Για ποιους άλλους μιλάμε;

Για τους άλλους, ή για εμάς;

Της Χρυσούλας Δημητρακάκη

Μία επιβίωση όλοι θα την εξασφαλίσουμε. Είτε λίγο είτε πολύ, είτε εύκολα, είτε δύ­σκολα, θα ζήσουμε.

Είτε από υποχρέωση, είτε από συνήθεια, θα κάνουμε αυτό που θεωρούμε απαραίτητο και θα προχωρήσουμε τη μέρα. Και στο υ­πέρτατο εκφραστικό μας κορύφωμα, θα κα­ταπνίξουμε τη βαθιά μας επιθυμία, για να κρατηθούμε προσγειωμένοι και να μη φανε­ρώσουμε, αυτό που θα κάνει τον εαυτό μας να μη μας ανέχεται βαριεστημένα.

Αυτό που δεν θα συνεπάγεται και αυτό που δεν επαναλαμβάνεται μηχανικά. Ένα κάτι διαφορετικό και έντονο, που να μας προβληματί­σει, κατά πόσον αξίζει να χάσουμε την ησυχία μας. Το στίγμα, ότι κάτι γίνεται που δεν γινόταν χθες.

Όλοι μας έχουμε φτερά, αλλά μερικοί, δεν γνωρίζουμε το λόγο. Η βαριά μας ύλη, χρησιμοποιεί τους νόμους τής φυσικής, για να επικρα­τήσει και να "κλείνει τα στόματα*, με απαλλαγές που θεμελιώνει, με κά­θε είδους αποδεκτούς νόμους. Αλλά οποιοδήποτε κίνητρο μιας ζωής πάνω από την απλή επιβίωση, είναι στην προοπτική, πέρα από τον όγκο που βρίσκεται μπροστά μας.

Τελικά όμως, ποιοι είμαστε; Οι μαχητές της πρώτης γραμμής, ή οι ου­ραγοί εκείνων που μας επιβάλλονται με κάθε αφανή και έμμεσο τρόπο;

Οι ηγετικοί, που καμουφλαρισμένα δίνουμε πλαστικότητα στους στόχους, ή οι δουλικοί που εξαρτόμαστε από τους φόβους των συνε­πειών; Εκείνοι που δηλώνουμε ελεύθεροι, ή οι στρατηγοί, που γινόμα­στε υποτακτικοί, πολλές φορές μέσα στη μέρα; Τι είμαστε; Ένα μέρος εκείνου που δείχνουμε, ή ένας ολόκληρος φόβος; Οι νόρμες που μας ποδηγετούν, να γινόμαστε αρεστοί, ή τα ό­μορφα ονόματα που δίνουμε στις παντός είδους υποταγές μας;

Τι είμαστε; Αυτά που θα θέλαμε, ή αυτά που πραγματικά είμαστε. Οι ανοχές μας, ή οι ενοχές μας; Οι επιστημονικές μας εξάρσεις που συ­μπλέκονται με μικρότητες, ή η έκταση ενός κρατιδίου που χωρά μόνο δύο πόδια και εμείς θεσμοθετούμε για να στριμώξουμε όσους πείσου­με; Εκείνοι που αρχίζουν τον πόλεμο, ή εκείνοι που τον σταματούν;

Όμως, για ποιους μιλάμε; Για τους άλλους ή για εμάς; Και αν δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτά που μας κυνηγάνε, πώς θα ξεφύ­γουμε από αυτά που μας φτάσανε;

Η κίνηση που κάνει τα σωθικά μας να πάλλονται, δεν οφείλεται σε ε­ξασφαλισμένα μηχανικά μέσα, ούτε σε έναν συμβιβασμό. Μέσα μας, υπάρχει μια φωτιά που καίει νύχτα και μέρα. Οι εκτινάξεις της, μας κά­νουν να μην είναι η ζωή μας σε διατεταγμένη αποστολή. Η ενέργεια της, μας ξεκολλά από το 'πώς' και το 'γιατί' και βρίσκει λύσεις στα ά­λυτα. Η θέρμη της, κρατά ζωντανό τον εσωτερικό μας ρυθμό να τελετουργεί, το φαινομενικά ακατόρθωτο. Η μέθη της, βαθαίνει το βλέμμα στον ορίζοντα και μας κάνει να διαβάζουμε τραγουδώντας. Μας υπο­βάλλει, να μη ψάχνουμε σης λέξεις ετυμολογία, αλλά να νοιώθουμε συνειρμούς.

