δουλεύει.

Επειδή ο Χριστός αναστήθηκε… 

Είναι προφανές ότι ο θάνατος λειτούργησε απλά ως εργαλείο στην υπηρεσία των σχεδίων του. Υποτάχθηκε, χρησιμοποιήθηκε, γονάτισε κι αυτός ο ίδιος ο θάνατος για να συμβάλει στη δόξα του. Ο θάνατος και η συγγένειά του, ο πόνος, η αρρώστια, το δάκρυ κι η θλίψη απέκτησαν μια για πάντα ρόλο υποταγής προς τα σχέδια του και εργάζονται τη δόξα του μέχρι την ώρα που θα είναι πια αχρείαστα και θα εξαλειφθούν.

Επειδή ο Χριστός αναστήθηκε… 

Ξέρω ότι το ανθρώπινο χειροπιαστό σώμα είναι το πεδίο μέσα στο οποίο η θεότητα εργάζεται. Κι ο θάνατος κι η ανάσταση δούλεψαν με το ίδιο υλικό, όχι σ’ ένα πνευματικό υπερπέραν, όχι πλατωνικά με την απάρνηση της κτίσης. Μέσα στο σώμα αυτό του θανάτου που όλοι κουβαλάμε παίζονται όλα, κι όχι έξω απ’ αυτό.

Επειδή ο Χριστός αναστήθηκε… 

Ξέρεις ότι αν αφεθείς στην αδικία αυτού του κόσμου, αν απορροφήσεις όλη τη βία που έχει να σου δώσει, την κακία, τη ζήλεια, τους φόβους όσων σε καταδιώκουν, οι ζημιές που θα υποστείς θα είναι απλά προσωρινές. Καταλαβαίνεις ότι η αντίστασή σου κι η εκδίκησή σου πηγάζουν από μια μυωπική οπτική που σταματάει σ’ αυτή τη ζωή, σε μια αντίληψη που λέει «όλα εδώ πληρώνονται» και «όλα εδώ οφείλουν να πληρωθούν», «πρέπει να δικαιωθώ προ αναστάσεως, πρέπει να αποδείξω εγώ τη δικαίωσή μου γιατί αν δεν μιλήσω εγώ ποιος θα με δικαιώσει; Θα με αναστήσει κανείς; Θα με υπερασπιστεί;»

Επειδή ο Χριστός αναστήθηκε… 

Μπορώ να μην τρέμω για το πώς θα ερμηνευθώ, για το τι θα πούνε για μένα. Η κρίση του άλλου δεν είναι η τελική κρίση, άλλην δικαίαν προσμονώ.

Επειδή ο Χριστός αναστήθηκε… 

Μπορώ και ρίχνομαι στα δόντια του άγνωστου αύριο, χωρίς συμβιβασμούς. Βλέπω ότι το να δίνεσαι για τον άλλον δεν σου αφαιρεί αλλά σου προσθέτει πολλαπλάσια. Βλέπω ότι αυτός που αναλώνεται για τον άλλο δεν χάνεται, δεν τον πενθούμε, δεν τον στερούμαστε. Ο Πατέρας μας τον δίνει πίσω. Βλέπω ότι όποιος αγαπάει τον άνθρωπο μέχρι θανάτου είναι αυτός που αγαπάει τον Πατέρα μέχρι θανάτου και αντιστρόφως. Βλέπω αυτόν που χάνεται στην αφάνεια ανάμεσα σε δυο ληστές, αυτός που διαλέγει στο σταυρό ν’ ανέβει είναι αυτός που ανεβαίνει και στο θρόνο.

Επειδή ο Χριστός αναστήθηκε… 

Μπορώ να δώσω τα πάντα τώρα, να ρισκάρω τα πάντα τώρα. Ποιος ο κίνδυνος, ποιο το ρίσκο, πώς θα μπορούσε να χαθεί αυτή η ζωή; Λίγα χρόνια μένουν για να την πάρω πάλι πίσω.

4Torah

 

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook

     

είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :

Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.

Πού βαδίζει η εκκλησία στις ΗΠΑ;

Πού βαδίζει η εκκλησία στις ΗΠΑ;

.

.