Κανείς δεν μας υποσχέθηκε ότι η ζωή μας θα είναι εύκολη. Και κα­μιά φωτιά όσο δυνατή και να είναι, δεν μας απαλλάσσει από τις δυ­σκολίες. Απλά, μας εκτινάσσει, πιο πάνω από αυτές. Μας γυρίζει το κε­φάλι για να δούμε τα φτερά μας. Μας δίνει τις προϋποθέσεις να ζή­σουμε μία ζωή πιο πάνω από τη συμβατή.

Αλλά για ποιους μιλάμε τελικά, αφού όταν μιλάμε για τους άλλους, περιγράφουμε το μέσα μας και ό,τι υπάρχει μέσα μας, προβάλλει τους άλλους;

Για ποιους μιλάμε, αφού ό,τι γίνεται μάς αφορά όλους; Για ποιους μιλάμε, αφού οι ‘άλλοι’ και ‘εμείς’, είμαστε ένα;

ΠΗΓΗ: «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΝΩΜΗ» / ΙΟΥΛΙΟΣ 2010

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ «ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ»

Παρόλο που δεν δημοσιεύουμε σχόλια, διαβάζουμε ευχαρίστως όσα μας στέλνονται και τα λαβαίνουμε υπόψη μας.

_______________________________________________________




.

Αν περνάει από το χέρι σου κάνε το

Παρ’ όλο που οι Έλληνες της ενδοχώρας συχνά λησμονούν τους Έλληνες της διασποράς, οι δεύτεροι δείχνουν για άλλη μια φορά την αγάπη τους για τις προγονικές εστίες, όπως είναι φανερό από την παρακάτω πρωτοσέλιδη δημοσίευση-έκκληση.

Κι αν δεν είσαι της διασποράς, και έχεις ακόμη χρήματα για ταξίδια, μην πας εφέτος σε άλλες χώρες αλλά μείνε ΕΔΩ. Ο λαός μας σε χρειάζεται, όπως και τα ευρώ σου.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ «ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ»

Παρόλο που δεν δημοσιεύουμε σχόλια, διαβάζουμε ευχαρίστως όσα μας στέλνονται και τα λαβαίνουμε υπόψη μας.

_______________________________________________________




.

Αλήθειες που πρέπει να ξέρετε

Όταν οι Έλληνες ξενόδουλοι πολιτικοί μας ΚΡΥΒΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ κάποιοι ξένοι ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΟΥ ΑΦΩΝΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ.

Το παρακάτω φιλμ από ομιλία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αν και λίγο μακρόχρονο όμως κάνετε λίγη υπομονή, ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΤΕ. Είναι αληθινό και είναι κάτι που σκόπιμα μας κρύβουν.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝΕΙ, το σκοτάδι κρύβει τις φαυλότητες των φαύλων.

Τα σχόλια δικά σας!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ «ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ»

Παρόλο που δεν δημοσιεύουμε σχόλια, διαβάζουμε ευχαρίστως όσα μας στέλνονται και τα λαβαίνουμε υπόψη μας.

_______________________________________________________




.

Από την Ελληνική Βιβλική Εταιρεία

λάβαμε την παρακάτω κάρτα.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ «ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ»

Παρόλο που δεν δημοσιεύουμε σχόλια, διαβάζουμε ευχαρίστως όσα μας στέλνονται και τα λαβαίνουμε υπόψη μας.

_______________________________________________________




.

ΠΟΛΥΤΙΜΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ 

ΕΝΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ

Από την ιστοσελίδα του Μητροπολίτη Πατρών κ. Χρυσοστόμου

http://www.i-m-patron.gr/keimena/ponos_psyxis_seb_mitr_patrwn.html

Εἶναι ἀνάγκη, νά συμβάλλωμε ὅλοι μας, μέ κάθε τρόπο, ὥστε νά μή θρηνοῦμε θύματα καί μάλιστα νέα παιδιά στήν ἄσφαλτο.

Καί τέλος ἔγραψα κάποιες συμβουλές γιά τούς νέους, ἀλλά καί γιά ὅλους, μέ πολλή ἀγάπη καί πόνο ψυχῆς. Εἶναι ἡ φωνή τοῦ πνευματικοῦ πατέρα πρός τά παιδιά του.

 

Παιδί μου πρόσεχε!

Ξέρω, σέ ξαφνιάζει αὐτή ἡ ἐπικοινωνία. Ὅμως εἶναι ἀπαραίτητη. Θέλησα μ’ αὐτό τόν τρόπο:

1.      Νά ἐκφράσω τήν πολλή μου ἀγάπη σέ σένα.

2.      Τό ἀνύσταχτο ἐνδιαφέρον μου

3.      Τήν ἀνησυχία μου γιά σένα

4.      Τόν πόνο τῆς καρδιᾶς μου

Γι’ αὐτό σου λέγω. Πρόσεχε!

Μή βάζης σέ κίνδυνο τήν ζωή σου.

Ἔχεις μηχανή... αὐτοκίνητο...

Πρίν ἀνέβης νά ὁδηγήσῃς, σκέψου.

Ἡ ζωή σου εἶναι πολύτιμη.

Ἡ κοινωνία σέ χρειάζεται.

Ἡ οἰκογένειά σου σέ περιμένει.

Οἱ γονεῖς σου σέ λατρεύουν.

Οἱ φίλοι σου σέ ἀγαποῦν.

Ἄν εἶσαι πατέρας ἤ μητέρα, σκέψου ὅτι τά παιδιά σου σέ λαχταροῦν.

Πρέπει νά γυρίσῃς στό σπίτι.

Πρέπει νά χαρῇς τή ζωή, πού εἶναι δῶρο Θεοῦ.

 

Ἀρκετός πόνος σκέπασε τόν τόπο μας καί τά δάκρυα σάν ποτάμι κυλοῦν, γιά ὅσα παιδιά χάθηκαν στήν ἄσφαλτο.

Τό αἷμα, ἀπ’ ὅπου καί ἄν περάσωμε, ἀχνίζει νωπό.

Εἶναι τό αἷμα κάποιου φίλου σου, γνωστοῦ σου ἀλλά καί ὅποιου ἀγνώστου πού μέ τό ξαφνικό του πάθημα, τήν κοινωνία ὅλη σέ πόνο ἐβύθισε.

Κάποια παιδιά δέν θά μπορέσουν ποτέ, νά περπατήσουν καί κάποια ἄλλα, γιά πολύ, θά ταλαιπωρηθοῦν σέ κάποιο Νοσοκομεῖο.

Γνωρίζω, ὅτι παραξενεύεσαι, μέ ὅσα σου γράφω. Ὅμως θά σοῦ πῶ κάτι πολύ ὀδυνηρό. Δέν ἤξερα τί ἄλλο νά κάνω καί βρῆκα αὐτό τόν τρόπο νά σοῦ πῶ, ὅτι κουράστηκα, δέν ἀντέχω ἄλλο, νά κηδεύω νέα παιδιά.

 

·        Πρόσεχε παιδί μου.

Μή τρέχης. Ἄς φτάσης λίγα λεπτά ἀργότερα, ὅμως θά φτάσῃς. Θυμήσου, ὅτι οἱ μεγάλες ταχύτητες σκοτώνουν.

·        Πρόσεχε παιδί μου.

Νά φορᾶς τή ζώνη σου. Σώζει τή ζωή σου.

·        Πρόσεχε παιδί μου.

Μή καταναλώνης οἰνοπνευματώδη ποτά, εἶναι ἐπικίνδυνο γιά τή ζωή σου.

·        Πρόσεχε παιδί μου.

Μή μιλᾶς στό κινητό σου τηλέφωνο, ὅταν ὁδηγῇς, μή διαβάζης καί μή στέλνης μηνύματα. Κινδυνεύει ἡ ζωή σου.

·        Πρόσεχε παιδί μου.

Νά φορᾶς τό κράνος σου, ὅταν ὁδηγῆς τή μηχανή.

·        Πρόσεχε παιδί μου.

Ἀφοῦ εἶσαι κουρασμένος, εἶσαι ξενύχτης, γιατί ἔπιασες στό χέρι σου τό τιμόνι τοῦ αὐτοκινήτου, γιατί ἀνέβηκες στή μηχανή σου;

·        Πρόσεχε παιδί μου

Μή κάνης προσπεράσεις σέ δρόμους δύσκολους, ὁ κίνδυνος καραδοκεῖ. Νά τηρῇς τούς κανόνες ὁδικῆς κυκλοφορίας.