_Τι είναι εκείνο που βοηθά τους Αμερικανούς να μεγαλώνουν στην πίστη τους; Όταν το γραφείο δημοσκοπήσεων Barna ρώτησε το κοινό, οι ερωτηθέντες έδωσαν μια ποικιλία απαντήσεων όπως η προσευχή, η οικογένεια, οι φίλοι, η ανάγνωση της Βίβλου, τα να έχεις οικογένεια με παιδιά – αλλά η εκκλησία δεν κατάφερε να βρεθεί ούτε καν μέσα στα πρώτα 10.

_Αν και η συμμετοχή στην εκκλησία ήταν κάποτε ο ακρογωνιαίος λίθος της αμερικανικής ζωής, οι ενήλικες στις ΗΠΑ σήμερα είναι διχασμένοι ως προς τη σημασία του εκκλησιασμού. Ενώ οι μισοί (49 %) λένε ότι είναι «κάπως» ή «πολύ» σημαντικός, το άλλο 51 % λέει ότι δεν είναι "πολύ" ή "καθόλου" σημαντικός. Το χάσμα μεταξύ των δραστήριων θρησκευτικά και εκείνων που είναι αντίθετοι στον εκκλησιασμό επηρεάζει την αμερικανική κουλτούρα, την ηθική, την πολιτική και τη θρησκεία. 

_Κοιτάζοντας στις μελλοντικές γενιές η εικόνα δεν είναι καθόλου αισιόδοξη για τη σημασία του εκκλησιασμού. Μάλιστα τα άτομα ηλικίας 30 και κάτω, είναι λιγότερο πιθανό να εκτιμήσουν τον εκκλησιασμό. Μόνο δύο στους 10 πιστεύουν ότι είναι σημαντικός. Και περισσότερο από το ένα τρίτο των νεαρών ενηλίκων (35 %) παίρνει θέση αντίθετη προς την εκκλησία. Σε αντίθεση, οι μεγαλύτεροι (άνω των 68) βλέπουν τον εκκλησιασμό ως «πολύ» σημαντικό (40 %), σε σύγκριση με το ένα τέταρτο (24 %), που δεν τον θεωρούν «καθόλου» σημαντικό. Οι ηλικίες 49-67 ετών και 30-48 ετών βρίσκονται κάπου στη μέση. 

_Και το ερώτημα παραμένει: Τι θα συμβεί όταν οι σημερινοί 30ρηδες γεράσουν; Θα επιστρέψουν άραγε στην εκκλησία αργότερα στη ζωή τους; 

_Κανείς δεν μπορεί να το πει από τώρα. 

====

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook

     

είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :

Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.

Πώς χάθηκε η σημασία του Ευαγγελισμού

Πώς χάθηκε η σημασία του Ευαγγελισμού...

.

.

_Τώρα που πέρασε η εορτή του Ευαγγελισμού τής παρθένου Μαρίας, είναι καιρός να ξαναδούμε ένα από τα πιο σημαντικά γεγονότα στην Καινή Διαθήκη: Την ανακοίνωση του αγγέλου Γαβριήλ προς την παρθένο Μαρία ότι θα γεννήσει τον Ιησού.

Η σημασία του γεγονότος αυτού αξίζει να προσεχθεί και να τονιστεί ιδιαίτερα και πέρα από την λειτουργική-εορτολογική-ημερολογιακή.

Αξίζει να προσεχτεί περισσότερο από όσους υποστηρίζουμε ότι ο άνθρωπος υπάρχει από την πρώτη στιγμή της σύλληψης, στοιχείο που υποστηρίζεται ισχυρότατα από το μοναδικό στην ιστορία γεγονός του Ευαγγελισμού.

Στην πραγματικότητα, ο ευαγγελισμός της Παρθένου είναι στιγμή σπουδαιότερη ακόμη και από εκείνη της Γεννήσεως. "Ο Ευαγγελισμός συνδέεται άμεσα με την ενσάρκωση του Λόγου/Ιησού, ενώ τα Χριστούγεννα (ανεξάρτητα από το αν γιορτάζονται σε λάθος ή σωστή ημερομηνία) απλώς ήρθαν ως φυσική συνέπεια ΕΝΝΕΑ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ την ενσάρκωση», λέει ένας σύγχρονος συγγραφέας (Randy Alcorn).

Έτσι ο Ευαγγελισμός είναι έντονα θεολογική στιγμή.

«Είναι βασικό χριστιανικό δόγμα ότι ο Χριστός έγινε σάρκα ακριβώς τη στιγμή που το Άγιο Πνεύμα επισκίασε την Μαρία, δηλαδή τη στιγμή της γονιμοποίησης.

Έγινε άνθρωπος ακριβώς εκείνη τη στιγμή, όπως όλοι οι άλλοι άνθρωποι αρχίζουν να είναι ανθρώπινα όντα και πρόσωπα από τη στιγμή της σύλληψης".

Λίγες μέρες στο χριστιανικό εορτολόγιο (και τα σχετικά χωρία της Αγίας Γραφής), είναι τόσο σημαντικές για τη συζήτηση για τις αμβλώσεις.

Ο προαναφερθείς συγγραφέας σημειώνει πώς αμέσως μετά την επίσκεψη του Γαβριήλ «σηκωθείσα η Μαριάμ εν ταις ημέραις ταύταις, υπήγε μετά σπουδής εις την ορεινήν εις πόλιν Ιούδα» για να συναντήσει την Ελισάβετ (Λουκ. 1:39), οπόταν ο αγέννητος γιος της Ελισάβετ, ο Ιωάννης, «εσκίρτησε εν τη κοιλία αυτής» (1:41-44). Αυτό από μόνο του καταρρίπτει τις αερολογίες σχετικά με το πότε αρχίζει η ζωή και η προσωπικότητα του ανθρώπου.

Μάλιστα σύμφωνα με τα λόγια του Ευαγγελιστή Λουκά, το έμβρυο Ιησούς ήταν Ο ΚΥΡΙΟΣ, και το έμβρυο Ιωάννης ήταν Ο ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ.

Θα μπορούσε μάλιστα να πει κάποιος, πως τούτη ήταν η πρώτη ΜΑΡΤΥΡΙΑ του Ιωάννη για τον Αμνό του Θεού που θα σήκωνε την αμαρτία του κόσμου. 

Με άλλα λόγια ο Ευαγγελισμός θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως καταλύτης στην καταπολέμηση των εκτρώσεων.

Ενώ όμως στον ονομαζόμενο χριστιανικό κόσμο (και από μίμηση και μεταξύ των πιστών) γίνονται πολλά για τα Χριστούγεννα, σχεδόν αγνοείται ο Ευαγγελισμός.

Αντί οι Χριστιανοί να ενωθούν στον πόλεμο ενάντια στις δολοφονίες των εκτρώσεων, δυστυχώς χωρίζονται μεταξύ τους – επειδή οι μεν Ορθόδοξοι και Ρωμαιοκαθολικοί καταντούν Μαριολάτρες, οι δε Διαμαρτυρόμενοι ενδιαφέρονται περισσότερο για την δογματική τους αντιπαλότητα με τους προηγούμενους.

Μακάρι κάποιοι να καταλάβαιναν πού οδηγούν οι φανατισμοί και πόσο διαφορετικά θα μπορούσαμε να είμαστε περισσότερο χρήσιμοι για την κοινωνία μας και για τη δικαιοσύνη του Θεού στον καιρό μας.

________
Με σκέψεις από ένα άρθρο στο Christianity Today

===============

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook

     

είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :

Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ - 1

Ο ΣΤΑΥΡΟΣ - 1

.

.

 Ο ΣΤΑΥΡΟΣ

«Όστις τας αμαρτίας ημών αυτός εβάστασεν εν τω σώματι αυτού επί του ξύλου, διά να ζήσωμεν εν τη δικαιοσύνη αποθανόντες κατά τας αμαρτίας· "με του οποίου την πληγήν ιατρεύθητε"».