·  Πρόσεχε παιδί μου ἐσύ, γιατί μπορεῖ νά μή προσέχῃ αὐτός πού ἔρχεται ἀπέναντί σου. Μπορεῖς νά προφτάσῃς....

·        Πρόσεχε παιδί μου.

Μή παραβιάζης τά σήματα ὁδικῆς κυκλοφορίας.

·        Παιδί μου,

Πρίν πιάσης τό τιμόνι τοῦ αὐτοκινήτου σου ἤ ἀνέβης στή μηχανή, σήκωσε τά μάτια σου στό Θεό, σήκωσε τό χέρι σου καί κάμε τόν σταυρό σου. Προσευχήσου. Χρειάζεσαι τήν προστασία τοῦ Θεοῦ, τήν Χάρη τῆς Παναγίας μας καί τῶν Ἁγίων μας.

·        Παιδί μου

Χαίρομαι, ὅταν κτίζονται μεγάλες Ἐκκλησίες ἤ μικρά Ἐκκλησάκια. Ὅμως λυπᾶμαι, ὅταν στούς δρόμους στήνονται προσκυνητάρια, πού τό καθένα ἀπ’αὐτά θυμίζει ἕνα τροχαῖο ἀτύχημα, στό ὁποῖο χάθηκε κάποιος ἤ κάποιοι ἤ ἄλλοι κτύπησαν λίγο ἤ πολύ. Φτάνει πιά! Ὄχι ἄλλα προσκυνητάρια στούς δρόμους, ἐξ’ἀιτίας τροχαίων ἁτυχημάτων.

·        Παιδί μου

Σοῦ ζητῶ συγγνώμη πού πῆρα λίγο ἀπό τό χρόνο σου, ὥστε νά διαβάσῃς τίς σκέψεις αὐτές πού κρύβουν τήν ἀνησυχία μου, τόν πόνο τῆς καρδιᾶς μου, μά πάνω ἀπ’ ὅλα τήν πολύ μεγάλη ἀγάπη μου γιά σένα.

Παιδί μου πρόσεχε!

Σε συνοδεύει  ἡ προσευχή του Ἐπισκόπου σου και ἡ πατρική του ὰγάπη.

 

Ὁ Θεός μαζί σου

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ «ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ»

Παρόλο που δεν δημοσιεύουμε σχόλια, διαβάζουμε ευχαρίστως όσα μας στέλνονται και τα λαβαίνουμε υπόψη μας.

_______________________________________________________




.

ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΡΕΑΣ ΠΟΥ ΤΡΩΝΕ...

Μη φοβάστε, δεν τρώμε σκυλίσιο κρέας. Δεν είναι όμως ρατσιστικό από κάποιους που τρέφουν εκατομμύρια ΑΛΛΑ ΖΩΑ για καθημερινή τροφή τους, να υποστηρίζουν τα ΣΚΥΛΙΑ;

Γιατί ναι στο ένα και όχι στο άλλο;

Η Αγία Γραφή είχε κανόνες για το ποια κρέατα πρέπει να μην τρώγονται κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Αλλά σήμερα ΠΟΙΟΣ αποφασίζει αν θα τρώμε το ΑΡΝΙ αλλά ΟΧΙ ΤΟ ΣΚΥΛΙ;

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ «ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ»

Παρόλο που δεν δημοσιεύουμε σχόλια, διαβάζουμε ευχαρίστως όσα μας στέλνονται και τα λαβαίνουμε υπόψη μας.

_______________________________________________________




.

ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ

Εδώ ΔΕΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΛΟΓΟΥΜΕ. Όμως παρατηρούμε και σκεπτόμαστε!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ «ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ»

Παρόλο που δεν δημοσιεύουμε σχόλια, διαβάζουμε ευχαρίστως όσα μας στέλνονται και τα λαβαίνουμε υπόψη μας.

_______________________________________________________




.

Τα "Εισόδια της Θεοτόκου" 
πολιούχος Χανίων

Ήταν να το ακούσουμε κι αυτό, πολιούχος πόλης μια εορτή!
Και τι εορτή... από τις ανιστόρητες και ανύπαρκτες...
Να δούμε τι άλλο μας περιμένει...

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΥ ΔΙΑΔΙΔΕΤΕ ΤΟ «ΝΕΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΑ»

Παρόλο που δεν δημοσιεύουμε σχόλια, διαβάζουμε ευχαρίστως όσα μας στέλνονται και τα λαβαίνουμε υπόψη μας.

_______________________________________________________




.