Α' Πέτρου β' 24

Α΄

Δύο βασικότατα στοιχεία του χαρακτήρα του Θεού είναι η δικαιοσύνη και η αγάπη. Στον Κήπο της Εδέμ σε μία τρομερή, όσο και μοναδική στιγμή στην ανθρώπινη ιστορία, αυτές οι δύο ιδιότητες συγκρούστηκαν. Ο Θεός κινούμενος από την απλοχεριά και γενναιοδωρία της αγάπης Του είχε πει στους πρωτόπλαστους: «Από παντός δένδρου του παραδείσου ελευθέρως θέλεις τρώγει» (Γένεση β' 16). Η συμπλήρωση του επόμενου εδαφίου, «από δε του ξύλου της γνώσεως του καλού και του κακού, δεν θέλεις φάγει απ' αυτού, διότι καθ' ην ημέραν φάγης απ' αυτού, θέλεις εξάπαντος αποθάνει» (Γένεση β' 17), έρχεται για να διδάξει στον Αδάμ και στην Εύα την αληθινή ουσία της ελευθερίας. Πραγματικά ελεύθερος είναι όχι αυτός που είναι ασύδοτος και πράττει κατά τις επιθυμίες του, αλλά αυτός που σε κάθε περίπτωση είναι πρόθυμος, κινούμενος από την ωριμότητα της αυτοβουλίας του, να αναγνωρίσει τις ευθύνες των πράξεων του. Έτσι, μέσα στην ανώφελη πραγματικότητα του παραδείσου, ο Θεός ορίζει νόμους, όχι ως ο απόλυτος μονάρχης, αλλά ως ο μόνος αρμόδιος να διδάξει τα ύψιστα μαθήματα της υπευθυνότητας και της αυτοπειθαρχίας και κατά ακολουθία να σταθμίσει τα θέματα της υπακοής και της παράβασης.

Από το κεφάλαιο γ' της Γένεσης μαθαίνουμε ότι ο Αδάμ και η Εύα δεν έμειναν πιστοί σε αυτό που τους είχε ορίσει ο Θεός. Έφαγαν από τον απαγορευμένο καρπό, παρακούοντας στο μοναδικό θέμα που ο Θεός είχε ζητήσει απ' αυτούς. Είναι επιφανειακό να βλέπουμε σ' αυτό το σημείο αυτήν καθ' αυτή την πράξη της τροφής. Ο Θεός δεν δυσαρεστήθηκε επειδή οι πρωτόπλαστοι έφαγαν από τον συγκεκριμένο καρπό. Η ψυχή Του πληγώθηκε γιατί τα δημιουργήματά Του δεν πίστεψαν στα λόγια Του. Αν, λοιπόν, αυτοί που ήταν πλασμένοι κατ' εικόνα και καθ' ομοίωση Του δεν μπορούσαν να υποστούν την πιο μικρή απ' όλες τις δοκιμασίες, δεν θα μπορούσαν να υπομείνουν μια ακόμη μεγαλύτερη, που θα απαιτούσε ανώτερες ευθύνες. Δεν είναι δίκαιο εκ μέρους μας να προσπερνάμε την ύπαρξη ενός Θεού που όχι μόνο συγχωρεί, αλλά έχει κάθε δικαίωμα να δυσαρεστείται και να πληγώνεται από τη συμπεριφορά του ανθρώπου.

(Συνέχεια αύριο)

«Διότι απεφάσισα να μη εξεύρω μεταξύ σας άλλο τι, ειμή Ιησούν Χριστόν, και τούτον εσταυρωμένον»

Α' Κορινθίους β' 2

Από άρθρο της Υπό Μαρία Π. Μεντή, στο περιοδικό ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ, τ. 135_ 

===========

Το ιστολόγιο    « Ν Ε Α   Κ Α Ι   Π Α Λ Α Ι Α » 

και η σελίδα   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »   στο Facebook

     

είναι αδελφές παρουσίες του ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ   « Τ Υ Χ Ι Κ Ο Σ »

Υπόψη ότι οι σελίδες αυτές έχουν  ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ   

Αν και δεν δημοσιεύουμε σχόλια,
λαβαίνουμε υπόψη μας ό,τι και αν μας στείλετε στη διεύθυνση:

neakaipalaia@gmail.com

Σ Η Μ Α Ν Τ Ι Κ Η   Σ Η Μ Ε Ι Ω Σ Η :

Η αναδημοσίευση ύλης από τις σελίδες μας σε άλλα ιστολόγια, έντυπα κ.λπ., είναι απολύτως ελεύθερη εφόσον δεν αλλοιώνεται και αναφέρεται η πηγή της.

Αυτό όμως δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι συμφωνούμε ή εγκρίνουμε τις απόψεις των άλλων.